Avrupa
Steinmeier’ın İran çıkışının yankıları sürüyor

Almanya Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier’ın, İran savaşını “uluslararası hukukun ihlali” olarak nitelendiren sözlerinin başlattığı tartışma sürüyor.
Şansölye Friedrich Merz liderliğindeki Alman hükümeti ve Ursula von der Leyen başkanlığındaki Avrupa Komisyonu, Berlin ile Brüksel’in ABD-İsrail’e desteğini teşvik etmeye devam ediyor.
Alman hükümeti, bugüne kadar bu saldırıyı uluslararası hukukun ihlali olarak nitelendirmek istemiyor.
Von der Leyen de benzer görüşlerini dile getirmeye devam ediyor; kısa süre önce uluslararası hukukla ilgili olarak, “Avrupa’nın artık eski dünya düzeninin koruyucusu olmaması” gerektiğini belirtti.
Steinmeir ise eleştirel sözleri nedeniyle, Federal Meclis’teki (Bundestag) CDU/CSU grup başkanı tarafından şiddetli saldırıya uğradı.
Steinmeier savaşı kınadı
Gelecek yıl görevinden ayrılacak olan Federal Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier de, Alman hükümeti ve Avrupa Komisyonu’nun tutumuna yönelik açık eleştirilerde bulundu.
Öte yandan German Foreign Policy’nin hatırlattığı üzere Steinmeier, Mart 1999’da hükümetin bir üyesi olarak (Federal Şansölyelikte Devlet Bakanıydı), Almanya’nın da katıldığı Yugoslavya saldırısında ortak sorumluluk taşıyordu.
Steinmeier, “büyük güçlerin” muhtemelen “kuralların olmadığı bir dünyada hayatta kalabileceğini ve hatta kısa vadede bundan kâr bile edeceğini” uyardı.
Ne Almanya’nın ne de AB’nin büyük güçler arasında sayılabileceğini savunan Alman Cumhurbaşkanı, güç kullanımı konusunda sabit kuralları olan uluslararası hukukun, “kendilerini büyük güçler arasında sayamayanların hayatta kalması için hayati önem taşıdığını” hatırlattı.
Steinmeier, İran’a karşı savaşın “uluslararası hukuka aykırı” olduğuna dair “hiç şüphe olmadığını” da belirtti ve Alman hükümetinin, işgalin yasallığını hâlâ incelediğini iddia ettiğini kaydetti.
Alman lider, “Uluslararası hukuk ihlalini uluslararası hukuk ihlali olarak adlandırmamak, dış politikamızı daha ikna edici hale getirmez,” dedi.
CDU/CSU’dan Alman Cumhurbaşkanına tepki
Steinmeier, sözleri nedeniyle şiddetli bir şekilde hücuma uğradı.
Bundestag’daki CDU/CSU parlamento grubu başkanı Jens Spahn (CDU), “uluslararası hukuk kapsamında inceleme”nin “bu durumda da diğerlerinde olduğu gibi federal hükümetin sorumluluğu” olduğunu savundu.
“Federal Cumhuriyet’in yetkilileri ile üst düzey yetkililerinin bu değerlendirmeyi beklemelerini ve buna saygı göstermelerini bekliyorum,” diyen Spahn, Frank-Walter Steinmeier’e “itidal gösterme” çağrısında bulundu.
CSU bölge grup başkanı Alexander Hoffmann da parlamento grup toplantısının kenarında benzer açıklamalarda bulundu.
Hoffmann, “Bizim için uluslararası hukuk en yüksek önceliğe sahip. Fakat uluslararası hukuk, terörist rejimlerin koruyucusu haline gelmemeli,” dedi.
Spiegel: Cumhurbaşkanına AfD ve Arakçi sahip çıktı
Steinmeier’in açıklamalarının ardından Alman medyası da harekete geçti.
Der Spiegel, “Steinmeier, İran Savaşı hakkındaki açıklamalarıyla Tahran’dan ve AfD’den övgü topladı” başlıklı haberiyle dikkat çekti.
Haberde, İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi’nin X’te yaptığı açıklamada, Steinmeier’in “İranlılara yönelik ihlalleri kınadığı” için takdir edilmesi gerektiğini söylediği aktarıldı.
Almanya için Alternatif (AfD) de, Der Spiegel’e göre “normalde sık sık eleştirdiği” Federal Cumhurbaşkanı’nın bu kez arkasında durdu.
Eş Başkan Tino Chrupalla, “Bu konuda haklıydı, Federal Cumhurbaşkanı’nda bu pek sık görülmez. Ukrayna’ya yapılan saldırı uluslararası hukuka aykırıydı. İran’a yapılan saldırı da öyle,” dedi.
Deutsche Welle ise, cumhurbaşkanının sözlerini X’te paylaştığı haberine, “Almanya cumhurbaşkanının rolü büyük ölçüde törensel nitelikte olup hükümetin tutumunu yansıtmamaktadır,” şeklinde bir not ekledi.
Berlin, ABD-İsrail’i kınamaktan kaçınıyor
Ne Alman hükümeti ne de Avrupa Komisyonu, ABD-İsrail’in İran’a saldırısını şu ana kadar resmi olarak uluslararası hukuk ihlali olarak nitelendirmek istedi.
İran’a yönelik saldırıya verdiği ilk tepkilerden birinde Şansölye Friedrich Merz, “uluslararası hukuka göre sınıflandırmaların” “nispeten az etkisi” olacağını belirtti.
Ayrıca, “şu anda ortaklarımıza ve müttefiklerimize ders verme zamanı değil” diyen Merz, “gerekirse temel çıkarları askeri güçle savunmaya hazırlıklı olmamayı” da eleştirdi.
İkinci ifadeyle ilgili olarak, Alman Dış İlişkiler Konseyi (DGAP) tarafından yapılan bir yorumda, Şansölyenin bu şekilde, “önleyici saldırı” olarak meşrulaştırılan İran savaşına “fiilen tam siyasi destek” verdiği belirtildi.
Merz’in İran’ın “derhal […] ayrım gözetmeksizin saldırılarını durdurması” gerektiği yönündeki talebi de, daha önce geçerli olan uluslararası hukuktan bir sapmayı ima ediyordu.
Von der Leyen: AB, eski dünya düzeninin koruyucusu değil
Merz’e benzer şekilde, Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen de 9 Mart’ta açıklamalarda bulundu.
AB Büyükelçiler Konferansı’nda konuşan von der Leyen, “İran’a karşı savaşın ‘seçilmiş mi yoksa zorunlu mu olduğu’ konusunda farklı görüşler olduğunu” iddia etti.
Bu tartışmanın “kısmen asıl meseleyi ıskaladığını” savunan von der Leyen, Avrupa’nın “basitçe gerçekliği hesaba katması gerektiğini” savundu.
Komisyonu Başkanı ayrıca, açıkça uluslararası hukuka atıfta bulunarak, “Avrupa’nın artık eski dünya düzeninin koruyucusu olmaması” gerektiğini belirtti; zira bu, “geçmişe ait olan ve geri dönmeyecek” bir “dünyanın” parçasıydı.
Bununla çelişir bir biçimde von der Leyen, AB’nin “her zaman kurallara dayalı düzeni savunacağını” iddia etti; fakat ardından “artık çıkarlarımızı savunmanın tek yolunun bu olduğuna güvenilemeyeceği” iddiasına geri döndü.
AB’nin “daha gerçekçi ve çıkar odaklı bir dış politikaya” ihtiyacı olduğunu savunan von der Leyen, bu sözleri nedeniyle kısa süre sonra Avrupa Parlamentosu’nda sert eleştirilere maruz kaldı.
ECFR’den eleştiri: İran’a saldırıyı kınamazsak Ukrayna’ya savunamayız
Merz ve von der Leyen’in açıklamaları, hem ulusal hem de uluslararası düzeyde dış politika uzmanları arasında sert eleştirilere maruz kaldı.
Temel itirazların yanı sıra, her türlü taktiksel argüman da gündeme getirildi. Örneğin, Avrupa Dış İlişkiler Konseyi (ECFR), Berlin ve AB’nin İran’daki savaşla ilgili uluslararası hukuka saygı göstermemesi halinde, Ukrayna’daki savaşta bu hukuka başvurmasının pek mümkün olmayacağını belirtti.
Alman Uluslararası ve Güvenlik İlişkileri Enstitüsü (DGAP), Berlin’in “birçok açıdan Alman çıkarlarına aykırı olan bir saldırı savaşını desteklememesi” gerektiğini belirtti; bu, enerji krizi, tedarik zincirlerinin kesintiye uğraması ve İran’daki savaşla bağlantılı olası mülteci dalgasına atıfta bulunuyordu.
DGAP’a göre ayrıca Almanya “İran savaşında marjinal bir aktör” olmaya devam ediyor; bu nedenle işgali desteklemek için hiçbir neden yok.
DGAP, Berlin’in şu ana kadar izlediği rotadan “sapma” başlatması gerektiğini talep etti. Bu aynı zamanda gerekli çünkü Federal Cumhuriyet, gelecekte “uluslararası hukukun” “dış politika eylemlerinin temeli ve kılavuz ilkesi” olarak kalacağına dair “hiçbir şüphe” bırakırsa ancak “güvenilirliğini geri kazanabilir ve … etki uygulayabilir.”
Avrupa
Fransa’dan Almanya’ya nükleer savaş riskine karşı füze doktrini talebi

Financial Times’a göre Fransa, Rusya ile olası çatışmada Avrupa’nın istemeden nükleer savaşa sürüklenmemesi için Almanya’dan uzun menzilli füzelerin kullanım planına açıklık getirmesini istiyor. Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın 2034’e kadar 2 bin kilometre menzilli füze geliştirmeyi hedeflediği 35 milyar euroluk gizli programı kendi nükleer stratejisiyle uyumlu kılmaya çalışıyor.
Financial Times (FT) gazetesinin altı kaynağa dayandırdığı haberine göre Fransa, belirsizliğin Avrupa’yı istemeden nükleer savaşa sürükleme riski yarattığını değerlendirerek Almanya’dan Rusya ile yaşanabilecek olası bir savaşta uzun menzilli füzeleri nasıl kullanmayı planladığına açıklık getirmesini talep ediyor.
Gazeteye göre Almanya’nın uzun menzilli silah edinme çabası, Fransa cephesinde bu silahların kullanımı ve Rusya’nın vereceği karşılık konusunda soru işaretleri doğuruyor.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce yaptığı açıklamada bu tür silahların kullanılmasının Batı’nın Rusya ile savaştığı anlamına geleceğini belirtmişti.
Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın yaklaşık 35 milyar euro maliyetli gizli füze programı Deep Precision Strike’ı (DPS) kendi nükleer stratejisiyle uyumlu hale getirmeyi amaçlıyor.
Almanya ve Birleşik Krallık, söz konusu program kapsamında 2034 yılına kadar menzili 2 bin kilometreye ulaşan bir füze geliştirmeyi hedefliyor.
The Telegraph ve Die Welt gazetelerinin temmuz ayında yazdığına göre programda alçaktan uçan seyir füzesi ile ses hızının beş katına çıkabilen hipersonik füze olmak üzere iki seçenek değerlendiriliyor.
FT, mayıs ayında yayımladığı haberde Fransa’nın da uzun menzilli füze üretimine yönelik bu programa katılmak istediğini aktarmıştı.
Gazeteye konuşan Fransız bir yetkili, Rus hedeflerine konvansiyonel silahlarla yapılacak bir saldırının “nükleer karşılığı” tetikleyebileceği bir tablonun ortaya çıkabileceği uyarısını yaptı.
Yetkili, “Rusya sinyali yanlış yorumlarsa farkına bile varmadan nükleer çatışmanın eşiğine gelinebilir” dedi.
Gazetenin aktardığına göre Berlin yönetimi, derinlikteki hedefleri vurmak amacıyla menzili 500 kilometreden 2 bin kilometrenin üzerine kadar uzanan bir dizi karadan fırlatılan füze tedarik ediyor ve geliştiriyor.
Öte yandan uzun menzilli silah edinme arayışı, bu silahların ne zaman ve nasıl kullanılabileceği ile Rusya’nın buna nasıl karşılık verebileceği yönünde soruları beraberinde getiriyor.
Fransız tarafı, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ortaya koyduğu caydırıcılık konseptinin, ortaklarının düzenlediği saldırıların sorumluluğunu Moskova’nın Paris’e yüklemesine yol açabileceğinden endişe duyuyor.
Avrupa’ya “nükleer şemsiye” sağlamak isteyen Macron, ilkbaharda “gelişmiş nükleer caydırıcılık” konseptini önermişti.
Bu çerçevede Paris ve Berlin; konvansiyonel silahlar, füze savunması ve Fransız nükleer kapasitesi üzerine istişareler yürütecekleri bir nükleer yönetim grubu kurdu.
Almanya, 2026 yılından itibaren Fransız nükleer tatbikatlarına katılacak ve Alman temsilciler ortaklarının stratejik tesislerini ziyaret edecek.
Yetkililerden biri, “Evinize birini davet ederseniz o kişinin evi ateşe vermesinden siz sorumlu olursunuz” diye konuştu.
FT’ye konuşan kaynaklardan birine göre nükleer silaha sahip olan Fransa, kendine özgü bir nükleer dil bilgisi ve kelime dağarcığı geliştirdi.
Kaynak, “Zamanla yerleşmiş alışkanlıklarımız var. Almanlarda ise bunlar yok” ifadelerini kullandı.
Aynı kaynak sözlerini şöyle sürdürdü: “Rusya’nın sinyali asla yanlış yorumlamaması ve ters anlamaması için açık bir kamusal doktrine sahip olmak çok daha iyi olurdu.”
Üst düzey bir Alman yetkili ise Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin “ortak bir doktrine ve tırmanma basamaklarına dair ortak bir anlayışa” ihtiyaç duyduğu görüşüne katıldığını belirtti.
Alman yetkili, “Bu kesinlikle Fransızların talep ettiği, bizim ise direndiğimiz bir konu değil” değerlendirmesini yaptı.
Yetkili ayrıca şunları kaydetti: “DPS kabiliyetlerinin edinilmesine, bunların tam olarak nasıl kullanılacağına dair ortak bir anlayışın eşlik etmesi kaçınılmazdı. Bu en başından beri açıktı.”
Alman yetkilinin açıklamasına göre müzakereler, Fransa’da nükleer stratejinin geleceğine ilişkin yürütülen iç tartışmalar nedeniyle uzadı.
Olası seçeneklerden birinin Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık’ın ortak yaklaşımlarını ortaya koyacakları ortak bir bildiri yayımlaması olabileceği kaydediliyor.
Üst düzey bir İngiliz yetkili, “Almanya’nın stratejik kültürü hızla değişiyor ve geçmişin kalıplarına tutunmak yerine bu değişimleri benimsememiz gerektiğine yürekten inanıyoruz” görüşünü paylaştı.
Birleşik Krallık, NATO üyesi Avrupa ülkeleri arasında Fransa dışında nükleer güce sahip tek ülke olarak Almanya ile benzer görüşmeler yürütüyor.
İngiliz yetkiliye göre her iki ülke de Fransa’nın füze programına katılma ihtimalini ele alıyor.
Aynı yetkili, DPS programının temel amacının komuta merkezleri, lojistik noktalar, mühimmat depoları veya silah fabrikaları gibi tesislere saldırılar düzenleyerek düşmanın “muharebe potansiyelini” zayıflatmak olduğunu, hükümet binaları ve nükleer tesislerin ise hedef alınmadığını anlattı.
İngiliz yetkili, “Hepimiz tırmanmanın nükleer düzeye ulaşmasını engelleme gerekliliğinin farkındayız” diye vurguladı.
Avrupa
İspanya’da Halk Partisi, sert göç politikası vaat ediyor

Halk Partisi (PP) lideri Alberto Núñez Feijoo, İspanya’nın göç politikasını sert çizgideki ülkelerle uyumlu hale getireceklerini söyledi.
İspanyollar 29 Kasım’da sandık başına gidecek. Ana muhalefet lideri Feijóo, göç yanlısı Sosyalist başbakan Pedro Sánchez’in yerine geçecek kişi olarak kamuoyu yoklamalarında önde gidiyor.
Geçtiğimiz hafta, Batı Afrika’dan Kanarya Adaları’na 6.000’den fazla düzensiz göçmen ulaştı. Bu durum, iktidardaki PSOE için yeni bir krize yol açarken, göç konusunu yeniden siyasi tartışmaların merkezine taşıdı.
Madrid’de düzenlenen bir parti etkinliğinde Feijóo, partinin seçim programını açıkladı ve daha sıkı sığınma kuralları, daha hızlı güvenlik kontrolleri ve sınır dışı işlemleri ile göç kontrollerini sıkılaştırmaya yönelik kapsamlı bir reform planını özetledi.
Parti üyelerine hitaben yaptığı konuşmada, “Yasadışı göç, ne İspanya’ya girişin normal bir yolu, ne de toprak bütünlüğümüzü zedelemek için baskı uygulamanın bir aracı olabilir,” dedi.
Geçtiğimiz Temmuz ayında, 80.000’den fazla düzensiz göçmen sınırı geçerek Fas’tan Kuzey Afrika’daki İspanyol eksklavı Ceuta’ya kontrolsüz bir şekilde akın etmişti.
Bu durum İspanya ve Avrupa’da eşi benzeri görülmemiş bir siyasi krize yol açmıştı.
Feijóo, İspanya’da yaşayan bir milyondan fazla belgesiz göçmene kimlik belgesi sağlamak amacıyla planlanan ve diğer Avrupa ülkelerini öfkelendiren toplu göçmen affı da dahil olmak üzere, Sánchez’in göç yanlısı politikalarını hedef aldı.
PP, parti programında, gelecekte göçmenlere yönelik kitlesel düzenlemeleri önlemek için İspanya’nın göçmenlik yasasını reform etmeyi taahhüt ederken, yabancı uyruklu sakinlerin, zorunlu İspanyolca dil şartları da dahil olmak üzere “entegrasyon taahhüdüne” uymalarını şart koşacak.
AB düzeyinde ise parti, Avrupa’nın yeni ve daha katı geri dönüş kurallarını tam olarak uygulamayı ve “diğer Avrupa ülkelerinden gelenler de dahil olmak üzere, verilen emirleri uygulamak için mevcut kaynakları güçlendirmeyi” planlıyor.
Manifestoda, “Bir ülke geri kabul konusunda işbirliği yapmazsa, vizeleri, kalkınma işbirliğini ve İspanya’nın Avrupa ticaret politikasındaki konumunu bu tür bir işbirliğine bağlı kılacağız,” denildi.
PP, “üçüncü ülkelerde geri dönüş merkezleri kurulmasına yönelik anlaşmaları teşvik etme” sözü verdi.
Bu adım, son zamanlarda diğer AB ülkeleri tarafından desteklense de, Sánchez’in partisi PSOE insan hakları endişelerini gerekçe göstererek karşı çıkıyor.
Binlerce düzensiz göçmenin mahsur kaldığı Ceuta’da devam eden siyasi ve göç krizini arka plan olarak ele alan Feijóo, düzensiz göçmenlerin kullandığı İspanya’nın kilit giriş noktalarında güvenlik güçlerinin varlığının güçlendirilmesini de talep etti.
Belgede, İspanyol silahlı kuvvetlerinin “ulusal güvenlik gerektirdiğinde, yasal dayanak, net kurallar ve kaynaklar çerçevesinde” sınır güvenlik güçlerine destek sağlayabileceği belirtiliyor.
Avrupa
Fico, Merz’i “şantaj yapmakla” suçladı

Alman Şansölyesi Friedrich Merz’in, Ukrayna yardımı olmazsa AB bütçesini veto edeceği tehdidini savurması üzerine Slovakya Başbakanı Robert Fico tepki gösterdi.
Merz, Ukrayna’ya mali yardım konusunda bir anlaşma sağlanmadığı takdirde AB’nin yedi yıllık bütçesini engelleyeceğini belirtmişti.
Şansölyenin bu müdahalesi, AB fonlarından net yararlanıcı olan ama Ukrayna’nın savaş çabalarını desteklemek üzere yapılacak bir sonraki finansman turuna katılmak istemeyen Orta Avrupa liderlerini öfkelendirdi.
Fico, Bratislava’da gazetecilere, “Şansölyenin yaptığı şey tipik bir şantaj ve ben buna boyun eğmeyeceğim,” dedi.
Fico, hükümeti Ukrayna’ya verilecek gelecekteki bir krediye katılmayı reddeden Çek mevkidaşı Andrej Babiš ile birlikte konuştu.
Babiš, Merz’in tutumuna atıfta bulunarak, “Neden böyle söylediğini bilmiyorum,” dedi.
Merz, AB liderlerinin cuma günü Dublin’de düzenlenecek zirvede Ukrayna’nın finansman ihtiyaçlarını görüşmesini istiyor.
Merz, toplantıya başkanlık edecek olan Avrupa Konseyi Başkanı António Costa’ya gönderdiği ve The Guardian’ın eline geçen mektupta şunları söyledi:
“Ukrayna’nın kendini savunma mücadelesinde desteğimizi sürdürmeliyiz. Bu, ortak hayati çıkarımız. Oysa Ukrayna’ya sağlanan ikili yardım dengesiz bir şekilde dağıtılıyor ve yükü çoğunlukla sadece birkaç üye ülke üstleniyor.”
AB geçen yıl Ukrayna’ya 90 milyar avro kredi vermeyi kabul etti; bu tutarın, 2026 ve 2027 yıllarına ait askeri ve sivil harcamaların üçte ikisini karşılaması amaçlanıyordu.
Fakat o zamandan beri Rusya’nın aralıksız bombardımanı, Kiev’e daha fazla mali yük bindirdi ve Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy’i bütçe açığını kapatmak için 70 milyar avro talep etmeye sevk etti.
AB, Zelenskiy’in rakamlarını onayladı ve 45 milyar avro bulma sözü verdi. Ukrayna’nın İngiltere ve Kanada gibi diğer müttefiklerinin ise geri kalanını karşılaması bekleniyor.
Merz, geçen yıl AB’de dondurulmuş olan Rusya’nın 210 milyar avroluk devlet varlıklarını kullanmak için bir girişim başlatmış ama bu plan, fonların çoğunu Brüksel’de barındıran Belçika’nın önderliğindeki muhalefet nedeniyle suya düşmüştü.
90 milyar avroluk kredi, yedek plandı. Bu krediden çekilen Macaristan, Slovakya ve Çekya, bir sonraki turda da yer almayacaklarını belirtti.
Bu üç üye ülkeye, geçen Nisan ayında Başbakan Rumen Radev’in seçilmesinin ardından Bulgaristan da katıldı.
Ukrayna’nın finansmanı konusu, şu anda 2028-34 AB bütçesi üzerine yürütülen çetrefilli müzakerelere yansıyor.
En büyük net katkıda bulunan ülke olan Almanya, önerilen bütçede ciddi kesintiler yapılmasını isterken, Ukrayna’nın mali ihtiyaçlarına katkıda bulunmayı reddeden üye ülkelere AB’nin cömert finansman sağlamasına karşı çıkıyor.
Merz mektubunda, “istisnasız bir kolektif taahhüt”ün, Ukrayna’nın finansman açığını gidermek ve “özellikle mali sonuçları olan diğer konuları tartışmak” için “temel bir ön koşul” olduğunu belirtiyor.
Ayrıca, çok yıllık mali çerçeve olarak bilinen AB’nin önümüzdeki yedi yıllık bütçesi bağlamında, tüm üye devletlerin 2028’den itibaren Ukrayna için “sağlam” bir mali perspektife katkıda bulunması gerektiğini belirtiyor.
Bir Alman hükümet yetkilisi şöyle konuştu:
“Çok Yıllı Mali Çerçeve’yi (MFF) başarıyla tamamlamak için tüm AB üye devletlerinin Ukrayna’ya mali destek sağlaması hayati önem taşıyor.”
Berlin ayrıca, tek bir hükümetin AB kararlarını engellemesini önlemek amacıyla, Ukrayna’ya yönelik finansman konusundaki karar alma sürecini oybirliği yerine nitelikli çoğunluk oylamasına geçirmeyi hedefliyor.
Mektup, Ukrayna’nın en cömert destekçileri olan AB’nin kuzey üye devletlerinin, orta ve güney Avrupa’daki diğer AB üye devletlerinin daha düşük katkı payları karşısında artan öfkesini yansıtıyor.
Bütçe konusunda bir anlaşmaya varma görevi, eski Portekiz başbakanı Costa’ya düşüyor.
Costa, bu görevi zorlaştırması muhtemel olan 2027’deki Fransa, Polonya ve İtalya seçimlerinden önce, yıl sonuna kadar bir anlaşma sağlanmasını istiyor.
Costa’nın sözcüsü, ayrıntılara girmeden mektubun alındığını doğruladı. Sözcü, “Başkan Costa, bu hafta Dublin’de düzenlenecek gayri resmi Avrupa Konseyi toplantısında Ukrayna konusuna zaman ayıracak,” dedi ve Ukrayna’ya yönelik finansman konusunun 26-27 Kasım tarihlerinde AB bütçesine ayrılmış özel bir zirvede ele alınacağını ekledi.
Asya2 hafta önceMao gafı krize yol açtı: Mbappe özür diledi, Çin’de boykot başladı
Dünya Basını2 hafta önceGünah keçisi olarak Netanyahu
Amerika5 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Dünya Basını2 hafta önceEmperyalizmin açmazları: Savaşlar, yalanlar ve çöken refah devleti
Ortadoğu2 hafta önceİsrail’de rekor katılımlı seçim: İki blok da 61 sandalyeye ulaşamıyor
Ortadoğu2 hafta önceABD ara seçim sonrası İran’a saldırı için Körfez’i uyardı
Asya1 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını1 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir








