Bizi Takip Edin

Diplomasi

“Trump herkesi anti-emperyalist yaptı”

Yayınlanma

Le Monde diplomatique’te çıkan bir yazıda, bir zamanlar “solculuğun” kalıntısı olarak görülen Amerikan hegemonyasına karşı mücadelenin tüm dünyada “moda” haline geldiği öne sürüldü.

Gazetenin baş editörü Benoît Bréville imzasıyla yayımlanan “Sınır tanımayan Amerika, kenara itilen Avrupa” başlıklı makale şöyle başlıyor:

“Artık herkes anti-emperyalist… Bir zamanlar solun kalıntısı ya da inatçı bir Soğuk Savaş zihniyetinin belirtisi olarak görmezden gelinen Amerikan hegemonyasına karşı mücadele, bu yılın başından beri beklenmedik bir canlanma yaşadı. Daha önce ABD’nin her işgalini desteklemiş olan New York Times, birdenbire Donald Trump’ın maceracılığına karşı haklı bir öfkeyle doldu: “Yabancı saldırılara karşı diğer ülkeleri savunarak geçirdiği bir yüzyılın ardından, ABD şimdi başka bir ulusun topraklarını ele geçirmeye çalışan bir emperyal güç konumuna geldi” (20 Ocak 2026).”

Bréville, şu ana kadar “emperyalist” terimini yalnızca Rusya’nın dış politikası için kullanan Le Monde’un, “ABD’nin yeni emperyalizmini” sert bir dille eleştirmek için 1970’lerin söylemini yeniden canlandırdığını ileri sürüyor.

Eski Avrupa Komisyonu komiseri Thierry Breton’u dinlerken “kendinizi çimdiklemek istediğinizi” söyleyen yazar, Fransa’nın ‘Amerikan modelini’ benimsemesini ve altyapıyı özelleştirmesini sağlamaya çalışarak geçirdiği girişimci kariyerinin ardından, şimdi aynı kişinin “Washington’u yöneten ‘neo-emperyalist elit’e karşı öfkeyle konuştuğuna” işaret ediyor.

Bazı analistlerin, Trump’ın davranışlarını kişiliğinden kaynaklanan bir durum olarak yorumladığını kaydeden Bréville, diğer gözlemcilerin ise Trump’ın girişimlerini tamamen bilinçli bir genel mantığın parçası olarak gördüğünü hatırlatıyor.

Örneğin diplomat A. Wess Mitchell’e göre Trump, sözde konsolidasyon politikası izliyor; bu, büyük güçlerin tarih boyunca “zaman içinde harcanabilir güçlerini artırmak için konumlarını proaktif olarak güçlendirmek” amacıyla kullandıkları bir strateji… Konsolidasyon, kısa vadeli riski uzun vadeli kazançla takas eder.

Bréville’in hatırlattığı diğer isim ise siyaset bilimci John Mearsheimer. Ona göre Trump aslında, artık ülkesinin çıkarlarına zararlı olduğunu düşündüğü savaş sonrası uluslararası düzenin sonunu getirmeyi amaçlıyor.

Dolayısıyla, büyük güçlerin egemenlik veya yerel halkları hiçe sayarak toprakları ele geçirdiği ve takas ettiği 19. yüzyılı anımsatan bir tür sömürgeciliğe geri dönüyor.

Trump destekçileri ise, Obama ve Biden başkanlıkları döneminde zayıfladığı iddia edilen ABD’nin gücünün yeniden canlandığının bir işareti olarak onun dış politikasını görüyorlar. Uluslararası ilişkiler tarihçisi Arthur Herman, Wall Street Journal’da, “Amerika yeniden tek süper güç oldu” diyerek sevincini dile getirdi.

Araştırmacı Meaghan Mobbs’a göre, Trump’ın müdahaleci politikası, yalnızca ABD’nin “sonuçları şekillendirme iradesini ve yeteneğini koruduğunu”, başka bir deyişle, tüm dünyada havayı belirleme gücünü hatırlatıyor.

Buna karşılık, bazı analistler Trump’ın eylemlerinde “zayıflığın itirafı” ya da “çöküşün eşiğinde olan bir ülkenin son şarkısı” görüyor. Onlara göre, dünyanın elinden kayıp gittiğini gören Trump, ülkesinin çöküşünü önlemek için gösterişli hamleler yapıyor.

Bréville, Amerika’nın çöküşü temasının, İkinci Dünya Savaşı’nın bitmesinden dört yıldan az bir süre sonra ortaya çıktığını hatırlatıyor.

İlk Sovyet nükleer denemesinden (1949) ABD’nin altın standardını terk etmesine (1971) kadar, Sputnik’in fırlatılması (1957) ve Vietnam bataklığı (1968) üzerinden, saygın akademisyenler defalarca Amerikan hegemonyasının sona erdiğini ilan ettiler.

Daha 1990’ların başında, Sony’nin Columbia Pictures ve CBS Records’u satın alması ve New York’taki Rockefeller Center’ın Mitsubishi’nin eline geçmesiyle, Asya’nın iktisadi hakimiyetine dair korku, deneme yazarı Jacques Attali’yi şöyle yazmaya itti:

“Amerika Birleşik Devletleri, Tokyo’da bulunan yeni bir merkezin bir tür hinterlandına dönüşme riskiyle karşı karşıya. Amerika, 17. yüzyılda Polonya’nın Flanders için olduğu gibi Japonya’nın tahıl ambarı haline gelebilir.”

Bréville, gerçekte ise Japonya’nın o dönemde şiddetli bir krize girdiğini ve daha sonra 1990’ları “kayıp on yıl” olarak adlandırdığını, ABD’nin ise rakipsiz bir hakimiyet dönemi yaşadığını vurguluyor.

Bréville şöyle devam ediyor:

“Bir gün gerileyen, ertesi gün ise hegemonik bir ülke: bu salınım, tarihin darbelerine direnen ve her zaman yeniden ayağa kalkabilen bir ülke olan Amerikan mitolojisinin ayrılmaz bir parçasını oluşturur. 2008 finansal kriziyle yeni bir dönem başladı. Batılı finans kurumları çökerken, gelişmekte olan ülkeler tek bir güç ve tek bir blok etrafında örgütlenmiş dünya düzenine meydan okudu. BRICS (Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin, Güney Afrika) ilk zirvelerini düzenledi ve Washington, 2011 Arap Baharı’nda dost diktatörlüklerin düşüşünü pasif bir şekilde izlerken, dünya meseleleri Washington’un kontrolünden çıkmış gibi görünüyordu.”

Hem iktisadi olarak Çin’in yükselişini hem ABD’nin özellikle BM’de gitgide daha izole hale geldiğini kabul eden yazar, yine de Asya’nın yükselişine rağmen dünyanın hâlâ aynı eksen etrafında dönmeye devam ettiğini savunuyor.

ABD’nin, “dost” hükümetleri destekleyerek, “düşmanlarını” devirerek ve diğer ülkelerin kaynaklarını sindirme, şantaj ya da güç yoluyla ele geçirerek küresel gündemi belirlediğini belirten yazar, bu ülkenin 1776 ile 2019 yılları arasında yurt dışında toplam 392 askeri müdahaleye karıştığını aktarıyor.

Yazar, Trump’ın, seleflerinden farklı olarak, emperyalist hedeflerini evrenselci bir ahlak söylemiyle örtbas etmediğinin altını çiziyor:

“Monroe Doktrini, Latin Amerika’yı Avrupa sömürgeciliğinden korumayı amaçlıyordu; Soğuk Savaş dönemindeki çevreleme politikası, resmi olarak ‘özgür dünyayı’ totalitarizmin yayılmasından korumayı hedefliyordu; 2000’li yıllardaki rejim değişikliği operasyonları ise demokrasiyi ihraç etme arzusuyla meşrulaştırılıyordu … Fakat Trump bir şey istiyorsa –petrol, maden, para– onu alır.”

Trump’ın kendisini kısıtlamak için nedeni olmadığını da ileri süren yazar, diğer büyük güçlerin konumlarını şöyle özetliyor: Rusya, ABD’nin Ukrayna meselesine yeniden dahil olmasını istemiyor; AB ise ABD’nin bu meseleden çekilmesinden korkuyor. Hindistan ve Brezilya ticaret yaptırımlarından çekiniyor. Çin ise kendi çıkarları tehdit edilmediği sürece başkalarının işlerine karışmıyor. Şu an için dünyanın polisi olacak ne iradesi ne de askeri kaynakları var.

Dolayısıyla ABD hegemonyasının, “acil durum ipi” olmadan işlediğini savunan Fransız yazar, 20. yüzyıl boyunca uluslararası işçi örgütleri, sosyalist ve komünist partiler, ulusal kurtuluş hareketleri, Bağlantısızlar Hareketi ve hatta küreselleşme karşıtı hareketin, ABD emperyalizmine karşı “dayanışma, kitlesel seferberlikler ve bütüncül, tutarlı bir karşı söylem” oluşturabildiğina işaret ediyor.

Ne var ki, solun şu anda her kıtada zorlandığını vurgulayan yazar, BRICS ülkelerinin birbirinden farklı çıkarları, mevcut küresel iktisadi sisteme bağlılıkları ve halklarının refahına yönelik düzensiz yaklaşımlarının, bir alternatif ortaya koymalarını engellediğini savunuyor.

Bréville’e göre ahlaki öfkeyi siyasi güce dönüştürebilecek gibi görünen uluslararası bir ortak cephe yok.

Cezasızlığın, Trump’ı özellikle Avrupalı “müttefiklerine” karşı daha da sert adımlar atmaya teşvik ettiğini belirten yazar, Avrupalı liderlerin durumunu sert bir biçimde eleştiriyor:

“O, onların boyun eğiciliğinin sınırlarını çok iyi biliyor. Washington, Avrupalı yetkililerin ve liderlerin telefonlarını dinleyebilir (Barack Obama döneminde olduğu gibi), onların arkasından pazarlık yaparak silah sözleşmelerini ellerinden alabilir (Joe Biden döneminde olduğu gibi) ve Avrupa şirketlerini, belirlediği ülkelere yönelik yaptırımlara uymaya zorlayabilir; bunu da (son 30 yıldaki her ABD başkanının yaptığı gibi) devasa para cezalarıyla tehdit ederek yapabilir. Askeri ve ekonomik açıdan, ayrıca enerji ve dijital teknoloji konusunda ABD’ye bağımlı olan Avrupalılar, her türlü aşağılanmayı kabullenmekten başka bir şey yapamazlar. Asla ABD diplomatlarını sınır dışı etmekle, kendi gümrük vergilerini artırmakla, şirketleri yasaklamakla, askeri üsleri kapatmakla, casusları yaptırım altına almakla ya da spor etkinliklerini boykot etmekle tehdit etmezler.”

Dolayısıyla AB, uluslararası etkisinin azalması nedeniyle Trump için “özellikle kolay bir av” haline gelmiş durumda.

Yazara göre Eski Kıta Gazze’den Venezuela’ya, hatta Ukrayna’daki barış müzakerelerine kadar pek çok önemli konuda kenara itilmiş durumda ve bu müzakerelerde de adeta bir “baş belası” olarak görülüyor.

2004 yılında %31 ile zirveye ulaşan AB’nin küresel GSYİH’deki payı, 20 yıl sonra sadece %17’ye düşmüş durumda ki yazara göre bu çarpıcı düşüş, transatlantik ilişkilerin asimetrisinin kanıtı. 

Diplomasi

ABD, Ukrayna için NATO modeli güvenlik garantilerine Rusya’dan onay istedi

Yayınlanma

ABD heyeti Abu Dabi’deki müzakereler öncesinde Rusya’dan, savaş sonrası Ukrayna’ya NATO’nun 4 ve 5. maddelerine denk güvenlik garantileri verilmesine onay talep etti. Washington barış karşılığında yaptırımları yumuşatmayı ve Donbass sınırlarını yeniden çizmeyi önerdi.

ABD heyeti, Abu Dabi’deki müzakereler başlamadan önce Rusya’dan, savaşın bitmesinin ardından Ukrayna’ya sağlanacak güvenlik garantilerini kabul etmesini talep etti.

Bloomberg’in müzakerelere katılan Amerikalı diplomatlara dayandırdığı haberine göre, söz konusu güvenlik garantileri, NATO Antlaşması’nın ittifak üyelerinden birine tehdit yönelmesi durumunda istişare ve kolektif savunma öngören 4 ve 5. maddelerine benzer hükümler içeriyor.

Müzakerelerdeki Kiev heyeti temsilcileri de bu maddenin savaşın tamamen sona erdirilmesi bakımından taşıdığı önemi vurguluyor.

Ukrayna heyetine liderlik eden Rustem Umerov, çatışmaların durdurulması, ülkesinin ekonomik kalkınması ve insani misyonların desteklenmesinin yanı sıra Ukrayna’ya verilecek güvenlik garantilerinin olası bir barışın temel unsurlarından biri olduğunu belirtti.

Umerov, “Bu başlıklarda mümkün olan en yüksek ilerlemeyi kaydetmek ve barışı yakınlaştırmak için çalışıyoruz” dedi.

Moskova’nın bu maddeyi kabul ettiğine veya müzakere etmeye hazır olduğuna dair henüz bir teyit yok.

Rus yönetimi daha önce yaptığı açıklamalarda, Rusya-Ukrayna savaşının sonlandırılması bağlamında gündeme gelecek tüm güvenlik garantilerinin “karşılıklı” olması gerektiğini ve ateşkes durumunda çatışma bölgesine yabancı asker konuşlandırılmasının Kremlin için ilkesel açıdan kabul edilemez olduğunu duyurmuştu.

Ayrıca Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov, Mart 2022’deki İstanbul barış anlaşması taslağının, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in kişisel onayıyla Ukrayna’ya NATO Antlaşması’nın 5. maddesinin uygulanmasını öngördüğünü iddia etti.

Lavrov, Kiev’in o dönemde bu teklife rağmen savaşı sürdürmeyi seçtiğini öne sürdü.

Abu Dabi’de yapılan görüşmelerde Rus heyetine, Moskova’nun “tavizsiz tutumunun” temsilcisi olarak görülen Rusya Devlet Başkanı Yardımcısı Vladimir Medinskiy başkanlık ediyor.

Medinskiy’e bağlı heyet üyelerinden biri, Ukrayna krizinin çözülmesinin heyet açısından “yalnızca başlıklardan biri” olduğunu, asıl hedeflerinin ise “tüm kıta için kapsamlı ve bölünmez bir güvenlik mimarisi oluşturmak” olduğunu söyledi.

Rus temsilciler kurulması hedeflenen yeni sistemin ayrıntılarını ise açıklamadı.

ABD tarafı, Ukrayna’da barış sağlanması karşılığında daha önce Moskova’ya getirilen ekonomik yaptırımların kaldırılmasını veya hafifletilmesini öneriyor.

Amerikan heyeti, Putin’in gerçek askeri kazanımlar elde etmeden Donbass bölgesinin tamamını kontrol altına aldığını ilan edebilmesi adına Ukrayna’nın Donetsk ve Lugansk bölgelerinin sınırlarının yeniden çizilmesi gibi daha sıra dışı teklifleri de dile getiriyor.

Öte yandan Amerikalı diplomatlar, Rusya tarafının bu ve benzeri girişimleri müzakereleri uzatmak ve savaşı devam ettirmek için kullanabileceği ihtimalini dışlamıyor.

Okumaya Devam Et

Diplomasi

“Netanyahu, İran’a saldırılara devam etmesi için her gün Trump’ı arıyor”

Yayınlanma

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun, ABD Başkanı Donald Trump’ı her gün aradığı ve İran’a karşı yeni bir askeri harekât başlatması için onu teşvik ettiği bildiriliyor.

Görüşmeler hakkında bilgi sahibi bir kişinin sözlerini aktaran Financial Times (FT) gazetesi, “Netanyahu [savaşı yeniden başlatması için onu teşvik etmek üzere] her gün onu arıyor. Beyaz Saray içinde ve dışında savaş istemeyenler buna karşı çıkmaya çalışıyor,” diye yazdı.

Aynı kaynak, bölgesel liderlerin, Trump’a “gerginliği tırmandırmamasını ve müzakerelere öncelik vermesini” söylediğini ekledi.

Trump, bugün (10 Kasım) Katar Başbakanı Muhammed bin Abdurrahman es-Sani ile yaptığı görüşmenin ardından yaptığı açıklamada, Körfez müttefiklerinin bu görüşlerine atıfta bulunmuş gibi görünüyor. 

Es-Sani, ABD ile İran arasındaki çatışmaya diplomatik bir çözüm bulmak için arabuluculuk yapmaya çalışıyor.

Trump, Truth Social’da paylaştığı bir gönderide, İran’a karşı yeni bir askeri saldırı başlatmak yerine iktisadi ablukayı sürdürmeyi tercih ettiğini açıkladı ve “Katar, Suudi Arabistan, BAE, Bahreyn, Kuveyt ve diğerleri mevcut durumun devam etmesini tercih ederler,” dedi.

FT, Arap ve Müslüman liderlerin, Netanyahu’nun Trump’a savaş operasyonlarını yeniden başlatması için yaptığı sürekli lobi faaliyetlerinden endişe duyduğunu belirtiyor.

İsrail’deki duruma aşina olduğu belirtilen başka bir kaynak, İngiliz basınına yaptığı açıklamada, Netanyahu’nun İran’a karşı askeri harekatın yeniden başlamasını istediğini ama şu anda bu konuda Trump’ı ikna etmek için bir “baskı” bulunmadığını vurguladı.

Okumaya Devam Et

Diplomasi

“Çin ile ABD’nin şartları Putin’le yapılacak zirveyi zora soktu”

Yayınlanma

Wall Street Journal’ın haberine göre ABD ve Çin, Rusya Devlet Başkanı Putin’in de katılması planlanan olası üçlü liderler zirvesinin formatı ve gündemi üzerinde uzlaşma sağlayamadı. Pekin yönetimi 18-19 Kasım tarihlerinde Shinjin’deki APEC marjında yapılması öngörülen görüşmenin önceden yazılmış metinlerle sınırlandırılmasını isterken Washington serbest müzakere ve nükleer silah kontrolü gündeminde ısrar ediyor.

ABD ile Çin, Çin’in Shinjin kentinde kasım ayında düzenlenmesi planlanan Asya Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) Zirvesi marjında ABD Başkanı Donald Trump, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Çin Devlet Başkanı Xi Jinping arasında yapılması muhtemel üçlü görüşmenin formatı konusunda uzlaşamadı.

The Wall Street Journal (WSJ) gazetesinin müzakerelerin hazırlık sürecini bilen kaynaklara dayandırdığı haberine göre, Pekin yönetimi görüşmenin önceden belirlenmiş bir senaryoya göre yapılmasını, her liderin hazırlanan ortak veya şahsi bildiriyi okumasını ve tarafların serbest tartışma imkanının neredeyse bulunmamasını istiyor.

Trump yönetimi ise liderler arasında daha serbest bir fikir alışverişi yapılması konusunda ısrar ediyor.

Görüşmelerin Çin’deki APEC Zirvesi marjında 18-19 Kasım tarihlerinde yapılması ihtimali bulunurken, gazete format ve gündem konusundaki anlaşmazlıkların bu zirvenin düzenlenmesini belirsizliğe ittiğine işaret etti.

Bir Çinli yetkili WSJ’ye yaptığı açıklamada, Pekin yönetiminin zirve öncesi yapılacak hazırlıkların üzerinde uzlaşılmış bir gündem ve “önceden belirlenmiş bir sonuç” sağlaması halinde üçlü görüşmeye ev sahipliği yapmaya hazır olduğunu kaydetti.

Yetkili, bu formatın sağlanması durumunda Çin’in Ukrayna ve diğer konuları ele almaya açık olduğunu, hazırlık sürecinin bu şekilde ilerlememesi halindeyse Pekin’in ayrı ayrı ikili görüşmeleri tercih edeceğini aktardı.

Taraflar arasındaki bir diğer görüş ayrılığı ise nükleer silahların kontrolü başlığında ortaya çıkıyor.

Trump, Putin ve Xi ile “nükleer silahsızlanma dahil pek çok konuyu” ele almayı beklediğini açıklamıştı.

ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio da muhtemel görüşmeyi üç nükleer gücün liderleri düzeyinde silah kontrolünü ele almak için bir fırsat olarak nitelendirmişti.

Buna karşın Çinli yetkili, Pekin’in bu konuda üçlü müzakerelere katılmayı kabul etmeyeceğini WSJ’ye bildirdi.

Gazetenin değerlendirmesine göre Çin, nükleer cephaneliğinin Amerikan ve Rus cephaneliklerinin gerisinde kaldığı mevcut tablonun resmileşmesinden çekiniyor.

Gazete, ABD yönetiminin ise silahsızlanma kontrolüne yönelik yeni anlaşmanın Çin’i de kapsaması gerektiği yönündeki ısrarını koruduğunu aktardı.

ABD yönetiminden üst düzey bir yetkili, Xi’nin önceden hazırlanmış bir senaryo olmaksızın fikir alışverişi yapmaya hazır olmadığını savundu.

Amerikalı yetkili, Pekin’in format şartlarının doğrudan diyalog kurma isteği konusunda soru işaretleri yarattığını kaydetti.

Pekin’deki karar alma mekanizmalarına yakın kaynaklar, Xi’nin tutumunu, öngörülemeyen bir görüşmenin yaratacağı riskleri almadan üç liderin bir araya gelmesinin getireceği ortak fotoğraf, ortak bildiri ve “propaganda etkisi” gibi “imaj avantajlarını” elde etme isteğiyle açıklıyor.

Aynı kaynaklara göre bu ihtiyatlı yaklaşım, Çin Komünist Partisinin 2027 yılı sonunda düzenlenecek 21. Kongresi öncesindeki kadro değişimleri sürecinde Pekin için önem taşıyor.

Eski ABD Dışişleri Bakanı Yardımcısı ve Asia Group danışmanlık şirketinin başkanı Kurt Campbell, “Bence bu Xi için çok riskli ve son derece öngörülemez” ifadesini kullandı.

Campbell, Pekin’in Washington ve Moskova ile ilişkileri ayrı ayrı yürütmeyi ve her iki taraftan karşılıklı tavizler koparmayı tercih edeceğini savundu.

Kremlin Sözcüsü Dmitriy Peskov, 8 Kasım’da yaptığı açıklamada Moskova, Washington ve Pekin’in muhtemel görüşmenin gündemine ilişkin teklif teatisinde bulunduğunu duyurdu.

Peskov, bazı başlıkların bir tarafça tercih edilirken diğer tarafça uygun bulunmadığını belirterek müzakerelerin yapılması için uzlaşıya varılması gerektiğini söyledi.

Trump, Xi’nin Washington’ı ziyaret ettiği eylül ayında, Rusya ve Çin’in katılımıyla nükleer silahların kontrolüne dair üçlü müzakereler yürütülmesini teklif etmişti.

Rusya ile ABD arasındaki Stratejik Saldırı Silahlarının Azaltılması Anlaşması’nın (START) süresi 5 Şubat 2026’da sona ermişti.

Söz konusu metin, iki ülkenin stratejik nükleer cephaneliklerini sınırlayan son anlaşma niteliğini taşıyordu.

Rusya Devlet Başkanı Yardımcısı Yuriy Uşakov ise ekim ayı sonunda yaptığı açıklamada üç liderin de bu görüşmeyle ilgilendiğini ve uzmanların ana gündem maddeleri üzerinde çalıştığını bildirdi.

Uşakov, müzakerelerin gerçekleşebilmesi için devlet başkanlarının aynı tarihte aynı yerde bir araya gelmesi gerektiğini kaydetti.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English