Bizi Takip Edin

Avrupa

Economist’e göre işten çıkarmaların zor olması Avrupa’da inovasyonu engelliyor

Yayınlanma

Britanya’nın ünlü ekonomi dergisi Economist’te yayınlanan bir makalede, Avrupa’daki “inovasyon eksikliği” 20. yüzyıldan kalma çalışma yasalarına bağlandı.

Dergiye göre Batı şirketlerinin çok sayıda kişiyi işten çıkarmak için iki yolu var: Amerikan yöntemi, patronun yüzlerce habersiz çalışanı Zoom görüşmesine davet etmesi, onlara birkaç aylık maaş tutarında tazminat teklif etmesi ve “içten olmayan bir şekilde gelecekteki çabalarında başarılar dilemesi”dir.

Avrupa yöntemi ise “daha dolambaçlı”dır:

“Toplu işten çıkarmalar yapmak isteyen şirketler genellikle sendikalarla görüşmelerle başlarlar. Almanya’da sendikaların temsilcileri şirketlerin yönetim kurullarında yer alırlar. Bir plan social [sosyal plan] taslağı hazırlanır. Grevler kaçınılmaz olarak başlar. Politikacılar devreye girer ve işvereni, başlangıçta planladığından daha az kişiyi işten çıkarmaya veya yakında işten çıkacak olan çalışanlarının yeniden eğitilmesi için ödeme yapmaya zorlarlar. İşten çıkarmaların tam maliyeti, yıllar sonra iş mahkemeleri konuyla ilgili karar vermeye çağrıldığında bilinir. Bu arada, söz konusu şirket, işten çıkarılanları yeniden işe almak zorunda kalmamak için genellikle daha fazla çalışan alamaz.”

Economist’e göre Avrupa sistemi daha insancıl görünse de, aslında çalışanları işten çıkarmak için izlenen zahmetli süreç, gizli maliyetler getiriyor.

Dergiye göre, toplu işten çıkarmaların zorluğu, Avrupa’nın en büyük şirketlerini “yenilikçi alanlarda riskli yatırımlar yapmaktan” uzaklaştırıyor. Makaleye göre özellikle, devrim niteliğindeki atılımlara yapılan yatırımlar, yani yapay zeka modellerinden sürücüsüz arabalara kadar, çoğunlukla Silikon Vadisi’nden çıkan türden ürünler, büyük şirketlerin çok sayıda personel istihdam etme ve daha sonra projeler başarısız olursa bunların çoğunu işten çıkarma becerisine sahip olmasını gerektiriyor.

Avrupa’daki yüksek yeniden yapılandırma maliyetleri, bu tür yatırımları uygulanamaz hale getiriyor ve bu da kıtanın ekonomisi üzerinde “felaket etkisi” yaratıyor.

Eski AB yetkilisi ve teknoloji girişimcisi Olivier Coste, “Avrupa’nın çoğu ülkesinde olduğu gibi işten çıkarma maliyetli olduğunda, işverenler riskli girişimlere yatırım yapmaktan çekiniyorlar” diyor.

Coste, bir başka girişimci ve iktisatçı Yann Coatanlem ile birlikte, kurumsal yeniden yapılandırmaların (genellikle belirsiz) maliyetlerini takip etti. Buna göre, işçi çıkaran bir Amerikan şirketi, işten çıkarılanlara yedi aylık maaş tutarında bir maliyetle bu işi halledebiliyor. Almanya’da ise bu maliyet, işten çıkarılan her çalışan için 31 aylık maaş tutarında; Fransa’da ise 38 aylık maaş tutarında.

Kıdem tazminatı ve sendikaları memnun etmek için yapılan ödemelerin ötesinde, en büyük masraf, şirketlerin kurtulmak istedikleri verimsiz çalışanları kadrolarında tutmaları.

İşten çıkarılan çalışanların yerlerine yavaş yavaş yenileri alınırken, yeni yatırımlar yıllarca erteleniyor. Amerikan şirketleri ise hızla yeni fırsatlara yönelirken, Avrupalı şirketler, genellikle “neredeyse bir asır önce çıkarılan yasalar” nedeniyle sendikalarla pazarlık yaparken aynı eski bataklıkta sıkışıp kalıyor.

Coste, iyi yönetilen şirketlerde bile genellikle sekiz projenin başarısız olacağını ve bunun sonucunda büyük çaplı işten çıkarmaların yaşanacağını söylüyor: örneğin Apple, yıllarca sürücüsüz araba geliştirmek için uğraştı, ancak geçen yıl bu girişimden vazgeçtiğinde 600 çalışanı işten çıkardı. Kalan iki proje ise yatırılan meblağın kat kat fazlası kadar kar getirecek.

Economist’e göre Amerika’da olduğu gibi başarısızlığın maliyeti düşük olduğunda, bu herhangi bir şirket için cazip bir bahis olur; Avrupa’da olduğu gibi işçi çıkarmak pahalıysa, bu risk almaya değmez.

Economist’e göre bu etkinin sonuçları, kıtanın kurumsal manzarasında görülebilir. Avrupa’nın birçok güçlü şirketi, türbinler, şampuanlar, aşılar veya jet uçakları gibi, 20. yüzyılda sattıkları ürünlerin esasen geliştirilmiş versiyonlarını satıyor. Buna karşılık, Amerika’nın yıldız şirketleri yapay zeka sohbet robotları, bulut bilgisayarlar ve yeniden kullanılabilir roketler üretiyor.

Makale şöyle devam ediyor:

On yıllar boyunca Avrupa, kademeli ama muhtemelen karşılığını verecek inovasyon modeliyle iyi iş çıkardı. Asırlık şirketler, biraz daha iyi bir lastik veya daha hızlı bir tren geliştirerek hala para kazanılabileceğini gösteriyor. Ancak son yıllarda, cesur yatırımlar yapan şirketlere akan kazançlar katlanarak arttı. Yıkıcı inovasyon peşinde koşan teknoloji şirketleri, trilyon dolarlık devlere dönüştü. Bunların hiçbiri Avrupa’da değil. Amerikalı çip üreticisi Nvidia, Avrupa Birliği’nin en büyük 20 halka açık şirketinin toplam değerinden daha fazla değere sahip. Bunun bir kısmı, patladığında Amerikan iş dünyasını sarsabilecek bir balon olabilir. Ancak bu tür süperstar sektörlerde şirketlerin eksikliği, son yıllarda Avrupalıların saat başına üretiminin Amerika’ya kıyasla düşmesinin nedenlerinden biri.

Dergiye göre Avrupalı şirketler çok sayıda sorunla karşı karşıya: “Boğucu düzenlemeler, pahalı enerji, yüksek vergiler ve parçalanmış tek pazar, bilinen engeller.”

Bununla birlikte çok az kişi işgücü piyasası mevzuatının önemli bir sorun olduğunu düşünüyor. Oysa Microsoft, Google ve Meta, son yıllarda işleri çok iyi gitmesine rağmen, tek seferde 10.000’den fazla çalışanı işten çıkardı. Microsoft’un patronu Satya Nadella, şirketi başarılı olmasına rağmen insanları işten çıkarmak “başarının gizemi” olduğunu söyledi.

Economist, “Bunu Avrupalı politikacılara anlatmaya çalışın. Alman sanayi devleri Bosch ve Volkswagen, kısa süre önce kendi işten çıkarmalarını açıkladıklarında, zaman çizelgesi 2030’a kadar uzanıyordu,” diye yazıyor.

Avrupalıların, “daha sevimli kapitalizm biçimine” bağlı olduğunu savunan dergi, “Amerika’dan biraz daha fakir olmak, ancak daha az çalışma saati ve daha fazla iş güvenliği, kıtanın sosyal sözleşmesinin bir parçası,” diyor.

Economist, makalenin sonunda Avrupa’ya emeği kısmen de olsa hâlâ koruyan yasal mevzuatı değiştirmeye çağırıyor:

“Ne var ki, Avrupa istihdam kurallarında yapılacak değişiklikler, değerli hakları korurken inovasyonu teşvik edebilir. Coste ve Coatanlem, Avrupa’nın en yüksek maaşlı çalışanlarının –genellikle zaten çok az sosyal korumaya ihtiyaç duyan teknoloji çalışanları– Amerika’da olduğu kadar kolay işten çıkarılabilmesi gerektiğini öne sürüyor. İskandinav ülkeleri, cömert işsizlik yardımlarını sürdürürken, şirketlerin çalışanları işten çıkarmalarını kolaylaştırdı. İşin püf noktası, sosyal refah ihtiyacını inovasyonun varoluşsal zorunluluğu ile dengelemek. İş güvenliği bir zamanlar Avrupa’nın huzur örtüyüydü. Şimdi ise daha çok bir deli gömleği gibi hissediliyor.”

Avrupa

Polonya’da “Bağımsızlık Yürüyüşü”ne on binlerce kişi katıldı

Yayınlanma

Polonya’nın 107 yıl önceki bağımsızlığı için her sene yapılan yürüyüş, Polonya ve Avrupa sağının gövde gösterisine dönüştü.

Krakow’da meydana gelen toplu silahlı saldırı nedeniyle yaşanan siyasi gerginliğin gölgesinde, aralarında Avrupa’nın dört bir yanından gelenlerin de bulunduğu binlerce aşırı sağcı destekçinin çarşamba günü yıllık yürüyüş için başkent Varşova’da toplanması üzerine, bölgeye ek polis gücü sevk edildi

Bağımsızlık Günü yürüyüşü, uzun süredir sağ partiler ile şu anda iktidarda olan “merkezciler” arasında gerginliğe neden oluyor.

Merkezciler, bu yürüyüşün ırkçılık ve antisemitizmin bir platformu olduğunu savunuyor.

Katılımcılar ise bu iddiaları reddederek, “Polonya’da ev sahibi Polonyalıdır” sloganıyla düzenlenen bu toplanmanın ulusal gururun bir ifadesi olduğunu belirtiyor.

Yürüyüşün organizatörleri, insanlara Krakow’daki saldırıyı “siyasi amaçlarla istismar etmemeleri” çağrısında bulundu.

Yürüyüş organizatörlerinin sözcüsü Rafal Buca, “Bu trajediyle bağlantılı siyasi saldırıları –ister sağdan ister soldan gelsin– kınadık,” dedi.

Organizatörler, Vox ile bağlantılı bir gençlik hareketi olan İspanya’daki Revuelta ve Macaristan’ın aşırı sağcı Mi Hazánk partisinin üyeleri de dahil olmak üzere çok sayıda farklı ülkeden milliyetçinin katılımıyla rekor bir katılım olduğunu savundular.

Binlerce kişilik bir kalabalık, bulutlu bir havada şehir merkezindeki bir meydanda toplandı; birçoğu büyük Polonya bayrakları taşıyordu.

Buca, “Yabancı başkentlerden bağımsız, egemen bir Polonya istiyoruz… Ayrıca, mümkün olduğunca tek etnili bir Polonya hayal ediyoruz,” dedi.

Polis, Varşova’nın dışından daha fazla memur görevlendirdiğini belirtti fakat sayı hakkında bilgi vermedi. Şehir merkezindeki başlangıç noktasına bitişik caddelere beton bariyerler yerleştirilirken, memurlar da çevre bölgeleri aradı.

Yetkililer, geçmişte bazı katılımcılar ile siyasi muhalifleri veya polis arasında yaşanan çatışmaların ardından yürüyüşün yapılmasını engellemeye çalışmıştı.

Organizatörler, katılımı tetikleyen şikayetler arasında, kendi deyimleriyle “kontrolsüz göç” ve Polonya Anayasa Mahkemesi’ne ilişkin tırmanan anlaşmazlıkı gösteriyor.

Buca, muhalefetin Donald Tusk hükümetine yönelttiği suçlamaları yineleyerek, “Anayasal bir kurumun zorla ele geçirilmesine tanık olduk ve bu durum çok sayıda Polonyalı grubu harekete geçirdi,” dedi.

Anayasa krizi, Ekim ayı sonunda Yargıç Anna Korwin-Piotrowska’nın Anayasa Mahkemesi Başkanı Bogdan Święczkowski ile yardımcısını, parlamentonun seçtiği yargıçların görevini yerine getirmesini engelledikleri gerekçesiyle görevden uzaklaştırmasıyla tırmandı.

Polonya Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki, bu hamleyi yasadışı bir devralma olarak kınadı ve Başbakan Tusk’tan 11 Kasım Bağımsızlık Günü’nden önce bu kararı geri almasını talep ederek, anayasal düzeni savunmak için tüm cumhurbaşkanlığı yetkilerini kullanacağı tehdidinde bulundu.

Bağımsızlık Yürüyüşü Derneği Başkanı Bartosz Malewski, Mahkeme genel merkezinin dışındaki protesto kampını ziyaret ederek, potansiyel katılımcılara, yürüyüşe daha önce hiç katılmamış, hayal kırıklığına uğramış hükümet destekçileri de dahil olmak üzere dört kişi daha getirmeleri çağrısında bulundu.

Onet tarafından yaptırılan ve SW Research tarafından gerçekleştirilen son ankete göre, ankete katılanların %47,8’i hükümetin Mahkeme’de önerdiği değişiklikler için yasal dayanağı olmadığına inanırken, %33,1’i bu değişikliklerin haklı olduğunu düşünüyor. %19,1’i ise kararsız kaldı.

Muhalefet ve Nawrocki de bu tartışmayı fırsat olarak değerlendirdi. Nawrocki cuma günü yaptığı açıklamada, “11 Kasım’da, Polonya için bu özel günde, her yıl olduğu gibi Varşova’daki Bağımsızlık Yürüyüşü’ne katılacağım,” demişti.

Bu arada, Cumartesi günü Kraków’ta meydana gelen silahlı saldırı sonrasında güvenlik endişeleri arttı. 24 yaşındaki şüpheli saldırgan, daha sonra hastanede hayatını kaybetti.

Saldırı, yürüyüşün düzenlenip düzenlenmemesinin yeniden değerlendirilmesi yönünde çağrılara yol açtı.

Eski Cumhurbaşkanı Bronisław Komorowski, benzer saldırıların tekrarlanabileceği uyarısında bulunarak kitlesel toplantıların geçici olarak kısıtlanmasını istedi.

Fakat Tusk, bir yasaklama olasılığını reddetti. Başbakan, X’te şöyle yazdı: “Kimse Bağımsızlık Yürüyüşü’nü yasaklamayı düşünmüyor.”

Bunun yerine yetkililer güvenlik önlemlerini sıkılaştırdı ve çarşamba günü Varşova’da silah ve piroteknik malzemelerin kullanımını yasakladı. Polis ayrıca Krakow saldırısının ardından benzer saldırı tehditlerini de takip ediyor.

Okumaya Devam Et

Avrupa

Fransa’dan Almanya’ya nükleer savaş riskine karşı füze doktrini talebi

Yayınlanma

Financial Times’a göre Fransa, Rusya ile olası çatışmada Avrupa’nın istemeden nükleer savaşa sürüklenmemesi için Almanya’dan uzun menzilli füzelerin kullanım planına açıklık getirmesini istiyor. Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın 2034’e kadar 2 bin kilometre menzilli füze geliştirmeyi hedeflediği 35 milyar euroluk gizli programı kendi nükleer stratejisiyle uyumlu kılmaya çalışıyor.

Financial Times (FT) gazetesinin altı kaynağa dayandırdığı haberine göre Fransa, belirsizliğin Avrupa’yı istemeden nükleer savaşa sürükleme riski yarattığını değerlendirerek Almanya’dan Rusya ile yaşanabilecek olası bir savaşta uzun menzilli füzeleri nasıl kullanmayı planladığına açıklık getirmesini talep ediyor.

Gazeteye göre Almanya’nın uzun menzilli silah edinme çabası, Fransa cephesinde bu silahların kullanımı ve Rusya’nın vereceği karşılık konusunda soru işaretleri doğuruyor.

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce yaptığı açıklamada bu tür silahların kullanılmasının Batı’nın Rusya ile savaştığı anlamına geleceğini belirtmişti.

Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın yaklaşık 35 milyar euro maliyetli gizli füze programı Deep Precision Strike’ı (DPS) kendi nükleer stratejisiyle uyumlu hale getirmeyi amaçlıyor.

Almanya ve Birleşik Krallık, söz konusu program kapsamında 2034 yılına kadar menzili 2 bin kilometreye ulaşan bir füze geliştirmeyi hedefliyor.

The Telegraph ve Die Welt gazetelerinin temmuz ayında yazdığına göre programda alçaktan uçan seyir füzesi ile ses hızının beş katına çıkabilen hipersonik füze olmak üzere iki seçenek değerlendiriliyor.

FT, mayıs ayında yayımladığı haberde Fransa’nın da uzun menzilli füze üretimine yönelik bu programa katılmak istediğini aktarmıştı.

Gazeteye konuşan Fransız bir yetkili, Rus hedeflerine konvansiyonel silahlarla yapılacak bir saldırının “nükleer karşılığı” tetikleyebileceği bir tablonun ortaya çıkabileceği uyarısını yaptı.

Yetkili, “Rusya sinyali yanlış yorumlarsa farkına bile varmadan nükleer çatışmanın eşiğine gelinebilir” dedi.

Gazetenin aktardığına göre Berlin yönetimi, derinlikteki hedefleri vurmak amacıyla menzili 500 kilometreden 2 bin kilometrenin üzerine kadar uzanan bir dizi karadan fırlatılan füze tedarik ediyor ve geliştiriyor.

Öte yandan uzun menzilli silah edinme arayışı, bu silahların ne zaman ve nasıl kullanılabileceği ile Rusya’nın buna nasıl karşılık verebileceği yönünde soruları beraberinde getiriyor.

Fransız tarafı, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ortaya koyduğu caydırıcılık konseptinin, ortaklarının düzenlediği saldırıların sorumluluğunu Moskova’nın Paris’e yüklemesine yol açabileceğinden endişe duyuyor.

Avrupa’ya “nükleer şemsiye” sağlamak isteyen Macron, ilkbaharda “gelişmiş nükleer caydırıcılık” konseptini önermişti.

Bu çerçevede Paris ve Berlin; konvansiyonel silahlar, füze savunması ve Fransız nükleer kapasitesi üzerine istişareler yürütecekleri bir nükleer yönetim grubu kurdu.

Almanya, 2026 yılından itibaren Fransız nükleer tatbikatlarına katılacak ve Alman temsilciler ortaklarının stratejik tesislerini ziyaret edecek.

Yetkililerden biri, “Evinize birini davet ederseniz o kişinin evi ateşe vermesinden siz sorumlu olursunuz” diye konuştu.

FT’ye konuşan kaynaklardan birine göre nükleer silaha sahip olan Fransa, kendine özgü bir nükleer dil bilgisi ve kelime dağarcığı geliştirdi.

Kaynak, “Zamanla yerleşmiş alışkanlıklarımız var. Almanlarda ise bunlar yok” ifadelerini kullandı.

Aynı kaynak sözlerini şöyle sürdürdü: “Rusya’nın sinyali asla yanlış yorumlamaması ve ters anlamaması için açık bir kamusal doktrine sahip olmak çok daha iyi olurdu.”

Üst düzey bir Alman yetkili ise Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin “ortak bir doktrine ve tırmanma basamaklarına dair ortak bir anlayışa” ihtiyaç duyduğu görüşüne katıldığını belirtti.

Alman yetkili, “Bu kesinlikle Fransızların talep ettiği, bizim ise direndiğimiz bir konu değil” değerlendirmesini yaptı.

Yetkili ayrıca şunları kaydetti: “DPS kabiliyetlerinin edinilmesine, bunların tam olarak nasıl kullanılacağına dair ortak bir anlayışın eşlik etmesi kaçınılmazdı. Bu en başından beri açıktı.”

Alman yetkilinin açıklamasına göre müzakereler, Fransa’da nükleer stratejinin geleceğine ilişkin yürütülen iç tartışmalar nedeniyle uzadı.

Olası seçeneklerden birinin Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık’ın ortak yaklaşımlarını ortaya koyacakları ortak bir bildiri yayımlaması olabileceği kaydediliyor.

Üst düzey bir İngiliz yetkili, “Almanya’nın stratejik kültürü hızla değişiyor ve geçmişin kalıplarına tutunmak yerine bu değişimleri benimsememiz gerektiğine yürekten inanıyoruz” görüşünü paylaştı.

Birleşik Krallık, NATO üyesi Avrupa ülkeleri arasında Fransa dışında nükleer güce sahip tek ülke olarak Almanya ile benzer görüşmeler yürütüyor.

İngiliz yetkiliye göre her iki ülke de Fransa’nın füze programına katılma ihtimalini ele alıyor.

Aynı yetkili, DPS programının temel amacının komuta merkezleri, lojistik noktalar, mühimmat depoları veya silah fabrikaları gibi tesislere saldırılar düzenleyerek düşmanın “muharebe potansiyelini” zayıflatmak olduğunu, hükümet binaları ve nükleer tesislerin ise hedef alınmadığını anlattı.

İngiliz yetkili, “Hepimiz tırmanmanın nükleer düzeye ulaşmasını engelleme gerekliliğinin farkındayız” diye vurguladı.

Okumaya Devam Et

Avrupa

İspanya’da Halk Partisi, sert göç politikası vaat ediyor

Yayınlanma

Halk Partisi (PP) lideri Alberto Núñez Feijoo, İspanya’nın göç politikasını sert çizgideki ülkelerle uyumlu hale getireceklerini söyledi.

İspanyollar 29 Kasım’da sandık başına gidecek. Ana muhalefet lideri Feijóo, göç yanlısı Sosyalist başbakan Pedro Sánchez’in yerine geçecek kişi olarak kamuoyu yoklamalarında önde gidiyor.

Geçtiğimiz hafta, Batı Afrika’dan Kanarya Adaları’na 6.000’den fazla düzensiz göçmen ulaştı. Bu durum, iktidardaki PSOE için yeni bir krize yol açarken, göç konusunu yeniden siyasi tartışmaların merkezine taşıdı.

Madrid’de düzenlenen bir parti etkinliğinde Feijóo, partinin seçim programını açıkladı ve daha sıkı sığınma kuralları, daha hızlı güvenlik kontrolleri ve sınır dışı işlemleri ile göç kontrollerini sıkılaştırmaya yönelik kapsamlı bir reform planını özetledi.

Parti üyelerine hitaben yaptığı konuşmada, “Yasadışı göç, ne İspanya’ya girişin normal bir yolu, ne de toprak bütünlüğümüzü zedelemek için baskı uygulamanın bir aracı olabilir,” dedi.

Geçtiğimiz Temmuz ayında, 80.000’den fazla düzensiz göçmen sınırı geçerek Fas’tan Kuzey Afrika’daki İspanyol eksklavı Ceuta’ya kontrolsüz bir şekilde akın etmişti.

Bu durum İspanya ve Avrupa’da eşi benzeri görülmemiş bir siyasi krize yol açmıştı.

Feijóo, İspanya’da yaşayan bir milyondan fazla belgesiz göçmene kimlik belgesi sağlamak amacıyla planlanan ve diğer Avrupa ülkelerini öfkelendiren toplu göçmen affı da dahil olmak üzere, Sánchez’in göç yanlısı politikalarını hedef aldı.

PP, parti programında, gelecekte göçmenlere yönelik kitlesel düzenlemeleri önlemek için İspanya’nın göçmenlik yasasını reform etmeyi taahhüt ederken, yabancı uyruklu sakinlerin, zorunlu İspanyolca dil şartları da dahil olmak üzere “entegrasyon taahhüdüne” uymalarını şart koşacak.

AB düzeyinde ise parti, Avrupa’nın yeni ve daha katı geri dönüş kurallarını tam olarak uygulamayı ve “diğer Avrupa ülkelerinden gelenler de dahil olmak üzere, verilen emirleri uygulamak için mevcut kaynakları güçlendirmeyi” planlıyor.

Manifestoda, “Bir ülke geri kabul konusunda işbirliği yapmazsa, vizeleri, kalkınma işbirliğini ve İspanya’nın Avrupa ticaret politikasındaki konumunu bu tür bir işbirliğine bağlı kılacağız,” denildi.

PP, “üçüncü ülkelerde geri dönüş merkezleri kurulmasına yönelik anlaşmaları teşvik etme” sözü verdi.

Bu adım, son zamanlarda diğer AB ülkeleri tarafından desteklense de, Sánchez’in partisi PSOE insan hakları endişelerini gerekçe göstererek karşı çıkıyor.

Binlerce düzensiz göçmenin mahsur kaldığı Ceuta’da devam eden siyasi ve göç krizini arka plan olarak ele alan Feijóo, düzensiz göçmenlerin kullandığı İspanya’nın kilit giriş noktalarında güvenlik güçlerinin varlığının güçlendirilmesini de talep etti.

Belgede, İspanyol silahlı kuvvetlerinin “ulusal güvenlik gerektirdiğinde, yasal dayanak, net kurallar ve kaynaklar çerçevesinde” sınır güvenlik güçlerine destek sağlayabileceği belirtiliyor.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English