Bizi Takip Edin

Amerika

Ukrayna tartışmalarına savunma sektöründen fonlanan düşünce kuruluşları yön veriyor

Yayınlanma

ABD’nin önde gelen yayın organlarında ve düşünce kuruluşlarında yayınlanan Ukrayna savaşı değerlendirmelerini inceleyen bir araştırma, bu tartışmaların çoğunlukla Amerikan silah sanayii tarafından fonlanan isim ve kuruluşlarca yapıldığını gösteriyor.

Quincy Institute için bu araştırmayı yapan Ben Freeman, savunma sanayiinin fonladığı düşünce kuruluşlarına mensup isimlerce yazılan yazıların istisna değil kural olduğunu belirtiyor.

Freeman, “Amerika’nın önde gelen dış politika düşünce kuruluşları savunma sanayiinden fon alıyor. Ukrayna savaşıyla ilgili medya piyasasını domine etmiş durumdalar ve ABD’nin Ukrayna’ya vermesini tavsiye ettikleri silahların çoğunun fon sağlayıcıları tarafından üretildiğini nadiren de olsa açıklıyorlar,” diyor.

ABD’deki en üst düzey dış politika düşünce kuruluşlarının yüzde 78’inin Pentagon’dan ya da Pentagon’un yüklenicilerinden fon aldığına dikkat çeken Freeman, şu bilgileri veriyor: “En tepede savunma sanayinin etkisi daha da büyüktür: dış politika alanında ilk 10 sırada yer alan düşünce kuruluşlarının her biri savunma sektöründen fon almaktadır. Ve birçok düşünce kuruluşu için savunma fonlarının miktarı muazzamdır. Örneğin CSIS, Center for a New American Security (CNAS) ve Atlantik Konseyi savunma sektöründen yılda bir milyon dolardan fazla fon aldıklarını bildirmişlerdir.”

Fonlularla fonsuzlar arasındaki fark

New York Times, Washington Post ve Wall Street Journal’da yayınlanan Ukrayna savaşıyla ilgili makaleleri analiz eden Freeman, medya kuruluşlarının savunma sektörü desteğine sahip bir düşünce kuruluşuna atıfta bulunma olasılığının, bu desteğe sahip olmayan bir düşünce kuruluşuna atıfta bulunma olasılığından yedi kat daha fazla olduğunu ortaya koyuyor.

Araştırmaya göre, medyada yapılan 1.247 düşünce kuruluşu referansının 1.064’ü (veya yüzde 85’i) savunma sektöründen fonlanan düşünce kuruluşlarına yapılıyor.

Ukrayna savaşıyla ilgili makalelerde en çok adı geçen iki düşünce kuruluşu da savunma sektöründen fon alan düşünce kuruluşları: CSIS ve Atlantik Konseyi.

Rapora göre, bağışçıları tespit edilebilen 27 düşünce kuruluşundan 21’i savunma sektöründen fon alıyor (yüzde 77). Üstelik, Atlantik Konseyi ve CSIS görece ‘şeffaf’ oldukları için fon akışı rahatlıkla tespit edilebiliyor ama diğer düşünce kuruluşları için aynı şeffaflıktan söz etmek mümkün değil.

Ordu ve savunma sektörü ile iç içelik

Raporda, düşünce kuruluşlarının Pentagon’la iç içeliğine ilişkin de önemli bilgiler veriliyor. Örneğin, CSIS, Şubat 2014’te yayınlanan ve savunma sanayiinin önceliklerini yansıtan bir raporla sonuçlanan bir çalışma yürüttü ve CSIS personeli tavsiyeleri kabul ettirmek için Savunma Bakanlığı yetkilileri ve kongre çalışanlarıyla toplantılar başlattı.

Bir başka düşünce kuruluşu Hudson Enstitüsü’nde, bir araştırma projesini finanse eden bir savunma şirketine araştırma hakkında düzenli brifingler verildi ve ilk taslaklar üzerinde revizyonlar önerme fırsatı verildi.

Freeman, daha önce yaptığı bir araştırmada da ABD hükümeti ve savunma şirketlerinden ABD’deki üst düzey düşünce kuruluşlarına giden 1 milyar dolardan fazla fon tespit ettiğini hatırlatıyor.

Yine Freeman, nükleer silahlara odaklanan akademik bir çalışmaya dikkat çekiyor. Buna göre dünyanın en büyük 40 dış politika düşünce kuruluşunun yüzde 58’i nükleer silah sistemlerinin üretimi veya bakımıyla ilgilenen şirketlerden fon alıyor.

Pensilvanya Üniversitesinin 2020 yılında yayınladığı düşünce kuruluşları sıralamasında ilk 10’da yer alan tüm kurumlar savunma sanayiinden besleniyor. Bu düşünce kuruluşları sırasıyla şunlar: Brookings Enstitüsü, Carnegie Endowment for International Peace, Center for Strategic and International Studies, Wilson Center, RAND Corporation, Atlantik Konseyi, Council on Foreign Relations, Center for American Progress, Center for a New American Security, Hudson Enstitüsü.

Düşünce kuruluşlarından savaşa çağrı metinleri

Bu düşünce kuruluşlarına atıf yapan yayınların içerik analizini de yapan Freeman, silah endüstrisi ile mali bağları olan düşünce kuruluşlarının genellikle silah endüstrisine fayda sağlayacak politikaları desteklediğine işaret ediyor.

“Savunma sanayii finansmanına sahip düşünce kuruluşlarının makalelerinden bazılarının başlıkları bile benzerdi,” diyen araştırmacı şu örnekleri veriyor: CSIS makalesi, “Ukrayna’ya Yardım: Tanklardan Çok Daha Fazlası” ve Atlantik Konseyi makalesi, “Tanklar hayati önem taşıyor ama Ukrayna’nın Putin’in Rusya’sını yenmek için çok daha fazlasına ihtiyacı olacak.”

American Enterprise Institute (AEI) ise ABD’nin Ukrayna’ya sağladığı askeri yardımların daha da artırılmasını destekleyen çok sayıda makale yayınladı. Örneğin bir makalede, Ukrayna’nın Batılı tankları almasının ‘önümüzdeki aylarda daha uzun menzilli füzeler veya dördüncü nesil savaş uçakları gibi diğer gelişmiş yeteneklere ihtiyaç duyacağının habercisi olabileceği’ savunuluyor. Bir başka AEI yayını ise Ukrayna’nın en büyük zayıflığının ABD’den aldığı ‘yardımın miktarıyla ilgili olduğunu’ savunuyor.

Savunma sanayinden fon alan diğer düşünce kuruluşları da benzer argümanlar ileri sürüyor. Örneğin Brookings Enstitüsü, “Kırmızı Çizgileri Aşmadan Ukrayna’yı Silahlandırmak” ve “Ukrayna’daki Uzun Savaş” başlıklı makaleler yayınlayarak ABD’nin herhangi bir kırmızı çizgiyi ihlal etmeden ve gerilimi tırmandırmanın maliyetini artırmadan tank ve diğer araçları, füzeleri ve hatta uçakları gönderebileceğini savunuyor.

Ya da Wilson Center’ın, “Ukrayna”yı Desteklemenin İyi Bir Yatırım Olmasının Dört Nedeni” başlıklı makalesi bu argümanı bir adım daha ileri götürerek askeri yardımın sadece Ukraynalılara yardım etmek için değil, küresel savaştan kaçınmak, ABD’nin yurtdışındaki imajını iyileştirmek, Amerikan güvenliğinin üstünlüğünü sergilemek ve hatta LGBT haklarını korumak için de kritik öneme sahip olduğunu iddia ediyor.

RAND Corporation tarafından hazırlanan, “Ukrayna Savaşı Savunma Stratejisini Nasıl Hızlandırır?” başlıklı bir rapor ise Rusya ile Ukrayna üzerinden savaşmanın Amerika’nın Çin karşısındaki konumunu da iyileştirdiğini söylüyor. 

Council on Foreign Relation’ın, “Batı Ukrayna’ya Hafif Tanklar Gönderiyor. Bir Fark Yaratacaklar mı?” başlıklı makalesinde Ukrayna’ya hafif tanklar ve diğer zırhlı araçların gönderilmesinin operasyonel, taktiksel ve stratejik olmak üzere savaşın her seviyesinde bir fark yaratabileceğini savunuluyor.

Center for a New American Security’nin, “ABD’nin Ukrayna’ya Askeri Yardımının Şaşırtıcı Başarısı” başlıklı makalesi, ABD tarafından tedarik edilen obüsler, Yüksek Hareket Yetenekli Topçu Roket Sistemi (HIMARS), gemisavar füzeler, hava savunma yetenekleri ve piyade savaş araçları ve tanklar gibi bir dizi silahın Ukrayna’nın savaş alanındaki başarısı için hayati önem taşıdığını savunuyor.

Başta Atlantik Konseyi olmak üzere bu düşünce kuruluşları tarafından yayınlanan makalelerden bazıları çatışmaya diplomatik çözümler getirilmesini reddediyor.

Bir başka Atlantik Konseyi makalesi ise savaşta düşmanlıkların belirgin bir şekilde artması için çağrıda bulunuyor ve ‘Ukrayna’nın orantılı misilleme hakkı olduğunu’ savunuyordu. Makaleye göre bu, Rusya’daki kritik alt yapıyı yok etme ve Moskova ile diğer şehirleri karanlığa gömme hakkıyla başlıyordu.

Medyadaki atıflar da yönlendirici

Medyada bu tip düşünce kuruluşlarına yapılan atıfları da inceleyen Freeman, İnsan Hakları İzleme Örgütü dışında, ilk 10’daki tüm kuruluşların savunma sanayii tarafından fonlandığını tespit ediyor.

İlk iki sırada CSIS ve Atlantik Konseyi yer alırken, Carnegie, AEI, CFR ve Brookings gibi kuruluşlar da medyada kendilerine en çok yer bulanlardan.

CSIS’in kamuya açık en son bilgileri, düşünce kuruluşunun geçen yıl Pentagon yüklenicilerinden en az 2,2 milyon dolar aldığını gösteriyor. Benzer şekilde, Atlantik Konseyi de 2021 yılında Pentagon ve yüklenicilerinden en az 1,3 milyon dolar aldığını bildirdi. Her iki düşünce kuruluşu da, Ukrayna’daki savaşın bir sonucu olarak Pentagon’dan milyarlarca dolarlık sözleşme alan Lockheed Martin ve Raytheon’dan yüz binlerce dolar ‘bağış’ alıyor.

Amerika

JD Vance, Maduro kaçırılmadan önce Venezuela’da “iş bağlamış”

Yayınlanma

ABD’nin Venezuela’yı işgal edip Nicolas Maduro’yu kaçırmasından bir hafta önce, ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, emtia devi Vitol için çalışan bir tacirle görüşmüş.

Konuya yakın bir kaynağın Reuters’a aktardığına göre, Vance orada eski bir arkadaşı ve siyasi kariyerinin ilk dönemlerinde kendisine finansal destek sağlayan, emtia devi Vitol’da benzin ticareti yapan John Addison ile bir araya geldi.

Reuters tarafından incelenen uçuş kayıtları, işgalden bir hafta önce, 27 Aralık’ta, Montana’daki son derece seçkin bir kayak ve golf tesisi Yellowstone Club’dan arabayla yaklaşık bir saat uzaklıktaki Bozeman Yellowstone Uluslararası Havalimanı’nın pistinde Addison’ın özel Embraer jeti ile Vance’in başkan yardımcısı uçağının bir arada bulunduğunu gösteriyor.

Addison’dan toplantıyla ilgili bilgi alan kişiye göre, Vance ve Addison Venezuela hakkında konuştular.

Bu kişi, Vance’in özellikle, “varsayımsal olarak” ABD’nin ülkenin petrol kaynakları üzerinde kontrolü ele geçirmesi durumunda Venezuela ham petrolünün ne kadar hızlı satılabileceğini öğrenmekle ilgilendiğini söyledi.

Addison, Vitol’un bu işi yapmak için eşsiz bir konumda olduğunu Vance’e garanti etti.

Bu haberle ilgili olarak, hem Addison hem de Vance’in ofisi 27 Aralık’ta Montana’da bir toplantı yapıldığını reddetti.

Addison, Reuters’a verdiği demeçte, “Bunu söyleyen herkes kesinlikle uyduruyor, çünkü ben bu konuyu tek bir kişiye bile anlatmadım,” dedi.
Fakat Addison, 5 Ocak’ta –yani Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’yu deviren ve 100’e yakın kişinin hayatını kaybetmesine neden olan operasyondan iki gün sonra– ABD Enerji Bakanı Chris Wright’ın Houston’daki ofisini arayarak kendisine “reddedilemez bir teklifte” bulunduğunu doğruladı.

Donald Trump yönetimi, yaklaşan siyasi geçiş sürecini finanse etmek amacıyla bu OPEC ülkesinin ham petrolünü küresel alıcılara satmaya başlamayı planlıyordu ve Wright, Vitol’un bu işi isteyip istemediğini Addison’dan öğrenmek istiyordu.

Addison, Reuters’a verdiği son röportajda, “Sadece piyasa hakkında güncel bilgi almak için arayacağını sanmıştım fakat telefon görüşmesi bambaşka bir yöne saptı,” dedi.

Enerji Bakanlığı, Wright’ın 5 Ocak’ta Venezuela’yı görüşmek üzere Addison’ı aradığını doğruladı.

Birkaç gün içinde Vitol ve rakibi Trafigura, Venezuela’nın petrolünü satmak için özel lisanslar aldı ve o günden bu yana şirketler ham petrolün pazarlanmasından yüz milyonlarca dolar kazandı.

Vitol’un yönetimin en çok rağbet gören enerji lisanslarından birini nasıl elde ettiğine dair ayrıntılar daha önce kamuoyuna açıklanmamıştı.

48 yaşındaki Addison, Wright’tan böyle bir telefon alması için ilk akla gelen isim değildi. O, Vitol’da kıdemli bir tüccardı, şirketin bölge CEO’su değildi. Ayrıca uzmanlık alanı Latin Amerika ham petrolü değil, ABD benzininin alım satımıydı.

Fakat Addison, Reuters’a verdiği demeçte, Vance’in Wright’a Addison’ın güvenilir bir kişi olduğunu söyleyerek bu telefon görüşmesinin önünü açtığını belirtti.

Bir ABD’li yetkili, isminin açıklanmaması koşuluyla Reuters’a verdiği demeçte, Vance’in Wright ile yaptığı bir konuşmada Addison’ın enerji sektöründe güvenilir bir kişi olduğunu söylediğini doğruladı.

Yetkili, bu konuşmanın 5 Ocak’taki telefon görüşmesinden en az bir yıl önce gerçekleştiğini belirtti.

Enerji Bakanlığı Reuters’a yaptığı açıklamada, Vance ve Wright’ın Venezuela petrolünün satışı konusunda hiçbir zaman görüşmediklerini ve bakanlığın Vitol’u, dünyanın en büyük enerji ve emtia ticaret şirketi olması nedeniyle seçtiğini belirtti.

Montana’daki toplantı ve Addison’ın bu kazançlı sözleşmenin alınmasında oynadığı alışılmadık derecede önemli rol, Demokrat Kongre üyeleri arasında, Venezuela operasyonunun ardından kişisel bağlantıların devlet işlerine erişimi nasıl etkilemiş olabileceğine dair yeni sorular doğurdu.

Temsilciler Meclisi Denetim Komitesi’nin Demokrat üyesi ve yeni başkanı Robert Garcia, Ocak ayında hem Vitol hem de Trafigura’nın yöneticilerine bir mektup göndererek, lisansları hangi koşullar altında aldıklarına dair sorular sormuştu.

Garcia, o dönemde yaptığı açıklamada, kısmen Addison’ın Trump yanlısı siyasi bağış geçmişi nedeniyle Vitol’un bu işin içinde yer almasından endişe duyduğunu belirtmişti.

Garcia ayrıca, Vitol ve Trafigura’ya Venezuela’ya yönelik askeri harekat hakkında önceden bilgi verilmiş olabileceğine dair endişesini dile getirdi.

Garcia, Reuters’a yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“Aylar boyunca Denetim Komitesi’ndeki Demokratlar, Trump yönetiminin devasa Venezuela petrol anlaşması ve petrol şirketi yetkililerinin Venezuela’ya yönelik askeri harekat hakkında önceden uyarı alıp almadıkları konusunda cevaplar talep ediyorlardı. Maduro’nun yakalanmasından önce JD Vance’in Vitol’da üst düzey bir tüccarla görüştüğüne dair yeni haberler, kimin neyi ne zaman bildiği konusunda daha da fazla soru işareti yaratıyor.”

Vitol ve Trafigura, Garcia’nın mektubuna yanıt verip vermedikleri konusunda yorum yapmaktan kaçındı.

Fakat her iki şirket de Reuters’a, ABD’nin Venezuela’daki askeri operasyonları hakkında önceden hiçbir bilgi verilmediğini söyledi.

Genellikle, ABD hükümetinin büyük ihaleleri, şeffaflığı sağlamak, kayırmacılığı önlemek ve vergi mükellefleri için mümkün olan en iyi mali getiriyi elde etmek amacıyla rekabetçi bir ihale süreciyle verilir.

Fakat Trump yönetimi, Maduro’nun kaçırılmasının ardından hızlı hareket etmenin, Venezuela’nın zor durumdaki ekonomisini istikrara kavuşturmak ve günlük hizmetlerin yanı sıra borç yeniden yapılandırma çabalarının acil olarak finanse edilmesini sağlamak açısından hayati önem taşıdığını öne sürerek, bu süreci atlama kararını savundu.

Trump, Ocak ayındaki işgalin ardından ABD’nin Venezuela’nın ham petrolünü ve gelirlerini süresiz olarak kontrol etmeyi amaçladığını ve ülkenin üretimini canlandırmak için ABD’li petrol şirketlerinden 100 milyar dolarlık yatırım çekmek istediğini söylemişti.

Trump, bunun “Batı Yarımküre”deki mevcut arz hacmini artırarak ABD’nin enerji güvenliğini güçlendireceğini savunuyor.

Şu ana kadar, ABD’nin Venezuela’daki operasyonunun ardından en büyük faydayı Vitol ve Trafigura elde etti.

Konuya yakın bir kaynağa göre, Trafigura’ya Vitol’dan birkaç gün sonra, Ocak ayının ikinci haftasında bir tarihte, ABD hükümeti tarafından Venezuela petrolünü satma lisansı verildi.

Enerji finansmanı uzmanı ve Texas Christian Üniversitesi’nde profesör olan Tom Seng, tüccarların satılan her varil Venezuela petrolünden 3 ile 3,50 dolar arasında kâr elde ettiklerini tahmin etti.

Seng, bu tahmini mevcut piyasa koşullarına ve nakliye ücretlerine dayandırdı ve getirilerin yaklaşık %3,5 ila %4’lük bir kâr marjına tekabül ettiğini belirtti.

ABD hükümeti verilerine göre, ülke bu yıl şimdiye kadar 200 milyon varilden fazla ham petrol ihraç ettiği için, bu getiriler Venezuela ham petrol sözleşmesinden elde edilen yüz milyonlarca dolarlık kâra denk geliyor.

Reuters’ın yıllık raporlarını incelediği sonuçlara göre, Vitol’un son üç yıldaki faaliyet kâr marjları %1 ile %3 arasında değişmiş.

Özel sermayeli ticaret şirketleri, tek tek işlemlerden elde ettikleri kârları açıklamıyor ve kâr marjları ile sattıkları petrol hacimlerine ilişkin tahminler bağımsız olarak doğrulanamıyor.

Trafigura ve Vitol, Reuters’a, Venezuela’nın devlet petrol şirketi PDVSA ile petrol satışı konusunda yaptıkları ticari anlaşmaların şartları hakkında, bunların gizli olması nedeniyle yorum yapamayacaklarını bildirdi.

Daha yakın zamanda Trump, ABD’nin Venezuela’nın en büyük özel petrol üreticilerinden biri olan Blue Energy Partners ile yaptığı ortaklık sayesinde Venezuela’nın ham petrol rezervlerinin yaklaşık beşte birine erişim sağladığını duyurdu. 

Şirket, yakın zamana kadar PDVSA’dan zimmete geçirilen fonlarla ilgili ABD’nin kara para aklama soruşturmalarının hedefi olan milyarder Alejandro Betancourt’a ait.

Şirketin Washington ile yaptığı anlaşma, ABD’ye ana şirketin %35 hissesini ve üretimin %20’sini üretim maliyetinden satın alma hakkını tanıyor.

Reuters, Vitol veya Trafigura’nın NABEP’in şu anda günlük yaklaşık 220.000 varil olan petrol üretiminin herhangi bir kısmını pazarlayıp pazarlamadığını tespit edemedi.

Vitol, NABEP ile ticari bir ilişkisi olduğunu ama uzun vadeli bir sözleşmesi bulunmadığını belirtti. Ticari ilişkinin ayrıntılarını paylaşmadı.

Reuters’a göre Addison ve Wright’ın konuşmalarının ardından işler hızla ilerledi. 9 Ocak’a gelindiğinde, hem Vitol hem de Trafigura lisanslarını almışlardı ve Addison, Venezuela’nın petrol endüstrisinin geleceği konusunda Trump ile yapılan ve televizyonda yayınlanan bir toplantıda ExxonMobil ve Chevron’un CEO’larıyla yan yana Beyaz Saray’a gitti.

Addison, televizyonda yayınlanan toplantı sırasında Trump’a şunları söyledi:

“Burada, tüm bu petrolü mümkün olan en iyi fiyata dünyanın dört bir yanına taşıyabilmenizi sağlamak için bulunuyoruz; böylece Venezuelalılar üzerindeki etkiniz sayesinde istediğinizi elde edebileceksiniz.”

Vitol’un bölge CEO’su Ben Marshall da toplantıda yer aldı ve Trump’a, Venezuela petrolünü pazarlama fırsatı verdiği için teşekkür etti.

Vitol, Reuters’a yaptığı açıklamada, Addison’ın benzin taciri olarak sahip olduğu uzmanlık göz önüne alındığında uluslararası bir ham petrol sözleşmesini müzakere edecek teknik bilgiye sahip olmadığını ve 5 Ocak’taki görüşmeden sonra Marshall ile ham petrol ekibini sürece dahil ettiğini belirtti.

Trafigura ise toplantıda CEO’su Richard Holtum tarafından temsil edildi.

Federal Seçim Komisyonu kayıtlarına göre, Addison, Vance’in erken dönem destekçilerinden biriydi ve 2022 yılında, Vance’in Ohio’daki ABD Senatosu koltuklarından birine başarılı bir şekilde aday olabilmesine yardımcı olmak amacıyla “Protect Ohio Values” Siyasi Eylem Komitesi’ne (PAC) 300.000 dolar bağışlamıştı.

FEC kayıtlarına göre, daha sonra Addison ve eşi Shannon, 2024 yılında siyasi eylem komitelerine 7 milyon dolar bağışladı.

Bu tutarın 5 milyon doları, Trump’ın Beyaz Saray’daki ikinci dönemini garantilemek amacıyla “Make America Great Again”e yapıldı.

İlişkiyi yakından bilen üç kişiye göre, Addison Vance’in muhafazakâr siyaset anlayışını takdir ediyordu.

Bu dönemde, ikili ortak siyasi görüşler üzerinden yakınlaşırken, Addison kariyerinde daha sorunlu bir dönemi geride bırakıyordu.

Vitol ve SK Energy, 2024 yılında on yıl süren bir hukuki mücadelenin ardından Kaliforniya eyaletiyle benzin fiyatı manipülasyonu davasını 50 milyon dolarlık bir uzlaşma ile sonuçlandırdı.

Addison, söz konusu iddianamede Vitol’un en üst düzey yöneticisi olarak gösterilmişti. Ne Vitol ne de Addison herhangi bir suçu kabul etmişti.

Federal Havacılık İdaresi kayıtlarına göre, ertesi yıl, yani 2025’te Addison yeni bir Embraer jeti satın aldı.

Yaklaşık 14 milyon dolar değer biçilen uçak, Addison’ın artık bir ev inşa ettiğini söylediği Montana’daki Yellowstone Club’a giderek daha sık yaptığı uçuşlarda kullanıldı; bu da onu milyarderler, teknoloji devleri ve Hollywood ünlüleri arasına soktu.

Montana Gelir İdaresi kayıtlarına göre, inşaat başlamadan önce Addison’ın imarsız 4 dönümlük arazisinin değerlendirilen değeri 16,4 milyon dolardı.

Kayıtlara göre Wright’ın da Yellowstone Club yakınlarında 36,2 milyon dolar değerinde bir konutu bulunuyor.

Addison, 5 Ocak’ta Wright’tan gelen telefonun Vitol’daki 17 yıllık kariyerinin en önemli anlarından biri olduğunu söyledi.

Addison, Reuters’a verdiği demeçte, “Bu anlaşmanın gerçekleştirilmesine yardımcı olmak üzere hükümetten, Chris Wright tarafından aranmış olmaktan büyük gurur ve vatanseverlik duygusu duyuyorum,” dedi.

Venezuela sözleşmesini imzalamak aynı zamanda onun veda performansı oldu. Siyaset ve enerji alanlarına odaklanmak amacıyla Mart ayı sonunda şirketten emekli olacağını duyurdu.

O zamandan beri, Temmuz ayında ilk toplantısını gerçekleştiren Wright’ın enerji politikası danışma kurulunun başkanı olarak atandı.

Reuters’ın gördüğü, emekliliğiyle ilgili bir Vitol iç notunda, Addison “şirket tarihinin en başarılı tüccarlarından biri” olarak tanımlandı.

Okumaya Devam Et

Amerika

İsrailli NewMed Energy de Venezuela petrolünün peşinde

Yayınlanma

İsrailli NewMed Energy, Venezuela’daki bir petrol şirketinin %60 hissesini satın almayı değerlendiriyor.

Bu hamle, son dönemde bölgede İsrail yanlısı iktidar değişikliklerinin ardından Güney Amerika’ya yönelik stratejik bir adım olarak değerlendiriliyor.

Tel Aviv Borsası’na sunulan resmi bir belgeye göre, NewMed International, Venezuela’da karasal petrol haklarına sahip bir şirketin hissedarları ile yapılacak müzakerelerin ilkelerini belirleyen karşılıklı münhasırlık mektubu ve şartnameyi imzaladı.

Hedef şirket, karada petrol kuyuları işletiyor ve hem karada hem de açık denizde ek petrol ve gaz varlıklarına sahip.

NewMed, aynı zamanda diğer bölgesel fırsatları da araştırdığını ve ek münhasırlık anlaşmaları konusunda ileri düzeyde görüşmeler yürüttüğünü belirtti.

Şu anda durum tespiti süreci devam ediyor ve karşılıklı münhasırlık süresi 1 Ocak 2027’ye kadar uzanıyor.

Venezuela, dünyanın en büyük kanıtlanmış petrol rezervlerine sahip. Bu rezervler, ağır ve ekstra ağır ham petrolden oluşuyor ve bu tür petrolün rafine edilmesi için kapsamlı işlemler gerekiyor.

Nicolas Maduro’nun ABD özel kuvvetleri tarafından kaçırılması ve ardından New York’ta yargılanmak üzere tutuklanmasının ardından, rejim sonrası geçiş süreci ülkenin enerji sektörünü yabancı katılımına açtı.

Piyasa analistleri, potansiyel satın almanın hem stratejik bir genişleme hem de önemli jeopolitik riskler barındırdığını belirtiyor.

Yatırım danışmanı ve “Profit Multiple” hizmetinin başkanı Lior Wider, üretim varlıklarının satın alınmasının NewMed için somut bir nakit akışı yaratabileceğini fakat yatırımcıların durum tespiti sürecini, finansal şartları ve risk azaltma mekanizmalarını yakından takip edeceğini belirtti.

NewMed Energy CEO’su Yossi Abu, mevcut ana varlıkların geliştirilmesinin yanı sıra, ortaklığın uzmanlığından yararlanmak için uluslararası genişleme fırsatlarını sürekli olarak değerlendirdiğini ifade etti.

Önerilen Venezuela girişimi, Güney Amerika’da varlık göstermeye yönelik önemli bir adım.

Okumaya Devam Et

Amerika

Anket: Amerikalıların üçte ikisi Trump’ın gücünü kaybettiğini düşünüyor

Yayınlanma

ABD’de ara seçimlerin ardından RF Global araştırma şirketinin yaptığı ankete katılanların üçte ikisi, Başkan Donald Trump’ın Cumhuriyetçi Parti üzerindeki gücünün zayıfladığını belirtti. Seçmenlerin yüzde 53’ü Kongre’deki hezimetten Trump’ı sorumlu tutarken yüzde 52’si İran savaşını başkanın en büyük başarısızlıkları arasında görüyor.

ABD Başkanı Donald Trump’ın Cumhuriyetçi Parti üzerindeki etkisinin seçmenler nezdinde zayıfladığı belirlendi.

The Politico Poll tarafından ara seçimlerin ardından PF Global şirketine yaptırılan kamuoyu yoklamasına göre, Amerikalıların üçte ikisi partinin uğradığı ağır ara seçim yenilgisinden bu yana Trump’ın parti içindeki gücünü kısmen de olsa kaybettiğini düşünüyor.

Bu görüşü paylaşanların oranının Demokrat ara seçim seçmenleri arasında yüzde 83, Cumhuriyetçi ara seçim seçmenleri arasında ise yüzde 57 olduğu kaydedildi.

Başkanın en sadık tabanını oluşturan MAGA (Amerika’yı Yeniden Harika Yap Hareketi) seçmenlerinin yalnızca yüzde 40’ı Trump’ın eskisi kadar güçlü olduğunu savundu.

On yılı aşkın süredir ülke siyasetine yön veren Trump’ın nüfuzunun, Beyaz Saray’daki son iki yılına yaklaşırken zayıflayabileceğine işaret eden anket, partinin tarihi seçim mağlubiyetinin ardından yeni bir yol arayışına girdiğini ortaya koydu.

Demokratların en az 255 Temsilciler Meclisi üyeliği, 54 Senato sandalyesi ve 28 valilik kazandığı seçim yenilgisinde Cumhuriyetçilerin çoğu kamuoyu önünde doğrudan Trump’ı işaret etmekten kaçınıyor.

Amerikalıların yüzde 53’lük çoğunluğu ise Cumhuriyetçilerin Kongre’nin her iki kanadını da kaybetmesini Trump’ın başkanlık dönemindeki icraatlarına bağlıyor.

MAGA destekçilerinin de yüzde 33’ü bu değerlendirmeye katılıyor.

Amerikan kamuoyuna göre Demokratların seçim zaferindeki en önemli etken Trump’ın İran ile başlattığı savaş oldu.

Amerikalıların yarısı, Trump bu savaşı başlatmasaydı Demokratların seçimi kaybedeceğini ya da daha düşük farkla kazanacağını belirtti.

Katılımcıların yüzde 52’si ise İran savaşını Trump’ın ikinci başkanlık döneminin en büyük başarısızlıkları arasında saydı.

Seçmenler, Demokratların zaferini açıklayan gerekçeler arasında en çok hayat pahalılığına (yüzde 42) işaret ederken bunu İran savaşı (yüzde 30) ve Trump’ın kişisel tutumu (yüzde 27) izledi.

Cumhuriyetçi Parti’deki seçim hezimeti, 2028 başkanlık yarışında Trump’ın yerini alacak yeni bir lider arayışını beraberinde getirdi.

Cumhuriyetçi liderler uzun yıllar boyunca Trump’a yakın durmayı tercih etmişti.

Trump’a yönelik kamuoyu desteğindeki düşüş ve ara seçim sonuçlarının yansıttığı seçmen hoşnutsuzluğu, parti içinde yükselmek isteyen Cumhuriyetçiler için Trump’a bağlı kalmanın artık bir siyasi yüke dönüşebileceğini gösteriyor.

Öte yandan Amerikalılar Trump’ın partide halen önemli bir figür olduğunu kabul ediyor.

Katılımcıların yüzde 43’lük kesimi, Trump’ın “gücünün bir kısmını kaybettiğini ancak halen hatırı sayılır bir güce sahip olduğunu” kaydetti.

Seçmenlerin yüzde 56’sı Cumhuriyetçi Parti’nin Trump ve gündeminden uzaklaşması gerektiğini savunurken MAGA tabanının büyük bölümü başkana bağlılığını koruyor.

Bu gruptakilerin yüzde 59’u, partinin Trump’a ve onun ajandasına daha fazla yaklaşması gerektiğini ifade ediyor.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English