Pakistan, ABD’den 10 milyar dolarlık kur desteği yanıtı bekliyor

Pakistan yönetimi, ulusal para birimi rupiyi desteklemek amacıyla ABD’ye sunduğu 10 milyar dolarlık döviz kuru istikrar mekanizması teklifine birkaç ay içinde yanıt bekliyor. İslamabad yönetimi bu adımın doğrudan bir kredi talebi olmadığını, piyasalara güven vererek uluslararası borçlanmayı kolaylaştıracak bir güvence niteliği taşıdığını vurguluyor.

Pakistan yönetimi, para birimini desteklemek amacıyla ABD’ye sunduğu 10 milyar dolarlık istikrar mekanizması teklifinin birkaç ay içinde yanıtlanmasını bekliyor.

İslamabad, söz konusu adımın bir kredi talebi olmadığını, rupiye güveni artıracak ve uluslararası piyasalardan borçlanmayı kolaylaştıracak bir güvence niteliği taşıdığını savunuyor.

Pakistan Maliye Bakanı Muhammed Aurangzeb’in danışmanı Khurram Schehzad, Bloomberg’e yaptığı açıklamada, Washington’ın 10 milyar dolarlık döviz kuru istikrar mekanizması talebine “birkaç ay içinde” yanıt vermesini beklediklerini söyledi.

Schehzad, “ABD’nin sağlayacağı istikrar desteği, gerektiğinde devreye girecek bir güvence ve piyasalara güçlü bir güven mesajı niteliği taşıyacak. Böylece Pakistan’ın piyasalara erişimi kolaylaşacak ve özel sermaye girişi teşvik edilecek” dedi.

Maliye Bakanı Aurangzeb de daha önce yaptığı açıklamada Pakistan’ın Washington’a para istemek için başvurduğu yönündeki değerlendirmeleri reddetmişti. Aurangzeb’e göre İslamabad’ın talebi, rupiye ve döviz kurunun istikrarına yönelik güçlü ve açık bir güven mesajı verilmesini amaçlıyor.

Pakistan yönetimi, böylesi bir desteğin ülkenin uluslararası piyasalardan borçlanmasını kolaylaştıracağını değerlendiriyor.

Aurangzeb konuya ilişkin olarak, “Bu bir kredi limiti ya da borç talebi değil. Para birimimizin ve döviz kurumuzun istikrarlı olduğuna dair bir mesajdır. Bu mesaj da piyasalara çıkarak borçlanmamıza imkân sağlar” ifadelerini kullandı.

Reuters’ın haberine göre teklif, bir ay önce ABD Hazine Bakanı Scott Bessent’e iletildi. İslamabad, beş yıla kadar yürürlükte kalabilecek “İkili Döviz Kuru İstikrarını Destekleme Mekanizması” kurulmasını istiyor.

Kabul edilmesi halinde bu düzenleme, Pakistan’ın bugüne kadar talep ettiği en büyük mekanizma olacak.

ABD Hazine Bakanlığı henüz konuya ilişkin kararını açıklamazken, Aurangzeb başvurunun eylül ayına kadar ilerleme kaydetmesini bekliyor.

Pakistan aynı talebi bir yıl önce de ABD’ye iletmişti. Ancak ülke o dönemde, ABD’nin İran’a karşı yürüttüğü savaş boyunca başlıca arabulucu rolünü üstlendiği bugünkü kadar güçlü bir jeopolitik konuma sahip değildi.

Washington’a yapılan başvuru, Pakistan’ın yılın başında Birleşik Arap Emirlikleri’ne (BAE) olan borcunu ödeyebilmek için Suudi Arabistan’ın mali desteğine başvurmasının ardından geldi. BAE, nisan ayında yaklaşık 3,5 milyar dolarlık mevduat ve kredinin geri ödenmesini istedi.

Bunun üzerine Suudi Arabistan, 5 milyar dolarlık ayrı bir mevduat imkânının yanı sıra 3 milyar dolarlık ek destek taahhüdünde bulundu. İslamabad böylece BAE’ye olan yükümlülüğünü yerine getirirken döviz rezervlerini de koruyabildi.

Borç ve kemer sıkma baskısı sürüyor

Tüm bu gelişmelere karşın Pakistan, borç ve kemer sıkma politikalarının yol açtığı krizi henüz aşabilmiş değil. Uluslararası Para Fonu’nun (IMF) koşulları, yüksek vergiler, enerji maliyetleri ve borç geri ödemeleri hem ülkenin rezervleri hem de hane halkı üzerinde ağır baskı oluşturuyor.

Eski Pakistan Başbakanı İmran Han’ın 2022’de görevden uzaklaştırılması ve ardından cezaevine konulmasıyla süren siyasi istikrarsızlık da kamuoyunun güvenini zayıflattı.

Daha sonra sızdırılan bir diplomatik yazışmada, ABD’li yetkili Donald Lu’nun Han’ın görevden alınması halinde Washington’da “her şeyin affedileceğini” söylediği kaydedilmişti.

ABD yönetimi ise Han’ın devrilmesinde rol oynadığı yönündeki iddiaları reddetti.

Han halen cezaevinde tutulurken, 2022 sonrasında göreve gelen yönetimler kemer sıkma politikaları, enflasyon ve vergiler nedeniyle kamuoyunun tepkisiyle karşılaşıyor. Ekonomi politikalarının IMF ve yabancı alacaklılar tarafından belirlendiği algısı da ülkedeki toplumsal hoşnutsuzluğu artırıyor.