Avrupa
FT’ye göre AB’nin kalbindeki ikili: Meloni ve Le Pen

Avrupa Parlamentosu (AP) seçimlerine çok az bir süre kalmışken, AB’nin geleceğine dair tartışmalar da sürüyor.
Seçimlerde önemli bir mevzi kazanacağı öngörülen Avrupa sağının, yeni AP’de kuracağı ittifaklar AB’nin geleceği için kritik. Bu kapsamda İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ile Fransız Ulusal Birlik’in (RN) tarihsel lideri Marine Le Pen arasındaki işbirliği ihtimali öne çıkıyor.
Financial Times’ın (FT) aktardığına göre Kuzey Fransa’da kalabalık bir pazar yerinde kampanya yürüten Le Pen’e gazeteciler, bu hafta sonu yapılacak AP seçimlerinde beklendiği gibi büyük bir zafer elde etmesi halinde Avrupa’ya yönelik stratejisini sordular.
Le Pen ise yanıt olarak, bunun başka bir lidere bağlı olabileceğini öne sürdü. Le Pen’in işaret ettiği lider, İtalya’nın Kardeşleri (FdI) partisinin lideri ve İtalya Başbakanı Giorgia Meloni.
Le Pen’in partisi RN, AP’de Kimlik ve Demokrasi (ID) grubuna üye iken, Meloni’nin partisi İtalya’nın Kardeşleri Avrupa Muhafazakârları ve Reformistleri (ECR) grubunda başı çekiyor.
Le Pen, AP’de “sağcı süper grup” istiyor
FT’ye göre ikili arasında son dönemde yaşanan sürtüşmelerin ardından Le Pen, Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in “felaket politikalarına” son verebilecek tek bir sağ grupta kendi siyasi güçlerini birleştirmeleri için İtalyan lidere “uzlaşmacı ve neredeyse dokunaklı” bir çağrıda bulundu.
Le Pen, İtalyan Corriere della Sera gazetesine verdiği demeçte, “Güçlerimizi birleştirmenin tam zamanı; bu gerçekten faydalı olacaktır. Eğer başarılı olursak, AB parlamentosundaki en büyük ikinci grup olabiliriz. Böyle bir fırsatı kaçırmamamız gerektiğini düşünüyorum,” dedi.
FT’ye göre Meloni’nin bu çağrıya vereceği yanıt, Avrupa’nın geleceği açısından belirleyici olabilir. Gazetenin haberinde, “Partileri Avrupa Parlamentosu’ndaki ayrı milliyetçi ve göçmen karşıtı bloklara mensup olan bu iki güçlü kadın, 6-9 Haziran’da yapılacak seçimlerin en büyük kazananları ve 27 üyeli blokta sağa kayışın ikiz öncüleri olarak ortaya çıkmaya hazırlanıyor,” deniyor.
Seçimlerin, enerji dönüşümü ve tarımdan göçe kadar uzanan tartışmalı konularda AB politikasını sağa kaydırabileceğini yazan FT, oylamanın aynı zamanda bir sonraki komisyon başkanının belirlenmesine de yardımcı olacağını hatırlatıyor. 27 üye devletin aday göstereceği kişinin AP üyelerinin çoğunluğunun desteğini alması gerekiyor.
“Merkez sağ” ile “aşırı sağ” arasında köprü olarak Meloni
FT, Meloni ve Le Pen’in pek çok ortak noktası olduğuna dikkat çekiyor ve “Her iki kadın da kökleri tarihsel olarak faşizme dayanan aşırı sağcı siyasi hareketlerin erkek egemen saflarında başarılı oldu. Her ikisi de partilerini seçmenlerinin daha geniş bir kesimi tarafından daha kabul edilebilir hale getirmek için detoks stratejisi izledi,” diyor.
İki kadının da daha sıkı bir şekilde bütünleşmiş “federal bir birlik” yerine “ulus devletlerden oluşan bir Avrupa inancı” da dahil olmak üzere benzer bir ideolojik zemini paylaştığına işaret eden FT, bununla birlikte NATO ile ilişkiler, Ukrayna’nın silahlandırılması, göç ve en önemlisi de AB sistemi ve ana akım liderleri ile birlikte mi çalışılacağı yoksa onlarla mücadele mi edileceği gibi bazı konularda aralarında fark olduğuna dikkat çekiyor.
Haberde, Meloni’nin şu anda daha ana akım sağ ile “Avroseptik” milliyetçi sağ ile bir köprü görevi gördüğüne işaret ediliyor. Ursula von der Leyen, Meloni’nin ilkini seçmesini isterken, Le Pen ikincisinden yana ağırlık koyuyor.
Nitekim Macaristan Başbakanı Viktor Orbán 30 Mayıs’ta Le Point dergisine verdiği demeçte, “Bugün Avrupa’daki egemenlikçi kampın geleceği iki kadının ellerinde yatıyor. Her şey Fransa’da Marine Le Pen ve İtalya’da Giorgia Meloni’nin işbirliği yapma kapasitesine bağlı olacak,” demişti.
AP seçimlerine doğru: Avrupa’nın merkez ülkelerinde referandum
Leyen, ikinci kez başkanlık için kendi sağına bakıyor
FT, on yıl önce Meloni’nin, AB entegrasyonuna karşı ortak düşmanlıkları göz önüne alındığında, bir rol model olarak Le Pen’e büyük bir hayranlık duyduğunu ifade ettiğini de hatırlatıyor.
Her iki liderin partisinin de önümüzdeki hafta yapılacak Avrupa seçimlerinin kazananları arasında olması bekleniyor. RN 2019’da yüzde 23 olan oy oranını şu anda yüzde 33’e yükseltmiş görünürken, FdI ise yüzde 6 olan oy oranını yüzde 27’ye çıkarma yolunda ilerliyor.
Sonuç olarak, anketler ID grubunun yaklaşık 66 sandalye kazanabileceğini, ECR’nin ise 16’sı potansiyel yeni üyeler için olmak üzere yaklaşık 74 sandalye alabileceğini gösteriyor.
Leyen’in merkez sağ Avrupa Halk Partisi (EPP) yine en fazla sandalyeyi kazanmaya aday fakat çoğunluğu sağlamak için koalisyon ortaklarına ihtiyacı olacak.
The Economist’ten AP seçimleri değerlendirmesi: Avrupa’nın geleceğini bu üç kadın şekillendirecek
Meloni’nin Avrupa sağını birleştirme projesinin önündeki engeller
Meloni’nin iç politikadaki stratejisi nasıl İtalyan sağını birleştirerek iktidarı ele geçirmek olduysa, aynı şeyi AB’de de yapmak istiyor ve bu kapsamda hem EPP hem de ID ile birlikte çalışmak istiyor.
Meloni nisan ayındaki FdI parti konferansında, “İtalya’da yaptığımızın aynısını Avrupa’da da yapmak istiyoruz. Merkez sağın güçlerini bir araya getiren ve nihayetinde solu Avrupa’da da muhalefete gönderen bir çoğunluk yaratmak,” demişti.
Bununla birlikte böyle bir koalisyonun Avrupa düzeyinde tekrarlanması pek olası görünmüyor. EPP, Le Pen ya da ID grubundaki müttefikleri ile “çok aşırı” oldukları ve “Rusya yanlısı” sempatileri olduğu gerekçesiyle çalışmayı reddediyor.
ID’nin üyeleri arasında Almanya için Alternatif (AfD) de yer alıyordu. Fakat AfD’nin AP seçimlerindeki baş adayı Maximilian Krah’ın SS’ler hakkında söylediği sözlerden sonra, RN Alman partisi ile çalışmak istemediğini ilan etmiş ve ID, AfD’yi gruptan atmıştı.
Fakat öte yandan Le Pen’in kendisi de Leyen’in dahil olduğu herhangi bir koalisyonu şimdiden dışlamış durumda. Le Pen mayıs sonunda yaptığı açıklamada, “Onun zamanı doldu. Bize kalırsa, asla, tekrar ediyorum, asla Ursula von der Leyen’e oy vermeyeceğiz,” demişti.
Meloni’nin başkanı olduğu ECR grubu ise hem ana akım “merkez sağ” hem de “aşırı sağ” tarafından destekleniyor.
“AfD sorunu”, Avrupa sağında ittifakları yeniden şekillendiriyor
Leyen, Meloni’ye kancayı taktı
Özellikle göç konusunda Meloni ile yakın çalışan Leyen, ikinci dönem için parlamentoda yapılacak oylamada İtalyan başbakanın desteğine ihtiyaç duyabilir. Bu da İtalyan lideri güçlü bir oyun kurucu konumuna getiriyor.
AB’nin liberal ve merkez sol liderleri, Leyen’in Meloni ile ittifak kurma ihtimalinden rahatsız oldular ve onu yeniden seçtirmemekle tehdit ettiler.
Bunun yanı sıra EPP ve ECR’nin sağı da aynı şekilde böyle bir anlaşmaya karşı. Mart ayında Le Pen, Meloni’den Leyen’in yeniden seçilmesini destekleyip desteklemeyeceği konusunda, “İtalyanlara gerçeği” söylemesini talep eden hırçın bir video yayınladı ve bunun “Avrupa halklarına çok fazla acı çektiren politikaları daha da kötüleştireceğini” ileri sürdü.
Son zamanlarda ise Le Pen’in tonu belirgin bir şekilde değişti ve Meloni’yi ECR ve ID’yi mecliste sağcı bir “süper grup” olarak birleştirmeye davet etti.
İtalyan başbakanı şu ana kadar belirgin bir tavır almadı. Bunun yerine, kamuoyuna yaptığı açıklamalarda, “ortak endişe kaynağı olan belirli konularda işbirliği yapmaktan” bahsetti.
Ana akımlaşan Meloni
FT’ye göre, Meloni ılımlı çizgisinden sapmadığı sürece, Le Pen ile işbirliği alanı sınırlı görünüyor.
Gazetedeki analize göre, son zamanlarda ana akım muhafazakâr hedefler peşinde koşan Meloni, kendisini İtalya’nın AB kurtarma fonlarından payına düşeni alma taahhütlerini yerine getirebilecek ciddi bir lider olarak gösterdi ve piyasalara güvenli bir çift el olduğu konusunda güvence verdi.
Bu kapsamda İtalyan lider, AB ekonomi politikasının temel ilkelerini büyük ölçüde kabul etti: tek pazar kuralları, bütçe açığı ve borç limitleri ve bu ekonomik desteğin güvence altına alınması karşılığında iktisadi ve idari reformlar.
Dış siyaset konusunda da, Ukrayna savaşı jeopolitik konularda değişime neden olmuş durumda. Meloni daha önce Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’e hayranlığını dile getirmiş olsa da, hızlı ve açık bir şekilde Kiev’i desteklemeye başladı. Başbakan olarak Meloni Ukrayna’ya silah göndermeye devam etti ve bu ülkenin AB üyeliğini destekledi.
Le Pen de yumuşuyor: Frexit buharlaştı
FT’ye göre Le Pen de eski “sert” tutumunu yumuştmaya başladı.
Özellikle 2017 cumhurbaşkanlığı seçimlerini kaybettiğinden bu yana, Avrupa şüpheciliğini bir miktar yumuşatan Fransız lider, artık Fransa’nın AB’den ayrılması ya da Brexit’ten sonra popüler olmadığı düşünülen ortak para birimi avronun terk etmesi çağrısında bulunmuyor.
Buna rağmen, RN’nin göçü büyük ölçüde azaltma ve Fransız şirketlerine kamu ihalelerinde öncelik tanıma önerileri, partinin muhaliflerine göre AB yasalarını çiğneyecek ve yumuşak bir “Frexit” anlamına gelecek.
Meloni’nin aksine Le Pen, ana akım muhafazakârlarla çalışarak değil, onların yerini alarak güç kazanmak ve aynı zamanda daha “radikal, popülist ve genellikle sol eğilimli” ekonomik pozisyonlarla siyasi yelpazenin her yerine, özellikle de gençlere ve işçi sınıfına hitap etmek istiyor.
Fransız partisi Meloni ile yakınlaşmaktan rahatsız
Üstüne üstlük, RN içindeki bazı isimler Giorgia Meloni’nin izlediği siyasetten hoşnutsuzluğunu gizlemiyor.
Bu isimler, İtalyan başbakanının ülkesinin kırılgan kamu maliyesi nedeniyle Brüksel’e boyun eğmek zorunda kaldığını öne sürüyor.
Fransız parlamentosundaki RN grubunun genel sekreteri Renaud Labaye, “İtalya gibi 190 milyar avro almak için bir kurtarma planınız varsa, sizi besleyen eli ısıramazsınız,” diyor.
RN liderleri ayrıca Meloni’nin göçmenlere daha fazla çalışma izni vermesinden ve AB üyelerinin İtalya gibi sınır ülkelerine gelen sığınmacıların yükünü paylaşmasını öngören ve kendilerinin şiddetle karşı çıktığı AB göç anlaşmasının imzalanmasındaki rolünden de memnun değiller. İsminin açıklanmasını istemeyen bir Le Pen müttefiki, “Meloni’nin göç konusundaki politikaları şaşırtıcı ve dehşet verici,” ifadelerini kullanıyor.
FT’ye göre Meloni’nin Ukrayna ve Avrupa savunması konusundaki tutumu onu, her ikisi de Putin ve onun Birleşik Rusya partisi ile kişisel, siyasi ve mali bağları olan Salvini ve Le Pen’den “biraz uzaklaştırıyor.”
Aslında Le Pen de Putin’i “uluslararası hukuku çiğnemekle” suçlamaya başladı. Ne var ki, uzun süredir NATO karşıtı açıklamalar yapan Fransız muhalefet lideri, Kiev’in silahlandırılmasına karşı çıkıyor ve Rusya’nın toprak kazanımlarını kabul etmek anlamına gelse bile derhal barış görüşmeleri yapılması gerektiğini söylüyor.
Salvini ve Le Pen, Leyen’e bayrak açtı; Meloni köşeye sıkıştı
Rusya’ya ilişkin tutum artık o kadar önemli olmayabilir
Bütün bunlara rağmen, RN’nin AfD ile ilişkilerini kesmesinin ardından olası bir ECR-ID ittifakı daha fazla ete kemiğe bürünmüş durumda.
RN’nin AP üyesi Jean-Paul Garraud, “Avrupa siyasetinde gerçek bir evrim anındayız ve bu iki itibarlı kadın bu değişimi gerçekten somutlaştırıyor. Birlikte çalışma imkanı gerçekten var,” diyor.
FT’ye göre Le Pen’in geçtiğimiz ay Madrid’de sağcı Vox tarafından düzenlenen ve Meloni ile Orbán gibi herhangi bir yeniden yapılanmada kilit rol oynayabilecek diğer milliyetçi liderlerin de katıldığı bir konferansa katılması bunun işaretlerinden biriydi.
Meloni de geçen hafta internet üzerinden düzenlediği bir kampanya etkinliğinde Le Pen’in “ilginç bir yolda” olduğunu düşündüğünü söyledi.
AP seçimlerinde İtalyan koalisyon hükümetinde yer alan ve ID üyesi Lega için yarışan İtalyan senatör Claudio Borghi, Rusya konusundaki tarihi farklılıkların artık çok önemli olmadığını, çünkü yeni bir birleşik “sağcı avro-eleştirel” parti oluşturabilecek partilerin çoğunun Putin’in müdahalesini kınadığını söylüyor ve “Bu konu artık masada değil,” diyor.
Garraud da, popülist ve aşırı sağcı partilerin çoğunun “monolitik olmayacak” daha büyük, daha geniş bir gruba katılabileceğini, fakat bunun yerine farklı ulusal çıkarları “anlayacağını ve bunlarla başa çıkacağını” söylüyor.
Meloni’ye gelince, “onu fikirler açısından bir müttefik olarak görüyoruz ve pek çok siyasi ortak noktamız var, fakat yaklaşım farklılıklarımız var” diye devam ediyor Garraud ve ekliyor: “Madam Meloni iktidarın gerçekleriyle karşı karşıya. İtalya’daki durumun mali konular da dahil olmak üzere karmaşık olduğunu çok iyi biliyoruz.”
Avrupa
Fransa’dan Almanya’ya nükleer savaş riskine karşı füze doktrini talebi

Financial Times’a göre Fransa, Rusya ile olası çatışmada Avrupa’nın istemeden nükleer savaşa sürüklenmemesi için Almanya’dan uzun menzilli füzelerin kullanım planına açıklık getirmesini istiyor. Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın 2034’e kadar 2 bin kilometre menzilli füze geliştirmeyi hedeflediği 35 milyar euroluk gizli programı kendi nükleer stratejisiyle uyumlu kılmaya çalışıyor.
Financial Times (FT) gazetesinin altı kaynağa dayandırdığı haberine göre Fransa, belirsizliğin Avrupa’yı istemeden nükleer savaşa sürükleme riski yarattığını değerlendirerek Almanya’dan Rusya ile yaşanabilecek olası bir savaşta uzun menzilli füzeleri nasıl kullanmayı planladığına açıklık getirmesini talep ediyor.
Gazeteye göre Almanya’nın uzun menzilli silah edinme çabası, Fransa cephesinde bu silahların kullanımı ve Rusya’nın vereceği karşılık konusunda soru işaretleri doğuruyor.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce yaptığı açıklamada bu tür silahların kullanılmasının Batı’nın Rusya ile savaştığı anlamına geleceğini belirtmişti.
Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın yaklaşık 35 milyar euro maliyetli gizli füze programı Deep Precision Strike’ı (DPS) kendi nükleer stratejisiyle uyumlu hale getirmeyi amaçlıyor.
Almanya ve Birleşik Krallık, söz konusu program kapsamında 2034 yılına kadar menzili 2 bin kilometreye ulaşan bir füze geliştirmeyi hedefliyor.
The Telegraph ve Die Welt gazetelerinin temmuz ayında yazdığına göre programda alçaktan uçan seyir füzesi ile ses hızının beş katına çıkabilen hipersonik füze olmak üzere iki seçenek değerlendiriliyor.
FT, mayıs ayında yayımladığı haberde Fransa’nın da uzun menzilli füze üretimine yönelik bu programa katılmak istediğini aktarmıştı.
Gazeteye konuşan Fransız bir yetkili, Rus hedeflerine konvansiyonel silahlarla yapılacak bir saldırının “nükleer karşılığı” tetikleyebileceği bir tablonun ortaya çıkabileceği uyarısını yaptı.
Yetkili, “Rusya sinyali yanlış yorumlarsa farkına bile varmadan nükleer çatışmanın eşiğine gelinebilir” dedi.
Gazetenin aktardığına göre Berlin yönetimi, derinlikteki hedefleri vurmak amacıyla menzili 500 kilometreden 2 bin kilometrenin üzerine kadar uzanan bir dizi karadan fırlatılan füze tedarik ediyor ve geliştiriyor.
Öte yandan uzun menzilli silah edinme arayışı, bu silahların ne zaman ve nasıl kullanılabileceği ile Rusya’nın buna nasıl karşılık verebileceği yönünde soruları beraberinde getiriyor.
Fransız tarafı, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ortaya koyduğu caydırıcılık konseptinin, ortaklarının düzenlediği saldırıların sorumluluğunu Moskova’nın Paris’e yüklemesine yol açabileceğinden endişe duyuyor.
Avrupa’ya “nükleer şemsiye” sağlamak isteyen Macron, ilkbaharda “gelişmiş nükleer caydırıcılık” konseptini önermişti.
Bu çerçevede Paris ve Berlin; konvansiyonel silahlar, füze savunması ve Fransız nükleer kapasitesi üzerine istişareler yürütecekleri bir nükleer yönetim grubu kurdu.
Almanya, 2026 yılından itibaren Fransız nükleer tatbikatlarına katılacak ve Alman temsilciler ortaklarının stratejik tesislerini ziyaret edecek.
Yetkililerden biri, “Evinize birini davet ederseniz o kişinin evi ateşe vermesinden siz sorumlu olursunuz” diye konuştu.
FT’ye konuşan kaynaklardan birine göre nükleer silaha sahip olan Fransa, kendine özgü bir nükleer dil bilgisi ve kelime dağarcığı geliştirdi.
Kaynak, “Zamanla yerleşmiş alışkanlıklarımız var. Almanlarda ise bunlar yok” ifadelerini kullandı.
Aynı kaynak sözlerini şöyle sürdürdü: “Rusya’nın sinyali asla yanlış yorumlamaması ve ters anlamaması için açık bir kamusal doktrine sahip olmak çok daha iyi olurdu.”
Üst düzey bir Alman yetkili ise Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin “ortak bir doktrine ve tırmanma basamaklarına dair ortak bir anlayışa” ihtiyaç duyduğu görüşüne katıldığını belirtti.
Alman yetkili, “Bu kesinlikle Fransızların talep ettiği, bizim ise direndiğimiz bir konu değil” değerlendirmesini yaptı.
Yetkili ayrıca şunları kaydetti: “DPS kabiliyetlerinin edinilmesine, bunların tam olarak nasıl kullanılacağına dair ortak bir anlayışın eşlik etmesi kaçınılmazdı. Bu en başından beri açıktı.”
Alman yetkilinin açıklamasına göre müzakereler, Fransa’da nükleer stratejinin geleceğine ilişkin yürütülen iç tartışmalar nedeniyle uzadı.
Olası seçeneklerden birinin Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık’ın ortak yaklaşımlarını ortaya koyacakları ortak bir bildiri yayımlaması olabileceği kaydediliyor.
Üst düzey bir İngiliz yetkili, “Almanya’nın stratejik kültürü hızla değişiyor ve geçmişin kalıplarına tutunmak yerine bu değişimleri benimsememiz gerektiğine yürekten inanıyoruz” görüşünü paylaştı.
Birleşik Krallık, NATO üyesi Avrupa ülkeleri arasında Fransa dışında nükleer güce sahip tek ülke olarak Almanya ile benzer görüşmeler yürütüyor.
İngiliz yetkiliye göre her iki ülke de Fransa’nın füze programına katılma ihtimalini ele alıyor.
Aynı yetkili, DPS programının temel amacının komuta merkezleri, lojistik noktalar, mühimmat depoları veya silah fabrikaları gibi tesislere saldırılar düzenleyerek düşmanın “muharebe potansiyelini” zayıflatmak olduğunu, hükümet binaları ve nükleer tesislerin ise hedef alınmadığını anlattı.
İngiliz yetkili, “Hepimiz tırmanmanın nükleer düzeye ulaşmasını engelleme gerekliliğinin farkındayız” diye vurguladı.
Avrupa
İspanya’da Halk Partisi, sert göç politikası vaat ediyor

Halk Partisi (PP) lideri Alberto Núñez Feijoo, İspanya’nın göç politikasını sert çizgideki ülkelerle uyumlu hale getireceklerini söyledi.
İspanyollar 29 Kasım’da sandık başına gidecek. Ana muhalefet lideri Feijóo, göç yanlısı Sosyalist başbakan Pedro Sánchez’in yerine geçecek kişi olarak kamuoyu yoklamalarında önde gidiyor.
Geçtiğimiz hafta, Batı Afrika’dan Kanarya Adaları’na 6.000’den fazla düzensiz göçmen ulaştı. Bu durum, iktidardaki PSOE için yeni bir krize yol açarken, göç konusunu yeniden siyasi tartışmaların merkezine taşıdı.
Madrid’de düzenlenen bir parti etkinliğinde Feijóo, partinin seçim programını açıkladı ve daha sıkı sığınma kuralları, daha hızlı güvenlik kontrolleri ve sınır dışı işlemleri ile göç kontrollerini sıkılaştırmaya yönelik kapsamlı bir reform planını özetledi.
Parti üyelerine hitaben yaptığı konuşmada, “Yasadışı göç, ne İspanya’ya girişin normal bir yolu, ne de toprak bütünlüğümüzü zedelemek için baskı uygulamanın bir aracı olabilir,” dedi.
Geçtiğimiz Temmuz ayında, 80.000’den fazla düzensiz göçmen sınırı geçerek Fas’tan Kuzey Afrika’daki İspanyol eksklavı Ceuta’ya kontrolsüz bir şekilde akın etmişti.
Bu durum İspanya ve Avrupa’da eşi benzeri görülmemiş bir siyasi krize yol açmıştı.
Feijóo, İspanya’da yaşayan bir milyondan fazla belgesiz göçmene kimlik belgesi sağlamak amacıyla planlanan ve diğer Avrupa ülkelerini öfkelendiren toplu göçmen affı da dahil olmak üzere, Sánchez’in göç yanlısı politikalarını hedef aldı.
PP, parti programında, gelecekte göçmenlere yönelik kitlesel düzenlemeleri önlemek için İspanya’nın göçmenlik yasasını reform etmeyi taahhüt ederken, yabancı uyruklu sakinlerin, zorunlu İspanyolca dil şartları da dahil olmak üzere “entegrasyon taahhüdüne” uymalarını şart koşacak.
AB düzeyinde ise parti, Avrupa’nın yeni ve daha katı geri dönüş kurallarını tam olarak uygulamayı ve “diğer Avrupa ülkelerinden gelenler de dahil olmak üzere, verilen emirleri uygulamak için mevcut kaynakları güçlendirmeyi” planlıyor.
Manifestoda, “Bir ülke geri kabul konusunda işbirliği yapmazsa, vizeleri, kalkınma işbirliğini ve İspanya’nın Avrupa ticaret politikasındaki konumunu bu tür bir işbirliğine bağlı kılacağız,” denildi.
PP, “üçüncü ülkelerde geri dönüş merkezleri kurulmasına yönelik anlaşmaları teşvik etme” sözü verdi.
Bu adım, son zamanlarda diğer AB ülkeleri tarafından desteklense de, Sánchez’in partisi PSOE insan hakları endişelerini gerekçe göstererek karşı çıkıyor.
Binlerce düzensiz göçmenin mahsur kaldığı Ceuta’da devam eden siyasi ve göç krizini arka plan olarak ele alan Feijóo, düzensiz göçmenlerin kullandığı İspanya’nın kilit giriş noktalarında güvenlik güçlerinin varlığının güçlendirilmesini de talep etti.
Belgede, İspanyol silahlı kuvvetlerinin “ulusal güvenlik gerektirdiğinde, yasal dayanak, net kurallar ve kaynaklar çerçevesinde” sınır güvenlik güçlerine destek sağlayabileceği belirtiliyor.
Avrupa
Fico, Merz’i “şantaj yapmakla” suçladı

Alman Şansölyesi Friedrich Merz’in, Ukrayna yardımı olmazsa AB bütçesini veto edeceği tehdidini savurması üzerine Slovakya Başbakanı Robert Fico tepki gösterdi.
Merz, Ukrayna’ya mali yardım konusunda bir anlaşma sağlanmadığı takdirde AB’nin yedi yıllık bütçesini engelleyeceğini belirtmişti.
Şansölyenin bu müdahalesi, AB fonlarından net yararlanıcı olan ama Ukrayna’nın savaş çabalarını desteklemek üzere yapılacak bir sonraki finansman turuna katılmak istemeyen Orta Avrupa liderlerini öfkelendirdi.
Fico, Bratislava’da gazetecilere, “Şansölyenin yaptığı şey tipik bir şantaj ve ben buna boyun eğmeyeceğim,” dedi.
Fico, hükümeti Ukrayna’ya verilecek gelecekteki bir krediye katılmayı reddeden Çek mevkidaşı Andrej Babiš ile birlikte konuştu.
Babiš, Merz’in tutumuna atıfta bulunarak, “Neden böyle söylediğini bilmiyorum,” dedi.
Merz, AB liderlerinin cuma günü Dublin’de düzenlenecek zirvede Ukrayna’nın finansman ihtiyaçlarını görüşmesini istiyor.
Merz, toplantıya başkanlık edecek olan Avrupa Konseyi Başkanı António Costa’ya gönderdiği ve The Guardian’ın eline geçen mektupta şunları söyledi:
“Ukrayna’nın kendini savunma mücadelesinde desteğimizi sürdürmeliyiz. Bu, ortak hayati çıkarımız. Oysa Ukrayna’ya sağlanan ikili yardım dengesiz bir şekilde dağıtılıyor ve yükü çoğunlukla sadece birkaç üye ülke üstleniyor.”
AB geçen yıl Ukrayna’ya 90 milyar avro kredi vermeyi kabul etti; bu tutarın, 2026 ve 2027 yıllarına ait askeri ve sivil harcamaların üçte ikisini karşılaması amaçlanıyordu.
Fakat o zamandan beri Rusya’nın aralıksız bombardımanı, Kiev’e daha fazla mali yük bindirdi ve Cumhurbaşkanı Volodimir Zelenskiy’i bütçe açığını kapatmak için 70 milyar avro talep etmeye sevk etti.
AB, Zelenskiy’in rakamlarını onayladı ve 45 milyar avro bulma sözü verdi. Ukrayna’nın İngiltere ve Kanada gibi diğer müttefiklerinin ise geri kalanını karşılaması bekleniyor.
Merz, geçen yıl AB’de dondurulmuş olan Rusya’nın 210 milyar avroluk devlet varlıklarını kullanmak için bir girişim başlatmış ama bu plan, fonların çoğunu Brüksel’de barındıran Belçika’nın önderliğindeki muhalefet nedeniyle suya düşmüştü.
90 milyar avroluk kredi, yedek plandı. Bu krediden çekilen Macaristan, Slovakya ve Çekya, bir sonraki turda da yer almayacaklarını belirtti.
Bu üç üye ülkeye, geçen Nisan ayında Başbakan Rumen Radev’in seçilmesinin ardından Bulgaristan da katıldı.
Ukrayna’nın finansmanı konusu, şu anda 2028-34 AB bütçesi üzerine yürütülen çetrefilli müzakerelere yansıyor.
En büyük net katkıda bulunan ülke olan Almanya, önerilen bütçede ciddi kesintiler yapılmasını isterken, Ukrayna’nın mali ihtiyaçlarına katkıda bulunmayı reddeden üye ülkelere AB’nin cömert finansman sağlamasına karşı çıkıyor.
Merz mektubunda, “istisnasız bir kolektif taahhüt”ün, Ukrayna’nın finansman açığını gidermek ve “özellikle mali sonuçları olan diğer konuları tartışmak” için “temel bir ön koşul” olduğunu belirtiyor.
Ayrıca, çok yıllık mali çerçeve olarak bilinen AB’nin önümüzdeki yedi yıllık bütçesi bağlamında, tüm üye devletlerin 2028’den itibaren Ukrayna için “sağlam” bir mali perspektife katkıda bulunması gerektiğini belirtiyor.
Bir Alman hükümet yetkilisi şöyle konuştu:
“Çok Yıllı Mali Çerçeve’yi (MFF) başarıyla tamamlamak için tüm AB üye devletlerinin Ukrayna’ya mali destek sağlaması hayati önem taşıyor.”
Berlin ayrıca, tek bir hükümetin AB kararlarını engellemesini önlemek amacıyla, Ukrayna’ya yönelik finansman konusundaki karar alma sürecini oybirliği yerine nitelikli çoğunluk oylamasına geçirmeyi hedefliyor.
Mektup, Ukrayna’nın en cömert destekçileri olan AB’nin kuzey üye devletlerinin, orta ve güney Avrupa’daki diğer AB üye devletlerinin daha düşük katkı payları karşısında artan öfkesini yansıtıyor.
Bütçe konusunda bir anlaşmaya varma görevi, eski Portekiz başbakanı Costa’ya düşüyor.
Costa, bu görevi zorlaştırması muhtemel olan 2027’deki Fransa, Polonya ve İtalya seçimlerinden önce, yıl sonuna kadar bir anlaşma sağlanmasını istiyor.
Costa’nın sözcüsü, ayrıntılara girmeden mektubun alındığını doğruladı. Sözcü, “Başkan Costa, bu hafta Dublin’de düzenlenecek gayri resmi Avrupa Konseyi toplantısında Ukrayna konusuna zaman ayıracak,” dedi ve Ukrayna’ya yönelik finansman konusunun 26-27 Kasım tarihlerinde AB bütçesine ayrılmış özel bir zirvede ele alınacağını ekledi.
Asya2 hafta önceMao gafı krize yol açtı: Mbappe özür diledi, Çin’de boykot başladı
Dünya Basını2 hafta önceGünah keçisi olarak Netanyahu
Amerika5 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Dünya Basını2 hafta önceEmperyalizmin açmazları: Savaşlar, yalanlar ve çöken refah devleti
Ortadoğu2 hafta önceİsrail’de rekor katılımlı seçim: İki blok da 61 sandalyeye ulaşamıyor
Ortadoğu2 hafta önceABD ara seçim sonrası İran’a saldırı için Körfez’i uyardı
Asya1 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını1 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir









