Asya
İran savaşı, Çin’de ABD’nin caydırıcılığına dair kuşkuları artırdı

The New York Times’ın aktardığına göre Çinli askeri ve jeopolitik analistler, İran’la savaşın ardından ABD’nin mühimmat stoklarında yaşanan aşınmanın Washington’ın Tayvan’ı savunma kapasitesini zayıflattığını değerlendiriyor. Analistler, savaşın yalnızca Amerikan cephaneliğini tüketmediğini, aynı zamanda ABD’nin uzun süreli ve yoğun çatışmalarda silah üretim kapasitesine dair yapısal sorunları da görünür hale getirdiğini belirtiyor.
The New York Times’ın aktardığına göre Çinli askeri ve jeopolitik analistler, İran’la savaşın ardından ABD’nin Tayvan’ı savunma kapasitesine ilişkin ciddi soru işaretleri taşıyor.
Gazete, Çinli uzmanların özellikle Amerikan silah stoklarında yaşanan aşınmanın Washington’ın askeri caydırıcılığı üzerindeki etkisini tartıştığını yazdı.
ABD Savaş Bakanlığı ile Kongre temsilcilerinin verdiği bilgilere göre Washington, Ortadoğu’daki çatışmanın başlamasından bu yana eski nesil seyir füzesi stoklarının yaklaşık yarısını kullandı.
Haberde, ABD’nin ayrıca yılda ürettiği miktarın yaklaşık 10 katına denk gelen sayıda Tomahawk seyir füzesi ateşlediği belirtildi.
Çinli askeri ve jeopolitik analistler, savaşın yalnızca Amerikan mühimmat stoklarını tüketmediğini, aynı zamanda Washington’ın askeri üstünlük algısını da zedelediğini düşünüyor.
Analistler, çatışmanın ABD askeri stratejisindeki önemli yapısal sorunlardan birini görünür hale getirdiğini ifade ediyor. Buna göre Washington, uzun süreli ve yoğun çatışmalarda cephaneliğini yenilemeye yetecek ölçekte silah üretme kapasitesine sahip değil.
Çin Halk Kurtuluş Ordusu’ndan emekli Albay Yue Gang, bu ölçekteki aşınmanın “ABD silahlı kuvvetlerinin savaş gücünü küresel ölçekte yansıtma kapasitesini önemli ölçüde azalttığını ve Amerikan askeri hegemonyasının zayıf yönlerini ortaya çıkardığını” söyledi.
Gazete, bu değerlendirmelerin Çin’de ABD birliklerinin Tayvan’ı artık savunamayabileceği yönündeki görüşlerin yayılmasına katkı sağladığını yazdı. Haberde ayrıca mevcut durumun Donald Trump’ın Xi Jinping ile ileride yapacağı görüşmelerdeki pazarlık gücünü de zayıflattığı belirtildi.
Yue, “Trump başlangıçta Çin’e kazanan taraf görüntüsüyle gitmeyi ve bu konumunu Çin üzerindeki baskıyı artırmak için kullanmayı planlıyordu. Ancak çatışmanın çıkmaza girmesi ve askeri harekatın ilerleyememesi nedeniyle şimdi zor durumda kaldı” diye konuştu.
Haberde, Trump’ın Xi Jinping ile ABD’nin Çin karşısındaki ticaret açığını azaltmaya yönelik anlaşma arayacağı belirtildi. Bu çerçevede Pekin’in daha fazla Amerikan soya fasulyesi ve Boeing uçağı satın almayı taahhüt edebileceği ifade edildi.
ABD Ticaret Temsilcisi Jamieson Greer ise Bloomberg’e yaptığı açıklamada Trump’ın ayrıca Xi Jinping’den Çin’in İran petrolü alımını durdurmasını isteyeceğini söyledi.
Çin tarafı ise iki ülke arasındaki ilişkileri istikrara kavuşturmayı ve ticaret savaşındaki ateşkesi uzatarak kendi ekonomisini canlandırmayı hedefliyor. The New York Times, Pekin’in aynı zamanda Trump yönetiminin Tayvan’a verdiği desteği azaltmasını istediğini yazdı.
Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi, nisan ayında ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio ile yaptığı görüşmede Tayvan konusunda “yeni imkanların önünü açmak” gerektiğini söyledi. Haberde Wang Yi’nin bu ifadeyi ayrıntılandırmadığı belirtildi.
Gazete, zirve öncesinde tarafların kamuoyu önünde görece temkinli bir çizgi izlediğini kaydetti. Haberde, Çin medyasının ABD’nin askeri kırılganlığı konusunda sınırlı yorum yapmasının da bu yaklaşımın sonucu olabileceği ifade edildi.
Hindistan merkezli Takshashila Enstitüsü’nün Hint-Pasifik çalışmaları bölümünün başındaki isim Manoj Kewalramani, Çin medyasında Amerikan füze stoklarındaki aşınma ve kaynakların yeniden dağıtılmasının işlendiğini, ancak savaşın Çin açısından stratejik avantaj olarak sunulmadığını söyledi.
Haberde istisna örnekler de yer aldı. Qiushi dergisinde yayımlanan makalede, “çatışmanın ABD’nin stratejik kaynaklarını tükettiği ve bunun ülkeyi kırılgan konuma sürükleyebileceği” değerlendirmesi yapıldı.
Global Times gazetesindeki yazıda ise ABD’nin dünya çapında silah konuşlandıramaması halinde “aksak dev” haline geleceği ifade edildi.
Global Times’ın eski genel yayın yönetmeni Hu Xijin, ABD’nin mühimmat tedarik zincirlerinde yaşadığı sorunların Pekin’e yalnızca maddi değil, psikolojik üstünlük de sağladığını söyledi.
Tayvan nedeniyle yaşanabilecek olası savaşta bu unsurun önem taşıyacağını belirten Hu, “Duruma Çin ile ABD arasında Tayvan Boğazı’nda güven üzerine kurulu stratejik oyun, başka bir ifadeyle satranç karşılaşması gibi bakılırsa, ABD neredeyse bütün taşlarını kaybetmek üzere” ifadelerini kullandı.
Washington yönetimi ise Ortadoğu’daki operasyonların Asya’daki Amerikan konumunu zayıflattığı yönündeki değerlendirmeleri reddediyor.
ABD Savaş Bakanı Pete Hegseth, Çin’i “güç yoluyla” caydırmanın Pentagon’un dört temel önceliğinden biri olduğunu söyledi.
ABD Deniz Kuvvetleri Hint-Pasifik Komutanlığı’nın başındaki Amiral Samuel Paparo Jr. da kaynakların Ortadoğu’ya kaydırılmasının Amerikan ordusunun hazırlık seviyesini etkileyip etkilemediği yönündeki soruya yanıt verdi.
Paparo, “Bunun Çin’i caydırma kapasitemizi etkilediğini görmüyorum” dedi.
Pentagon’un eski yetkililerinden Drew Thompson ise ABD’nin askeri kapasitesini “oldukça etkili biçimde” ortaya koyduğunu ve Çin’in bunu dikkate alması gerektiğini söyledi.
Thompson ayrıca İran’daki çatışma ile Tayvan nedeniyle çıkabilecek olası savaşın aynı koşullarda değerlendirilmemesi gerektiğini belirtti.
Haberde, Tayvan’ın savunulması halinde ABD’nin ağırlıklı olarak gemisavar füzelere dayanacağı kaydedildi. Bu silahların Ortadoğu’daki çatışmalarda neredeyse hiç kullanılmadığı ifade edildi.
Buna karşın Pekin Üniversitesi bünyesindeki Küresel İşbirliği ve Karşılıklı Anlayış Enstitüsü’nün direktörü Wang Dong, mevcut gelişmelerin Washington’ın müttefikleri üzerindeki etkisine dikkat çekti.
Wang, “Müttefikler birlik konuşlandırmaları ve ekipman sevkiyatları konusunda belirsizlikle karşı karşıya kaldığında, bu durum kaçınılmaz biçimde ABD’nin bölgedeki güvenlik garantilerinin güvenilirliği ve sürekliliği konusunda soru işaretleri doğuruyor” dedi.
Wang, ayrıca ABD’nin “küresel varlığının sınırlarıyla karşı karşıya kaldığını” ifade etti.
Asya
Japonya’nın savunma bütçesi F-35 ve füze alımını yarıya indirebilir

Japonya’nın bütçe kısıtlamaları nedeniyle savunma yüklenicilerini beklenen siparişlerde ciddi kesintilere gidileceği yönünde uyardığı bildirildi. Maliye Bakanlığının 2027’den itibaren beş yıl için önerdiği 50 ila 60 trilyon yenlik bütçe, planlanan füze ve F-35 dahil uçak alımlarının yarısının iptal edilmesine yol açabilir.
Reuters’ın konuya aşina dört kaynağa dayandırdığı haberine göre Japonya, bütçe kısıtlamaları nedeniyle savunma sanayisi yüklenicilerini beklenen siparişlerde ciddi bir kesintiye gidileceği konusunda uyardı.
Kaynaklar, Japonya Maliye Bakanlığının geçen hafta 2027’den itibaren beş yıllık dönem için savunmaya 50 ila 60 trilyon yen (313 ila 376 milyar dolar) bütçe ayrılmasını teklif ettiğini aktardı.
Önerilen bu tutar, mevcut beş yıllık planda öngörülen 43 trilyon yenin üzerinde kalsa da Savunma Bakanlığı ile iktidardaki Liberal Demokrat Parti (LDP) yetkililerinin beklediği 80 trilyon yenlik bütçenin altında kalıyor.
Savunma Bakanlığı yetkilileri, yüklenicilerle yürütülen müzakerelerde de 80 trilyon yenlik bütçe beklentisini esas almıştı.
Füze ve uçak alımları yarıya inebilir
Reuters kaynakları, önerilen harcama düzeyindeki düşüşün, Japon ve yabancı tedarikçilerden yapılması planlanan füze ile radara yakalanmayan F-35 savaş uçakları dahil uçak alımlarının yarısına kadar kesilmesi anlamına gelebileceğini kaydetti.
Ajansa konuşan bir kaynak ise revize edilen finansman teklifinin insansız hava aracı siparişlerini etkilemeyeceğini bildirdi.
Japonya’nın en büyük savunma yüklenicileri arasında Mitsubishi Heavy Industries (MHI), Mitsubishi Electric Corporation (MELCO) ve Kawasaki Heavy Industries (KHI) yer alıyor.
Vergi indirimi vaadi savunma bütçesini zorluyor
Maliye Bakanı Satsuki Katayama, güvenlik ve savunma danışma grubunun konuyu henüz bu ayrıntı düzeyinde ele almadığını belirterek savunma harcamaları teklifine ilişkin yorum yapmaktan kaçındı.
Savunma Bakanlığı Sözcüsü, konuya dair “Bir sonraki savunma kapasitesini artırma planının büyüklüğüne ilişkin henüz hiçbir şeye karar verilmedi. Tutumumuz, Japonya’nın savunması için neye ihtiyacı olduğunu belirlemek ve bütçeyi buna uygun şekilde artırmaktır” dedi.
Üç kaynağın aktardığına göre Maliye Bakanlığı yetkilileri, Başbakan Sanae Takaichi’nin gıda ürünlerindeki satış vergisini düşürme vaatleri nedeniyle bütçede sert bir artışı finanse etmenin zor olacağını savunuyor.
Vergi indiriminin yıllık 4,3 trilyon yenlik gelir açığına yol açacağı ve bu açığın döviz rezervleri dahil diğer finansman kaynaklarıyla kapatılması gerekeceği öngörülüyor.
Reuters, Maliye Bakanlığının teklif ettiği savunma bütçesinin iktidar partisindeki güvenlik konusunda sertlik yanlısı isimlerin direnciyle karşılaşmasının muhtemel olduğuna dikkat çekti.
Adının açıklanmaması koşuluyla ajansa bilgi veren iktidar partisi yetkilisi, “Beklenmedik bir durum her an ortaya çıkabilir. Amaç, böyle bir durumu caydırmak ve önlemek için gereken kapasiteyi oluşturmaksa, 50 trilyon yen civarındaki bir tutar değerlendirmeye alınamaz” diye konuştu.
Çin kaygısı ve ABD’nin harcama baskısı sürüyor
Reuters’ın hesaplamasına göre 60 trilyon yenlik harcama teklifi, Japonya’nın savunma harcamalarını gayrisafi yurt içi hasılanın (GSYİH) yüzde 2’sine çıkarma hedefine ulaşmasına imkan tanımıyor.
Japonya, Çin’in Tayvan’a yönelik olası saldırısı konusundaki endişeler nedeniyle askeri gücünü artırıyor.
Tokyo, olası bir çatışmanın yakındaki Japon adalarını ve önemli deniz yollarını tehdit etmesinden kaygı duyuyor.
Diğer yandan ABD Başkanı Donald Trump, Washington’ın müttefiklerine silahlı kuvvetlerine yönelik harcamalarını artırmaları için baskı yapıyor.
ABD’nin 2026 Ulusal Savunma Stratejisi, dünya genelindeki müttefiklere silahlı kuvvetleri için GSYİH’nin yüzde 3,5’ini, daha geniş güvenlik ihtiyaçları için de yüzde 1,5’ini harcama çağrısı yapıyor.
Japonya kabinesi, ağustosta onayladığı Beyaz Kitap’ta en ciddi güvenlik sınamasını “Çin’in güç veya baskı kullanarak statükoyu tek taraflı değiştirme girişimlerinin yoğunlaşması” şeklinde tanımlamıştı.
Asya
Bangladeş’te işçi temsilcileri asgari ücret teklifini sundu

Bangladeş’in Asgari Ücret Kurulu’ndaki işçi temsilcileri bugün, hazır giyim sektöründeki işçiler için aylık 32.000 takalık (258 dolar) bir asgari ücret önerisinde bulundu.
Öneri, Dakka’nın Segunbagicha semtinde düzenlenen kurulun ikinci toplantısında Asgari Ücret Kurulu başkanına sunuldu.
İşçi temsilcileri, 32.000 takalık asgari ücret önerisini gerekçelendirmek için, devam eden fiyat enflasyonunu, artan yaşam maliyetlerini ve konut giderlerini, ayrıca belirli yasal ve uluslararası hükümleri öne sürdüler.
Bu öneri, son dört yıldır devam eden enflasyonun işçilerin satın alma gücünü aşındırması nedeniyle, işçilerin asgari ücretin 30.000 takaya çıkarılması yönündeki taleplerinin ortasında geldi.
Mevcut aylık asgari ücret, 2023 yılının sonunda açıklanan 12.500 taka.
Asgari Ücret Kurulu Başkanı Syed Azad Subhani, kurulun hazır giyim sektöründeki tüm işçi ve çalışan kategorileri için önerilen asgari ücret yapısını görüşmek üzere ikinci toplantısını gerçekleştirdiğini söyledi.
İşçi tarafının önerisini sunduğunu belirten Subhani, işveren temsilcilerinin ise işgücü yoğun birkaç sanayi bölgesinde yaşanan kargaşa nedeniyle fabrikaları ziyaret etmenin zorluğunu gerekçe göstererek 7 iş günü talep ettiklerini ekledi.
Tartışmanın ardından başkan 4 iş günü izni verdi.
İşçi tarafının önerisinin resmen kabul edildiğini belirten Subhani, bir sonraki toplantıya kadar önerinin sunulmaması halinde kurulun bu öneri olmadan devam edeceği konusunda uyarıda bulundu.
Subhani, birçok işçi örgütü ve federasyonunun bildirimler ve öneriler sunduğunu; kurulun bunlardan bazılarını görüştüğünü belirtti.
Başkan, kurulun bir sonraki toplantıdan önce çeşitli emek yoğun sanayi bölgelerindeki tüm kategorilerdeki fabrikaları ziyaret etme kararı oybirliğiyle aldığını söyledi.
Sektörde yaklaşık 4 milyon işçi istihdam ediliyor ve bunların yaklaşık 4 milyonu da bakmakla yükümlü oldukları aileler olduğunu belirtti.
Subhani, işçi tarafının işçilerin koşullarını, satın alma gücünü, sektörün mali kapasitesini ve ulusal ve uluslararası hükümleri dikkate aldığını belirtti.
İşçi temsilcisine göre, önerilen aylık asgari ücret 1. Kademe için 48.000 taka, 2. Kademe için 43.000 taka, 3. Kademe için 38.000 taka ve 4. Kademe için 32.000 taka.
Subhani, 4. derecenin mevcut en düşük derece ve asgari ücret görüşmelerinde referans noktası olduğunu, ayrıca yeni işe alınan giriş seviyesi veya çırak işçilerin 30.000 taka alacağını açıkladı.
Toplantıda sadece rakamların sunulduğunu, gerekçelendirme, dereceler ve iş sınıflandırmalarının ise bir sonraki haftaki toplantıda tartışılacağını belirtti.
Kurulda yeni atanan işçi temsilcisi Babul Akhter, önerilen ücret artışının piyasa fiyatlarını, enflasyonu, yaşam maliyetlerini, konut kiralarını, sağlık hizmetlerini ve çocukların eğitim masraflarını dikkate aldığını belirtti.
Bu hesaplara göre dört kişilik bir ailenin aylık 45.000–60.000 takaya ihtiyacı olacağını ifade eden Akhter, işçilerin sektörün sınırlı kapasitesini göz önünde bulundurarak taleplerini düşürdüklerini ekledi.
Akhter, hareketi dış güçlerin mi yoksa siyasi güçlerin mi etkilediğini belirlemenin hükümetin ve istihbarat kurumlarının sorumluluğu olduğunu ifade etti.
Akhter, çeşitli kişiler, siyasi partiler ve işçi örgütlerinin kendi gündemlerini takip ediyor olabileceğini eklerken, fabrika sahiplerinin bile kendi çıkarları doğrultusunda protestoları destekliyor ya da karşı çıkıyor olabileceğini ileri sürdü.
Henüz işe dönmemiş olanlara işlerine devam etmeleri çağrısında bulunan yetkili, bir fabrika katındaki anlaşmazlık veya iş durmasının diğer katlardaki işçileri durdurmaması gerektiğini de sözlerine ekledi.
Giyim fabrikası sahiplerinin temsilcisi ABM Shamsuddin, “Aslında teklifimizi bugün sunmamız gerekiyordu ama Dakka ve çevresindeki kaotik durum nedeniyle bu konuya odaklanmak zorunda kaldık ve bu konuya gerektiği gibi konsantre olamadık. Bu nedenle bir hafta süre istemiştik, ancak başkan ve yönetim kurulunun onayıyla teklifimizi dört iş günü içinde yönetim kuruluna sunacağız,” dedi.
Büyük sanayi bölgelerinde yaşanan işçi protestoları, son dört gün içinde yüzlerce fabrikanın kapanmasına neden olarak üretimi aksattı ve ihracatta gecikmeler yaşanacağına dair endişeleri artırdı.
Asya
Rusya’nın ‘Doğu’ya yönelişi’ hız kazanıyor: Putin, Çin sınırında yeni demiryolu hattını onayladı

Analistlere göre yeni demiryolu hattında Çin ile aynı standart ray açıklığının kullanılacak olması, Moskova’nın Pekin ile ilişkilerini güçlendirmeye yönelik ‘pragmatik’ yaklaşımının bir göstergesi.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Çin ile önemli bir sınır geçiş noktasında standart ray açıklığına sahip ikinci bir demiryolu hattı inşa edilmesini öngören anlaşmayı yasalaştırdı. Moskova, bu adımla Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) Zirvesi öncesinde Doğu’ya yönelişini hızlandırmayı ve Pekin ile ilişkilerini güçlendirmeyi hedefliyor.
Rusya’nın resmî mevzuat bilgi portalında pazartesi günü yayımlanan belgeye göre Putin, mayıs ayında Çin’e gerçekleştirdiği ziyaret sırasında Pekin ile varılan demiryolu anlaşmasının onaylanmasına ilişkin yasayı imzaladı.
İki taraf, Rusya’nın güneydoğusundaki Zabaykalsk ile Çin’in kuzeyindeki Manzhouli (Mançuli) kentlerini birbirine bağlayan sınır ötesi demiryolu üzerinde ortaklaşa yeni bir hat inşa etme konusunda anlaşmaya vardı.
Yeni hattın en önemli özelliği, Rusya’nın ulusal demiryolu ağında ağırlıklı olarak kullanılan 1.520 milimetrelik geniş ray açıklığı yerine, dünyada en yaygın kullanılan ve Çin’in de benimsediği 1.435 milimetrelik standart ray açıklığına sahip olacak olması.
South China Morning Post’a konuşan Şanghay Sosyal Bilimler Akademisi’nde Rusya ve Orta Asya uzmanı olarak görev yapan Li Lifan’a göre, standart ray açıklığına sahip ikinci hat, sınır geçişindeki yük taşıma kapasitesi üzerindeki kısıtlamaların hafifletilmesine yardımcı olacak. Böylece yük trenlerinin bekleme süreleri azalacak, doğu koridorundaki taşımacılık hizmetlerinin hızı ve güvenilirliği artacak.
Çin’den Rusya’ya giden yük trenleri, hâlihazırda Manzhouli-Zabaykalsk sınır geçişinde 1.435 milimetrelik ray açıklığına sahip tek bir hattı kullanıyor. Bu geçiş noktası, Çin ile Rusya arasındaki demiryolu yük ticaretinin yüzde 60’ından fazlasını ve Avrupa’ya yönelik yük taşımacılığının da önemli bir bölümünü karşılıyor.
Zıt yönlerde hareket eden trenlerin sınırı geçmek için sırayla aynı hattı kullanmak zorunda kalması, zaman zaman darboğazlara neden oluyor.
Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu Fitch Ratings’in şirketler, altyapı ve proje finansmanı derecelendirmelerinden sorumlu direktörü Zoey Wang, projenin emtia, makine ve elektrikli ürünler, tüketim malları ve sınır ötesi e-ticaret yüklerinin çift yönlü sevkiyatı için daha istikrarlı taşımacılık koşulları sağlamasının beklendiğini söyledi.
Wang’a göre proje, şirketlerin sevkiyat takvimlerini daha öngörülebilir hâle getirecek ve gecikmeler, yüklerin bekletilmesi ve tedarik zincirindeki aksamalardan kaynaklanan maliyetlerin azaltılmasına yardımcı olacak.
Rus medyasının haberlerine göre Moskova, ikinci hattın Zabaykalsk sınır geçişindeki yıllık taşıma kapasitesini 2030 yılına kadar mevcut seviyenin 11 milyon ton üzerine çıkararak 39 milyon tona ulaştırmasını bekliyor.
Batı yaptırımlarının Avrupa pazarlarına erişimini kısıtlaması nedeniyle Rusya, son yıllarda ticaretini giderek daha fazla Asya’ya yönlendirdi.
Ancak uzmanlar, yeni hattın devreye alınmasının ticaret hacminde mutlaka kayda değer bir artış sağlayacağı anlamına gelmediği uyarısında bulunuyor. Uzmanlara göre bu kararın asıl önemi, arkasında yatan stratejik değerlendirmelerde bulunuyor.
Li’ye göre Rusya’nın belirlediği hedefe rağmen, ülkenin iç kesimlerindeki demiryolu altyapısının yetersizlikleri fiilî büyümeyi sınırlayacak. Çünkü yüklerin Rusya içinde daha ileri noktalara taşınabilmesi için yine 1.520 milimetrelik ray açıklığına uygun vagonlara aktarılması gerekecek.
Li, “Bu karar, ülkenin demiryolu ray açıklığı sisteminde bir değişime işaret etmiyor. Aksine, Rusya’nın Doğu’ya yönelişinin uygulama aşamasına girdiği bir dönemde yapılan pragmatik bir tercih niteliği taşıyor” dedi.
Li’nin değerlendirmesine göre Moskova, Çin ile arasındaki ticaret koridorunda yaşanan darboğazları hafifletmenin sağlayacağı faydaların, sınırdaki mevcut prosedürel engelleri korumanın getireceği maliyetlerden daha ağır bastığı sonucuna vardı.
Li ayrıca Putin’in yasayı imzalamasının zamanlamasının da bilinçli bir tercih olduğunu belirtti. Karar, bu ayın ilerleyen günlerinde Shenzhen’de düzenlenecek Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği Zirvesi öncesinde alındı.
Li’ye göre Moskova, “Pekin’e verdiği taahhütleri yerine getirebildiğini göstermek ve başka yerlerde de tekrarlanabilecek bir örnek oluşturmak” istiyor.
Şanghay Uluslararası Çalışmalar Enstitüleri bünyesindeki Uluslararası Strateji ve Güvenlik Araştırmaları Enstitüsü Direktörü Zhao Long ise şu değerlendirmede bulundu:
“Rusya uzun süredir geniş ray açıklığı standardına bağlı kalsa da Çin ile Rusya arasındaki stratejik güven ve koordinasyonun bugün ulaştığı derinlik, özellikle kritik sınır kesimlerinde olmak üzere belirli bağlantı hatlarında standart ray açıklığına sahip demiryolları döşenmesine direnmek için artık gerçek bir neden bırakmıyor.”
Zhao sözlerini şöyle sürdürdü:
“Bu durum aynı zamanda Çin’in ekonomi, ticaret ve ulaştırma bağlantı ağlarının yalnızca Rusya üzerinde değil, tüm Avrasya kıtasında giderek artan etkisini ve çekim gücünü de yansıtıyor.”
Wang da projenin, Çin’in demiryolu teknik standartlarının ve bunlarla bağlantılı hizmetlerinin uluslararası alanda giderek daha geniş bir uygulama alanı bulduğunu gösterdiğini söyledi.
Ancak Wang, sınır geçiş kapasitesinin artırılmasının ticaret hacminde kendiliğinden buna karşılık gelen bir artışı garanti etmediği uyarısında bulundu.
Wang’a göre projenin fiilî etkisi; navlun ücretleri, gümrükler arasındaki koordinasyon, Avrupa’dan gelen talep, düzenleyici politikalar ve koridor boyunca işletme koşulları gibi bir dizi faktöre bağlı olacak.
Rus medyasının aktardığına göre ikinci hattın Rusya tarafındaki inşaat çalışmaları hâlihazırda başlamış durumda ve 2026 yılı sonuna kadar tamamlanması bekleniyor. Çin tarafındaki bölümün ise 2027 yılının başlarında bitirilmesi planlanıyor.
Amerika1 hafta önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Asya2 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını2 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Dünya Basını2 hafta önceABD’ye “gözünü Türk dünyasına dikme” çağrısı
Asya2 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin ücret isyanı
Asya2 hafta önce6,3 milyar dolarlık Binance vurgunundan “Kuzey Koreli hackerlar” sorumlu iddiası
Dünya Basını2 hafta önceDemokrasi namına: AB’nin iç düşmana karşı savaşı
Ortadoğu2 hafta önceEisenkot’tan koalisyon için üç şart








