Diplomasi
Emekli Albay Zhou Bo: İdeolojik rekabet bitti, yeni mücadelenin alanı yapay zekâ

Editörün notu: Tsinghua Üniversitesi Uluslararası Güvenlik ve Strateji Merkezi Uzmanı emekli albay Zhou Bo, 26 Eylül’de İstanbul’da düzenlenen East-West Forum kapsamındaki hitabında tarihin her döneminde çok kutuplu olan uluslararası düzenin bugün de aynı niteliği koruduğunu belirtti. Soğuk Savaş tarzı ideolojik kamplaşmaların sona erdiğini dile getiren Zhou, ABD ile Çin arasındaki rekabetin düşmanlık boyutuna varmadan, aynı uluslararası çatı altında ve özellikle açık kaynaklı yapay zekâ ekseninde şekillendiğini ifade etti. BRICS ve Şanghay İşbirliği Örgütü gibi yükselen platformların aşırı genişleme nedeniyle karar alma felci yaşama riski taşıdığına dikkat çeken uzman, Avrupa güvenliğinin ise Rusya ile NATO’nun kaçınılmaz birlikteliğine dayandığını vurguladı.
Şunu belirtmek isterim ki ezelden beri uluslararası düzen, geçmişte olduğu gibi bugün de çok uluslu bir düzendir. Neden mi? Gayet basit. Bir zamanlar Büyük Britanya örneğinde görüldüğü üzere, tarihin en kudretli imparatorluğunun dahi bütün dünyayı tek başına fethedemediğini hatırlayın, değil mi? Demek ki insanlık tarihinin herhangi bir evresinde veya aynı zaman diliminde dünya; farklı kültürlerin, dinlerin ve medeniyetlerin serpilip boy verdiği bir yer olagelmiştir.
Evet, dünya her daim çok kutupluydu. Dolayısıyla buna tarihin geri dönüşü demeyeceğim; bu yalnızca yalın bir gerçek. Şayet kendinizi tepedeki o parıldayan şehir sanıyor ya da vazgeçilmez olduğunuza inanıyorsanız, bu yalnızca tarihsel bir miyopluğa tutulduğunuzu gösterir. Mesele bu kadar basit.
Zihnimi sık sık kurcalayan bir soru var: Artık hepimiz 21. yüzyılda yaşıyoruz; peki, 21. yüzyıl 20. yüzyıldan daha mı iyi? Kendi hayatımı doğrudan ilgilendirdiği için bu soruyu önemsiyorum. Vardığım netice şu: Evet, öyle olmasını umuyorum. “Umuyorum” diyorum çünkü 21. yüzyılın henüz ilk çeyreğini geride bıraktık ve geleceğin ne getireceğini kestiremiyorum. Yine de umutluyum. Neden derseniz; iki dünya savaşına ve her gün insanların topyekûn bir savaşa hazırlandığı, tehlikesi asla azımsanamayacak bir Soğuk Savaş’a sahne olan 20. yüzyılla kıyaslandığında bugünkü tablo çok daha farklı.
Evet, şu anda iki savaşın içindeyiz ancak bunların ölçeği sınırlı. Ukrayna’daki çatışmalar şimdiden Birinci Dünya Savaşı’ndan daha uzun sürse de, hatta altı yıl bir gün süren İkinci Dünya Savaşı’nı geride bırakma ihtimali taşısa da küresel çapta yaratacağı etki çok daha dar kalacaktır. Bu bağlamda Çin-ABD ilişkilerine de değinmem gerekir; zira Başkan Trump’ın mayıs ayındaki Çin ziyaretinin en can alıcı noktası soyut bir kavramda saklıydı: Her iki taraf da yapıcı bir stratejik istikrar ilişkisi kurma hususunda mutabık kaldı. Bu, Çin açısından son derece mühim bir adımdı.
Neden mi? Çünkü stratejik istikrar, ABD’nin tarihte ilk kez Çin’i kendi sikletinde, denk bir güç olarak tanıdığı anlamına gelir. Zira gerçek bir dengeden ve istikrardan söz edebilmek, ancak iki ülkenin veya iki insanın aynı ağırlıkta olmasıyla mümkündür.
Şimdilerde asıl mesele, Çin’in ABD ile nasıl bir münasebet yürüteceğidir. İşin sevindirici yanı, aynı uluslararası sistemin sınırları içinde rekabet ediyoruz. Rakibiz; fakat Soğuk Savaş devrindeki ABD ve Sovyetler Birliği gibi amansız düşmanlar değiliz…
20. yüzyıla dair beslediğim iyimserliğin ardında bir başka gerekçe daha yatıyor: İdeolojik rekabetin bir daha geri dönmemek üzere tarihe karıştığına inanıyorum. Aslında bunu söylemek için sabırsızlanıyorum dense yeridir; ideoloji kavgasının çoktan bittiği kanaatindeyim. Zira Başkan Joe Biden, demokrasi ile otokrasi karşıtlığını bayraklaştıran son liderdi.
Kendi döneminde dahi müttefiklerinin pek azı bu yolda arkasından gitti. Donald Trump’ın göreve gelişiyle birlikte, gelecekte hiçbir Amerikan başkanının böylesi bir ideolojik kamplaşmayı yeniden sahipleneceğini sanmıyorum. İşin ilginç yanı, Çin ile ABD kıyaslandığında Çin aslında ideolojiden çok daha uzaktır. Bu rekabette diğer ülkeleri taraf seçmeye zorlayan taraf hâlâ ABD; gerçi artık ideolojide değil, teknolojide taraf seçtiriyor.
ABD’nin diğer ülkelere nasıl baskı kurduğuna bizzat şahit oluyoruz. Endonezya gibi ülkeler dahi Çin’in 5G altyapısını kullanamıyor. Bir sonraki cephe ise yapay zekâ. Ancak ABD’nin yapay zekâ yarışında Çin’i alt edebileceğine pek ihtimal vermiyorum. Üstünlük salt teknolojiden değil, Çin yapay zekâsının açık kaynaklı doğasından kaynaklanıyor. Burada temsil edilen ülkeler de dâhil olmak üzere herkes, ABD’nin her adıma bedel biçen kapalı modeline kıyasla bu cömert yaklaşımı kucaklayacaktır. Açık ve paylaşımcı davrandığınızda insanların hem aklını hem gönlünü kazanırsınız. Çin ile ABD arasındaki rekabetin özü de budur: Kendi hatalarını asgariye indirmek ve diğer milletlerin desteğini kazanmak.
Bu oturumda BRICS ve benzeri yapılar üzerine konuşmam bekleniyor. Açık söylemek gerekirse, BRICS’in veya Şanghay İşbirliği Örgütünün tam olarak nereye evrildiğini ben de kestiremiyorum. Neden kurulduklarını iyi biliyorum; değişen uluslararası düzenin somut birer tezahürü olarak doğdular. Ne var ki yönlerinin nereye çevrildiği henüz o kadar berrak değil.
Gördüğümüz manzara son derece dikkat çekici: Tren hareket etti ve herkes geride kalma korkusuyla bir an önce trene atlama telaşında. Şanghay İşbirliği Örgütü ile BRICS’in kapısına dayanıp “Biz de katılmak istiyoruz” diyenlerin oluşturduğu kuyruk bundan ileri geliyor. Fakat bu yöneliş, bahsi geçen teşkilatlar için çetin bir ikilem doğuruyor; şayet üye sayısı aşırı artar ve her kararda oydaşma arama mecburiyeti sürerse, iki örgüt de işlevsizleşir. Yükselen bu yeni yapıların önündeki en büyük açmaz tam olarak bu.
Avrupa’ya da birkaç kelam etmek gerekir. Avrupa’nın güvenliğine dair çıkarımım son derece yalın: Mesele eninde sonunda Rusya ile NATO’nun nasıl bir arada yaşayabileceğine dayanıyor. İstediğiniz kadar yok saymaya çalışın, Rusya’yı haritadan silemezsiniz; onunla birlikte yaşamak zorundasınız. Çin’deyken katıldığım pek çok forumda Avrupalı yetkililerin, sanki Rusya bir Asya ülkesiymiş edasıyla “Rusya’nın gölgesi Avrupa’nın üzerinde” dediklerini duyardım. Çaykovski Çinli mi ki? Elbette değil.
Rusya, Asyalı olmaktan çok Avrupalı bir ülkedir. Bazı çevreleri endişelendiren Çin-Rusya ilişkisini ise tek bir cümleyle özetleyebilirim: Çin-Rusya münasebeti birbirine paralel iki çizgi gibidir; ne kadar yakınlaşırlarsa yaklaşsınlar, asla üst üste binip tek bir hatta dönüşmezler.
Son olarak Çin’in geleceğine değinelim. Çin artık yükselen bir güç değil, yükselmiş bir güçtür. Yirmi yıl evvel Afrika ülkelerinin Çin’den bir süper güç olarak söz ettiğini işitirdiniz. Şimdilerde Shangri-La Diyaloğu ve Münih Güvenlik Konferansı’nda Fransa Cumhurbaşkanı’nın veya İngiltere Başbakanı’nın kendi ülkelerini orta ölçekli güç, Çin’i ise süper güç olarak nitelendirmelerini hayretle dinledim; doğrusu bu bana aşırı bir iltifat gibi geliyor. Fazlasıyla tatlı, tıpkı bir Türk tatlısı gibi bünyeme fazla şekerli geliyor. Malum, biz Çinliler Ortadoğu tatlılarının damak tadımıza göre fazlaca şerbetli olduğuna inanırız.
Hülasa, Çin’in geleceği… Çin yükselmiş bir güçtür. Haliyle karşımıza şu sual çıkıyor: Çin, dünyayı daha güzel bir yer kılamasa bile daha az tehlikeli hale nasıl getirebilir? Dünyanın nasıl güzelleştirileceğini bilemem ama bunun mümkün olduğuna inanıyorum. Çin sayesinde dünya bugün daha az tehlikeli. Soğuk Savaş’ın bitiminden bu yana Amerikalıların kaç cana kıydığını bir düşünün.
Tükenmek bilmeyen bahaneler ardına sığınılarak art arda çıkarılan savaşlar ve bu uğurda can veren sayısız Amerikan askeri… Oysa 1979 yılından bu yana Çin’in sınırlarında verdiği tek kayıp, bu sabah Zhang Weiwei’nin de bahsettiği o ölüm vadisinde yaşanan ve dört Çinli asker ile 20 Hint askerinin hayatını kaybettiği hadisedir. Bu tablo dahi daha güçlü bir Çin’in dünyaya illa ki yıkım getirmeyeceğini düşünmek için kâfi bir sebeptir.
Yine Zhang Weiwei’nin değindiği üzere, Güney Çin Denizi’nde süregelen bir gerilim var. Filipinliler karaya oturmuş paslı bir gemiye bir düzine asker yerleştirdiğinde, onlara fiili müdahalede bulunmak bizim için işten bile değildi.
Fakat hiçbir şey yapmadık. Bunun yerine Güney Çin Denizi’nde barışı muhafaza edecek bir davranış kuralları bütünü üzerinde müzakere yürütüyoruz. Sözün özü, Çin’in dünya için bir denge ve istikrar unsuru olduğuna güvenebilirsiniz. Gelecekte Çin’in barışın kolaylaştırıcısı, arabulucusu ve hatta yeri geldiğinde bir teminatçısı olarak daha fazla rol üstlenmesini temenni ediyorum. Teşekkür ederim.
Diplomasi
“İran’ın komşuları, ABD’nin baskı politikalarına katılmaya gönüllü değil”

ABD’nin İran’ı iktisadi olarak boğma kampanyasına Irak, Pakistan ve Türkiye gibi komşuları dahil olmakta isteksiz.
ABD’nin ablukasının ilk adımı, İran’ın limanlarına uygulanan ve deniz yoluyla ticareti kesintiye uğratan bir deniz ablukası oldu.
Ardından, ülkenin hava taşımacılığı ağının büyük bir kısmını durma noktasına getiren bir dizi yeni yaptırım geldi.
Şimdi ise ABD, İran’ın son ekonomik damarını, yani kara yollarını hedef alıyor ama bu noktada Washington bir sorunla karşı karşıya kaldı.
New York Times’a (NYT) konuşan üç Iraklı yetkili ve bir ABD’li yetkiliye göre, ABD’li yetkililer haftalarca İran’ın komşu ülkelerine diplomatik baskı uygulayarak sınır geçişlerini kapatmalarını sağlamaya çalıştılar ama başarısız oldular.
Başta Türkiye, Irak ve Pakistan olmak üzere bu komşu ülkeler, kendilerine de Tahran kadar zarar verebileceğini söyledikleri ABD politikalarına karşı giderek daha temkinli ve hoşnutsuz hale geliyorlar.
Bu nedenle geçen cumartesi günü ABD ordusu da bu çabaya katılarak, “İran’ın kara sınırları ve Hazar Denizi üzerinden gelişmiş silah sistemlerinin, çift kullanımlı teknolojilerin, yaptırım kapsamındaki malzemelerin ve yasadışı gelir akışlarının hareketini önlemek” amacıyla kurulduğunu belirttiği Iron Gate (Demir Kapı) Görev Gücü’nü duyurdu.
Görev gücünün pratikte nasıl işleyeceği belirsiz ve Orta Doğu’daki askeri operasyonları denetleyen CENTCOM’un böylesi bir iktisadi ve güvenlik kampanyasını yürütmesi alışılmadık bir durum.
Eski ABD askeri yetkilileri ve analistler, bu hamlenin muhtemelen savaş sırasında zaten İran’a odaklanmış olan CENTCOM’un istihbarat yeteneklerinden ve kaynaklarından yararlanmayı amaçladığını söylüyor.
CENTCOM’un, kara yollarını kesintiye uğratmak amacıyla diplomatlar, kara para aklamayla mücadele birimleri ve istihbarat teşkilatları arasında daha önce koordinasyonsuz yürütülen çabaların odaklanmasını ve organizasyonunu daha da keskinleştirebileceğini belirttiler.
İran’ın en büyük sınır ötesi ticaret ortaklarından biri olan Irak için, ABD’nin bu son girişimi özellikle tehlikeli olabilir.
Iraklılar, tam olarak kontrol edemedikleri 1600 kilometreye yakın engebeli sınır boyunca kaçakçılık şebekeleri ve militanlar arasında karışıklık çıkmasından korkuyor.
CENTCOM yaptığı açıklamada, görev gücünün Florida’da konuşlanmış 20 sivil ve askeri personelden oluşacağını belirtti.
Operasyonel konuları tartışmak üzere isminin açıklanmaması koşuluyla konuşan bir Amerikan askeri yetkili, askeri operasyonlar yürütmeyeceklerini, bunun yerine komşu ülkeleri kendi ordularını kullanarak yasadışı veya yaptırım kapsamındaki ticareti durdurmaya zorlayabileceklerini söyledi.
Demir Kapı Görev Gücü’nün ne kadar etkili olacağı henüz belli değil ama Biden yönetimi döneminde Pentagon’un eski Orta Doğu sorumlusu Dana Stroul, bunun “her şeyi içeren” bir strateji olduğunu söyledi.
Stroul, bu stratejinin amacının “İran rejiminin yaptırımları ve deniz ablukasını aşmak için kullandığı tüm basınç tahliye vanalarını sıkıştırmak” olduğunu belirtti.
Komşu ülkelerle yürütülen görüşmelere aşina olan ABD’li yetkili, sınırın her iki tarafındaki işletmeler ve halk için hayati önem taşıyan kaçakçılık ve ticaret yollarını kesmeleri halinde “iç ayaklanma” yaşanacağına dair endişelerini dile getirenlerin çok olduğunu belirtti.
Yetkili, ABD’nin son dönemdeki çabalarının bölgesel müttefikleri arasında hoşnutsuzluk yarattığını ifade etti.
Bu ülkelerin birçoğu, Şubat ayında İsrail ile İran arasında bir savaş başlatılmaması yönündeki taleplerini görmezden gelen Washington’a karşı zaten öfkeliydi; zira bu çatışmada iktisadi kayıplara uğramış ve maddi tahribata maruz kalmışlardı.
“Iron Gate” operasyonunun duyurulmasından bu yana, yönetim yetkilileri, bu iktisadi ablukanın yeni saldırıları gereksiz kıldığını savunuyorlar.
Dışişleri Bakanı Marco Rubio, salı günü Paris’te düzenlenen G7 toplantısının ardından gazetecilere yaptığı açıklamada, “Şu anda İran’a uygulanan iktisadi baskı olağanüstü boyutta. Aynı hedefe iktisadi yollarla ulaşıyorsak, askeri saldırılar düzenlememize gerek yok,” dedi.
Analistler ve diplomatlar, Irak, Türkiye ve Pakistan’ın şu ana kadar ABD’nin çabalarının odak noktası olduğunu belirtiyorlar.
Türkiye’nin sınır politikalarını değiştirmeyi büyük ölçüde reddettiğini, Irak’ın ise her iki tarafı da yatıştırmak için çaba gösterdiği belirtiliyor.
Üç Iraklı yetkiliden ikisine göre, Irak yönetimi, özel temsilci Thomas Barrack da dahil olmak üzere ABD’li diplomatlarla haftalık görüşmeler düzenliyor.
Yetkililer, Irak’tan İran ile olan sınır geçişlerinin ikisi hariç hepsini kapatmasının istendiğini belirtti.
Bağdat şu ana kadar bunu reddetti ama ABD’nin taleplerine bir jest olarak bir veya iki sınır geçişini geçici olarak kapattı.
Iraklı yetkililer kamuoyuna yaptıkları açıklamalarda, sınırdaki kara para aklama ve silah kaçakçılığını önlemeye yardımcı olacak izleme ve güvenlik önlemlerini güçlendirmek amacıyla bu kapatmaların yapıldığını belirttiler.
Analistlere göre, İran ile yıllık resmi ticaret hacmi 3 milyar dolar olan Pakistan, son haftalarda İran ile olan bazı sınır geçişlerini açıp kapatarak Irak’a benzer bir yaklaşım benimsemiş olabilir.
Pakistanlı yetkililer, son dönemde sınır geçişlerinin kapatılmasının güvenlik sorunları ya da yeni elektronik ithalat süreçlerinin uygulanmasından kaynaklandığını belirtmişlerdi.
Fakat İranlı yetkililer, bu adımın ülkelerine yönelik ABD yaptırımlarıyla bağlantılı olduğunu söylüyor.
Tahran Ticaret Odası Ulaştırma Komisyonu Başkanı Peyman Sanandaji, İran’ın Mehr Haber Ajansı’na verdiği demeçte, “İran’la ilgili bankacılık kısıtlamalarının” “İran’ın Pakistan’a yaptığı ihracatı fiilen durdurma” riski taşıdığını belirtti.
İran şu anda bu ülkelere kendi baskısını uygulamak için hızlı adımlar atıyor ve onlara ABD’nin taleplerine boyun eğmemelerini söylüyor.
İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, geçen ay yaptığı ve ABD’nin ülkeleri ticareti durdurmaya zorlama çabalarını eleştirdiği bir konuşmada, “Biz de komşu ülkelerle çabalarımızı sürdürüyor ve onlarla görüşmelerimizi devam ettiriyoruz. Başarılı olacağımızı umuyoruz,” demişti.
İran hükümetinin lehine olan bir faktör, Çin ve Rusya gibi güçlü bölgesel aktörlerin varlığı ve bu ülkeler de İran ile işbirliği yapmaya hâlâ istekli.
Salı günü İran Dışişleri Bakan Yardımcısı, “ABD’nin tek taraflı eylemlerine ve sözde Demir Kapı planına nasıl karşı koyulacağını” görüşmek üzere İran’daki Rus büyükelçisiyle bir toplantı yaptığını duyurdu.
Avrupa Dış İlişkiler Konseyi’nde (ECFR) İran uzmanı olan Ellie Geranmayeh, İran’ın komşuları üzerinde iktisadi baskı uygulayabileceğini belirtti. Örneğin Pakistan, İran’dan yaptığı yakıt ithalatına, özellikle de sıvı petrol gazına büyük ölçüde bağımlı.
Öte yandan Irak, elektrik şebekesini beslemek için kullandığı gazın üçte birinden fazlasını İran’dan temin ediyor.
Tahran’ın son yıllarda (genellikle Bağdat’ın ödeme yapmasını engelleyen ABD yaptırımları nedeniyle) bu tedarikleri kesmesi, büyük çaplı elektrik kesintilerine ve sokak protestolarına yol açmıştı.
Geranmayeh, ABD ara seçim sonuçlarının İran’a karşı yürütülen savaşa o kadar sert bir tepki olarak algılandığını, bu nedenle bölge ülkelerinin ABD’nin taleplerini görmezden gelmeyi tercih edebileceklerini belirtti.
Geranmayeh, “ABD şu anda öngörülemez ve bazı durumlarda güvenilmez bir müttefik. İran onların komşusu olacak; İran’la ömür boyu başa çıkmak zorunda olduklarını biliyorlar,” dedi.
Diplomasi
IEA küresel petrol piyasasında yeniden arz fazlası öngörüyor

Uluslararası Enerji Ajansı (IEA), küresel petrol piyasasının 2026’nın son çeyreğinde yeniden arz fazlasına geçeceğini ve 2027’de bu fazlanın büyüyeceğini öngörüyor. Ekimde günlük 105,4 milyon varile çıkan arzın, yıl genelinde günlük 102,3 milyon varile gerilemesi beklenen talebi aştığı kaydedildi.
Uluslararası Enerji Ajansının (IEA) kasım ayı raporuna göre küresel petrol piyasası, 2026’nın dördüncü çeyreği sonunda yeniden arz fazlası verecek.
Basra Körfezi ülkelerinden yapılan sevkiyatlar talepten daha hızlı toparlanıyor.
İran’daki savaşın başlamasından bu yana ilk kez ekim ayında arz, tüketimin üzerine çıktı.
Ajans, 2027’de arz fazlasının daha da büyüyeceğini öngörüyor.
Küresel arz artarken talep geriliyor
Ekim ayında küresel petrol arzı eylüle kıyasla günlük 2,3 milyon varil artarak 105,4 milyon varile ulaştı.
Arzda ağustostan bu yana kaydedilen toplam artış ise günlük 5,3 milyon varil oldu.
Buna rağmen IEA, 2026 yılı genelinde küresel petrol talebinin 2025’e göre günlük 2,7 milyon varil azalarak 102,3 milyon varile gerilemesini bekliyor.
Basra Körfezi ülkelerinden petrol ürünleri ile sıvılaştırılmış hidrokarbon gazları (LPG) sevkiyatındaki aksaklıklar ve yüksek akaryakıt fiyatları tüketimi baskılıyor.
Ajansın tahminine göre 2027’de talep günlük 2 milyon varil yükselirken, arz günlük 6,6 milyon varil artışla 108,1 milyon varile çıkacak.
Tüketimdeki artışın yaklaşık yüzde 80’ini sıvılaştırılmış hidrokarbon gazları, etan ve nafta gibi petrokimya hammaddeleri karşılayacak.
Yüksek fiyatlar, elektrikli araçların yaygınlaşması ve araçların yakıt verimliliğinin artması nedeniyle otomobil yakıtı talebindeki toparlanma sınırlı kalacak.
Denizdeki stoklar artarken fiyatlar geriledi
IEA’nın takip ettiği küresel petrol stokları hazirandan bu yana ilk kez ekimde 52 milyon varil yükseldi.
Tankerlerdeki petrol miktarı 86 milyon varil artarken, kara depolarındaki stoklar düşüşünü sürdürerek en az 2016’dan bu yana en düşük seviyesinde kaldı.
Sevkiyatlardaki toparlanmayla birlikte Kuzey Denizi petrolü North Sea Dated’in varil fiyatı, ekim başındaki 136 dolarlık zirveden raporun hazırlandığı tarihte yüzde 32 düşüşle 93 dolara indi.
Diğer taraftan IEA, gemilere yönelik süren saldırıların taşımacılık güvenliğini tehdit ettiği ve sevkiyatların toparlanmasını sekteye uğratabileceği uyarısında bulundu.
Diplomasi
Starshield kısıtlamaları cephede Ukrayna’nın belini büktü

Axios’un Ukraynalı bir askeri kaynağa dayandırdığı habere göre, Starlink’in askeri versiyonu Starshield’de üç gündür yaşanan kısıtlamalar nedeniyle cephedeki görevlerin tamamı başarısız oluyor. Saatte 160 kilometrenin üzerinde uçan insansız hava araçlarının bağlantısı kesiliyor.
Ukrayna’nın, Starlink uydu internet sisteminin askeri versiyonu Starshield’in çalışmasında üst üste üçüncü gündür kısıtlamalarla karşılaştığı bildirildi.
Axios’un Ukraynalı bir askeri kaynağa dayandırdığı haberine göre, kısıtlamalar cephedeki görevleri tamamen aksatıyor.
Durumu aktaran kaynak, “İlk gün yüzde 10, ikinci gün yüzde 50 kısıtlama vardı, bugün ise kısıtlamalar nedeniyle görevlerin yüzde 100’ü başarısız oluyor” dedi.
Ukrayna’nın Washington Geçici Maslahatgüzarı Denis Sennik de insansız hava araçlarının (İHA) saatte 160 kilometrenin üzerinde bir hızla uçtuğunda bağlantısının kesildiğini anlattı.
Sennik, “Şu anda SpaceX veya Pentagon’dan bir açıklamamız yok” diye konuştu.
SpaceX kısıtlama iddialarını reddetti
Starlink ve askeri versiyonunun sahibi olan SpaceX ise kısıtlama getirildiği yönündeki haberleri yalanladı.
Şirketin temsilcisi, “Bu doğru değil. Hiçbir değişiklik olmadı” ifadesini kullandı.
Uydu internetinin yavaşladığını ilk olarak bir gün önce Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy duyurmuştu.
Zelenskiy, kısıtlamaların tüm cephe hattı boyunca ve Rusya ordusunun kontrolündeki topraklarda uygulandığını belirterek, kısıtlamaların ordunun Rus jet İHA’larını önleme kapasitesini etkilediğini vurgulamıştı.
Ukrayna lideri bu açıklamayı, ABD Başkanı’nın özel temsilcileri Steve Witkoff ve Jared Kushner’in Moskova’da Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile yapacağı görüşme öncesinde yaptı.
Ukraynalı Fire Point, Starshield kısıtlamalarını aşacak yöntem buldu
Ekim ayında da benzer hız kısıtlamaları yaşanmıştı
Ukrayna ordusu, ekim ortasında da Starlink’in askeri versiyonunun çalışmasında ilk kez sorunlar yaşadığını bildirmiş, uydu internetinin saatte 130 ila 160 kilometre hızdaki İHA’larda devre dışı kaldığını aktarmıştı.
O dönemde de Ukrayna İHA’larının kullanımı kısıtlanmış ve bir dizi operasyon aksamıştı.
Zelenskiy, o süreçte askerlerin yaklaşık 2 bin önleme İHA’sını fırlatamadığını kaydetmişti.
The Economist ise uydu internetini yavaşlatma talimatını SpaceX’in başındaki isim Elon Musk’ın, Ukrayna’nın Rus petrol rafinerilerine düzenlediği saldırılar nedeniyle verdiğini yazmıştı.
ABD Başkanı Donald Trump, kendisinin veya Musk’ın Ukrayna’nın Starlink’e erişimini kısıtladığını yalanlamıştı.
Musk daha sonra Kiev’i hizmeti saldırı amaçlı kullanmakla suçlamış ancak Starshield’in ABD hükümetinin kontrolünde olduğunu vurgulamıştı.
Trump, 22 Ekim’de SpaceX’in Kiev’in Starlink’e tam erişimini yeniden sağladığını bildirmişti.
O dönem Rus petrol rafinerilerine saldırı düzenlemeyen Ukrayna, ekim sonunda düzenli saldırılara geri dönerek son iki haftada en az 9 tesisi vurdu.
ABD’de Demokratlar Ukrayna’daki Starshield kesintisi için delil topluyor
Amerika1 hafta önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Asya2 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını2 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Dünya Basını2 hafta önceABD’ye “gözünü Türk dünyasına dikme” çağrısı
Asya2 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin ücret isyanı
Asya2 hafta önce6,3 milyar dolarlık Binance vurgunundan “Kuzey Koreli hackerlar” sorumlu iddiası
Dünya Basını2 hafta önceDemokrasi namına: AB’nin iç düşmana karşı savaşı
Ortadoğu2 hafta önceEisenkot’tan koalisyon için üç şart










