Rusya
Bir komplonun anatomisi

Rus istihbaratının İngiltere’nin Moskova Büyükelçisine yönelik hazırlanan suikast girişimini engellemesi, Londra’nın kurguladığı Ukrayna politikasının kontrol edilemez bir aşamaya sürüklendiğini gösteriyor. Geçmişin imparatorluk refleksleriyle şekillenen bu hamle, İngiliz dış politikasında bugüne dek az maliyetle yüksek etki üretme aracı olarak görülüyordu. Moskovskiy Komsomolets gazetesinin genel yayın yönetmeni ve başyazarı Mihail Rostovskiy, Rusya ile Batı arasında doğrudan savaş zemini arayan Ukraynalı odakların provokasyonlarının, Londra’yı kendi planladığı stratejinin kurbanı olma ihtimaliyle karşı karşıya bıraktığına dikkat çekiyor. Rostovskiy’e göre diplomatik misyona dönük bu son tertip, söz konusu bölgesel politikanın artık İngiltere açısından denetlenemez güvenlik riskleri taşıdığının somut bir işareti.
Bir komplonun anatomisi: İngiltere’nin Moskova Büyükelçisine yönelik suikast girişimi neye işaret ediyor?
Mihail Rostovskiy
Moskovskiy Komsomolets
10 Eylül 2026
Londra’dan bakıldığında dünya şöyle görünür: Birinci evren kuralı; Ukrayna iyidir, Rusya kötü. İkinci evren kuralı; Moskova daima yalan söyler, Kiev daima doğruyu. Üçüncü evren kuralı; şayet gerçekler birinci ve ikinci kuralla uyuşmuyorsa, kuralları bir kez daha oku ve gerçeğe bakışını bu kurallara göre yeniden şekillendir.
Hayır, bu bir “felsefe yapma” çabası değil. FSB’nin, Ukraynalı bir blog yazarının Moskova’daki İngiliz Büyükelçiliği bünyesinde devşirdiği bir güvenlik görevlisi aracılığıyla misyon şefini ve beraberindeki bazı elçilik çalışanlarını öldürmeyi planladığı yönündeki açıklamasına, İngiliz siyasi zümresinin nasıl bir tepki vereceğini önceden kestirme denemesidir.
Şayet olgular belirlenmiş “doğru” ideolojiyle örtüşmüyorsa, vay olguların haline… Onları derhal yalan, provokasyon, dezenformasyon ve benzeri yaftalarla geçiştirirler. Yine de Londra’da karar verici konumda bulunanların zihninde bir çentik, bir tortu kalacağını umut ediyorum. Zira işin doğrusu, Britanya’da “bilmesi gerekenler”, ellerinin altındaki Ukraynalı himayelilerinin ne mal olduğunu gayet iyi bilir.
Bunların neye muktedir olduklarını bilmemek ya da bu konuda samimi bir yanılgıya düşmek için İngilizlerin elinde türlü “mini imparatorluklar” kurma, entrikalar çevirme ve “etki operasyonları” yürütme hususunda fazlasıyla tecrübe birikimi var. Emekli ABD Dışişleri Bakanı Dean Acheson, 1962 yılında Amerikan ordusunun subay ocağı West Point’te yaptığı konuşmada, “Büyük Britanya bir imparatorluk kaybetti, fakat henüz kendine uygun yeni bir rol bulamadı” demişti.
Resmi Londra’nın en geç bu yüzyılın başlarında, hatta belki çok daha evvel başlattığı Ukrayna projesi, İngiliz dış politika seçkinlerinin kendilerine o “uygun yeni rolü” bulma arayışlarının bir parçası. Ada’nın siyaset sınıfı penceresinden bakıldığında bu projenin bir hayli cazip yönü var (ya da vardı).
İngilizler devamlılığı, gelenekleri ve “üzerinde güneş batmayan imparatorluk” günlerine yapılan atıfları sever. Ukrayna’yı Rusya’dan koparmayı hedefleyen bir proje; Lord Palmerston, Benjamin Disraeli ya da Lord Salisbury gibi 19. yüzyılın önde gelen Londralı devlet adamlarınca da gayet iyi anlaşılırdı.
Bu yüzyılın önemli bir kesitinde Sisli Albion tahtında oturan Kraliçe Victoria, Rus imparatorluk ailesinin yakın bir akrabası olmasına karşın iflah olmaz bir Rus karşıtıydı. Bu gelenekler ölmedi; İngiliz siyaset sınıfının bilinçaltında pusuda bekliyor ve nispeten elverişli ilk fırsatta gün yüzüne çıkıyor.
Dışişleri, ordu ve benzeri kurumların bütçelerinde sürekli kısıntıya giden bugünün Londrası için “nispeten elverişli fırsat”, çoğunlukla dış politikada çok az masrafla son derece mühim işler başarma imkânı anlamına gelir. İngilizler de Ukrayna projelerini işte böyle, “az maliyetli ama son derece etkili” bir hamle olarak görüyordu. Acaba hâlâ öyle mi görüyorlar, yoksa durum geçmişte mi kaldı? Asıl can alıcı soru burada düğümleniyor.
2022’de, askeri harekâtın öncesinde ve sonrasında, hem emekli hem muvazzaf bir dizi İngiliz generali, Londra ile Moskova arasında doğrudan bir askeri çatışma ihtimaline dair peş peşe karanlık kehanetlerde bulundu. Sözgelimi o yılın haziran ayında Genelkurmay Başkanı Sır Patrick Sanders, “Avrupa’da yeniden savaşmaya” hazır olmaları gerektiğini söyleyerek İngiliz askerlerinin “içini kararttı”.
Sanders’a göre, “müttefiklerle omuz omuza savaşabilecek ve Rusya’yı muharebede mağlup edebilecek bir orduyu gecikmeksizin inşa etme zarureti” vardı. Bu tür sert çıkışları tamamen mutlak gerçek saymak gerekmez. Britanya silahlı kuvvetlerinin mevcudu bugünlerde 140 bin sınırında geziniyor.
Eski dönemlerle kıyaslandığında bu rakam devede kulak kalır. Haliyle İngiliz ordu lobicileri, en azından bu mütevazı sayının daha da erimesini önlemek, hatta mümkünse savunma harcamalarındaki kısıntı eğilimini tersine çevirmek için “Rus tehdidi” söylemini sürekli devreye sokuyor.
Ne var ki belirli bir gaye uğruna başlatılan siyasi süreçler, bir noktadan sonra denetimden çıkarak kendi iç dinamiklerini üretme eğilimi taşır. İngiltere’nin Moskova Büyükelçisine yönelik engellenen suikast planı, Londra’nın yürüttüğü Ukrayna projesinde tam olarak bu kırılmanın yaşandığına dair bir başka işarettir.
İngiliz çıkarları zaviyesinden bakıldığında bu proje, şimdiye dek çoğunlukla “her kazancı elde edelim ama hiçbir bedel ödemeyelim” mantığıyla sürdürüldü. Ancak mevcut dönemin ayırt edici vasfı, Rusya ile Batılı devletler arasındaki kontrolsüz gerilim riskinin giderek tırmanmasıdır.
Bu devletlerin arasında yalnızca Büyük Britanya yok; fakat Londra’nın listenin en tepelerinde yer aldığı kesin. Bu durum da onu, Rusya ile Batı arasındaki doğrudan askeri çatışma ihtimalini bir emrivakiye dönüştürmek isteyen Ukraynalı çevreler için cazip bir hedef haline getiriyor.
İngiltere’nin Moskova Büyükelçisine yönelik önlenen suikast girişimini bir uyarı levhası olarak okumak gerekir. Londra’nın Ukrayna projesi artık “ucuza kapatılmış verimli bir yatırım” olmaktan çıkmıştır. Projenin o pek övülen “ucuzluğu”, her an etraftaki her şeyi havaya uçurabilecek bir tehlike barındırıyor.
Rusya
İngiltere’den Rusya ile yeni iletişim kanalları kurma çağrısı

İngiltere Savunma Bakanı Wes Streeting, kazara gerilim tırmanması ihtimalini düşürmek amacıyla Rusya ile askeri düzey dahil yeni iletişim hatlarının açılması gerektiğini bildirdi. Londra ile Moskova arasındaki genelkurmay başkanları düzeyindeki son doğrudan görüşme Eylül 2022’de kayıtlara geçmişti.
İngiltere Savunma Bakanı Wes Streeting, muhtemel bir hesap hatası riskini önlemek amacıyla İngiltere ile Rusya arasında yeni iletişim kanallarının kurulması gerektiğini belirtti.
Streeting, Financial Times gazetesine verdiği demeçte, Moskova’da büyükelçiliklerinin bulunduğunu ve bunun önemli bir kanal teşkil ettiğini kaydetti.
Streeting, doğrudan temas ihtiyacını şu sözlerle izah etti: “Başta askeri temaslar olmak üzere başka kanalların da bulunmasını tercih ederdim. Hesap hatası riski her zaman var, bu yüzden doğrudan iletişimi sürdürmek önem taşıyor.”
İngiliz hükümetinden gazeteye konuşan bir yetkili, mevcut şartlarda kasıtlı gerilim arayışından ziyade kazara yapılacak bir hesap hatasının daha büyük bir risk teşkil ettiğini aktardı.
Rusya, Ukrayna’daki çatışma kaynaklı gergin ilişkilere rağmen Avrupa ülkeleriyle diyaloğu yeniden başlatmaya hazır olduğunu defalarca dile getirdi.
Bu çerçevede İngiltere, Moskova ile hem diplomatik hem de askeri kanallardan temas kurma girişimlerinde bulundu.
Kremlin Sözcüsü Dmitriy Peskov, mayıs ayında yaptığı açıklamada Avrupalı siyasetçilerin diyaloğu yeniden başlatma çağrılarını duyduklarını aktarmıştı.
Müzakerelerin “topyekun çatışmaya” doğru ilerlemekten daha iyi olduğunu vurgulayan Peskov, “Ruslar konuşmaya hazır” ifadesini kullanmıştı.
Peskov, daha sonraki süreçte Avrupa ülkelerine Moskova ile temasları “mümkün olan en kısa sürede” yeniden kurma çağrısında bulundu.
Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, haziran ayında Fransa ve İngiltere temsilcilerinin kamuoyuna açık olmayan müzakereler amacıyla Rusya’ya geldiğini açıkladı.
İngiliz temsilcilerin isimlerini vermeyen Lavrov, Moskova’nın görüşme taleplerini geri çevirmediğini vurguladı.
Financial Times gazetesinin haberine göre Rus tarafıyla gayriresmi temas kurmaya çalışan yetkililerden biri İngiltere Ulusal Güvenlik Danışmanı Jonathan Powell oldu.
Gazeteye konuşan kaynaklar, Powell’ın Rusya Devlet Başkanı Yardımcısı Yuriy Uşakov’u telefonla aradığını öne sürdü.
The Times gazetesi ise ağustos ayındaki haberinde, Londra yönetiminin hadiselerin ve kazara tırmanışın önüne geçmek adına Rus askeri yönetimiyle temasları yeniden tesis etmek istediğini yazdı.
Haberde, iki ülkenin genelkurmay başkanları arasındaki bilinen son görüşmenin Eylül 2022’de gerçekleştiği hatırlatıldı.
Gazetenin edindiği bilgilere göre, İngiltere’de göreve gelen askeri yetkililerin Rusya Genelkurmay Başkanı Valeriy Gerasimov ile temas kurma çabaları sonuç vermedi.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, ekim ayında yaptığı açıklamada Rusya ile dostluğun Avrupa halklarının çıkarlarına uygun olduğunu ve bu halkların Moskova ile savaşmak istemediğini dile getirmişti.
Putin, “Rusya’nın stratejik yenilgisi” fikrini savunanların günümüz gerçeklerini göreceklerini ve “Rusya ile dostça yaşamanın daha iyi olduğunu” anlayacaklarını umduğunu belirtmişti.
Putin, daha önce de Moskova’nın Avrupa ile yapıcı ilişkilerin yeniden tesis edilmesini arzuladığını kaydetmişti.
Rusya
Rusya’nın JTI kararı Japonya’nın bütçe gelirlerini tehdit ediyor

Rusya’nın Japan Tobacco şirketine ait yerel varlıkları kayyım yönetimine devretme kararı, Japonya hükümetinin sanayi fonu gelirlerini azaltma riski doğurdu. Japonya Maliye Bakanlığı martta biten mali yılda şirketten 655 milyon dolar temettü alırken, kararın ardından firmanın hisseleri yüzde 30’dan fazla geriledi.
Rusya’nın Japan Tobacco Inc. (JTI) şirketine ait Rus varlıklarını kayyım yönetimine devretme kararı, Başbakan Sanae Takaiçi’nin yüksek maliyetli siyasi gündemini yürüttüğü bir dönemde Japonya hükümetinin harcamalarını finanse etmek için kullandığı kaynakları azaltma riski taşıyor.
Bloomberg, bunun temel nedeninin JTI’ın en büyük hissedarı konumundaki Japonya Maliye Bakanlığının şirketten düzenli temettü geliri elde etmesi olduğunu aktardı.
Japon makamlarının verilerine göre bakanlığın mart ayında sona eren mali yılda şirketten aldığı temettü tutarı 655 milyon dolara ulaştı.
Bu miktar Japonya’nın geçen yılki toplam vergi gelirlerinin yalnızca yaklaşık yüzde 0,1’ine denk gelse ve bu tutarın yalnızca bir bölümü şirketin Rusya’daki faaliyetlerinden sağlansa da sanayi ve yenilik projelerini destekleyen fonun beklenen temettü gelirinin yaklaşık yüzde 44’ünü oluşturuyor.
Japon şirketi Japan Tobacco’nun yurt dışı birimi niteliğindeki uluslararası tütün şirketi Japan Tobacco International (JTI), uluslararası operasyonlarını İsviçre’nin Cenevre kentindeki genel merkezinden yönetiyor.
Şirket Winston, Camel, LD, Sobranie ve Mevius markaları altında sigara ve tütün ürünlerinin yanı sıra Ploom markalı tütün ısıtma sistemleri üretiyor.
JTI, Rusya’da Saint Petersburg’daki Petro, Rostov-na-Donu’daki Donskoy Tabak, Lipetsk bölgesindeki Yelets ve Leningrad bölgesindeki Kres Neva olmak üzere dört fabrikada hisse sahibi konumunda yer alıyor.
Rus yetkililerin aldığı kararın ardından Japan Tobacco hisselerinin değeri yüzde 30’dan fazla değer kaybederek tarihi bir düşüş kaydetti.
Kredi derecelendirme kuruluşu S&P Global Ratings, varlıkların devredilmesine rağmen şirketin elinde ciddi finansal imkanlar bulunmaya devam edeceğini ve jeopolitik risklerin şirketin kredi notuna zaten yansıtıldığını bildirdi.
Goldman Sachs Group Inc. analistleri, JTI’ın 2023 yılından bu yana dağıttığı temettü ödemelerinin muhtemelen “büyük ölçüde Rusya dışındaki ticari operasyonlardan sağlanan nakit akışına dayandığını” belirtti.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, 5 Kasım’da imzaladığı kararnameyle tütün üreticisi JTI’ın varlıklarını Promışlennıye Aktivı anonim şirketinin geçici yönetimine devretti.
Şirket aynı gün varlıkların geçici yönetime devredilmesine ilişkin hukuki süreci incelediklerini duyurdu.
Nikkei gazetesinin haberine göre Japonya Maliye Bakanı Satsuki Katayama, devir kararının ardından Japon hükümetinin Rusya’ya diplomatik protesto ilettiğini açıkladı.
Rusya’nın Tokyo Büyükelçiliği ise Japon makamlarının Moskova yönetimine protesto ilettiğine yönelik haberleri yalanladı.
Rusya
Rus buğdayının ton fiyatı iki haftada yüzde 7 ucuzladı

Baltık limanlarından ihraç edilen Rus buğdayının ton fiyatı, Abu Dabi’deki Karadeniz müzakere beklentileri ve Güney Yarımküre hasadının etkisiyle iki haftada yüzde 7 düşerek 257 dolara geriledi. İthalatçı ülkelerin talebi yavaşlarken Mısır’ın ekim ayı buğday alımları yıllık bazda yüzde 47 daraldı.
Rusya’nın Baltık Denizi limanlarından sevk edilen buğdayın ihracat fiyatı bir haftada yüzde 1,5 azalarak ton başına 257 dolara geriledi.
İki haftalık dönemdeki toplam fiyat düşüşü ise yüzde 7 seviyesine ulaştı.
Piyasa, Rusya, Ukrayna ve ABD arasında Abu Dabi’de yapılan görüşmelerin ardından Karadeniz’deki deniz ticaretinin ve gemi trafiğinin yeniden açılmasını bekliyor.
Güney Yarımküre’deki buğday hasadının güçlü gelmesi de fiyatlar üzerindeki aşağı yönlü baskıyı artırıyor.
Tarım piyasası analiz şirketi Sovecon’un verilerine göre, 2-8 Kasım haftasında Rusya’nın Baltık limanlarından yapılan buğday ihracatında ton başına fiyat 257 dolar oldu.
Şirket analistleri, fiyatların haftalık bazda 4 dolar yani yüzde 1,5 gerilediğini hesapladı.
Uzmanlar, fiyatlardaki düşüş eğiliminin birkaç haftadır kesintisiz sürdüğünü ve 12–17 Ekim haftasında ton başına fiyatın 275 dolara kadar tırmandığını hatırlatıyor.
Kommersant gazetesine konuşan Tarım Piyasası Konjonktürü Enstitüsü (IKAR) Genel Müdürü Dmitriy Rılko, mevcut durumda Baltık limanlarından yapılan buğday sevkiyatının ton başına 251 dolardan işlem gördüğünü belirtti.
Rılko, fiyatların 20 Ekim’den bu yana yüzde 7 eridiğini ve düşüş dalgasının iki buçuk haftadır devam ettiğini kaydetti.
Rus buğdayının ihracat değerindeki gerileme, küresel pazarlardaki fiyat seyrini takip ediyor.
Sovecon değerlendirmesine göre, Arjantin menşeli buğday geride kalan haftada ton başına 17 dolar değer kaybederek 233 dolara geriledi.
Avustralya buğdayı ton başına 11 dolar düşüşle 293 dolara inerken, Fransa menşeli buğday 3 dolar azalarak 257 dolardan alıcı buldu.
Dmitriy Rılko, dünya buğday fiyatlarının Azak ve Karadeniz havzasındaki deniz taşımacılığı kısıtlamalarının ardından sert yükseldiğini anımsattı.
Rılko, sonrasında piyasalarda Karadeniz üzerinden sevkiyatların yeniden başlama ihtimaline dair açıklamaların etkisiyle dalgalanmalar yaşandığını bildirdi.
Güncel durumda Rusya’nın buğday ihracatındaki ana güzergahı Baltık limanları oluşturuyor.
Rusagrotrans Analiz Merkezi verilerine göre, Temmuz-Ekim 2026 döneminde Baltık limanlarının toplam ihracat hacmindeki payı, bir önceki yılki yüzde 4 seviyesinden yüzde 38,3 düzeyine çıktı.
Novorossiysk Limanı’nın ihracattaki payı ise aynı dönemde yüzde 43,5 seviyesinden yüzde 20,8 seviyesine indi.
Diğer alternatif ihracat rotalarında da artış görülse de sınırlı kapasite ve operasyonel yeniden yapılanma zorlukları nedeniyle Rusya’nın Haziran–Ekim 2026 dönemindeki toplam buğday ihracatı yıllık bazda yüzde 39,6 daraldı.
Sovecon analistleri, dünya piyasalarındaki güncel fiyat gerilemesinin arkasında Rusya, Ukrayna ve ABD arasında 10–11 Kasım tarihlerinde Abu Dabi’de yapılması planlanan üçlü müzakerelere dair beklentilerin de yer aldığını vurguluyor.
Karadeniz’deki gerilimin azaltılması ve seyrüseferin açılması müzakere gündeminin temel maddeleri arasında bulunuyor.
Dmitriy Rılko, küresel fiyat düşüşünün bir diğer temel sebebi olarak Güney Yarımküre’deki üreticiler Arjantin ve Avustralya için rekolte tahminlerinin yukarı yönlü güncellenmesini gösterdi.
Arjantin’in Rosario Tahıl Borsası, ekim ayı sonunda ülkenin üretim beklentisini 21 milyon tondan 23,8 milyon tona çıkardı.
Fiyatları frenleyen üçüncü etken ise ithalatçı ülkelerin sınırlı alım talebi oldu.
S&P Global verileri, Mısır’ın ekim ayında 985,4 bin ton buğday satın aldığını ve ithalat hacminin yıllık bazda yüzde 47 daraldığını gösteriyor.
Benzer bir talep daralması eylül ayında da kayıtlara geçmişti.
Piyasa analistleri, ithalat talebindeki durgunluğun arkasında alıcıların Karadeniz ihracat koridorunun yeniden tam kapasite açılmasını beklemesinin yattığına işaret ediyor.
Rusya içi buğday piyasasında ise fiyatlar toparlanma eğilimini sürdürüyor.
Sovecon hesaplamalarına göre, üçüncü sınıf buğdayın ton fiyatı haftalık 25 ruble artarak 8,5 bin rubleye, dördüncü sınıf buğday 50 ruble artışla 8,3 bin rubleye, beşinci sınıf buğday ise 25 ruble artışla 7,2 bin rubleye çıktı.
İç pazardaki bu yavaş toparlanma, ekim dönemine hazırlanan çiftçilerin nakit ihtiyacıyla ürünlerini ciddi iskonto yaparak sattığı sert düşüş dalgasının ardından gözleniyor.
Asya2 hafta önceMao gafı krize yol açtı: Mbappe özür diledi, Çin’de boykot başladı
Dünya Basını2 hafta önceGünah keçisi olarak Netanyahu
Amerika4 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Dünya Basını2 hafta önceEmperyalizmin açmazları: Savaşlar, yalanlar ve çöken refah devleti
Ortadoğu2 hafta önceABD ara seçim sonrası İran’a saldırı için Körfez’i uyardı
Ortadoğu2 hafta önceİsrail’de rekor katılımlı seçim: İki blok da 61 sandalyeye ulaşamıyor
Ortadoğu2 hafta önceBAE, Hürmüz’ü baypas eden yeni hattan petrol ihracatına başlayacak
Dünya Basını1 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir









