Başta Fransa olmak üzere Avrupa ülkelerinde yayılan gençlik eylemleri, sağ partilerin ve hükümetlerin “yasak” çağrılarını yükseltmesine vesile oluyor.

Örneğin Fransa’da Senato Başkanı Gérard Larcher ve cumhurbaşkanlığı adayı Bruno Retailleau (Les Républicains – LR) gibi sağcı-muhafazakar siyasetçiler artık La France insoumise (Boyun Eğmeyen Fransa – LFI) partisinin yasaklanmasını açıkça talep ediyorlar.

Marine Le Pen’in liderlik ettiği Rassemblement National (Ulusal Birlik – RN) partisinden Avrupa Parlamentosu Üyesi Matthieu Valet ise 24–25 Ekim tarihlerinde Orléans’ta düzenlenen parti kongresinde, “Tüm antifaşist örgütleri feshedeceğiz,” dedi.

Anketler, Nisan 2027’deki cumhurbaşkanlığı seçimlerinde RN adayı Marine Le Pen’in oyların başında olduğunu oybirliğiyle gösteriyor.

İspanya’da ise yükselen sağcı parti Vox, Aralık 2025’te antifaşist hareketle bağlantılı örgütleri feshedecek bir yasa tasarısını Parlamento’ya sunmuştu.

Vox’un son anketlerdeki oy oranı yüzde 19 ve parti, 29 Kasım’daki seçimlerin ardından muhafazakâr Partido Popular (Halk Partisi – PP) ile koalisyon kurarak hükümete katılmayı umuyor.

Bu durumda İspanya’da antifaşist örgütlerin yasaklanması mümkün hale gelebilir.

Şu anda, protesto gösterileriyle bağlantılı şiddet eylemleri, sol örgütleri yasaklama tehdidinde bulunmak için giderek daha fazla kullanılıyor.

Belçika da buna bir örnek teşkil ediyor. İçişleri Bakanı Bernard Quintin, geçen yıldan beri “ulusal güvenliği veya hukukun üstünlüğünün temellerini” tehdit eden örgütleri yasaklamaya çalışıyor.

Bu bağlamda, hükümet yetkilileri “Antifa”yı örnek gösteriyor. 2025 sonbaharında bile, Quintin’in partisi Mouvement Reformateur’ün (Reform Hareketi – MR) başkanı Georges-Louis Bouchez, açıkça “Antifa’nın feshedilmesi” çağrısında bulunmuştu.

Bu yılın Ekim ayı başında Belçika’nın Liège kentinde öğrenci protestolarının kenarlarında mülke zarar verme olayları meydana geldiğinde, Quintin, bu örgütleri yasaklama planları ışığında bir kez daha “Antifa türü” örgütlere işaret etmişti. 

Haziran ayında, Savunma Bakanı Theo Francken (Nieuw-Vlaamse Alliantie – Yeni Flaman İttifakı) de Brüksel’deki protestoların kenarlarında meydana gelen mülke hasar olaylarının ardından, herhangi bir kanıt sunmadan muhalefetteki Belçika İşçi Partisi’nin (PTB-PVDA) sorumlu olduğunu iddia etmişti.

PTB-PVDA, hükümetin militarizasyon ve sosyal kesinti politikasına karşı Belçika’da ivme kazanan protestoları destekliyor.

Anketlere göre, parti şu anda ülke genelinde yüzde 23 oy oranıyla ikinci en güçlü parti konumunda ve Brüksel başkent bölgesinde yüzde 26 ile en güçlü parti konumunda.

CDU, öğrenci eylemlerine karşı ordunun kullanılmasını istedi

Almanya’da ise Die Linke’nin (Sol Parti) yasaklanması olasılığı etkili ana akım gazete Frankfurter Allgemeine Zeitung gazetesinde gündeme getirildi.

Gazetenin yakın tarihli bir başyazısında şu soru soruldu: “Die Linke’yi neden yasaklamayalım?”

Öte yandan şu anda gençlik gösterilerinin yasaklanması tartışılıyor. Belçika örneğinde olduğu gibi, barışçıl gösterilerin kenarlarında meydana gelen münferit şiddet olayları gerekçe olarak gösteriliyor ve sonuç olarak protestoların tamamı itibarsızlaştırılıyor.

Federal İçişleri Bakanı Dobrindt, “sol gruplara” karşı sadece kanıt sunmadan genel suçlamalarda bulunmakla kalmıyor; aynı zamanda, mülke zarar verme vakalarını da “göçmen topluluğundan çıkan kışkırtıcılar”a atfediyor.

Hessen Eyaleti İçişleri Bakanı Roman Poseck de, cumartesi günü saldırı suçlamasıyla gözaltına alınanların “ağırlıklı olarak Alman vatandaşları” olduğunu kabul etti ama yine de bunların “ağırlıklı olarak göçmen kökenli” olduğunu iddia etti.

Dolayısıyla bu açıklamalar, şiddetin sorumluluğunu bir yandan solculara, diğer yandan da Alman kökenli olmayan kişilere atfediyor.

Dobrindt yönetimindeki Federal İçişleri Bakanlığı’ndan bir temsilci de, Beyaz Saray Politikadan Sorumlu Genel Sekreter Yardımcısı Stephen Miller’ın antifaşistleri (“Antifa”) genel olarak terörizmle eşdeğer gördüğü ve onları “medeniyetin düşmanları” olarak sınıflandırdığı konferansa katılmıştı.

Çevrimiçi portal Frag den Staat’ın araştırmasına göre, bu temsilci Kamu Güvenliği Dairesi Başkanı Christian Klos’tu.

Klos’un, “Aşırı Sol Terörizmin Tehdit Manzarası” konulu bir “sabah paneli” kapsamında Washington’da yer aldığı bildirildi.

Orada ne söylediği ise belirsiz: Frag den Staat, Federal İçişleri Bakanlığının, sunumla ilgili birkaç hazırlık belgesini, gizli olarak sınıflandırıldıklarını gerekçe göstererek yayınlamayı reddettiğini aktardı.

Fakat İçişleri Bakanlığı’nın Mayıs ayında ABD’de “ilgili uzmanlık birimi düzeyinde” iki yetkiliyle bir hazırlık çalıştayına katıldığı artık biliniyor.

Buna ek olarak, federal hükümet Ekim ayı başında Washington konferansının devamı niteliğinde bir etkinliğin bu sonbaharda düzenleneceğini doğruladı.

Etkinliğin odak noktası, “çeşitli ülkelerden güvenlik ve kolluk kuvvetleri arasında profesyonel deneyim paylaşımı” olacak ve özellikle “şiddet içeren sol aşırılıkçılık alanındaki tezahürler, gelişmeler ve zorluklar” üzerinde durulacak.

ABD Dışişleri Bakanlığı, 16 Temmuz’da Kuzey ve Güney Amerika, Avrupa ve Asya’nın bazı bölgelerinden 60’tan fazla ülkenin temsilcilerinin katılımıyla bir konferans düzenlemişti.

Konferansın odak noktası, “aşırı sol siyasi terörizmin uluslararası çapta yeniden canlanması”ydı.

Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun yanı sıra, Stephen Miller de konferansın gidişatını belirlemişti.

Miller yaptığı bir konuşmada, solcuların “temelde kıskançlık, nefret ve haset tarafından yönlendirildiğini” iddia etmiş; ayrıca antifaşist gösterilerde kimsenin “normal bir insan gibi” görünmediğini de eklemişti.

Federal İçişleri Bakanı Alexander Dobrindt, yıllardır sol örgütlere yönelik baskılarda önemli bir rol oynuyor.

2011 ve 2012 yıllarında CSU Genel Sekreteri olarak görev yaparken, söylemleri kendi partisi içinde bile şaşkınlığa yol açmıştı.

Örneğin Ağustos 2011’de yetkililerden “Die Linke’yi yasaklama işlemlerinin başlatılıp başlatılmayacağının incelenmesini” talep etmişti.

Ocak 2012’de ise “orta vadede [Die Linke partisini] yasaklama işlemlerini de başlatmak için her türlü çabayı göstermemiz gerektiğini düşündüğünü” belirtmişti.

O dönemde CSU’nun Federal Meclis’teki eyalet meclis grubu başkanı Gerda Hasselfeldt şaşkınlığını şöyle dile getirmişti: “Şu anda Die Linke’yi yasaklama işlemleri için bir gerekçe görmüyorum.”

Federal İçişleri Bakanı olarak göreve başladıktan sonra bile Dobrindt, dikkat çekici söylemleriyle öne çıkmaya devam etti.

Haziran 2025’te Federal Anayasa Koruma Dairesi’nin raporunun sunumu sırasında, farklı ölçeklere sahip grafikler göstererek Almanya’daki “aşırı solcuların” sayısının aşırı sağcıların sayısından daha fazla olduğunu ima etti.

Aralık 2025’te ise “solcu aşırılık yanlılarının” yabancı güçler adına “casusluk veya sabotaj” faaliyetlerinde bulunabileceğini öne sürdü.

Avrupa Komisyonu, sağcı liderlerin ve merkez sağın baskısıyla yeni yasa tasarılarını azaltarak kabul edilmiş kuralların uygulanmasına odaklanma kararı aldı. Komisyon Başkanı Ursula von der Leyen’in ekibi bürokratlara çalışmaları yavaşlatma talimatı verdi.

Avrupa Komisyonu, gelecek yıla ait yıllık çalışma programında yeni yasa tasarılarının sayısını azaltarak kabul edilmiş mevcut kuralların uygulanmasına odaklanmayı planlıyor.

Rapporteur portalının haberine göre bu yönelim, çarşamba günü kamuoyuna açıklanacak çalışma programında resmiyet kazanacak.

Haberde, Brüksel kaynaklı yasal düzenleme akışını durdurmak isteyen sağcı ulusal liderlerin yanı sıra Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in kendi siyasi ailesinden gelen baskıların bu kararda etkili olduğu kaydedildi.

Komisyonun böylelikle ağırlığı yeni tasarılar hazırlamak yerine yürürlükteki mevzuatın hayata geçirilmesine vereceği belirtildi.

Komiserlerin özel kalemlerine yavaşlama talimatı verildi

Aktarılan bilgilere göre Von der Leyen’in ekibi, 27 Ekim’de Avrupa Birliği (AB) komiserlerinin özel kalem müdürlerine yeni yasa hazırlıklarını yavaşlatma talimatı iletti.

Avrupa mevzuatının sadeleştirilmesini savunan AB’nin ekonomiden sorumlu komiseri Valdis Dombrovskis de bu girişime destek verdi.

Düzenlemelerin kapsamı konusunda ise kurum içinde tam bir görüş birliği sağlanamadı. Bazı yetkililer yeni yasa tasarılarına yönelik eksiksiz bir moratoryum uygulanmasını talep ederken, kendi projelerinden vazgeçmek istemeyen diğer yetkililer bu yaklaşıma karşı çıktı.

Portala konuşan bir yetkili, Komisyon içindeki bu durumu “kurumsal atalet” olarak niteledi.

Von der Leyen için siyasi miras arayışı

Açıklanacak çalışma programı, görev süresi bakımından Von der Leyen’in Komisyon başkanlığındaki sondan bir önceki programı olacak.

Rapporteur’a konuşan kaynaklardan biri, Komisyon Başkanı’nın siyasi mirası açısından yalnızca yeni girişimler sunmanın değil, bunları uygulamaya geçirmenin de önem taşıdığına işaret etti.

Von der Leyen, eylül ayında birliğin 2027 yılına kadarki önceliklerini açıklamıştı. Bu hedefler arasında Avrupa ekonomisinin rekabet gücünün artırılması, güvenlik ve savunmanın güçlendirilmesi ile demokrasinin korunması yer alıyordu.

Komisyon Başkanı yıllık konuşmasında ayrıca üçüncü ülkelerle ortaklık yaklaşımlarının gözden geçirilmesi ve yeni bir AB güvenlik stratejisi hazırlanması gerektiğini ifade etmişti.

Brüksel, ABD ara seçimlerinde Demokratların zaferinin transatlantik ilişkileri düzelteceğine dair bir umut beslemiyor.

Amerikalılar, Donald Trump’ın başkanlığının ikinci yarısında Kongre’nin kontrolünü belirleyecek seçimler için bugün (3 Kasım) sandık başına gidecek.

Rapporteur’e göre AB’nin başkentinde diplomatlar ve yetkililer, Washington’daki güç dengesindeki bir değişikliğin Avrupa için daha güvenilir ya da dostane bir Amerika anlamına geleceğine ikna olmuş değil.

Trump’ın ABD’nin güvenlik taahhütlerini defalarca sorgulaması, Grönland konusunda Avrupalı müttefikleriyle yaşadığı anlaşmazlıklar ve Ukrayna’ya destek verme konusundaki kararsız tutumu, bloğun Washington’a olan güvenini sarstı.

Rapporteur’e konuşan bir AB diplomatı şunları söyledi:

“Son birkaç yılda tahrip edilen şey bir anda yeniden inşa edilemez ve Demokratların zaferi buradaki durumumuzu pek değiştirmeyecek. Avrupa karşıtlığı, ABD’li seçkinlerin düşünce yapısında oldukça belirgin hale geldi.”

Avrupa başkentleri, ABD’nin Ukrayna’ya sağladığı askeri ve mali desteğin artık kesin olarak garanti edilemeyeceği bir geleceğe yönelik planlamalara çoktan başladı.

Ulusal hükümetler, Washington’un bıraktığı boşluğu doldurmak için katkılarını artırdı.

AB, Ukrayna’ya 97,3 milyar avroluk askeri destek sağlarken, Avrupa ülkeleri toplamda tahsis edilen yardımın en büyük sağlayıcısı olarak ABD’yi geride bıraktı.

İnsani ve mali destek de dahil olmak üzere, kıta Avrupası ülkelerinden Ukrayna’ya sağlanan toplam yardım, Şubat 2022’den Ağustos 2026’ya kadar 137 milyar avroya ulaştı.

Kiel Enstitüsü’nün izlediği verilere göre, ABD ise bu süre zarfında toplam 115 milyar avro yardım sağlamıştı.

Geçen ay düzenlenen liderler zirvesinde, AB liderleri ayrıca gelecek yıl Ukrayna’nın 70 milyar avroluk ek finansman ihtiyacını karşılamayı da kararlaştırdı.

Trump’ın gümrük vergisi tehditleri ve Brüksel’in nihayetinde imzalamak zorunda kaldığı ticaret anlaşması, Avrupa’nın Washington üzerindeki etkisinin sınırlarını ortaya koydu.

Bir başka AB diplomatı, Cumhuriyetçilerin yenilgisinin, başkanın liderliği konusunda parti içinde giderek artan hoşnutsuzluğu körükleyebileceğini ve yönetimin ya daha içe dönük bir yaklaşıma ya da dikkatleri kendilerinden başka yöne çekmek amacıyla yurtdışında daha fazla çatışmaya yönelmesine neden olabileceğini belirtti.

Avrupa Parlamentosu’nun ABD ile İlişkiler Heyeti Başkanı Brando Benifei’ye göre, ikinci seçenek “endişe verici bir olasılık.”

Benifei, Ocak ayında göreve başlayacak yeni Kongre’nin yine de ticaret, güvenlik, NATO ve yapay zeka güvenliği konusunda işbirliği dahil olmak üzere Avrupa için önemli konularda daha sesini yükseltebileceğini belirtti.

Benifei, “Her zaman daha fazla istikrar ve öngörülebilirlik olacağını umuyoruz,” dedi ve ekledi:

“Fakat Trump’ın Kongre üzerindeki kontrolünü kaybetmesi durumunda dış politikalara daha da fazla odaklanabileceğini biliyoruz.”

Washington’daki CSIS düşünce kuruluşunun Avrupa direktörü Max Bergmann, Demokratların büyük bir zaferinin muhtemelen Trump’ın gücüne daha fazla denetim getirilmesi anlamına gelmeyeceğini söyledi.

Fakat bunun Brüksel’deki stratejik hesaplamaları değiştireceğini ve AB’yi, değerlerini ve çıkarlarını korumak için Trump’a karşı çıkmaya daha istekli hale getireceğini ve ABD’den daha fazla bağımsızlık yolunda ilerlemeye devam edeceğini belirtti:

“Bu durum, Avrupa’nın Trump döneminin sonunun başlangıcında olduğumuzu fark etmesini sağlıyor ve muhtemelen belirli tavizler vermeme ve o kadar çok boyun eğmeme konusunda daha güçlü bir kararlılığa yol açıyor.”

Bu durumda buradaki düşünce, “bunu bir yıl daha atlatabiliriz” şeklinde olacak.

Brüksel’deki Avrupa Politika Merkezi’nde politika analisti olarak görev yapan Javier Carbonell, ara seçimlerin Avrupa ile ilişkiler üzerindeki pratik etkisinin muhtemelen sınırlı olacağını belirtti.

Carbonell, “Gerçekten önemli konular, yani ticaret ve Ukrayna’daki savaş konusunda, Demokratlar Senato’yu kazansa bile büyük bir değişiklik olacağını sanmıyorum,” dedi.

Bu politikaların büyük bir kısmının yürütme organı tarafından belirlendiğini belirten Carbonell, Demokratların önemli yasalar üzerindeki kurumsal kısıtlamaları aşmak için gerekli olan üstün çoğunluğu elde etme ihtimalinin düşük olduğunu da ekledi.

Bununla birlikte, İspanya’dan Danimarka’ya kadar Sosyalist partilerin daha popülist-sol bir platform ile daha sağ eğilimli politikalar arasında farklı yollar seçtiği bir dönemde, seçim sonuçları zor günler geçiren Avrupalı sol partiler için dersler çıkarılabilir:

“Önümüzdeki yıllarda Demokrat Parti’nin karakteri ne olacak? Bu büyük bir bilinmez ve bence en büyük etkiyi bu yaratacak. Bu, Avrupalı liderlerin kimi örnek alacağına büyük ölçüde etki edecek.”