Avrupa
Merz’e silahlanma borçlanmalarını sınırlandırma çağrısı

Almanya Ekonomi Uzmanları Konseyi, Şansölye Friedrich Merz’e borçla finanse edilen savunma harcamalarını sınırlaması çağrısında bulundu.
Beş üyeden oluşan konsey çarşamba günü (11 Kasım) yaptığı açıklamada, yeniden silahlanmayı finanse etmek için mevcut borçlanma hızının devam etmesi halinde Almanya’nın borcunun 2040 yılına kadar GSYİH’nin yüzde 98’ine ulaşabileceğini belirtti.
Bu oran şu anda yüzde 63 seviyesinde ve AB ortalaması olan yüzde 82,9’un altında bulunuyor.
Konsey Başkanı Monika Schnitzer yaptığı açıklamada şunları söyledi:
“Bütçedeki harcama artışını sınırlamak kaçınılmaz. Konsolidasyon, büyümeyi engellemeyecek şekilde tasarlanmalı ve yük, nesiller ve sosyal gruplar arasında adil bir şekilde dağıtılmalı.”
Bu uyarı, normalde federal hükümetin yapısal açığını GSYİH’nin yüzde 0,35’iyle sınırlayan anayasal borç freninin geleceği konusunda Almanya’da süren tartışmayı daha da alevlendirecek.
Alman mali ortodoksluğu altüst oldu
2025 yılının başlarında, CDU’nun federal seçimleri kazanmasından kısa bir süre sonra Almanya, yeniden silahlanma amacıyla neredeyse sınırsız borçlanmaya izin vermek üzere borç frenini gevşetmişti.
Hıristiyan Demokratlar ve Sosyal Demokratlardan koalisyon hükümeti tarafından kurulan 15 üyeli komisyon, o zamandan beri borç frenini kalıcı olarak yeniden düzenlemek ve 2029’dan sonra savunma harcamalarını daha esnek bir mali çerçeveye nasıl geri döndürüleceği konusunda ortak bir öneriye varamadı.
Almanya, GSYİH’nın yüzde 3,5’ini temel savunma harcamalarına ayırma yönündeki NATO hedefini karşılamaya çalışırken, Merz’in CDU-SPD koalisyonu, 2030 sonuna kadar olan beş yıllık dönemde Bundeswehr’in (Alman Silahlı Kuvvetleri) teçhizatı için 780 milyar avroya kadar harcama yapmayı planlıyor.
Savunma reformuna, borçlanma yoluyla finanse edilecek ve önümüzdeki on yıl boyunca ülkenin eskimiş demiryolları, iletişim ağları ve diğer altyapı varlıklarına harcanacak 500 milyar avroluk bir fonun oluşturulması da eşlik ediyor.
Avrupa’nın en büyük ekonomisi yeniden büyüme hedefine yönelirken, bu önlemler bir araya gelerek yıllardır süren mali ortodoksluğu alt üst etti.
Artan faiz giderleri finasman açıklarını genişletecek
Hükümete bağımsız danışmanlık hizmeti sunan konsey, enerji fiyatlarındaki artışa rağmen bu harcama artışının iktisadi büyümeyi bu yıl yüzde 1,3’e, 2027’de ise yüzde 1’e çıkarmaya yardımcı olacağını tahmin ediyor.
Konsey, tüketici fiyat enflasyonunun 2026’da yüzde 2,8’e, gelecek yıl ise yüzde 3,3’e ulaşacağını öngörüyor.
Bununla birlikte iktisatçılar, “artan faiz giderlerinin ana bütçedeki finansman açıklarını genişleteceği” konusunda uyarıyor.
Öte yandan Almanya’nın borç seyri, ülkeyi AB mali kuralları tarafından belirlenen sınırların çok ötesine taşıyacak.
Uzmanlar bu riski sınırlamak için, normal bütçeden karşılanması gereken payı artırarak, borçla finanse edilen savunma harcamalarını kademeli olarak ortadan kaldırmayı öneriyorlar.
Silahlanmayı bütçeden karşılama önerisi
Mevcut kurallara göre, GSYİH’nin yüzde 1’ini aşan savunma harcamaları “borç freni” kuralından muaf ve yeni borçlanma yoluyla finanse edilebilir.
Konsey, 2031’den itibaren bu eşiğin yıllık 0,25 puan artırılmasını öneriyor; bu da hükümetin daha fazla askeri harcamayı vergiler veya diğer alanlardaki kesintiler yoluyla finanse etmesini gerektirecek.
Bu, 2040 yılına kadar GSYİH’nin yüzde 4,6’sı oranında bir mali konsolidasyon anlamına geliyor.
Konsey, “Böylesi kademeli bir ayarlama, gerekli konsolidasyonun makroekonomik etkisini daha uzun bir süreye yayar,” dedi.
Fransızlar, Almanların nükleer iştahından çekiniyor
Öte yandan Fransız askeri uzmanlar, Almanya’nın uzun menzilli silah sistemlerini kullanarak Rusya’ya yönelik yeterince koordine edilmemiş saldırılar düzenlemesi durumunda nükleer bir tırmanma riski olduğuna dair uyarıda bulunuyorlar.
Financial Times’ta yer alan başka bir habere göre, Almanya şu anda Rusya topraklarının derinliklerindeki hedefleri vurabilmesini sağlayacak silahların –füzeler, hipersonik füzeler ve seyir füzeleri– tedarikini tüm hızıyla sürdürüyor.
Aynı zamanda, Bundeswehr, Fransa’nın nükleer kuvvetleriyle işbirliğine devam ediyor.
Bu durum, bir savaş durumunda Rusya’nın, uzun menzilli silahlarla gerçekleştirilecek bir Alman saldırısını, nükleer stratejisine göre nükleer bir misillemeyi tetikleyecek bir eylem olarak yorumlama riskini beraberinde getiriyor.
Paris’teki kaynaklar, bir nükleer güç olarak Fransa’nın “bu tür risklerden kaçınmayı” öğrendiğini, Almanya’nın ise bunu henüz öğrenemediğini belirtiyor.
Bu nedenle, Alman uzun menzilli silahlarının olası kullanımına ilişkin anlaşmalara acilen varılması gerekiyor.
German Foreign Policy’ye göre bu durum, şu anda Berlin ile Paris arasındaki gerginliklerin, özellikle savunma sanayinde tırmanıyor olması nedeniyle karmaşıklaşıyor çünkü Almanya, kilit konularda Fransa’yı kenara itip liderliği ele geçirmeyi amaçlıyor.
Berlin-Fransa arasında artan gerilim
Almanya ile Fransa arasındaki gerginlikler, en son pazartesi günü Berlin’de düzenlenen Fransız-Alman Parlamenter Asamblesi oturumunda gündeme geldi.
Fransız Savunma Bakanı Catherine Vautrin ve Alman mevkidaşı Boris Pistorius, ifade vermek üzere davet edildi.
Arka planda, iki ülke arasında devam eden çatışmalar vardı; bu çatışmalar sadece savunma sanayinde değil ama öncelikle bu alanda yaşanıyor.
Örneğin, son teknoloji ürünü altıncı nesil avcı uçağını (FCAS) ortaklaşa geliştirme planları başarısızlıkla sonuçlandı.
İçeriden gelen bilgiler, yüksek teknolojili bir ana muharebe tankını (MGCS) ortaklaşa üretme planlarının da artık başarı şansı kalmadığını gösteriyor.
Alman silah üreticileri, MGCS’nin yerini alabilecek kendi yeni ana muharebe tanklarını halihazırda geliştirirken, FCAS projesinin başarısızlığı, ülkenin amiral gemisi sektörlerinden biri olan Fransa’nın askeri havacılık endüstrisi için acı bir darbe oldu.
Paris, ağır borç yükü nedeniyle bu projeyi tek başına finanse etmekte zorlanıyor.
Fransa’nın uzun süredir Avrupa’nın lideri olarak kabul edildiği uzay araştırmaları alanında bile Almanya, batı komşusunu geride bırakmaya çalışıyor.
Örneğin Berlin, “Alman Starlink”i geliştirmeyi hedefliyor ve bu da “Avrupa Starlink”i olan AB projesi IRIS2’yi zayıflatıyor. Fransa, umutlarını IRIS2’ye bağlamıştı.
Almanya, Fransız silahlarını tercih etmiyor
Berlin, 2022 sonbaharında bir Avrupa füze kalkanı kurulmasını başlattığında (Avrupa Hava Kalkanı Girişimi, ESSI), kısa menziller için Alman IRIS-T SLM sistemine (Diehl Defence), uzun menziller için İsrail’in Arrow 3 (Israel Aerospace Industries) sistemine ve orta menzil için ise prensipte çok uygun olan SAMP/T yerine ABD’nin Patriot sistemine (Raytheon/RTX) güvenmişti.
Almanya’nın SAMP/T sistemleri yerine Patriot sistemlerini tercih etmesinin ardındaki nedenlere ilişkin olarak, Paris’te hakim görüş, Berlin’in Washington ile olan ittifakını tercih etmeye devam ettiği yönünde.
Fakat Pistorius’un pazartesi günü yeniden teyit ettiği gibi, durum aslında böyle değil. Alman hükümeti, Fransa’nın savunma sanayisine fayda sağlayacak Fransız silahlarını satın almaktan düzenli olarak kaçınırken, aynı zamanda, örneğin yukarıda bahsedilen yüksek teknolojili muharebe tankı veya “Alman Starlink” gibi Alman silah sistemlerini geliştirmeye de çaba sarf ediyor.
Pistorius, Berlin’deki oturumda bunun biraz zaman alacağını açıkladı; “geçiş aşaması” için, boşluğu doldurmak üzere halihazırda test edilmiş ve piyasada mevcut olan geçici çözümler satın alınıyor. Bunlar genellikle ABD menşeli savunma ürünleri.
Fakat Berlin’in uzun vadede tamamen Alman askeri güçlenmesine güvenme hedefi de Paris’te ciddi endişelere yol açıyor.
Örneğin, pazartesi günü Almanya’nın başkentinde yapılan duruşmaya ilişkin yakın tarihli bir Fransız raporunda, Almanya’nın yeni silah alımlarına aktardığı “neredeyse sınırsız fonların”, Avrupa’daki “savaş sonrası dengenin” “sorgulanacağına” dair “endişeler” uyandırdığı belirtiliyor.
Uzun yıllardır kabul edilen, “Paris askeri güç, Berlin iktisadi güç” önermesinin, Almanya’nın yeniden silahlanmasından dolayı yakında geçmişte kalabileceği konuşuluyor.
Avrupa
AP’de AfD’li milletvekilinin dokunulmazlığının kaldırılması istendi

Avrupa Parlamentosu (AP), alkollü araç kullandığı ve reşit olmayan bir kişiye beyzbol sopasıyla şiddetli bir şekilde saldırdığı iddiasıyla AfD’li Arno Bausemer’in dokunulmazlığının kaldırılmasını istedi.
Parlamento Başkanı Roberta Metsola, çarşamba günü (11 Kasım), Saksonya-Anhalt eyaletinin onu yargılayabilmesi için, “Egemen Ulusların Avrupası” adlı aşırı sağcı grubun üyesi ve aynı zamanda Almanya için Alternatif’in (AfD) eyalet mali işler sorumlusu Bausemer’in dokunulmazlığının kaldırılmasına yönelik bir talebin kendisine ulaştığını doğruladı.
Bausemer, Ağustos ayında eyaletteki seçim kampanyası sırasında 14 yaşındaki bir gence beyzbol sopasıyla saldırmakla suçlanıyor.
Bausemer, AfD seçim afişlerine zarar verdiğini söylediği “genci suçüstü yakaladığını” ve beyzbol sopası kullandığını itiraf etti.
Saksonya-Anhalt Eyalet Kriminal Polis Dairesi (LKA), saldırıda “kesici-delici olmayan bir silahın kullanıldığı” iddiasını doğruladı.
Birkaç gün sonra, AfD’li vekil bir trafik kontrolünde durduruldu. Burada alınan kan örneğinde, Almanya’da izin verilen sınırın iki katı olan litre başına bir gram alkol seviyesi tespit edildiği bildirildi.
KU Leuven’de siyaset araştırmacısı olan Wouter Wolfs, EUobserver’a verdiği demeçte, parlamento dokunulmazlığının, Avrupa Parlamentosu üyelerinin haksız yasal işlemlerden korkmadan “görevlerini gerçekten bağımsız bir şekilde yerine getirebilmeleri” için uygulandığını söyledi.
Parlamento dokunulmazlığı, AP milletvekillerinin sadece görüşleri veya oy kullanma şekilleri nedeniyle değil, aynı zamanda isnat edilen suçlar nedeniyle de gözaltına alınmayacaklarını garanti eder.
Bu dokunulmazlık, siyasetçileri parlamento görevlerinden dikkatlerini başka yöne çekmeyi amaçlayan hukuki mücadelelerden korur.
Tek istisna, suçüstü yakalanmaları durumu fakat bunun da ne anlama geldiği bazen tartışmalı.
Şu anda, iş uyuşmazlığı ile Holokost inkârı arasında değişen suçlamalar nedeniyle 10 milletvekilinin dokunulmazlığı Avrupa Parlamentosu’nda inceleniyor.
Wolfs, son zamanlarda görülen bazı davalarda, parlamentonun “oldukça şüpheli gerekçelerle” milletvekillerinin dokunulmazlığını koruduğunu, yani siyasi müttefiklerinin onları koruduğu durumlarda bunu yaptığını, fakat esasen milletvekillerinin çoğu zaman yargılanmaya gönderildiğini belirtti.
Alman Yeşiller Partisi milletvekili Daniel Freund, EUobserver’a verdiği demeçte, dokunulmazlık hükmündeki sorunun, dokunulmazlığın fiilen kaldırılmasının uzun zaman alması olduğunu belirterek, bunun “hem parlamentonun güvenilirliğini hem de herkesin kanun önünde eşit olduğu ilkesini zedelediğini” ifade etti.
Çoğu durumda, dokunulmazlığın kaldırılmasından sorumlu olan parlamentonun hukuk işleri komitesinin bir şikayeti alması ile konunun karara bağlandığı genel kurul oylaması arasındaki süre yaklaşık beş aydır, ancak bazı durumlarda bu süre bir yıla kadar uzayabiliyor.
Wolfs, parlamentonun Bausemer’in dokunulmazlığını kaldırmasını beklediğini, böylece aleyhindeki yargılama sürecinin yeniden başlayabileceğini belirtti.
Avrupa
AB, göç paktını tekrar değerlendirecek

Avrupa hükümetlerinden, gelecek yıl AB’nin göç ve iltica kurallarına ilişkin “kapsamlı bir gözden geçirme” yapmayı resmi olarak değerlendirmeleri isteniyor.
Bbu durum, yeni sistemin yürürlüğe girmesinden henüz altı ay sonra değişikliklerin önünü açabilir.
Rapporteur’ün eline geçen bir iç diplomatik nota göre, şu anda AB Konseyi’nin dönem başkanlığını yürüten ve müzakerelere başkanlık eden İrlanda, başkentlerin, resmi olarak ilk değerlendirmesi 2028’e kadar yapılmayacak olanlar da dahil olmak üzere, AB Göç Paktı’nın tüm yasal araçlarının gözden geçirilmesini destekleyip desteklemeyeceğini test ediyor.
Göç paktı, yıllarca süren uzun ve zorlu müzakerelerin ardından Mayıs 2024’te kabul edildi ve geçen Haziran ayında yürürlüğe girdi.
Yeniden değerlendirme, gelecek yıl Fransa, Yunanistan, İtalya ve Polonya’da yapılacak seçimlerin göç konusunu siyasi gündemin üst sıralarına taşıyacağı beklentisiyle gündeme gelebilir.
Bu gözden geçirme, dayanışma mekanizması, AB ülkeleri arasında göç sorumluluğunun paylaşılmasına yönelik sistem ve bir sığınma başvurusunun incelenmesinden hangi ülkenin sorumlu olacağını belirleyen kurallar da dahil olmak üzere, anlaşmanın siyasi açıdan en tartışmalı unsurlarından bazılarında değişikliklere yol açabilir.
Eylül ayında, geniş bir AB ülkeleri grubundan bakanlar, Göç ve İltica Paktı’nda yapılabilecek olası değişiklikler hakkında gayri resmi görüşmeler yapmak üzere Münih’te bir araya gelmişti.
Gündemin en üst sıralarında, Avrupa Komisyonu’ndan 2027 ortasına kadar bir “basitleştirme” yasama paketi hazırlaması yönünde çağrıda bulunma girişimleri yer alıyordu.
Notta, “Gözden geçirmenin amaçları, Pakt’ın uygulanması konusunda basitleştirme ve iyileştirmeler ile gerektiğinde yasal metinlerin netleştirilmesi olmalı,” denildi.
Fakat üst düzey bir yetkili, Rapporteur’e verdiği demeçte, “Bunun bir fırsat penceresi olduğunu herkes biliyor,” dedi.
Başkentlerin temsilcilerine, gözden geçirmenin Pakt’ın “dayanışma ve sorumluluk arasındaki hassas dengesini” koruması ve temel yapısını ve ilkelerini etkileyecek değişikliklerden kaçınması gerektiği konusunda hemfikir olup olmadıkları da sorulacak.
AB başkentleri, mevcut Komisyon’un görev süresi boyunca, AB dışı ülkelerde geri dönüş merkezlerinin kurulmasına olanak tanıyan yeni bir sınır dışı etme çerçevesi de dahil olmak üzere, daha sert bir göç gündemini şimdiden desteklemiş durumda.
Şu anda birkaç hükümet bu seçeneği değerlendiriyor ve önümüzdeki hafta bu tür tesisleri barındıracak bir üçüncü ülkeyle anlaşma duyurmaları bekleniyor.
Komisyon ayrıca, AB’nin sınır ajansı olan Frontex için yeni kurallar önerdi. Bu kurallarla ajansı, geri dönüşler konusunda bloğun “ana operasyon kolu” haline getirmeyi hedefliyor.
Önerilere göre, ajans sınır krizleri sırasında görevliler görevlendirecek, çevrimiçi tehditleri izleyecek ve sınır dışı etme işlemlerinin organize edilmesi ve yürütülmesinde daha büyük bir rol üstlenecek.
Avrupa
Polonyalı sanayiciler Çin’e karşı AB’den koruma istiyor

Çin’in Avrupa’ya yönelik sanayi ürünleri ihracatındaki artış, Polonya’da beyaz eşya ve otomotiv başta olmak üzere üretim sektörlerini baskı altına alıyor. 2025 yılında AB’nin Çin’den ithalatı 559,4 milyar euroya ulaşırken, Çin Temmuz 2026’da Almanya’yı geçerek Polonya’nın en büyük mal tedarikçisi oldu.
Çin’in sanayi ürünleri ihracatındaki yükselişi ve tedarik zincirlerini devralması, Polonya’daki üretim sektörünü ve özellikle beyaz eşya ile otomotiv alanlarını baskı altına alıyor.
Avrupa pazarını Çin menşeli sanayi ürünlerinin doldurduğu, Avrupalı üreticilerin ise Çin pazarında güç kaybettiği bir dönemde Polonyalı sanayiciler bu rekabetle başa çıkmakta zorlanabilecekleri uyarısı yapıyor.
Polonya Beyaz Eşya İşverenleri Birliği (APPLiA Polska) Başkanı ve Ulusal Ekonomi Odası Başkan Yardımcısı Wojciech Konecki, Business Insider Polska’ya verdiği demeçte, “Polonya beyaz eşya sanayisi çok zor bir duruma düştü. Oldukça kısa bir sürede Polonya’da şimdiden beş fabrika kapatıldı. Başlıca neden tüketimdeki düşüş ve Çin’den gelen rekabet. Çinli cihazlar artık her zaman çok daha ucuz değil ancak birçok segmentte kaliteleri Avrupalı tüketiciler için kabul edilebilir düzeye ulaştı. Biz ise sektör olarak hızla büyük sıkıntıların içine düştük” dedi.
Konecki, “Çin tüm tedarik zincirlerini devralıyor. Bir fabrikanın kapanması yalnızca o tesisteki istihdam kaybı anlamına gelmiyor. Beyaz eşya sanayisinin arkasında çoğu küçük, aile işletmesi olan binlerce yan sanayi tedarikçisi, lojistik firmaları, araştırma-geliştirme merkezleri ve yerel hizmetler yer alıyor” değerlendirmesini yaptı.
Benzer bir baskı Polonya otomotiv yan sanayisi gibi diğer sektörlerde de görülüyor.
Çin sanayi ihracatında Avrupa’daki payını artırıyor
2025 yılında Çin’in Avrupa Birliği’ne (AB) yönelik ihracatının yüzde 97’sini sanayi ürünleri oluşturdu.
Geçen yıl Çin’den AB’ye bir önceki yıla göre yüzde 6,4 artışla 559,4 milyar euro değerinde mal ithal edilirken, AB şirketlerinin Çin’e ihracatı yüzde 6,5 düşüşle 199,6 milyar euroya geriledi ve birliğin ticaret açığı 359,8 milyar euroya yükseldi.
2015 yılıyla kıyaslandığında Çin’den yapılan ithalat yüzde 89 artarken, ihracattaki artış yüzde 37,1 ile daha sınırlı kaldı.
Sevkiyatların yüzde 54,4’ünü makine ve taşıtlar, yüzde 33’ünü diğer sanayi malları ve yaklaşık yüzde 10’unu kimyasallar oluştururken, Avrupa artık tekstil ve oyuncak yerine değer zincirinin daha gelişmiş halkalarındaki ürünleri ithal ediyor.
Eurostat verilerine göre 2026 yılının ikinci çeyreğinde Avrupa’nın Çin’den ithalatı bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 7,9 arttı.
Polonya Kalkınma Fonu (PFR) verilerine göre Çin bu yıl ilk kez Almanya’yı geride bırakarak Polonya’nın en büyük mal tedarikçisi konumuna yükseldi.
PFR’nin hesaplamalarına göre Temmuz 2026’da Çin’den ithalat 6,15 milyar euro olurken, Almanya’dan ithalat 6,06 milyar euroda kaldı. Bir yıl önce ise Çin’den 4,78 milyar euro, Almanya’dan 6,17 milyar euro değerinde mal ithal edilmişti.
Avrupa Merkez Bankası (ECB), Çin’in Avrupa pazarındaki payının özellikle elektronik, otomotiv ve diğer ileri sanayi sektörlerinde hızla arttığına, teslimat yapısının da nihai ürünlerden ara malı ve bileşenlere kaydığına dikkati çekiyor.
Konecki, “Sanayiyi yeniden inşa etmek, onu ayakta tutmaktan çok daha zor. Fabrikalar, yetkinlikler, tedarikçiler ve araştırma-geliştirme altyapısı yok olduğunda, bunları tek bir siyasi kararla yeniden oluşturmak mümkün değil” diye konuştu.
Otomotiv ve yan sanayide sipariş kaybı yaşanıyor
Almanya’da şirketlerin “Çin şoku 2.0” olarak adlandırdığı ve 2001’de Çin’in Dünya Ticaret Örgütüne katılımının ardından yaşanan ilk dalgadan farklı olarak orta ve yüksek teknolojili sektörleri etkileyen bu süreç, Polonya’daki tesisleri de vuruyor.
2026 yılının ilk beş ayında Almanya’nın Çin’den ithalatı yüzde 6,2 artarak 72,4 milyar euroya çıkarken, ihracatı yüzde 14,5 azalarak 29,6 milyar euroya düştü.
Polonya Otomotiv Grubu (PGM) Genel Müdürü Bartosz Mielecki, “Çinli markalar Avrupa pazarında giderek daha fazla yer kaplıyor ve Polonya sektörü de bunu hissediyor. Avrupalı otomobil üreticilerinin krizi, ülkemizde faaliyet gösteren fabrikalara yönlendirilen sipariş hacimlerinin azalması anlamına geldiği için Polonyalı tedarikçileri dolaylı olarak vuruyor” ifadelerini kullandı.
Automotivesuppliers.pl platformunun verilerine göre Polonya’nın gayrisafi yurt içi hasılasının yaklaşık yüzde 8’ini oluşturan otomotiv sektöründe parça ve aksesuar ihracatı 2026’nın ilk yarısında bir önceki yılın aynı dönemindeki 9,45 milyar eurodan 9,42 milyar euroya geriledi.
Mielecki, araç satışlarının artmasıyla yetkili bayi ve servis ağlarının da geliştiğini belirterek, “Çinli üreticilerin bir sonraki adımı parça ve bileşen üretimini Avrupa’ya taşımak olabilir. Şu anda bunu büyük ölçekte gözlemlemiyoruz ancak durum çok dinamik gelişiyor. Bu, Polonya otomotiv sanayisinin hazırlıklı olması gereken bir senaryo” dedi.
Polonya’daki fabrikaların sanılandan daha çeşitlendirilmiş ve dayanıklı olduğunu kaydeden Mielecki, yine de kıtadaki otomobil üretiminin düşmeye devam etmesi halinde Polonya’daki tesis ve tedarikçilerin bundan daha güçlü etkileneceğini belirtti.
Sektör temsilcileri koruma önlemleri talep ediyor
Ekonomi Politikası Araştırmaları Merkezi (CEPR) analizine göre Çin’in mal ticaretindeki küresel fazlası 2025 yılında 1,2 trilyon dolarla rekor kırdı.
Bu genişlemenin arkasında sübvansiyonlar ve teknolojik ilerlemenin yanı sıra Çinli şirketleri yurt dışında alıcı aramaya iten zayıf iç talep, sanayi deflasyonu ve ihracatçıların fiyat rekabetçiliğini artıran döviz kuru yer alıyor.
Otomotiv sektöründe elektrikli otomobillere uygulanan gümrük vergilerinin tek başına yeterli olmayabileceğini vurgulayan Mielecki, “Avrupa’da üretilen bileşenlerin oranının daha yüksek olduğu otomobilleri ödüllendirecek ‘yerel içerik’ (local content) kurallarından giderek daha fazla söz ediliyor. Böyle bir çözüm yalnızca araç satışlarını değil, Avrupa fabrikalarını ve tüm tedarik zincirini de destekleyecektir” diye konuştu.
Konecki ise beyaz eşya sektörü için gündeme getirilen Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması’nın (CBAM) beklentileri karşılamadığını savundu.
Konecki, “Avrupa koruyucu önlemleri büyük bir gecikmeyle alıyor ve bunu sık sık seçici bir biçimde yapıyor. CBAM mekanizmasının bazı nihai cihazları da kapsaması öngörülüyor ancak ilgili düzenlemeler ancak 2028 yılında yürürlüğe girecek. Bazı şirketler için üç yıl beklemek, artık korunacak bir şeyin kalmaması anlamına gelebilir. Üstelik düzenlemeler çamaşır makineleri, buzdolapları ve kurutucuları kapsarken bulaşık makineleri, fırınlar, ocaklar ve davlumbazlar kapsam dışında bırakıldı. Sonuç olarak bürokratik bir karar hangi fabrikanın ayakta kalacağını, hangisinin kapanacağını belirleyebilir” dedi.
Bazı Batılı şirketlerin Philips ve IBM örneklerinde olduğu gibi tüketici pazarından çekilerek daha yüksek kar marjına sahip kurumsal veya tıbbi cihaz alanlarına yöneldiğini aktaran Konecki, beyaz eşya sanayisinde mevcut durumdan kolay bir çıkış yolu göstermenin zor olduğunu sözlerine ekledi.
Amerika7 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Asya2 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını2 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Asya2 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin ücret isyanı
Dünya Basını2 hafta önceABD’ye “gözünü Türk dünyasına dikme” çağrısı
Ortadoğu2 hafta önceBAE, Hürmüz’ü baypas eden yeni hattan petrol ihracatına başlayacak
Asya2 hafta önce6,3 milyar dolarlık Binance vurgunundan “Kuzey Koreli hackerlar” sorumlu iddiası
Dünya Basını2 hafta önceDemokrasi namına: AB’nin iç düşmana karşı savaşı












