Bizi Takip Edin

ASYA

Çin, Sincan’la Orta Asya arasındaki ticareti artırmak için dünyanın en uzun tünelini inşa ediyor

Yayınlanma

Çin, günümüz standartlarına göre dünyanın en uzun karayolu tünelini inşa ediyor. South China Morning Post’un haberine göre, bu proje gezegenin en uzun sıradağlarından biri olan Tianshan Dağları’nı geçecek ve ülkenin Sincan Uygur Özerk Bölgesi ile uzmanların dış ticaret için giderek daha belirleyici bir alan olduğunu söylediği Orta Asya arasındaki alışverişler için “yeni yollar açacak”.

Çin Devlet medyası, Urumçi-Yuli Otoyolu’nun önemli bir bölümü olan Tianshan Shengli tünelinin, bölgenin güney ve kuzey yarıları arasında çok önemli bir ulaşım bağlantısı görevi göreceğini yazdı.

Ekim 2025 sonunda trafiğe açıldığında, Tianshan Dağları boyunca seyahat süresini yaklaşık 20 dakikaya indirecek ve bölgenin en kalabalık iki şehri olan başkent Urumçi’den Korla’ya yolculuk yedi saatten fazla süreden yaklaşık üç saate inecek.

Tamamlandığında toplam uzunluğu 22.1 km (13.7 mil) olması beklenen tünel, şu anda yapım aşamasında olan en uzun tünel olma özelliğini taşıyor.

South China Morning Post’a konuşan The Economist Intelligence Unit’te ekonomist olan Xu Tianchen “Tünelin tamamlanması Sincan’ın az gelişmiş bölgesindeki ticarete ve ekonomik büyümeye kesinlikle fayda sağlayacaktır” dedi.

Çin, Orta Asya ile daha yakın diplomatik ve ekonomik bağlar kurdukça, bölgenin hem nihai pazar hem de geçiş noktası olarak giderek daha önemli bir dayanak noktası haline geleceğini belirten Xu, Çin-Kırgızistan-Özbekistan demiryolunun inşası da dahil olmak üzere bağlantıyı artırmak için daha fazla altyapı geliştirilmesinin muhtemel olduğunu sözlerine ekledi.

Eyalet hükümetine bağlı bir düşünce kuruluşu olan Guangdong Reform Derneği’nin yönetim kurulu başkanı Peng Peng, gelişmiş ulaşım ağlarının Sincan’ın Orta Asya ile daha geniş altyapı bağlantılarını güçlendireceğini söyledi.

“Demiryolları, karayolları ve havacılık için halihazırda çok sayıda kanal varken, grup turizmi ve kendi kendine rehberli seyahat gibi kültürel alışverişler nispeten azdır. Yeni yol ticaret yöntemlerini çeşitlendirebilir ve hatta daha fazla kültür ve turizm alışverişine kadar uzanabilir,” dedi Peng.

Urumçi gümrüklerine göre bölgenin dış ticareti bir önceki yıla göre yaklaşık %50 artışla 287 milyar yuan (40,5 milyar ABD$) gibi rekor bir seviyeye ulaştı ve eylül ayı itibariyle 2022 yılı toplamını aştı.

Sincan ayrıca bu ayın başlarında yeni bir serbest ticaret merkezi planlarını açıkladı.

Çin kabinesi Devlet Konseyi’nin web sitesinde yayınlanan bir bildiriye göre, bölgenin üç bölümünde – Kaşgar, Khorgos ve Urumçi – bir pilot program uygulanacak ve Sincan’ın resmi olarak bir serbest ticaret bölgesi haline gelmesi beş yıl kadar sürebilir.

ASYA

Japonya’da Kürt Göçmen krizi nasıl başladı?

Yayınlanma

1990’ların başında, bir dizi Kürt mülteci (çoğunlukla Türkiye’den) Japonya’ya sığınma talebinde bulundu. 2004 yılında, Japonya Adalet Bakanlığı’nın Göç Bürosu yetkililerinden oluşan bir soruşturma ekibi, Türkiye’den gelen sığınmacıları araştırdığında, gelenlerin aynı köy ve aile mensuplarından oluştuğunun tespit edilmesi kamuoyunun dikkatini çekti. Ardından bu heyet Türkiye’yi ziyaret ederek gerekli merciler ile temasa geçti. Heyetin Türkiye ziyareti o dönemde kamuya açıklanmamıştı, ancak bir avukat grubunun Göçmenlik Bürosu’nun çok sayıda Kürt sığınma talebini reddetme kararına ilişkin idari inceleme başvurusunda bulunması ve heyet ekibinin raporunun daha önce yapılan işlemlerde sunulmasının ardından kamuoyuna duyuru yapıldı. Ağustos 2004’te Tokyo Bölge Mahkemesi ziyaret ekibinin soruşturma raporu ile toplanan delilleri kabul etti ve 2005 yılında Kürtlerin sığınma taleplerini reddeden kararına ekledi.

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) ve sığınmacıların avukatlar grubu, Göç Bürosu’nun Türkiye’ye yaptığı ziyaretin sığınmacılara ilişkin uluslararası kabul görmüş gizlilik kurallarını ihlal etmesi nedeniyle Kürt sığınmacıların haklarına ilişkin endişelerini gündeme taşıdı. Bu gelişme, Kürt sığınmacıların özel meselesi olarak addedilen “PKK Terör Örgütü” sorununu Japonya’da kamuoyuna duyuran ilk olaylardı.

Kürt sığınmacıları temsil eden avukatlar ve Japon avukatlardan oluşan bir örgüt olan Japonya Barolar Birliği (JFBA), hükümetin eylemlerini sert bir şekilde eleştirerek destek sağlamaya çalıştı. Bu noktada hükümet, eylemlerinin hukuka uygun olduğu gerekçesiyle bu eleştirileri açıkça reddetti. Bu sırada ülkede Kürt sığınmacıların karıştığı suç ve yasa ihlal haberleri Japon kamuoyunun dikkatini çekmeye başlamıştı.

13 Temmuz 2004’te iki Kürt aile (Kazankıran ve Doğan aileleri), BMMYK’nin Tokyo’daki bölge ofisi önünde oturma eylemi düzenlediler ve Japon Hükümeti tarafından zulme uğradıklarını iddia ettiler. 72 gün süren oturma eylemi sırasında ya Japonya’da mülteci statüsü ya da üçüncü ülkeye garantörlü bir şekilde yerleştirilme imkânı talep ettiler. Japon avukatlar bu talepleri desteklemek üzere Adalet Bakanlığı’na gönderilen dilekçe için 6 bin imza topladı. Ancak 17 Ocak 2005’te Türkiye pasaportuna sahip iki Kürt sığınmacı geçici ikamet izinlerini yenilemek için Tokyo’daki göçmen bürosuna başvurduklarında gözaltına alındı ve Türkiye’ye sınır dışı edildi. Göç yanlısı sivil toplum grupları ve PKK’ya yakın gruplar Kürt sığınmacıların sınır dışı edilmesinin Japonya’nın uluslararası toplumdaki konumunu “lekeleyeceği” şeklinde açıklamalar ile gündem oluşturmak istedi. Bu girişim ardından, sözde insan hakları grupları sesini giderek daha fazla duyurmaya başlayarak Kürt lobilerinin oluşmasında büyük rol oynadı.

Bu bağlamda, Japon Polisi Kasim 2006’dan Nisan 2007’ye kadar Saitama Vilayetinde ikamet eden sekiz Kürt uyrukluyu şahsı Göçmen Mülteci Yasasını ihlal ettikleri şüphesiyle tutukladı. 27 Haziran 2007’de Asayiş Bakanlığı’nın yaptığı soruşturmada yakalanan sekiz kişiden bazılarının terör örgütü PKK destekçisi olduğu iddiasıyla tutuklanmaları talep edilmiş fakat elde yeterli delil olmaması nedeniyle gözaltına alınanlar serbest bırakılmıştı. Bazı isimler ise sınır dışı edilmişti.

Saitama Eyaleti, Kawaguchi’de yaşayan 32 yaşındaki Türk vatandaşlığına sahip Kürt erkek ve Filipinli eşi ve kızı bu sınır dışı kararında yer alan bazı isimlerdi. Yetkililer eşlerin kendi ülkeleri olan Türkiye ve Filipinler’e ayrı ayrı sınır dışı edileceğini çocuğun ise anneleri ile gönderileceğini kararlaştırıldı.

Buna avukatları ile karşı çıkan Kürt erkek sığınmacı savunmasında, “Sınır dışı edilirsem dini ve siyasi nedenlerden yaşamayız” diyerek askerlik yapmayı reddettiği için Türkiye’ye dönmesi halinde zulüm görebileceğini de ileri sürdü. İlk sınır dışı vakasında Kazankıran ailesinden genç erkeklerin de Türkiye’de askerlik yapmak istemedikleri yönünde resmi savunma metinleri yayınlanmıştı.

Sınır dışı edilmelerinin önlenmesi için çok sayıda dilekçe toplandı ve muhalefet partileri, Kürt sığınmacılara yönelik tutumu nedeniyle hükümete yönelik saldırılarını artırdı. 168. ve 169. Meclis toplantısı sırasında Demokrat Parti’den (Şimdiki Liberal Demokrat Parti) vekil Azuma Konno, Yargı İşleri Komitesi’nin müzakerelerinde Japonya’daki Kürt sorununa yönelik iddiaları üç kez gündeme getirdi. Japon Hükümeti Kürt sığınmacılarla ilgili olarak dönemin Adalet Bakanı Kunio Hatoyama’ya defalarca soru taşıdı. Tartışmalar boyunca Bakan Hatoyama açık yanıt vermekten kaçınmakla kalmadı, aynı zamanda ilk kez hükümetin eylemlerini savunmaya çalışmadı. Giderek artan eleştiri, endişe ve tartışmalarla karşı karşıya kalan Tokyo Yüksek Mahkemesi, Kasım 2007’de bu aile ile ilgili sınır dışı etme kararını geri aldı. Kabine toplantısının ardından düzenlenen basın toplantısında dönemin Adalet Bakanı Kunio Hatoyama, “Yüksek mahkemenin bir çözüm önerisi sunmasının ardından, bunun onlara insani açıdan özel ikamet izni vermenin en iyi yolu olduğuna karar verdik” dedi.

Yani bu açıklama ile Japonya’da sadece Kürt göçmenler “resmi göçmen” unvanını elde etmiş oldu.

Kürt göçmenler Japonya’da neden ulusal sorun haline geldi?

Japonya’da artan asayiş problemlerinde Kürt göçmenlerin yer alması, Japon güvenlik güçlerinin hükümete sunduğu raporlara yansımıştı. 2023 yılında Japon iç istihbarat servisinin (PSIA) PKK’yı terör örgütü listesinden çıkarması ile ülkede PKK sempatizanı birçok Kürt göçmenin ülke ulusal değerlerine zarar verici eylem ve söylemlerde bulunduğu gündeme gelmişti.

Japon milliyetçi kanat, Japonya’nın göçmenler ile işgal edildiğini düşünüyor. Aşırı sağcı Japonya Birinci Partisi’nden Nakamura Kazuhiro, bir konuşmasında “Japonya göçmen kabul etmeyi bırakmalı” diyerek halkı uyarmış ve ırkçı söylemleri sebebiyle eleştirilmişti. Ancak Kazuhiro’yu tetikleyen olay geçtiğimiz temmuz ayında bazı Kürt gruplar arasında çıkan kavgaydı. Kavgada bir grubun diğer grubun hastanede olduğunu öğrenmesi ile hastane basılarak hastalar ve yakınları darp edilmiş hastanenin acil servisi beş saat süreyle kapalı kalmıştı. Öte yandan PKK destekçisi bir grubun göz altına alınan arkadaşları için bir karakolu basması ve polisleri darp etmesi infial uyandırmıştı. Geçtiğimiz yıl Nevruz kisvesi altında PKK’ya ait simgelerin açıldığı olaylı gösteriler Japon halkını öfkeye sürükledi. Son olaylarda ise Kürt göçmenler tarafından Japon halkına hakaret edilen görüntüler sonrası ülkede göçmen karşıtı söylemler daha da yükseldi.

Okumaya Devam Et

ASYA

Avustralya İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en büyük filosunu kurmak için fonları artırıyor

Yayınlanma

Avustralya “daha büyük, daha ölümcül” bir su üstü savaş filosu inşa etmek için savunma harcamalarına 11.1 milyar Avustralya doları (7.2 milyar dolar) daha ekleyerek donanmasına İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en fazla sayıda savaş gemisi kazandıracak.

Savunma Bakanı Richard Marles salı günü yaptığı açıklamada, hükümetin önümüzdeki on yıl içinde su üstü filosunu elden geçirerek savaşa hazır savaş gemilerinin sayısını 11’den 26’ya çıkarmak için 54 milyar AU$’lık bir planın parçası olarak ekstra fon ayırdığını söyledi.

Marles Çin’den ismen bahsetmese de, Avustralya Pekin’in bölgedeki yükselişine karşı koymak için giderek daha fazla harekete geçti ve özellikle 2021’de nükleer denizaltılar edinmek için AUKUS güvenlik anlaşmasını imzaladı.

Aynı zamanda başbakan yardımcısı olan Marles, Avustralya’nın donanma kapasitesini artırmanın “önümüzdeki on yıl boyunca gelecekteki beklenmedik durumlarda rolümüzü oynamamızı sağlayacağını” söyledi.

Nikkei Asia’nın haberine göre, Sydney’deki Garden Island deniz üssünde düzenlenen basın toplantısında konuşan Marles, “İleriye baktığımızda, büyük güç çekişmeleri açısından belirsiz bir dünyada, 2030’ların ortalarında şu anda sahip olduğumuzdan önemli ölçüde farklı bir kabiliyete sahip olacağımızı anlamak son derece önemlidir ve bunun için planlama yapıyoruz ve bunu inşa ediyoruz” dedi.

Hükümetin “ölümcüllüğü artırılmış su üstü muharip filosunun” açıklanması, Avustralya’nın savaş gemisi yeteneklerinin bağımsız bir incelemesini takip etti.

Plan kapsamında Avustralya 11 adet genel maksatlı fırkateynin tedarikini hızlandıracak. İlk üçü açık denizde inşa edilecek olup Almanya, Güney Kore, Japonya ve İspanya’dan tasarımlar değerlendiriliyor. İlkinin on yılın sonuna kadar hizmete girmesi bekleniyor.

Geri kalanlar ise Batı Avustralya’nın Perth kentindeki Henderson tersanelerinde inşa edilecek. Avustralya ayrıca ABD tarafından geliştirilen ve yine Batı Avustralya’da inşa edilecek olan altı yeni “isteğe bağlı mürettebatlı büyük su üstü gemisi” (LOSV) alacak.

LOSV’ler uzaktan kumanda edilebilecek, ancak Marles Avustralya’nın 2030’ların ortası ile 2040’lar arasında faaliyete geçmesini beklediği gemilerde mürettebat bulundurmayı planladığını söyledi.

Yerli gemi inşa sanayisini büyütme hedefi

Önceki hükümet tarafından imzalanan Güney Avustralya’daki Osborne Donanma Tersanesi’nde Hunter sınıfı fırkateyn inşa etme planları, maliyet patlamaları ve gecikmelerle ilgili sorunlara rağmen devam edecek. Ancak sayı dokuzdan altıya düşürülecek ve ilkinin 2034’te, sonuncusunun ise 2043’te teslim edilmesi bekleniyor.

Savaşa hazır su üstü filosunun geri kalanı, Avustralya’nın uzun menzilli Tomahawk füzeleriyle yükseltilecek olan mevcut Hobart sınıfı hava harp muhriplerini ve kalan Anzak sınıfı fırkateynlerinden altısını içerecek. HMAS Anzac da dahil olmak üzere en eski iki fırkateyn hizmet dışı bırakılacak ve derhal emekliye ayrılacak.

Avustralya’nın, Henderson ve Osborne merkezli yerli gemi inşa sanayisini büyütmeye kararlı olduğu vurgulandı. İkinci tesis AUKUS nükleer güçle çalışan denizaltıların inşası için genişletilecek. Ayrıca donanmanın Hobart sınıfı destroyerlerinin yerine yenilerini inşa etmek için de kullanılacak.

Marles, Hobart sınıfı muhriplerin yerini hangi gemilerin alacağına karar verme sürecinin önümüzdeki yıllarda başlayacağını söyledi. Savunma Sanayii Bakanı Pat Conroy, salı günü yapılan açıklamaların 3.700 doğrudan istihdamın yanı sıra sektörün tedarik zincirlerinde binlerce kişiye daha istihdam yaratacağını söyledi.

“Bu ülkedeki savunma sanayii için büyük bir gün. Adelaide ve Perth’deki işçiler için de büyük bir gün; artık tüm kariyerleri boyunca tersanelerde çalışıp Avustralya Kraliyet Donanması’nın cesur denizcilerine kabiliyet kazandırabileceklerini biliyorlar,” dedi.

Bağımsız incelemenin tavsiyeleri doğrultusunda Avustralya, Henderson’da yerli gemi yapımcısı Austal tarafından inşa edilen “gelişmiş” Cape sınıfı devriye botları da dahil olmak üzere 25 küçük savaş gemisine sahip olacak.

Okumaya Devam Et

ASYA

‘Yeni Pakistan yönetimi, çatışmaya değil ticarete öncelik vererek komşularıyla sorunlarını çözmeli’

Yayınlanma

Aşağıda çevirisini okuyacağınız makale, 8 Şubat’taki seçimlerin ardından koalisyon tartışmalarının devam ettiği Pakistan’da iç ve dış huzura kavuşabilmek için izlenmesi gereken dış politikaya dair öneriler sunuyor. Lahor Yönetim Bilimleri Üniversitesi’nde siyaset alanında yardımcı doçent olarak görev yapan Salman Rafi Sheikh tarafından Nikkei Asia için kaleme alınan makale, Pakistanlı politika yapıcılara “dış politika sorunlarını sıfırlama” ve “iç politikaya ve ekonomiye odaklanma” çağrısı yapıyor.

Yeni Pakistan Başbakanı’nın dış politikası isyancılara değil ticarete odaklanmalı

Salman Rafi Sheikh, Nikkei Asia
20.02.2024

İran ordusunun geçtiğimiz ay Pakistan’daki hedeflere yönelik beklenmedik füze ve insansız hava aracı saldırıları pek çok şok dalgası yarattı.

Siyasi huzursuzluk, ülke içinde giderek sıklaşan terör saldırıları ve Pakistan’ı iflasın eşiğine getiren ağır ekonomik krizin ortasında ülke, Keşmir konusunda Hindistan’la uzun süredir devam eden çatışmasına ve sınır ötesi İslamcı saldırılar nedeniyle Afganistan’la yaşadığı gerginliğe ek olarak aniden üçüncü bir sınırda çatışmanın patlak vermesinden endişe duymak zorunda kaldı.

Pakistan’ın bir sonraki hükümetinin kurulmasına ilişkin tartışmalar sürerken, ülkenin siyasi liderlerinin, korkutucu iç sorunlara doğru bir şekilde odaklamalarını sağlayacak bir dış politika sıfırlamasına duyulan ihtiyacı akıllarında tutmaları önemlidir.

İran’ın saldırısının temel motivasyonu Pakistan’ın İran’ın etnik Beluç bölgelerinin bağımsızlığı için mücadele eden Ceyşu’l Adl’i dizginleyememesi ya da dizginlemek istememesidir.

İslamabad’ın Ceyşu’l Adl ile olan bağları, İran’ın 1979 İslam Devrimi ve Afganistan’da Sovyetler tarafından kurulan komünist rejime karşı mücahit gerilla direniş mücadelesini takip eden karmaşık jeopolitik dinamiklere kadar uzanıyor.

1980’lerin sonlarında İran, radikalleşen Sünni grupların Pakistan’daki Şii azınlığı hedef almaya başlamasının ardından Pakistan’daki bazı Şii militan grupları dayanışma gösterisi olarak desteklemeye başladı.

Pakistan da buna karşılık olarak Ceyşu’l Adl’e bir miktar destek verdi. Bunun üzerine İran, Pakistan’ın Belucistan eyaletinin bağımsızlığı için mücadele eden militan gruplarla bağlar kurarak karşılık verdi. Son yıllarda sınırın her iki tarafındaki Beluç bölgelerinde şiddet olayları arttı.

Keşmir de benzer şekilde Pakistan ve Hindistan arasında bölünmüş durumda. İslamabad, Hindistan işgali altındaki bölgeleri kurtarmaya yönelik resmi politikası nedeniyle, Ceyş-i Muhammed gibi Hindistan’a düşman militan gruplara uzun süredir bir dereceye kadar destek veriyor.

2019 yılında Hindistan ve Pakistan, tıpkı İran ve Pakistan’ın geçen ay yaptığı gibi karşılıklı hava saldırıları düzenledi. Bu kısasa kısas da, Hindistan’ın kontrolündeki Keşmir’de Yeni Delhi’nin Ceyş-i Muhammed tarafından gerçekleştirildiğini söylediği bir intihar saldırısının ardından başlamıştı.

Afganistan örneğinde ise Pakistan, Hindistan ile savaşa yönelik acil durum planlarının bir parçasını oluşturan “stratejik derinlik” doktrini doğrultusunda ülkedeki Taliban hareketini uzun süre besledi. Taliban Ağustos 2021’de Kabil’de iktidarı ele geçirdiğinde, dönemin Pakistan başbakanı İmran Han, hareketi “kölelik zincirlerini kırdığı” için tebrik etti.

Ancak bu duruş son iki buçuk yılda büyük ölçüde geri tepti. Afganistan’daki rejim değişikliğine, Pakistan Talibanı olarak adlandırılan Tehrik-e-Taliban Pakistan’ın (TTP) Pakistan içindeki militan saldırılarındaki artış eşlik etti. Geçtiğimiz yıl bombalama ve silahlı saldırılarda yaklaşık bin sivil ve güvenlik görevlisi hayatını kaybetti.

İslamabad, TTP’nin Afganistan’daki sığınaklarda faaliyet gösterdiğini iddia ederek Kabil’den bu örgütü çökertmesini talep ederken, Afgan hükümeti TTP’yi Pakistan’ın iç sorunu olarak görüyor.

İslamabad, Afganistan’ın geri kabul edebilecek durumda olmamasına rağmen 1,7 milyon kadar belgesiz Afgan mülteciyi sınır dışı etmek için harekete geçerek Kabil üzerindeki baskıyı artırdı.

Pakistan’ın dört kara sınırından sadece Çin ile olan sınırı sorunsuz.

İki ülke arasında uzun bir geçmişe dayanan yakın siyasi ve ekonomik ilişkiler mevcut ve Pakistan’ın Pekin’e karşı herhangi bir dış politika ya da güvenlik hedefine ulaşmak için isyancı grupları desteklemesi için bir neden yok. Nitekim Kuşak ve Yol Girişimi altında geliştirilen bir altyapı projeleri paketi olan Çin-Pakistan Ekonomik Koridoru (CPEC) Pakistan’ı kuzey komşusuna daha da bağımlı hale getirdi.

İslamabad CPEC’i kolaylaştırmak için güvenliği artırmaya çalışırken bile bazı militan gruplar Pakistan’da, özellikle de Belucistan’da Çinli personeli hedef aldı.

Ancak bu grupların Pakistan’ın Çin sınırında herhangi bir saldırı girişiminde bulunduğu bilinmiyor. Bu sınır Pakistan’ın coğrafi açıdan en zorlu sınırı ve dünyanın en yüksek dağlarından birkaçına sahip.

Öyle olsa bile Pakistan’ın ekonomik koşulları üç ayrı cephede daha yüksek bir askeri duruşa izin vermiyor.

Pakistan’ın militan grupları bir dış politika aracı olarak kullanmaktan kararlılıkla vazgeçerek ve onlara yönelik tüm devlet desteğini keserek yeni bir sayfa açmasının zamanı gelmiştir. Bu aynı zamanda Pakistan içinde militanlığı yüceltmekten vazgeçmek ve “silahlı siyasetten” uzaklaşmak anlamına da gelmelidir.

İran Dışişleri Bakanı Hüseyin Emir Abdullahiyan’ın 29 Ocak’ta İslamabad’a yaptığı ziyarette görüldüğü gibi sadece ikili temaslar yeterli olmayacaktır. Bu tür ziyaretler gerginliğin geçici olarak yatıştırılmasına yardımcı olabilir ancak kalıcı bir çözüm değildir.

Pakistan, ticarete çatışmadan daha fazla öncelik veren ve devlet dışı militan grupların karmaşık ağları yerine karmaşık ekonomik karşılıklı bağımlılığın inşasını destekleyen yeni bir dış politika çerçevesi geliştirmelidir. Bu, Pakistan’ın ekonomik olarak yeniden ayağa kalkmasına yardımcı olacak ve yetkililerin uzun süredir acı çeken vatandaşlarının ihtiyaçlarını karşılamaya odaklanmasını sağlayacaktır.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English