Avrupa
Britanya’nın Venezuela’nın istikrarsızlaştırılmasındaki rolü

Birleşik Krallık Başbakanı Keir Starmer, Venezuela lideri Nicolas Maduro’nun kaçırılmasına tepki göstermekten kaçınırken, Londra’nın Venezuela yönetiminin istikrarsızlaştırılmasındaki rolü gözden kaçıyor.
Declassified’da yer alan haberde, Birleşik Krallık’ın Nicolás Maduro’nun kaçırılmasında “yer almadığı” açıklansa ve ABD’nin Karayiplerdeki operasyonlarına İngiliz askerlerinin katılmadığı ileri sürülse de gerçeğin bundan daha fazla olduğuna işaret ediliyor.
Eski insan hakları avukatı Starmer, saldırıyı kınamayı ve hatta saldırının açıkça yasadışı olduğunu kabul etmeyi reddetti.
Başbakan cumartesi günü BBC’ye verdiği demeçte, “Tüm maddi gerçekleri bir araya getirmek istiyorum ve şu anda tam bir resim elde edemedik,” demişti.
Starmer daha sonra sosyal medyada, hükümetinin “Maduro’yu gayrimeşru bir başkan olarak gördüğünü ve rejiminin sona ermesinden dolayı üzülmediğini” yazdı.
İngiliz kuvvetleri askeri operasyona doğrudan katılmamış olsa da, Birleşik Krallık hükümeti yıllardır Washington’un Venezuela’daki istikrarsızlaştırma çabalarını sessizce destekliyor.
2019’dan bu yana İngiltere, İngiltere Merkez Bankası’nda 2 milyar doların üzerinde Venezuela altınını dondurmuş, hükümet karşıtı girişimleri desteklemiş ve hatta Maduro’nun devrilmesinden sonraki günleri planlamak için gizli bir “Venezuela Yeniden Yapılanma Birimi” kurmuştu.
Yedi yıl önce, Birleşik Krallık hükümeti Juan Guaidó’yu Venezuela’nın başkanı olarak tanımıştı.
24 Ocak 2019’da, Britanya’nın o zamanki dışişleri bakanı Jeremy Hunt Washington’u ziyaret ederek, o dönemki ABD dışişleri bakanı Mike Pompeo ve ardından Başkan Yardımcısı Mike Pence ile bir toplantıya katılmıştı.
Eski dışişleri bakanı Alan Duncan’a göre, bu toplantı sırasında Hunt, “aniden Guaidó’yu tanıyacağımızı düşüneceğiz” diyerek herkesi şaşırtmıştı.
Duncan’ın yayınlanan günlüklerinde, ertesi gün Hunt’ın “Venezuela’yı, Suriye gibi bir dizi konuda [Hunt’ın] çizgisinin dışında kaldığı için, ABD ile mümkün olduğunca aynı çizgide olabileceğimiz bir konu olarak kullanmamız gerekiyor,” dediği belirtiliyor.
Haftalar önce Hunt, Trump’ın Suriye’den Amerikan askerlerini çekme planlarına açıkça karşı çıkmıştı.
Duncan ise 2018 yılında, “Venezuela’da petrol endüstrisinin yeniden canlanması, herhangi bir ekonomik toparlanmanın temel unsuru olacaktır ve Shell ve BP gibi İngiliz şirketlerinin bu sürece dahil olmak isteyeceğini tahmin edebiliyorum,” diye açıklamıştı.
İngiliz şirketler, petrol zengini Essequibo bölgesi konusunda Venezuela ile sınır anlaşmazlığı yaşayan komşu ülke Guyana’ya da ilgi gösteriyor.
Ocak 2019’da, Guaidó’nun Londra’daki temsilcisi Vanessa Neumann, “Dışişleri ve Milletler Topluluğu Bakanlığı’nın belirlediği bir numaralı sorun, resmi tutumumuzu sürdürdüğümüz sürece, Guyana’dan Essequibo’yu geri almak istediğimizi söylediğimiz sürece bizi desteklemeyecek olmaları,” dediği kaydedildi.
Neumann, bu nedenle danışman arkadaşına, İngiltere’nin Maduro’ya karşı darbeye destek vermesi karşılığında Venezuela’nın bölgeye yönelik iddiasını “kapatmasını” söyledi.
Britanya’nın Guaidó’yu tanıması, İngiltere Merkez Bankası’nın 2019’da Venezuela’nın altınlarını dondurma kararının temel ön koşulu oldu ki bu, Washington’un darbe girişimlerine İngiltere’nin yaptığı önemli bir katkıydı.
Eski ABD ulusal güvenlik danışmanı John Bolton’a göre Hunt, Washington’un istikrarsızlaştırma kampanyasına yardımcı olmaktan “memnuniyet duyuyordu.”
Banka yöneticileri, yabancı bir devletin varlıklarını dondurmanın hukuki sonuçları konusunda tedirgindi, fakat Dışişleri Bakanlığı onların endişelerini gidermek için çaba gösterdi.
Mayıs 2020’de Maduro hükümeti, altınları serbest bırakmayı reddetmesi nedeniyle İngiltere Merkez Bankası’nı dava etmişti.
Venezuela’nın altınlarını dondurduktan sonra, Birleşik Krallık hükümeti 2019 sonbaharında gizli bir “Venezuela Yeniden Yapılanma Birimi” (VRU) kurdu.
VRU, Dışişleri Bakanlığında bulunuyordu ve diplomat John Saville tarafından yönetiliyordu. Birimi, biri “dış danışman” olmak üzere üç diğer personel de destekliyordu.
Görünüşe bakılırsa Maduro’nun devrilmesinden sonraki günler için planlama yapmakla görevlendirilen VRU, Ocak 2020’de Londra’da Guaidó ile bir araya geldi ve Neumann da dahil olmak üzere ekibinin diğer üyeleriyle “temas kurdu.”
VRU’nun varlığı ifşa olduktan sonra, Dışişleri Bakanlığı ekibin “Venezuela’daki vahim iktisadi ve insani duruma yönelik uluslararası tepkiye Birleşik Krallık’ın yaklaşımını koordine etmek” için kurulduğunu iddia etti.
Fakat Declassified tarafından elde edilen belgeler, Saville’in Caracas’ta Birleşik Krallık’ın Venezuela’nın enerji sektörüne katılımını planlamak için toplantılar düzenlediğini ortaya çıkardı.
Venezuela’nın “enerji sektörüne Birleşik Krallık’ın katılımı” konusu için tam bir gün süren toplantılar planlanmıştı, fakat gündemin tamamı “ulusal güvenlik” gerekçesiyle gizli tutuldu.
Bu arada, Dışişleri Bakanlığı, tartışmalı Çatışma, İstikrar ve Güvenlik Fonundan sağlanan 450.000 sterlinlik bir fonla Venezuela’daki “yolsuzlukla mücadele” koalisyonunu destekledi.
Bu haberin ardından, Caracas’taki İngiliz büyükelçiliği iç yazışmada “Buradaki programlarımız/operasyonlarımızla ilgili makaleler (özellikle McEvoy’un makaleleri) özellikle hassas” diye şikayet etti.
John McEvoy, Declassified’ın editörlerinden.
Dışişleri Bakanlığı, son yıllarda Venezuela’da hangi sivil toplum kuruluşlarına fon sağladığını açıklamayı reddediyor.
Bunu, “Birleşik Krallık ile [başka] bir devlet arasındaki ilişkileri zedeleyebilecek” bilgilerin gizli kalması gerektiği gerekçesiyle savunuyor.
Avrupa
Polonya’da “Bağımsızlık Yürüyüşü”ne on binlerce kişi katıldı

Polonya’nın 107 yıl önceki bağımsızlığı için her sene yapılan yürüyüş, Polonya ve Avrupa sağının gövde gösterisine dönüştü.
Krakow’da meydana gelen toplu silahlı saldırı nedeniyle yaşanan siyasi gerginliğin gölgesinde, aralarında Avrupa’nın dört bir yanından gelenlerin de bulunduğu binlerce aşırı sağcı destekçinin çarşamba günü yıllık yürüyüş için başkent Varşova’da toplanması üzerine, bölgeye ek polis gücü sevk edildi
Bağımsızlık Günü yürüyüşü, uzun süredir sağ partiler ile şu anda iktidarda olan “merkezciler” arasında gerginliğe neden oluyor.
Merkezciler, bu yürüyüşün ırkçılık ve antisemitizmin bir platformu olduğunu savunuyor.
Katılımcılar ise bu iddiaları reddederek, “Polonya’da ev sahibi Polonyalıdır” sloganıyla düzenlenen bu toplanmanın ulusal gururun bir ifadesi olduğunu belirtiyor.
Yürüyüşün organizatörleri, insanlara Krakow’daki saldırıyı “siyasi amaçlarla istismar etmemeleri” çağrısında bulundu.
Yürüyüş organizatörlerinin sözcüsü Rafal Buca, “Bu trajediyle bağlantılı siyasi saldırıları –ister sağdan ister soldan gelsin– kınadık,” dedi.
Organizatörler, Vox ile bağlantılı bir gençlik hareketi olan İspanya’daki Revuelta ve Macaristan’ın aşırı sağcı Mi Hazánk partisinin üyeleri de dahil olmak üzere çok sayıda farklı ülkeden milliyetçinin katılımıyla rekor bir katılım olduğunu savundular.
Binlerce kişilik bir kalabalık, bulutlu bir havada şehir merkezindeki bir meydanda toplandı; birçoğu büyük Polonya bayrakları taşıyordu.
Buca, “Yabancı başkentlerden bağımsız, egemen bir Polonya istiyoruz… Ayrıca, mümkün olduğunca tek etnili bir Polonya hayal ediyoruz,” dedi.
Polis, Varşova’nın dışından daha fazla memur görevlendirdiğini belirtti fakat sayı hakkında bilgi vermedi. Şehir merkezindeki başlangıç noktasına bitişik caddelere beton bariyerler yerleştirilirken, memurlar da çevre bölgeleri aradı.
Yetkililer, geçmişte bazı katılımcılar ile siyasi muhalifleri veya polis arasında yaşanan çatışmaların ardından yürüyüşün yapılmasını engellemeye çalışmıştı.
Organizatörler, katılımı tetikleyen şikayetler arasında, kendi deyimleriyle “kontrolsüz göç” ve Polonya Anayasa Mahkemesi’ne ilişkin tırmanan anlaşmazlıkı gösteriyor.
Buca, muhalefetin Donald Tusk hükümetine yönelttiği suçlamaları yineleyerek, “Anayasal bir kurumun zorla ele geçirilmesine tanık olduk ve bu durum çok sayıda Polonyalı grubu harekete geçirdi,” dedi.
Anayasa krizi, Ekim ayı sonunda Yargıç Anna Korwin-Piotrowska’nın Anayasa Mahkemesi Başkanı Bogdan Święczkowski ile yardımcısını, parlamentonun seçtiği yargıçların görevini yerine getirmesini engelledikleri gerekçesiyle görevden uzaklaştırmasıyla tırmandı.
Polonya Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki, bu hamleyi yasadışı bir devralma olarak kınadı ve Başbakan Tusk’tan 11 Kasım Bağımsızlık Günü’nden önce bu kararı geri almasını talep ederek, anayasal düzeni savunmak için tüm cumhurbaşkanlığı yetkilerini kullanacağı tehdidinde bulundu.
Bağımsızlık Yürüyüşü Derneği Başkanı Bartosz Malewski, Mahkeme genel merkezinin dışındaki protesto kampını ziyaret ederek, potansiyel katılımcılara, yürüyüşe daha önce hiç katılmamış, hayal kırıklığına uğramış hükümet destekçileri de dahil olmak üzere dört kişi daha getirmeleri çağrısında bulundu.
Onet tarafından yaptırılan ve SW Research tarafından gerçekleştirilen son ankete göre, ankete katılanların %47,8’i hükümetin Mahkeme’de önerdiği değişiklikler için yasal dayanağı olmadığına inanırken, %33,1’i bu değişikliklerin haklı olduğunu düşünüyor. %19,1’i ise kararsız kaldı.
Muhalefet ve Nawrocki de bu tartışmayı fırsat olarak değerlendirdi. Nawrocki cuma günü yaptığı açıklamada, “11 Kasım’da, Polonya için bu özel günde, her yıl olduğu gibi Varşova’daki Bağımsızlık Yürüyüşü’ne katılacağım,” demişti.
Bu arada, Cumartesi günü Kraków’ta meydana gelen silahlı saldırı sonrasında güvenlik endişeleri arttı. 24 yaşındaki şüpheli saldırgan, daha sonra hastanede hayatını kaybetti.
Saldırı, yürüyüşün düzenlenip düzenlenmemesinin yeniden değerlendirilmesi yönünde çağrılara yol açtı.
Eski Cumhurbaşkanı Bronisław Komorowski, benzer saldırıların tekrarlanabileceği uyarısında bulunarak kitlesel toplantıların geçici olarak kısıtlanmasını istedi.
Fakat Tusk, bir yasaklama olasılığını reddetti. Başbakan, X’te şöyle yazdı: “Kimse Bağımsızlık Yürüyüşü’nü yasaklamayı düşünmüyor.”
Bunun yerine yetkililer güvenlik önlemlerini sıkılaştırdı ve çarşamba günü Varşova’da silah ve piroteknik malzemelerin kullanımını yasakladı. Polis ayrıca Krakow saldırısının ardından benzer saldırı tehditlerini de takip ediyor.
Avrupa
Fransa’dan Almanya’ya nükleer savaş riskine karşı füze doktrini talebi

Financial Times’a göre Fransa, Rusya ile olası çatışmada Avrupa’nın istemeden nükleer savaşa sürüklenmemesi için Almanya’dan uzun menzilli füzelerin kullanım planına açıklık getirmesini istiyor. Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın 2034’e kadar 2 bin kilometre menzilli füze geliştirmeyi hedeflediği 35 milyar euroluk gizli programı kendi nükleer stratejisiyle uyumlu kılmaya çalışıyor.
Financial Times (FT) gazetesinin altı kaynağa dayandırdığı haberine göre Fransa, belirsizliğin Avrupa’yı istemeden nükleer savaşa sürükleme riski yarattığını değerlendirerek Almanya’dan Rusya ile yaşanabilecek olası bir savaşta uzun menzilli füzeleri nasıl kullanmayı planladığına açıklık getirmesini talep ediyor.
Gazeteye göre Almanya’nın uzun menzilli silah edinme çabası, Fransa cephesinde bu silahların kullanımı ve Rusya’nın vereceği karşılık konusunda soru işaretleri doğuruyor.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce yaptığı açıklamada bu tür silahların kullanılmasının Batı’nın Rusya ile savaştığı anlamına geleceğini belirtmişti.
Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın yaklaşık 35 milyar euro maliyetli gizli füze programı Deep Precision Strike’ı (DPS) kendi nükleer stratejisiyle uyumlu hale getirmeyi amaçlıyor.
Almanya ve Birleşik Krallık, söz konusu program kapsamında 2034 yılına kadar menzili 2 bin kilometreye ulaşan bir füze geliştirmeyi hedefliyor.
The Telegraph ve Die Welt gazetelerinin temmuz ayında yazdığına göre programda alçaktan uçan seyir füzesi ile ses hızının beş katına çıkabilen hipersonik füze olmak üzere iki seçenek değerlendiriliyor.
FT, mayıs ayında yayımladığı haberde Fransa’nın da uzun menzilli füze üretimine yönelik bu programa katılmak istediğini aktarmıştı.
Gazeteye konuşan Fransız bir yetkili, Rus hedeflerine konvansiyonel silahlarla yapılacak bir saldırının “nükleer karşılığı” tetikleyebileceği bir tablonun ortaya çıkabileceği uyarısını yaptı.
Yetkili, “Rusya sinyali yanlış yorumlarsa farkına bile varmadan nükleer çatışmanın eşiğine gelinebilir” dedi.
Gazetenin aktardığına göre Berlin yönetimi, derinlikteki hedefleri vurmak amacıyla menzili 500 kilometreden 2 bin kilometrenin üzerine kadar uzanan bir dizi karadan fırlatılan füze tedarik ediyor ve geliştiriyor.
Öte yandan uzun menzilli silah edinme arayışı, bu silahların ne zaman ve nasıl kullanılabileceği ile Rusya’nın buna nasıl karşılık verebileceği yönünde soruları beraberinde getiriyor.
Fransız tarafı, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ortaya koyduğu caydırıcılık konseptinin, ortaklarının düzenlediği saldırıların sorumluluğunu Moskova’nın Paris’e yüklemesine yol açabileceğinden endişe duyuyor.
Avrupa’ya “nükleer şemsiye” sağlamak isteyen Macron, ilkbaharda “gelişmiş nükleer caydırıcılık” konseptini önermişti.
Bu çerçevede Paris ve Berlin; konvansiyonel silahlar, füze savunması ve Fransız nükleer kapasitesi üzerine istişareler yürütecekleri bir nükleer yönetim grubu kurdu.
Almanya, 2026 yılından itibaren Fransız nükleer tatbikatlarına katılacak ve Alman temsilciler ortaklarının stratejik tesislerini ziyaret edecek.
Yetkililerden biri, “Evinize birini davet ederseniz o kişinin evi ateşe vermesinden siz sorumlu olursunuz” diye konuştu.
FT’ye konuşan kaynaklardan birine göre nükleer silaha sahip olan Fransa, kendine özgü bir nükleer dil bilgisi ve kelime dağarcığı geliştirdi.
Kaynak, “Zamanla yerleşmiş alışkanlıklarımız var. Almanlarda ise bunlar yok” ifadelerini kullandı.
Aynı kaynak sözlerini şöyle sürdürdü: “Rusya’nın sinyali asla yanlış yorumlamaması ve ters anlamaması için açık bir kamusal doktrine sahip olmak çok daha iyi olurdu.”
Üst düzey bir Alman yetkili ise Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin “ortak bir doktrine ve tırmanma basamaklarına dair ortak bir anlayışa” ihtiyaç duyduğu görüşüne katıldığını belirtti.
Alman yetkili, “Bu kesinlikle Fransızların talep ettiği, bizim ise direndiğimiz bir konu değil” değerlendirmesini yaptı.
Yetkili ayrıca şunları kaydetti: “DPS kabiliyetlerinin edinilmesine, bunların tam olarak nasıl kullanılacağına dair ortak bir anlayışın eşlik etmesi kaçınılmazdı. Bu en başından beri açıktı.”
Alman yetkilinin açıklamasına göre müzakereler, Fransa’da nükleer stratejinin geleceğine ilişkin yürütülen iç tartışmalar nedeniyle uzadı.
Olası seçeneklerden birinin Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık’ın ortak yaklaşımlarını ortaya koyacakları ortak bir bildiri yayımlaması olabileceği kaydediliyor.
Üst düzey bir İngiliz yetkili, “Almanya’nın stratejik kültürü hızla değişiyor ve geçmişin kalıplarına tutunmak yerine bu değişimleri benimsememiz gerektiğine yürekten inanıyoruz” görüşünü paylaştı.
Birleşik Krallık, NATO üyesi Avrupa ülkeleri arasında Fransa dışında nükleer güce sahip tek ülke olarak Almanya ile benzer görüşmeler yürütüyor.
İngiliz yetkiliye göre her iki ülke de Fransa’nın füze programına katılma ihtimalini ele alıyor.
Aynı yetkili, DPS programının temel amacının komuta merkezleri, lojistik noktalar, mühimmat depoları veya silah fabrikaları gibi tesislere saldırılar düzenleyerek düşmanın “muharebe potansiyelini” zayıflatmak olduğunu, hükümet binaları ve nükleer tesislerin ise hedef alınmadığını anlattı.
İngiliz yetkili, “Hepimiz tırmanmanın nükleer düzeye ulaşmasını engelleme gerekliliğinin farkındayız” diye vurguladı.
Avrupa
İspanya’da Halk Partisi, sert göç politikası vaat ediyor

Halk Partisi (PP) lideri Alberto Núñez Feijoo, İspanya’nın göç politikasını sert çizgideki ülkelerle uyumlu hale getireceklerini söyledi.
İspanyollar 29 Kasım’da sandık başına gidecek. Ana muhalefet lideri Feijóo, göç yanlısı Sosyalist başbakan Pedro Sánchez’in yerine geçecek kişi olarak kamuoyu yoklamalarında önde gidiyor.
Geçtiğimiz hafta, Batı Afrika’dan Kanarya Adaları’na 6.000’den fazla düzensiz göçmen ulaştı. Bu durum, iktidardaki PSOE için yeni bir krize yol açarken, göç konusunu yeniden siyasi tartışmaların merkezine taşıdı.
Madrid’de düzenlenen bir parti etkinliğinde Feijóo, partinin seçim programını açıkladı ve daha sıkı sığınma kuralları, daha hızlı güvenlik kontrolleri ve sınır dışı işlemleri ile göç kontrollerini sıkılaştırmaya yönelik kapsamlı bir reform planını özetledi.
Parti üyelerine hitaben yaptığı konuşmada, “Yasadışı göç, ne İspanya’ya girişin normal bir yolu, ne de toprak bütünlüğümüzü zedelemek için baskı uygulamanın bir aracı olabilir,” dedi.
Geçtiğimiz Temmuz ayında, 80.000’den fazla düzensiz göçmen sınırı geçerek Fas’tan Kuzey Afrika’daki İspanyol eksklavı Ceuta’ya kontrolsüz bir şekilde akın etmişti.
Bu durum İspanya ve Avrupa’da eşi benzeri görülmemiş bir siyasi krize yol açmıştı.
Feijóo, İspanya’da yaşayan bir milyondan fazla belgesiz göçmene kimlik belgesi sağlamak amacıyla planlanan ve diğer Avrupa ülkelerini öfkelendiren toplu göçmen affı da dahil olmak üzere, Sánchez’in göç yanlısı politikalarını hedef aldı.
PP, parti programında, gelecekte göçmenlere yönelik kitlesel düzenlemeleri önlemek için İspanya’nın göçmenlik yasasını reform etmeyi taahhüt ederken, yabancı uyruklu sakinlerin, zorunlu İspanyolca dil şartları da dahil olmak üzere “entegrasyon taahhüdüne” uymalarını şart koşacak.
AB düzeyinde ise parti, Avrupa’nın yeni ve daha katı geri dönüş kurallarını tam olarak uygulamayı ve “diğer Avrupa ülkelerinden gelenler de dahil olmak üzere, verilen emirleri uygulamak için mevcut kaynakları güçlendirmeyi” planlıyor.
Manifestoda, “Bir ülke geri kabul konusunda işbirliği yapmazsa, vizeleri, kalkınma işbirliğini ve İspanya’nın Avrupa ticaret politikasındaki konumunu bu tür bir işbirliğine bağlı kılacağız,” denildi.
PP, “üçüncü ülkelerde geri dönüş merkezleri kurulmasına yönelik anlaşmaları teşvik etme” sözü verdi.
Bu adım, son zamanlarda diğer AB ülkeleri tarafından desteklense de, Sánchez’in partisi PSOE insan hakları endişelerini gerekçe göstererek karşı çıkıyor.
Binlerce düzensiz göçmenin mahsur kaldığı Ceuta’da devam eden siyasi ve göç krizini arka plan olarak ele alan Feijóo, düzensiz göçmenlerin kullandığı İspanya’nın kilit giriş noktalarında güvenlik güçlerinin varlığının güçlendirilmesini de talep etti.
Belgede, İspanyol silahlı kuvvetlerinin “ulusal güvenlik gerektirdiğinde, yasal dayanak, net kurallar ve kaynaklar çerçevesinde” sınır güvenlik güçlerine destek sağlayabileceği belirtiliyor.
Amerika5 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Dünya Basını2 hafta önceGünah keçisi olarak Netanyahu
Dünya Basını2 hafta önceEmperyalizmin açmazları: Savaşlar, yalanlar ve çöken refah devleti
Ortadoğu2 hafta önceİsrail’de rekor katılımlı seçim: İki blok da 61 sandalyeye ulaşamıyor
Ortadoğu2 hafta önceABD ara seçim sonrası İran’a saldırı için Körfez’i uyardı
Asya1 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını1 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Ortadoğu2 hafta önceBAE, Hürmüz’ü baypas eden yeni hattan petrol ihracatına başlayacak









