Bizi Takip Edin

Avrupa

Alman sermayesinin arka bahçesi olarak Polonya

Yayınlanma

Almanya ve Polonya arasındaki sınır kontrolleri, Alman ekonomisinden giderek artan bir dirençle karşılaşıyor. Bunda, Alman sermayesi için Polonya’nın kritik bir rol oyanasının rolü büyük.

Geçen hafta, Alman Dış Ticaret Birliği (BGA) Başkanı Dirk Jandura, kamyonların trafik sıkışıklığına takılması ve Polonyalı işçilerin Almanya’daki işlerine zamanında ulaşamaması halinde ciddi zararların meydana geleceğini söyledi.

Bunun arka planında Polonya’nın Alman sanayisi için son derece önemli olması yatıyor. Ülke, Çin’i geçerek Alman şirketleri için dördüncü büyük pazar haline geldi. Bunun en önemli nedenlerinden biri, Polonya’nın Alman şirketlerinin üretim zincirlerinde emek yoğun faaliyetler için düşük ücretli bir yer olması.

Alman şirketleri, komşu ülkeye ara ürünler tedarik ediyor ve bunları daha sonra yeniden ithal ederek işliyor. Bu durum, Polonya’nın toplam ihracatının üçte birini oluşturan Almanya’ya yönelik ihracatı da artırıyor.

German Foreign Policy’nin analizine göre 2020 yılında Polonya’daki tüm çalışanların yüzde 8,2’si Almanya’ya yapılan ihracata bağımlıydı. Polonya’nın Alman üretim zincirlerinde bağımlı konumu, AB fonlarının yardımıyla da istikrar kazandı.

Alman sanayisi için düşük ücret cenneti

Orta ve Doğu Avrupa’da sosyalist sistemlerin sona ermesiyle Batı ve özellikle Alman sermayesi hızla bölgeye girdi.

Almanya, bölgedeki diğer ülkelerde olduğu gibi Polonya’da da önemli bir rol oynadı. 1989 sonrası Alman-Polonya iktisadi ilişkilerinin ilk aşamasında, Alman yatırımcılar devlet şirketlerinin özelleştirilmesine katıldı ve Polonya’da kendi fabrikalarını açtı. O dönemde odak noktası öncelikle düşük üretim maliyetleriydi.

2004 yılında AB’nin doğuya doğru genişlemesi ile yatırım engellerinin kaldırılması, Alman sermayesinin Orta ve Doğu Avrupa’ya yayılmasının ikinci aşamasını başlattı. Aynı zamanda, Orta ve Doğu Avrupa’nın düşük ücretli ülkelerine yapılan yatırımlar, Almanya’da sendikalara baskı uygulayarak büyük sosyal kesintileri ve işgücü piyasasının yeniden yapılandırılmasını, yani “Hartz reformlarını” kabul ettirmek için bir araç olarak kullanıldı.

Almanya ile Polonya arasında iktisadi işbölümü

Aynı zamanda, özellikle basit işler Almanya’dan Orta ve Doğu Avrupa’ya taşındı ve bu da Federal Almanya’da üretimin yeniden yapılandırılmasına ve yeni vasıflı işlerin yaratılmasına yol açtı.

Polonya’nın Alman üretim sürecine entegrasyonu sırasında, bu durum iki ülke arasında günümüze kadar devam eden bir işbölümüne yol açtı. Bu, katma değeri düşük faaliyetlerin Polonya’da, katma değeri yüksek faaliyetlerin ise Almanya’da gerçekleştirildiği anlamına geliyor.

Almanya’da know-how, modern üretim araçları ve buna bağlı olarak karmaşık iş süreçleri gelişirken, Polonya’da –Orta ve Doğu Avrupa’nın genelinde olduğu gibi– Alman şirket merkezlerinin tedarik zincirleri için basit ve emek yoğun faaliyetler ağır basıyor.

Avro bölgesi krizinde Polonya, Almanya’ya can simidi oldu

2008’deki finansal kriz, Almanya-Polonya iktisadi ilişkilerinde üçüncü aşamanın başlangıcına işaret etti.

Polonya, resesyon yaşamayan tek AB ülkesiydi ve bu durum, Almanya’nın Polonya’daki yatırımlarının daha da artmasına yol açtı. 2008’den sonraki yıllarda Alman sanayisinin Orta ve Doğu Avrupa’ya yoğunlaşması, Almanya’nın avro krizinden giderek daha fazla kurtulmasına yardımcı oldu.

Doğu’ya kayma nedeniyle, Almanya’nın zaten düşük olan “Güney Avrupa’daki ekonomik istikrarın maliyetlerini paylaşma” isteği, avro krizi sırasında daha da azaldı.

Aynı zamanda, Polonya’nın Alman üretim zincirlerine derin entegrasyonu, Alman yatırımcıların diğer AB ülkelerinden çok daha aktif olmasıyla daha da güçlendi.

Polonya fabrikalarının temel faaliyetleri, Alman şirketlerine ürün ihracatı üzerine odaklanmıştı. Bu bağlamda, Orta Avrupa ülkeleri –”Vişegrad” dörtlüsü: Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya ve Macaristan– kimya endüstrisi, metal üretimi, elektrik endüstrisi ve otomotiv endüstrisi olmak üzere dört sektörün hakim olduğu benzer bir ihracat yapısına sahip. Özellikle son iki sektörde güçlü bir ihracat artışı kaydedilmiş durumda.

Polonya, Alman ihracat pazarı için kritik önemde

Polonya’nın Alman sanayisi için ara ürün üreticisi olarak oynadığı rol, geçen yıl ülkenin Çin’i geçerek Almanya’nın dördüncü büyük satış pazarı haline gelmesini sağladı.

Bunun nedeni, Almanya’nın Polonya’ya ihraç ettiği ürünlerin çoğunun Polonya fabrikalarında işlenerek Almanya’ya geri ihraç edilmesi. Polonya, bu nedenle Alman üretim zincirlerinde önemli bir ara aşama konumunda.

Denklemin öte yanına bakılınca, 2024 yılında Polonya’nın toplam ihracatının yüzde 27’sinden fazlası Almanya’ya yapıldı. Bu oran, Polonya’nın toplam ihracatının yüzde 6’sından biraz fazlasını oluşturan Çek Cumhuriyeti ve Fransa’nın çok üzerinde.

Polonya’nın Almanya’ya iktisadi bağımlılığı, 2018 yılında Polonya’nın gayri safi yurtiçi hasılasının neredeyse yüzde 10’unun Almanya ile ticarete bağlı olmasına da yansıyor.

Bu rakamın yüzde 7’sinden fazlası Alman son tüketicilerin talebinden, yüzde 2,6’sı ise Alman fabrikalarına yapılan teslimatlardan kaynaklanıyor.

2020 yılında Polonya’daki tüm çalışanların yüzde 8,2’si, yani yaklaşık 1,2 milyon kişi Almanya’ya yapılan ihracata bağımlıydı.

Orta ve Doğu Avrupa, Alman yatırımları için rekabet halinde

Alman sanayisinin lehine olan bir diğer faktör, Orta ve Doğu Avrupa ülkelerinin en cazip yatırım koşullarını sunmak için bölgesel olarak birbirleriyle rekabet etmeleri.

Örneğin, 1990’ların ortalarında Polonya hükümeti, yapısal olarak zayıf bölgelerdeki yatırımlara vergi indirimleri sunan ilk özel iktisadi bölgeleri oluşturmuştu.

2004 yılında AB’ye katıldıktan sonra, Polonya Ekonomi Bakanlığı, öncelikle büyük şirketlere yönelik hedefli bir yardım programı başlattı. 2004 yılına kadar yatırım bölgeleri Varşova tarafından belirleniyordu. Polonya’nın AB’ye katılımından sonra, yabancı şirketler kendi yerlerini seçebilmeye başladı.

Birçok şirket rakiplerini veya iş ortaklarını takip etti, bu da iktisadi açıdan daha iyi durumda olan özel iktisadi bölgelerde yabancı şirketlerin yoğunlaşmasına yol açtı.

Alman şirketlerinin Orta ve Doğu Avrupa’daki bölgesel rekabetten nasıl yararlandığına dair bir örnek, Volkswagen’in (VW) altı adet batarya “giga fabrika” kurma planı.

Polonya ve Macaristan, şimdilik diğer aday ülkeleri geride bırakmayı başardı. Aralarındaki rekabet sayesinde VW, vergi indirimleri, ulaşım altyapısının inşası ve işçilerin yeniden eğitimi yoluyla mümkün olan en büyük yatırım teşviklerini aldı.

Polonya’ya AB fonları aslında Almanya’ya akıyor

Polonya, AB’ye katıldığından beri kapsamlı AB fonlarına erişim imkânına sahip. Bu fonların çoğu, bölgesel eşitsizlikleri azaltmak amacıyla oluşturulan AB Yapı Fonlarından geliyor.

2004 ile 2018 yılları arasında Polonya, 102 milyar avronun biraz altında bir fon aldı. Bu parayı, karayolu altyapısının genişletilmesi, yenilenebilir enerji kaynaklarının geliştirilmesi ve çevre koruma önlemlerinin finansmanı için kullandı.

Polonya bu bağlamda bir alıcı ülke: AB bütçesine katkısından daha fazla fon alıyor.

AB fonlarına erişim için önemli bir ilke, ulusal eş finansman: Polonya, destek alan projelere kendi devlet fonlarıyla katkıda bulunmak zorunda.

Araştırmalar, AB’nin uyum politikasının Alman-Polonya iş bölümünü daha da derinleştirdiğini gösteriyor: Alman şirketleri, AB tarafından finanse edilen projelere makine, kimyasal ürünler ve inşaat malzemeleri sağlıyor.

Bu şekilde, Polonya’ya verilen AB sübvansiyonları ve eş finansman için gerekli Polonya devlet fonları, Alman şirketlerinin kârını artırıyor.

Buna karşılık, Orta ve Doğu Avrupa ülkeleri AB’nin araştırma ve geliştirme fonlarından sadece küçük bir pay alıyor. Örneğin, Horizon 2020 programı (2014-2020) fonlarının yüzde 95’i, AB’nin doğuya genişlemesinden önceki AB-15 ülkelerine, özellikle Almanya, Birleşik Krallık (Brexit öncesi), Fransa, İspanya ve İtalya’ya gitti.

Orta ve Doğu Avrupa AB ülkeleri ise sadece yüzde 4,7’sini aldı.

AB fonları, bu nedenle AB içindeki mevcut işbölümü düzeninin yeniden üretilmesinde belirleyici bir kaldıraç görevi görüyor. Bu fonlar, Polonya gibi ülkelerin Almanya için bir tür “genişletilmiş iş tezgahı” statüsünde kalmasına katkıda bulunuyor.

Avrupa

Fico, Merz’i “şantaj yapmakla” suçladı

Yayınlanma

Alman Şansölyesi Friedrich Merz’in, Ukrayna yardımı olmazsa AB bütçesini veto edeceği tehdidini savurması üzerine Slovakya Başbakanı Robert Fico tepki gösterdi.

Merz, Ukrayna’ya mali yardım konusunda bir anlaşma sağlanmadığı takdirde AB’nin yedi yıllık bütçesini engelleyeceğini belirtmişti.

Şansölyenin bu müdahalesi, AB fonlarından net yararlanıcı olan ama Ukrayna’nın savaş çabalarını desteklemek üzere yapılacak bir sonraki finansman turuna katılmak istemeyen Orta Avrupa liderlerini öfkelendirdi.

Fico, Bratislava’da gazetecilere, “Şansölyenin yaptığı şey tipik bir şantaj ve ben buna boyun eğmeyeceğim,” dedi.

Fico, hükümeti Ukrayna’ya verilecek gelecekteki bir krediye katılmayı reddeden Çek mevkidaşı Andrej Babiš ile birlikte konuştu.

Babiš, Merz’in tutumuna atıfta bulunarak, “Neden böyle söylediğini bilmiyorum,” dedi.

Merz, AB liderlerinin cuma günü Dublin’de düzenlenecek zirvede Ukrayna’nın finansman ihtiyaçlarını görüşmesini istiyor.

Merz, toplantıya başkanlık edecek olan Avrupa Konseyi Başkanı António Costa’ya gönderdiği ve The Guardian’ın eline geçen mektupta şunları söyledi:

“Ukrayna’nın kendini savunma mücadelesinde desteğimizi sürdürmeliyiz. Bu, ortak hayati çıkarımız. Oysa Ukrayna’ya sağlanan ikili yardım dengesiz bir şekilde dağıtılıyor ve yükü çoğunlukla sadece birkaç üye ülke üstleniyor.”

AB geçen yıl Ukrayna’ya 90 milyar avro kredi vermeyi kabul etti; bu tutarın, 2026 ve 2027 yıllarına ait askeri ve sivil harcamaların üçte ikisini karşılaması amaçlanıyordu. 

Fakat o zamandan beri Rusya’nın aralıksız bombardımanı, Kiev’e daha fazla mali yük bindirdi ve Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy’i bütçe açığını kapatmak için 70 milyar avro talep etmeye sevk etti.

AB, Zelenskiy’in rakamlarını onayladı ve 45 milyar avro bulma sözü verdi. Ukrayna’nın İngiltere ve Kanada gibi diğer müttefiklerinin ise geri kalanını karşılaması bekleniyor.

Merz, geçen yıl AB’de dondurulmuş olan Rusya’nın 210 milyar avroluk devlet varlıklarını kullanmak için bir girişim başlatmış ama bu plan, fonların çoğunu Brüksel’de barındıran Belçika’nın önderliğindeki muhalefet nedeniyle suya düşmüştü.

90 milyar avroluk kredi, yedek plandı. Bu krediden çekilen Macaristan, Slovakya ve Çekya, bir sonraki turda da yer almayacaklarını belirtti.

Bu üç üye ülkeye, geçen Nisan ayında Başbakan Rumen Radev’in seçilmesinin ardından Bulgaristan da katıldı.

Ukrayna’nın finansmanı konusu, şu anda 2028-34 AB bütçesi üzerine yürütülen çetrefilli müzakerelere yansıyor.

En büyük net katkıda bulunan ülke olan Almanya, önerilen bütçede ciddi kesintiler yapılmasını isterken, Ukrayna’nın mali ihtiyaçlarına katkıda bulunmayı reddeden üye ülkelere AB’nin cömert finansman sağlamasına karşı çıkıyor.

Merz mektubunda, “istisnasız bir kolektif taahhüt”ün, Ukrayna’nın finansman açığını gidermek ve “özellikle mali sonuçları olan diğer konuları tartışmak” için “temel bir ön koşul” olduğunu belirtiyor.

Ayrıca, çok yıllık mali çerçeve olarak bilinen AB’nin önümüzdeki yedi yıllık bütçesi bağlamında, tüm üye devletlerin 2028’den itibaren Ukrayna için “sağlam” bir mali perspektife katkıda bulunması gerektiğini belirtiyor.

Bir Alman hükümet yetkilisi şöyle konuştu:

“Çok Yıllı Mali Çerçeve’yi (MFF) başarıyla tamamlamak için tüm AB üye devletlerinin Ukrayna’ya mali destek sağlaması hayati önem taşıyor.”

Berlin ayrıca, tek bir hükümetin AB kararlarını engellemesini önlemek amacıyla, Ukrayna’ya yönelik finansman konusundaki karar alma sürecini oybirliği yerine nitelikli çoğunluk oylamasına geçirmeyi hedefliyor.

Mektup, Ukrayna’nın en cömert destekçileri olan AB’nin kuzey üye devletlerinin, orta ve güney Avrupa’daki diğer AB üye devletlerinin daha düşük katkı payları karşısında artan öfkesini yansıtıyor.

Bütçe konusunda bir anlaşmaya varma görevi, eski Portekiz başbakanı Costa’ya düşüyor.

Costa, bu görevi zorlaştırması muhtemel olan 2027’deki Fransa, Polonya ve İtalya seçimlerinden önce, yıl sonuna kadar bir anlaşma sağlanmasını istiyor.

Costa’nın sözcüsü, ayrıntılara girmeden mektubun alındığını doğruladı. Sözcü, “Başkan Costa, bu hafta Dublin’de düzenlenecek gayri resmi Avrupa Konseyi toplantısında Ukrayna konusuna zaman ayıracak,” dedi ve Ukrayna’ya yönelik finansman konusunun 26-27 Kasım tarihlerinde AB bütçesine ayrılmış özel bir zirvede ele alınacağını ekledi.

Okumaya Devam Et

Avrupa

AB, Ukrayna’daki askeri eğitim misyonunu ilk kez sahaya gönderiyor

Yayınlanma

Avrupa Birliği Konseyi, Ukrayna ordusunu eğiten EUMAM misyonunun ilk kez Ukrayna topraklarında konuşlanmasına karar verdi. Görev süresi 15 Kasım 2028’e kadar iki yıl uzatılan misyona bu dönem için yaklaşık 300 milyon euro kaynak tahsis edildi.

Avrupa Birliği (AB) Konseyi, Ukrayna ordusunu eğitmeye yönelik askeri yardım misyonunun ilk kez Ukrayna topraklarına konuşlandırılmasına karar verdi.

Konseyin açıklamasında, Ukrayna’ya Askeri Yardım Misyonunun (EUMAM Ukraine) görev süresinin 9 Kasım’da alınan kararla iki yıl daha uzatılarak 15 Kasım 2028’e kadar devam edeceği kaydedildi.

Bu dönem için misyona yaklaşık 300 milyon euro bütçe ayrıldı.

Konsey açıklamasında karara ilişkin şu ifadeler yer aldı: “Karar, EUMAM faaliyetlerine ilişkin yakın zamanda yapılan stratejik incelemenin ardından alındı. Bu bağlamda AB Konseyi, Ukrayna askeri makamları, Ukrayna Silahlı Kuvvetleri ve benzer görüşteki uluslararası ortaklarla doğrudan ve etkin koordinasyon sağlamak amacıyla misyonun Ukrayna topraklarında varlık göstermesine de karar verdi. Bu adım, AB eğitim programlarının Ukrayna ordusunun ihtiyaçlarına göre uyarlanmaya devam etmesini sağlayacaktır.”

Ayrıca misyonun görev tanımına, savaştan çıkarılan derslerin analiz edilmesi ve Ukrayna’nın hedeflerini destekleyecek askeri eğitimin güçlendirilmesi yönündeki görevler eklendi.

Misyon; ABD, Birleşik Krallık, Kanada ve Norveç dahil diğer uluslararası ortaklarla eş güdümü sürdürecek.

EUMAM, güvenlik ve asker eğitimi alanında “gönüllüler koalisyonu” ve NATO’nun Ukrayna Güvenlik Yardımı ve Eğitimi (NSATU) birimiyle de işbirliği yapacak.

Kiev’in talebiyle Ekim 2022’de kurulan EUMAM Ukraine kapsamında bugüne kadar 100 binden fazla Ukrayna askerinin eğitim aldığı belirtildi.

Diğer taraftan Paris’te 4 Eylül’de, Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy’nin katılımıyla ve Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron başkanlığında “gönüllüler koalisyonu” toplantısı yapıldı.

Macron, Zelenskiy ile düzenlediği ortak basın toplantısında, 26 ülkenin Ukrayna’ya asker göndermeye ya da bu misyonu destekleyip ülkenin deniz ve hava güvenliğini sağlamaya yönelik kaynak ayırmaya hazır olduğunu duyurdu.

Birleşik Krallık hükümeti basın birimi, Kasım ayı başında yaptığı açıklamada, 11 NATO ülkesi ve ortaklarının katılımıyla Polonya’da askeri tatbikat düzenleneceğini bildirdi.

Tatbikatta, savaşın sona ermesinin ardından Ukrayna’yı desteklemek üzere çok uluslu bir gücün konuşlandırılması senaryosu çalışılacak.

Manevralara Belçika, Estonya, Fransa, Almanya, Litvanya, Hollanda, Polonya, İspanya, İsveç, Türkiye ve Birleşik Krallık katılacak.

Birleşik Krallık ve Fransa’nın ortak liderliğinde 9-22 Kasım tarihlerinde “Koalicja” adıyla yürütülecek tatbikatta, 300’ü İngiliz olmak üzere 2 bin 800 askerin görev alacağı duyuruldu.

The Guardian ve Sky News, Ukrayna’ya barış gücü olarak konuşlandırılacak İngiliz askerleri ve müttefiklerine, olası bir saldırı halinde Rus askerlerine “ateşle karşılık verme izni verileceğini” yazdı.

Okumaya Devam Et

Avrupa

Ukraynalı Azov Taburu, İspanyol neo-Nazilere eğitim vermiş

Yayınlanma

İspanya’da gözaltına alınan Núcleo Nacional örgütü üyelerinin Ukrayna’da neo-Nazi Azov Taburu’dan silahlı eğitim aldığı ortaya çıktı. Soruşturma dosyasında, 14 şüphelinin yakalandığı operasyonun Madrid’deki gösteride çıkabilecek çatışma riski nedeniyle öne çekildiği bildirildi.

İspanya’da geçen hafta düzenlenen operasyonla 14 üyesi gözaltına alınan neo-Nazi örgütü Núcleo Nacional militanlarının, geçen ağustos ayında Ukrayna’da eğitim aldığı ve “silahlı ayaklanma” planladığı öğrenildi.

Gijón 1 Numaralı Soruşturma Mahkemesince yürütülen ve El País gazetesinin ulaştığı soruşturma dosyasındaki bilgilere göre, örgüt mensupları silah ruhsatları bulunmamasına rağmen tabanca ve tüfek kullandı.

Núcleo Nacional’in aktif üyeleri geçen ağustos ayında Ukrayna’ya giderek, 2014 yılında Donbas Savaşı sırasında kurulan ve Ukrayna Ulusal Muhafızlarına bağlı olan 12. Özel Kuvvetler Tugayı Azov ile temas kurdu.

Militanlar, çelik yelekler ve AK-47 tipi piyade tüfekleriyle paramiliter eğitimlere katıldı.

Soruşturma dosyasında yer alan bir videoda örgüt üyelerinden Rafael B.’nin arazide Núcleo Nacional’e ait siyah kapüşonlu kıyafet giydiği, bir diğer fotoğrafta ise Aitor R.’nin çelik yelek, saldırı tüfeği ve Nazi bayrağı armasıyla yer aldığı görüldü.

Örgüt üyelerinin Ukrayna’daki faaliyetleri sırasında, internetteki en büyük ırkçı nefret forumu ve beyaz üstünlükçülüğün beslenme kaynağı olarak tanımlanan Stormfront ibareli siyah kapüşonlu kıyafetler giydikleri de belirlendi.

Müfettişler, aşırı sağcı gençlerin Kiev’de, Rusya sınırına 20 kilometre mesafedeki başka bir yerleşim biriminde ve bir askeri kampta konakladıklarını tespit etti.

Bir örgüt üyesinin 28 Ağustos’ta eşiyle yaptığı telefon görüşmesinde, arka planda bomba ve insansız hava aracı saldırılarını haber veren siren seslerinin duyulduğu kayıtlara geçti.

Söz konusu militanın daha önce bulunduğu 1,4 milyon nüfuslu Harkov kentine kıyasla daha “iyi” bir yerde olduğunu söylediği ve eşine “Bütün bunlar çok ilginç geçiyor. Bulunduğumuz köy savaştan çok ağır darbe almış, her yer yıkılmış ve askerlerle dolu” dediği aktarıldı.

Ukrayna’ya savaş silahlarıyla askeri eğitim almak amacıyla yapılan yolculuğun, bu kişilerin döndüklerinde İspanya’daki örgüt temsilciliklerinde bulunan diğer militanları eğitmeleri hedefine dayandığı kaydedildi.

Kayıtlara geçen konuşmalara göre eğitimin bir diğer amacının ise “silahlı bir ayaklanma yürütmeyi” öğrenmek olduğu ifade edildi.

Kayıtlara yansıyan 12 Ağustos tarihli bir görüşmede bir militanın “Eğitim olmadan hiçbir ayaklanma işlemeyecek” dediği, karşı tarafın ise yapının “güvenlikle donatılmasının” asıl kilit nokta olduğunu belirttiği görüldü.

Nasyonal sosyalist ideolojiyi benimseyen örgütün yapısında yasa dışı silah kullanımı temel bir yer tutuyor.

Örgüt üyelerinden “El Jefe” (Şef) lakaplı Jesús R.’ye 7 Mayıs’ta gelen bir telefon aramasında, başka bir üyenin elinde “atış yapacağı” bir tabanca ve tüfek bulunduğunu bildirdiği belirtildi.

Müfettişler bu kişinin silah ruhsatı bulunmadığını belirlerken, silahları karaborsadan satın aldığı ya da çatışma bölgesinden ithal ettiği şüphesi üzerinde durdu.

14 yaşından küçük çocukları dahi saflarına katan örgüt mensuplarının mücadelelerini sisteme karşı bir “haçlı seferi” olarak gördükleri aktarıldı.

Müfettişler, Almanya ve Avusturya’da kullanımı yasak olan SS amblemlerini kullanan yapının, “rejimin kendi araçlarını kullanma” stratejisini benimsediğini ve “Devlet Güvenlik Güçleri ve Birliklerine karşı koyabilecek ve onların yerini alabilecek eğitim ve araçlara sahip olmayı amaçladığını” kaydetti.

Araştırmalara göre Núcleo Nacional; aralarında Onoare și Patrie (Romanya), Les Hussards Paris (Fransa), Macar Lejyonu (Macaristan), Der Dritte Weg (Almanya) ve Prevrat’ın (Hırvatistan) bulunduğu aşırı sağcı uluslararası bir ağın parçası olarak hareket ediyordu.

Ulusal Polis Teşkilatı, örgütün 7 Kasım’da Madrid’deki Plaza de España meydanında bir gösteri çağrısında bulunduğunu tespit etmesinin ardından, neo-Nazi yönetici kadroya yönelik operasyonun öne çekilmesini Gijón 1 Numaralı Soruşturma Mahkemesinden talep etti.

Müfettişlerin değerlendirmesinde yürüyüşün, Devlet Güvenlik Güçleri ve Birlikleri ile antifaşist gruplarla çatışma doğurma riskinin yüksek olduğu vurgulandı.

Polis gözaltı gerekçesinde, soruşturulan olayların ağırlığına, neo-Nazilerin çatışma bölgelerinde aldığı askeri eğitime, bir ayaklanma gerçekleştirme olasılığına, uluslararası aşırı sağ destek ağına ve şüphelilerin savaş silahlarına erişebilme ihtimaline işaret etti.

Gijón 1 Numaralı Soruşturma Mahkemesi örgüt üyelerini nefret suçu teşviki, yasa dışı örgüt kurma ve yasa dışı silah bulundurma suçlamalarıyla soruşturuyor.

Soruşturma yargıcı cuma günü Madrid, Asturias, Guadalajara, Valladolid, Pontevedra, Burgos ve Alicante kentlerinde örgütün 14 üyesinin gözaltına alınması talimatını verdi.

Gözaltına alınanlar arasında örgütün sözcüsü Iván Rico, sözde ideoloğu Isabel Peralta ve kıdemli aşırı sağcı yönetici Enrique Lemus yer aldı.

Ulusal Polis Teşkilatı aramalarda muştalar ve elektroşok cihazları ele geçirdi.

Soruşturma kapsamında gözetim altına alınanlardan 10’u pazar günü yurt dışına çıkış yasağı ve pasaportlarına el konulması şeklinde adli kontrol tedbirleriyle serbest bırakıldı.

Soruşturma sürecinin Çocuk Savcılığının girişimiyle bu yıl başlatıldığı kaydedildi.

Núcleo Nacional’in adli makamlarla yaşadığı geçmiş gerginlikler dikkat çekiyor.

Geçen mart ayında örgütle bağlantılı 10 kişi, Madrid’deki Dünya Kadınlar Günü yürüyüşünün düzenini bozdukları gerekçesiyle kamu düzenini bozma suçundan gözaltına alınmıştı.

Ağustos ayında Ceuta’daki göç krizine denk gelen süreçte ise yaklaşık 20 kişilik bir grup, “şehri işgale karşı aktif savunmaya katılmak” iddiasıyla özerk şehre gitti.

Mahalle sakinlerinin “Burası Torre Pacheco değil” sloganları attığı grup, polis eşliğinde limana kadar götürüldü.

Aşırı sağcı grup hakkında, X platformundaki hesaplarından sokakların “aktif savunması” ve “işgale karşı ortak mücadele” çağrısı yapan bir video yayımlamaları nedeniyle Nisan 2025’te Jandarma (Guardia Civil) tarafından da soruşturma yürütülmüştü.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English