Berlin’deki zaferinin ardından Sol Parti, Filistin yanlısı tutumuyla dikkat çeken Hannah Bruns’un partiden ihraç edilmesi yönünde bir önerge aldı.

rbb’nin bildirdiğine göre, önerge, Eyalet Meclisi seçimlerinden bir gün önce Eyalet Tahkim Komisyonu’na ulaştı.

Bruns ise yayın kuruluşuna yaptığı açıklamada, önergeyi henüz görmediğini söyledi. Siyasetçi, ihraç talebini tam olarak kimin başlattığını bilmiyor.

Bruns, junge Welt’e verdiği mülakatta, ihraç edilmesi için verilen önergenin öncesinde Welt ve Tagesspiegel’e sunulmuş olmasının tesadüf olmadığını vurguladı.

Springer grubuna ait Welt gazetesi, bu ayın başlarında önergenin hazırlandığını haber yapmıştı. Bruns, sorumluların konuyu partiye düşman medya kuruluşlarının eline bıraktığını öne sürdü. 

Siyasetçi, artık kamuoyuna yansıyan bu ihraç girişimini, potansiyel koalisyon ortaklarının Sol Parti’den, “kendi saflarındaki antisemitizme karşı önlem alması” yönündeki son talepleriyle ilişkilendirdi.

Gazze’deki soykırımla ilgili sözleri nedeniyle Sol Parti’den ihraç edilen Ramsis Kilani, jW’ye şunları söyledi:

“Benim ihracımın ardından başkalarının da ihraç edilmesi sadece an meselesiydi. Partinin sağ kanadı, Berlin’de ve federal düzeyde hükümete katılmanın önündeki bir engel olarak Filistin’le dayanışmayı ortadan kaldırmak istiyor.”

“Kararları sağ alıyor, Sol Parti de onlara uyuyor”

Kilani’ye göre, partinin sol kanadı, Bruns’un ihraç edilmesine karşı derhal geniş çaplı bir kampanya başlatmalı.

Filistin asıllı aktivist, o dönem partinin eş başkanı Martin Schirdewan ve eski başkan yardımcısı Katina Schubert tarafından “partinin itibarını zedelediği” suçlamasıyla karşı karşıya kalmış ve ihraç edilmişti.

Tarihçi Stefanie Schüler-Springorum de, Sol Parti’nin Berlin’deki seçim zaferinin ardından partide antisemitizm konusunda yaşanan hararetli tartışmanın abartılı olduğunu düşündüğünü söyledi.

Berlin Teknik Üniversitesi Antisemitizm Araştırma Merkezi direktörü şöyle konuştu:

“Antisemitizm tüm partilerde mevcut. Bunu, Berlin’deki hükümetin kurulmasını etkilemeyi de açıkça amaçlayan abartılı bir tartışma olarak görüyorum. Fakat bana göre, antisemitizm meselesini bu şekilde araçsallaştırmak tehlikeli.”

Schüler-Springorum, antisemitizm ile İsrail hükümetinin politikalarına yönelik eleştiriler arasında bir ayrım yapılması gerektiğini de ekledi.

Sol Partili siyasetçi Bruns, “Filistin ile Dayanışma Eyalet Çalışma Grubu”nun tartışmasız en tanınmış üyesi.

Bu grup, parti içindeki küçük, radikal ve Filistin yanlısı bir kanat olmakla birlikte, ana akım siyaset ve medya figürleri tarafından defalarca “antisemitizm” ile suçlandı.

Örneğin, Die Welt gazetesi, 7 Ekim Aksa Tufanı operasyonunun meşrulaştırıldığı iddiasıyla bir iç toplantıya ait ses kaydını haber yapmıştı. Habere göre, katılımcılardan biri şöyle diyordu: “7 Ekim acımasız bir terör eylemi miydi? Şunu açıkça belirtmeliyiz: Hayır, o bir direniş eylemiydi. Ve bunun antisemitik olarak algılanmasından korkmamalıyız. Hayır, bu uluslararası hukukta güvence altına alınmış bir durumdur.”

Sol Parti’den “antisemitizm” suçlamalarına tepki

Sık sık Filistin kefiyesi takarken görülen Bruns, yakın zamanda Instagram’da paylaştığı bir gönderide, Filistinlilerin silahlı güç kullanarak direnme hakkına sahip olduklarını yazmıştı.

Bruns ayrıca, “Filistinliler ve İsraillilerin barış içinde bir arada yaşayabileceği” bir “sosyalist tek devlet çözümü”nü savunuyor.

Medya haberlerine göre Bruns, geçen yıl bir gösteride şöyle demişti: “Filistin’in kurtuluşu, Batı Şeria’nın kurtarılmasıyla sona ermeyecek. Filistin’in kurtuluşu, Tel Aviv’in yeniden Filistinlilerin eline geçmesiyle sona erecek.”

Öte yandan Sol Parti, İsrail’in var olma hakkını savunuyor ve Berlin’deki baş aday Elif Eralp de dahil olmak üzere parti liderleri “antisemitizme karşı” defalarca seslerini yükseltti.

Fakat başkentte, Yeşiller ve SPD ile bir koalisyon kurulup kurulamayacağı hâlâ belirsiz; zira her iki parti de “antisemitik eğilimlere” karşı daha kararlı adımlar atılmasını talep ediyor. 

Salı günü SPD yönetimi, Lars Klingbeil, Bärbel Bas ve Tim Klüssendorf aracılığıyla Die Linke’nin “sıraları içinde antisemitizme ve klan suçlularına tek bir milimetre bile yer vermemesi” gerektiğini belirtti.

Bild gazetesine göre, Şansölye Friedrich Merz (CDU), SPD’yi “cehennem” ile uyarmış ve Sosyal Demokratlardan “Berlin’de bu Sol Parti ile koalisyon kurmayacaklarını açıkça belirtmelerini” talep etmişti.

Berliner Morgenpost’a göre, bir gün önce aralarında eski Belediye Başkanı Michael Müller’in de bulunduğu eski Berlin SPD yetkilileri, Sol Parti ile ön görüşmelere karşı çıkan bir “karar” ile tartışmaya katıldılar.

Sol Parti’de “çete lideri” krizi

Eski SPD lideri Sigmar Gabriel de ZDF’de görüşünü dile getirdi: “Hiçbir antisemitik parti ile koalisyon kurmazdım.”

Gabriel, “Remmo aşiretinin başının seçim partisine tesadüfen uğramasının kesinlikle bir tesadüf olmadığını” belirtti.

Federal Meclis’te Sol Parti Neukölln’den milletvekili olan Ferat Koçak’ın, Instagram üzerinden Remmo’nun oğullarından biriyle iletişim kurduğu ortaya çıkmıştı. Bunun üzerine Koçak, şimdilik milletvekilliği görevini askıya almayı planlıyor.

Fakat Yeşiller için bu yeterli değil. Parlamento Sekreteri Irene Mihalic, Koçak’ın milletvekili grubundan ihraç edilmesini talep etti ve ayrıca “İsrail’in yanında sarsılmaz bir şekilde durduğumuzun açıkça belirtilmesini” istedi.

Baden-Württemberg Eyalet Başbakanı Cem Özdemir de salı günü yaptığı açıklamada, “Bu, gerekirse bazı kişilerin ihraç edilmesi gerektiği anlamına da gelir,” dedi.

Koçak’la da dayanışma gösteren Bruns, kendisine karşı verilen önergenin “Filistin’e dayanışma gösteren parti içi güçleri disipline etmek ve karalamakla ilgili” olduğunu savundu e “Tarihi bir seçim zaferi elde eden bir parti, başı eğik yürümemelidir,” dedi.

Çarşamba günü, Rosa Luxemburg Vakfı Başkanı savunma pozisyonundan çıktı. SPD liderliğinin açıklamasını “küstahlık” olarak nitelendirdi ve “Sol Parti antisemitik bir parti değildir ve bunu onlar da biliyor,” dedi.

150 Yahudi aydından Sol Parti’ye destek

Berlin’de yaşayan 150’den fazla Yahudi aydın, Sol Partisi’ye desteklerini dile getirdi.

taz’da yayınlanan açık mektup, “Sosyal ve Güvenli Bir Şehir İçin” başlığını taşıyor.

İmza sahipleri, mektupta Sol Parti’nin Yahudi halkı için bir tehlike oluşturduğu ve bu partinin yer aldığı bir hükümetin Yahudi toplulukları için güvenlik riski teşkil edeceği yönündeki iddiaları reddediyor.

İmzacılar arasında yazar ve PEN Berlin’in eski başkanı Eva Menasse; Peaches olarak da bilinen müzisyen Merrill Nisker; şair ve deneme yazarı Esther Dischereit; felsefeci ve Potsdam’daki Einstein Forum’un direktörü Susan Neiman, Amerikalı videograf Arun Chaudhary, sinemacı Udi Aloni, yazar Irene Dische, tarihçiler Adam Raz ve Ben Miller, uluslararası hukuk uzmanı Itamar Mann, siyaset bilimci Emilia Zenzile Roig, gazeteci Deborah Feldman ve sosyal bilimci Vered Berman yer alıyor.

Seçim gecesi, Almanya Yahudileri Merkez Konseyi, Sol Parti’nin seçim zaferi konusunda “endişesini” dile getirmişti. Daha önce de partiyi “Yahudiler için seçilemez” olarak nitelendirmişti. 

Sol Parti’nin Berlin’deki seçim zaferinin ardından Konsey, SPD ve Yeşiller’e parti ile koalisyon kurmamaları için çağrıda bulunmuştu.

Schuster Pazartesi günü yaptığı açıklamada, “Onların Berlin eyalet hükümetine katılmasının önünü açan herkes, ‘sosyal uyumumuzu ve başkentteki Yahudi yaşamını tehlikeye atar’,” demişti.

İsrail Büyükelçisi Ron Prosor ise Sol Parti’nin Berlin’deki seçim zaferini, başkentteki Yahudi cemaati için “somut ve acil bir varoluşsal tehdit” olarak nitelendirdi.

İmza sahipleri bu iddialara karşı çıktı. Yahudi aydınlar bu iddiaların sahiplerini, “kısmen açıkça faşist olan bir partinin Almanya genelinde iktidara doğru ilerlediği” bir dönemde, “Sol’un Yahudilerin güvenliği için en büyük tehditmiş gibi davranmaya devam etmelerini” eleştirerek, “kendi Yahudi topluluğumuzun” önemli kesimlerini sorumluluklarından kaçmakla suçladılar.

Tüm partiler arasında özellikle Sol Parti’yi sürekli olarak antisemitizmle suçlamanın, “İsrail politikasına yönelik neredeyse her türlü eleştirinin antisemitizmle eşdeğer tutulduğu” “alaycı bir siyasi manipülasyon” olduğuna işaret ettiler.

İmzacılara göre bu “suçlama seli”, “farklı görüşleri bastırmayı ve uluslararası hukuku zayıflatmayı” amaçlıyor ve dikkati diğer tehlikelerden başka yöne çekmeye hizmet ediyor.

Mektupta, diğer tüm Berlinliler gibi, Yahudi ailelerin de artan kiralar, güvencesiz istihdam, aşırı kalabalık okullar, aşırı yüklenmiş bir sağlık sistemi ve giderek artan sosyal uçurumdan etkilendiği vurgulanırken, tüm bu faktörlerin, “tam da Yahudilere yönelik nefreti körükleyen sosyal gerilimleri” yarattığının altı çizildi.

İmzacılara göre sosyal adaletsizlikleri görmezden gelenler, “her zaman ilk olarak günah keçisi arayanlara” alan açıyor.

Tony Blair, Başbakan Andy Burnham’dan on yıl içinde AB’ye yeniden katılmaya yönelik planlar ortaya koymasını istedi.

Eski başbakan, AB’nin önemli reformları kabul etmesi halinde İngiltere’nin AB’ye geri dönme niyetini açıklaması gerektiğini söyledi.

Blair, Başbakan’ın, “modern bir ilişkinin” kurulabilmesi için serbest dolaşım, tek pazar ve gümrük birliği konularındaki Brexit “kırmızı çizgilerini” derhal terk etmesi gerektiğini savundu.

Bu müdahale pazar günü Liverpool’da başlayacak İşçi Partisi konferansından birkaç gün önce geldi.

Blair’in çağrısı, Aralık ayında başlayacak yeniden başlatma görüşmeleri öncesinde Burnham’a, İngiltere’nin AB ile ilişkilerine dair planlarını netleştirmesi konusunda daha fazla baskı uygulayacak.

Burnham, daha önce İngiltere’nin kendisinin yaşamı süresince bloğa yeniden girmesini istediğini belirtmişti.

Başbakan, gelecekteki bir İşçi Partisi manifestosunda yeniden katılma taahhüdünü dışlamayı reddetti.

Tony Blair: Finoluktan kayyumluğa

Savunma Bakanı Wes Streeting’in de aralarında bulunduğu üst düzey İşçi Partisi isimleri, iktisadi büyümeyi hızlandırmak için İşçi Partisi’nin gümrük birliğine yeniden katılmayı düşünmesi gerektiğini öne sürdü.

Eski İşçi Partisi liderinin düşünce kuruluşu olan Tony Blair Enstitüsü (TBI) için hazırlanan bir raporda, Burnham’ın AB’ye yeniden katılmayı, beklenen 10 yıllık planının “temel taşı” haline getirmesi gerektiği belirtildi.

Önsözde Blair şöyle yazdı:

“AB ile yeniden resmi bir ilişkiye girmek istediğimiz konusunda net olmalıyız. Fakat bu, inandırıcı bir reform yolunda ilerleyen bir Avrupa, ulus devletlerden oluşan bir Avrupa ve gerçek bir küresel güç olabilecek bir Avrupa olmalıdır. İngiliz kamuoyunun neyi kabul edebileceğini tahmin ederek Avrupa’ya adım adım yaklaşmanın bir anlamı yok,”

Blair, Burnham’ın bloğa tam olarak yeniden katılmak için planlar hazırlaması gerektiğini belirtti.

Eski başbakan, İngiltere’nin müzakerelerini, AB içinde bloğun büyümesini artıracak ve daha sıkı göç kontrollerini sağlayacak reformlar görmek isteyenler için bir “kaldıraç” olarak kullanması gerektiğini söyledi.

1997’den 2007’ye kadar başbakanlık görevini yürüten Blair, AB’nin reform yapmaması durumunda Birleşik Krallık’ın “bağımsız kalmaya hazır olduğunu” göstermek amacıyla daha güçlü bir müzakere pozisyonu elde etmek için ekonomisini güçlendirmesi gerektiğini belirtti.

Perşembe günü yayınlanan raporda, İngiltere’nin teknoloji, enerji ve savunma gibi alanlarda daha fazla işbirliği fırsatlarını derhal değerlendirmesi gerektiği belirtildi.

Raporda, İngiltere’nin artık “kırmızı çizgilerine” bağlı kalmaması ve bunun yerine Kabine Ofisi’nin, işbirliğinin İngiltere’ye fayda sağlayıp sağlamayacağını belirlemek için bir “güç maksimizasyon testi” uygulaması gerektiği ifade edildi.

Raporda ayrıca, İngiltere’nin serbest dolaşım konusunda taviz vermeye hazır olması ve “yeniden düzenlenmiş bir yaklaşım” konusunda Birlik ile müzakere etmesi gerektiği belirtildi.

Raporda şöyle denildi:

“İngiltere, serbest dolaşımın halkın endişelerini daha iyi bir şekilde giderip gideremeyeceği ve nasıl giderilebileceği konusundaki tartışmanın bir parçası olmalı; aynı zamanda her iki tarafın vatandaşlarına sunduğu fırsatları da korumalıdır.”

Raporda, İngiltere’nin “uzun vadeli hedefinin, reformdan geçmiş ve daha güçlü bir AB’ye yeniden katılmak olması gerektiği” ve “İngiltere’nin, hangi tür bir Avrupa’nın parçası olmak istediği konusunda net olması ve bunu inşa etmeye yardımcı olmak için Avrupalı ortaklarıyla birlikte çalışması gerektiği” sonucuna varıldı.

Düşünce kuruluşundaki yetkililerin, İngiltere’nin AB ile ilişkileri konusundaki çalışmaları hakkında hükümet yetkilileriyle görüşmeler yaptığı anlaşılıyor.

Burnham New York’ta gazetecilere verdiği demeçte, öncelikli odak noktasının bu yılın ilerleyen aylarında gerçekleşmesi planlanan Birleşik Krallık-AB zirvesi ve blokla “köprüleri yeniden kurmak” olduğunu belirtti.

Zirvede, Keir Starmer tarafından imzalanan ihracat anlaşmasının şartları kesinleştirilecek.

Geçen hafta düzenlenen Sendikalar Konferansı yıllık toplantısında, sendika liderleri Burnham’dan tek pazar ve gümrük birliği konusunda İşçi Partisi’nin “keyfi kırmızı çizgilerini” terk etmesini istemişti.

Streeting de İşçi Partisi’nin büyümeyi artırmak için gümrük birliğine yeniden katılmayı düşünmesi gerektiğini söylemişti.

İşçi Partisi ile bağlantılı bir düşünce kuruluşu perşembe günü yayınladığı analizde, Boris Johnson’ın Brexit anlaşmasının ardından İngiltere’nin yılda 6,5 milyar sterline varan ticaret kaybına uğradığını belirtti.

Kamu Politikası Araştırma Enstitüsü, otomotiv sektörünün en çok etkilenen sektör olduğunu ve Birleşik Krallık’ın ürün kurallarını Avrupa ile uyumlu hale getirmiş olsaydı, bu sektörün yıllık 3,42 milyar sterlin daha fazla gelir elde edebileceğini ortaya koydu.

Burnham, geçen yılki İşçi Partisi Kongresi’nde, Büyük Manchester Belediye Başkanı olarak görev yaptığı dönemde, kendi yaşamı süresince İngiltere’nin AB’ye yeniden katıldığını görmek istediğini belirtmişti.

TBI raporunda, AB’nin kendisini daha rekabetçi hale getirecek ve “deregülasyon ile iktisadi güvensizliği” artıracak reformlar peşinde olması gerektiği belirtildi.

Rapor, seçmenlerin göç, iktisadi durgunluk ve “halktan uzak kurumlar”dan duyduğu memnuniyetsizlik nedeniyle Avrupa genelinde popülist partilerin yükselişine dikkat çekti.

Raporda, çözümün bir parçası olarak, tüm blok bir anlaşmaya varamasa bile istekli üyelerin birlikte çalışabilmelerini sağlayacak yeni siyasi mekanizmaların oluşturulması gerektiği belirtildi.

Berlin’de yapılan seçimlerden zaferle ayrılan Sol Parti, “ana akım” partilerden ve sağdan gelen salvolar karşısında uyumlu bir çizgi izlemeye çalışıyor.

En azından junge Welt (jW) için yazan Max Grigutsch böyle düşünüyor. Berlin seçimlerinin ardından siyasi yelpazenin neredeyse tamamından gelen Sol Parti karşıtı kampanyaya değinen Grigutsch, “Kararları Sağcılar Alıyor, Solcular Onları Takip Ediyor” diye yazıyor.

Yazar, seçimlerin ardından gelen saldırıların bir özetini yapıyor: Sol Parti, “kamulaştırma fantezileri” beslemekle (CSU Genel Sekreteri Martin Huber’e göre bir “sosyalist intihar görevi”) ve “İsrail’e ve Yahudilere karşı sistematik bir nefret” yaymakla (İsrail’in Berlin Büyükelçisi’ne göre), aynı zamanda “aşiret suçlarıyla” da yakından bağlantılı olmakla suçlanıyor.

Seçim gecesi, organize suçla ilişkilendirilen Lübnan kökenli Issa Remmo’nun Sol Parti’nin seçim partisinde çekilmiş görüntüleri, sanki önceden ayarlanmış gibi tüm medya kanallarında yayıldı.

jW yazarı, “Halka açık bir etkinlikti; adam davet edilmemişti ve muhtemelen hemen dışarı atılmıştı; iddialar zaten tamamen saçmaydı, ama kimin umurunda: Kanaat önderleri böyle bir fırsatı kaçırmaya niyetli değildi,” diye yazıyor.

Sol Parti’de “çete lideri” krizi

Remmo’nun oğullarından biri olan Firas ile Federal Meclis Üyesi Ferat Koçak arasındaki sohbet kayıtları kamuoyuna açıklandığında ve tüm medya ve siyaset dünyası “çılgına döndüğünde”, Grigutsch’a göre “normalde daha aklı başında olan Sol Parti üyeleri” bile saklanmaya çalıştı.

Koçak, yazışmalar sırasında o kişinin kim olduğunu bilmediğini iddia etse de, yine de bir “hata”dan söz etti. Koçak ikinci bir açıklamaya kadar Federal Meclis’teki görevlerinden ayrıldı.

Sol Parti’nin grup başkanı Sören Pellmann’a göre, Koçak bir sonraki duyuruya kadar İçişleri Komisyonu toplantılarına da katılmayacak.

“Ajitatörlerin sahte histerisine kanmamalıyız,” diyen yazar, sağcıların “Sol Parti’ye bir kemik atıldığında ne yapacağını çok iyi bildiklerini” söylüyor ve şöyle devam ediyor:

“Koalisyon şartı olarak kamulaştırma mı? Elif Eralp, konunun görüşmeler sırasında ‘masaya yatırılacağını’ söylüyor. Bir rapçi “Yalla, Yalla Intifada” diye mi bağırıyor? Eralp, ‘bu performansı en sert şekilde kınıyor.’ İsrail büyükelçisi, Sol Parti’nin başarısının ardından Yahudiler için ‘acil bir varoluşsal tehdit’ görüyor mu? Eyalet başkanı Kerstin Wolter bunu reddediyor ama bir kez daha ‘İsrail’in var olma hakkı’nın arkasında durduğunu ve ‘terörün her türlü yüceltilmesine ve şiddet çağrılarına’ karşı olduğunu açıkça ortaya koyuyor; başka bir deyişle, suçlamanın yarısını kabul ediyor.”

Hükümet sorumluluğu hedefleyen bir parti yönetiminin “sürekli boyun eğmemenin kendi çıkarına olduğunu” fark etmesini bekleyen Grigutsch, “Sihirli kelime ‘omurga’dır. Ama mesele şu: Yeşiller, SPD ve CDU’dan toplam 112.000 oy koparmayı başaran ve belki de zaten büyük şehirlerin yeni sosyal demokrat partisi olmak isteyen bir Sol Parti, tam tersi bir sonuca varabilir,” diyerek Sol Parti’nin “yeni SPD-Yeşiller” ekseninde bir rol aradığına işaret ediyor.

Sol Parti’den “antisemitizm” suçlamalarına tepki