Bizi Takip Edin

Dünya Basını

AB’nin Amerikalı kraliçesi

Yayınlanma

Çevirmenin notu: Komisyon Başkanı Ursula von der Leyen, Avrupa Parlamentosu’nda yaptığı bir konuşmada, Avrupa savunma sanayiinin artan üretimine alıcı bulabileceği konusunda güvence vermek için “ortak savunma alımlarına” öncelik verilmesini istedi.

Von der Leyen’in atanmasındaki fırsatçı at pazarlığı, Avrupa’da derinleşen bir rahatsızlığın mikrokozmosuydu. Von der Leyen bu sistemin bir ürünü. Retorikte ve sokak savaşı taktiklerinde usta. Ancak şimdi başarılı olabilmesi için, Alman Savunma Bakanlığı’nda yaptığından daha iyisini yapması gerekiyor.


AB’nin Amerikalı kraliçesi

Ursula von der Leyen, birliği savaş için yeniden donatıyor

Lily Lynch

Unherd

4 Mart 2024

AB hakkında ne düşündüklerini sorduğunuzda Avrupalıların çoğu, size son derece sıkıcı olduğunu söyleyeceklerdir. Her şey, salatalıkların eğriliğiyle ilgili gizemli düzenlemeleri denetleyen gözlüklü bürokratlar, Lüksemburg ve Strazburg’un vakur karakollarındaki geçilmez koridorlar ve çok sayıda konsey, komisyon, parlamento ve mahkemeden ibaret; her birinin tam görev alanı meslekten olmayanlar için tümüyle birer gizemdir.

Yine de bu donukluk, birliğin bir barış projesi olarak maksadının ayrılmaz bir parçasıdır. Siyaset felsefecisi Luuk van Middelaar’ın Passage to Europe (Avrupa’ya Açılan Kapı) adlı kitabında gözlemlediği üzere, AB’nin “tarihin bürokrasiye kaçışını” —Avrupa ülkeleri arasındaki ilişkileri uzun zamandır karakterize eden “öngörülemezlik ve pathos’u” “iç içe geçmiş vakur çıkarlar” ile değiştirme girişimini— temsil etmesi gerekiyordu. Savaşların yerini uzlaşı, hukuk ve sıkıcı düzenlemeler alacak; potansiyel olarak kışkırtıcı siyasi ve ideolojik ayrışmalar ağır teknik jargon ve uzlaşı ile köreltilecekti. Ortaya çıkan yüzsüzlük Henry Kissinger’a atfedilen uydurma bir soruda somutlaşıyordu: “Avrupa ile görüşmek istersem, kimi arayacağım?”

Ancak her şey değişiyor. AB daha az sıkıcı ve daha az demokratik hale geliyor ve bir yüz kazandı: Avrupa Komisyonu üyesi Ursula von der Leyen, geçtiğimiz ay bir beş yıllık döneme daha niyeti olduğunu teyit etti.

“Avrupa’nın Kraliçesi”, muhalifleri tarafından “Napolyonvari”, “diktatörvari” ve “buyurgan” olarak tanımlandı; kişisel özellikleri ve gösterişli, patrisyen havası bu izlenimleri daha da artırdı. Ne de olsa Heiko von der Leyen’in eşi, servetini ipekten kazanan aristokrat bir ailenin çocuğu. Aynı zamanda bir at binicisi ve binicilik etkinliklerinde performans sergiliyor; at tutkusu, AB’nin ilk devlet memurlarından ve Almanya’nın CDU’sunda önde gelen bir politikacı olan merhum babası Ernst Albrecht’ten miras. Von der Leyen’in midillisi 2022 yılında bir kurt tarafından parçalanarak öldürüldüğünde Komisyon, yaban hayatı korumacılarını dehşete düşürerek, itlafa izin vermek için koruma statülerini gevşeteceğini açıkladı. Yedi çocuk annesi olan enerjik kadının, Komisyon’un Berlaymont binasının 13. katındaki 25 metrekarelik mütevazı bir odada uyuduğu iddia ediliyor. Ayrıca alkol ve etten uzak durarak hayatın diğer alanlarında da münzevi bir disiplin uyguladığı söyleniyor.

Fakat bu tür eksantriklikler, iktidara gelmesinden bu yana AB bünyesinde yaşanan dönüşümleri yakalamakta yetersiz kalıyor. Sahiden de onun saltanatı Avrupa siyasetinin yeniden dramatize edilmesiyle tanımlanıyor; haziranda bir dönem daha kazanmayı başarırsa ki muhtemelen kazanacak, bu durum devam edecek.

Von der Leyen’in görev süresi, Perry Anderson’ın “Avrupa darbeleri” olarak nitelendirdiği, Brüksel’de iktidarın kademeli olarak tek elde toplanması sürecinin hızlanmasıyla damgasını vurdu. Von der Leyen’in 2019’da Komisyon üyesi olma şekli bile, AB yürütmesine daha fazla demokratik meşruiyet kazandırmak üzere tasarlanmış bir prosedürden kopuşu temsil ediyordu. 2003 yılında bir Fransız-Alman mutabakatı ile Spitzenkandidaten (“lider aday”) sürecinin temelleri atılmış, Avrupa Parlamentosu seçimlerinde en çok oyu alan siyasi aile, önceden seçtiği aday için Komisyon üyeliğini garantilemişti. Ancak 2019’da Von der Leyen, Avrupa Halk Partisi’nin (EPP) Spitzenkandidat’ı değildi; onun yerine AB liderleri Angela Merkel ve Emmanuel Macron tarafından seçildi. EPP’nin Spitzenkandidat’ı Manfred Weber, kendisini niteliksiz bulan Macron tarafından engellenmişti. Von der Leyen ise uzun süredir Merkel’e sadık bir isimdi ve Macron’un da belirttiği gibi son derece iyi Fransızca konuşuyordu. Dönemin Alman Savunma Bakanı aynı zamanda Fransa ile daha yakın bir askeri işbirliğine de yatkındı ve “Avrupalılardan oluşan bir ordu” kurulması gerektiğinden söz etmişti ki bu da Macron için bir başka avantajdı.

Başka bir deyişle, Von der Leyen’in yükselişi sessiz bir darbe anlamına geliyordu. Demokrasiyi savunmakla ilgili güzel lafların ötesinde, Anderson’un “aşağıda hareketsiz bir halkın başının üstünde, kamera önünde seçkinler arasında sessizce işlerin halledilmesi” olarak tanımladığı şey anlamına geliyordu. Belki de sonuç olarak von der Leyen, “2019’da aday olduğunu” iddia ederek —hiç gerçekleşmemiş bir kampanyaya atıfta bulunarak— kendi köken hikayesini yeniden yazmaya başladı. Avrupa Kraliçesi için hem gerçeklik hem de demokrasi şekillendirilebilir.

Ancak Von der Leyen’in en ağır revizyonizmi AB’nin dış politikasıyla alakalı. 2019 yılında Komisyon üyesi olarak temel önceliklerinden biri olarak bir “jeopolitik komisyon” kurulmasını salık vermişti. AB’nin “daha iyi bir dünya düzenini şekillendirmek için” önemli bir “jeopolitik” aktör olması gerektiğini iddia etti. Kaos ve kriz, “iktidarın dilinden konuşmayı öğrenmesini” gerektiriyordu. Ardından Rusya ve Trump yönetiminin ikiz tehditleri geldi ve her ikisi de bu hedeflere daha büyük bir aciliyet kazandırdı. Sonuç olarak von der Leyen’in AB’si yavaş yavaş savaş için organize oluyor.

İki yıl önce AB makamları, Ukrayna’ya ölümcül askeri yardım sağlanmasını finanse etmeye karar verdiklerinde ölümcül silahların finanse edilmesine ilişkin tabuyu yıktılar. Avrupa Birliği Antlaşması’nın 41. maddesi 2. fıkrası “askeri ya da savunma içerikli operasyonlardan kaynaklanan harcamaları” açıkça yasakladığından, bu hamleyi aşmak için bir miktar yaratıcılık gerekiyordu. Bu amaçla AB, yurt dışındaki askeri angajmanları finanse etmek üzere tasarlanmış bir araç için yanlış bir isim olan Avrupa Barış Fonu’nu (EPF) harekete geçirdi. Savaşın finansmanına ilişkin yasağı aşmak için EPF, 5 milyar avroluk bir “bütçe dışı” araç olarak tasarlandı.

Savaş tamtamları burada da durmuyor. Salı günü Komisyon, AB’nin savunma sanayiini savaşa hazır hale getirecek ve aynı zamanda “silahların finansman ve satış şeklini değiştirecek kapsamlı” bir Avrupa savunma sanayii stratejisini açıklayacak. Von der Leyen, ortak tedariklere odaklanarak “önümüzdeki beş yıl içinde savunma sanayi kapasitemizi güçlendirmeyi” hedeflediklerini dile getirdi.

Bu yaklaşım, Komisyon’un Kovid aşılarının emsal teşkil eden ortak tedarikine dayanıyor; bu çaba şu anda bir başarı modeli olarak lanse ediliyor ama hala büyük tartışmalara yol açmış durumda: Von der Leyen’in Pfizer İcra Kurulu Başkanı Albert Bourla ile 1,1 milyar doz aşı için Nisan 2021’de yapılan sözleşmenin detaylarını belirlediği özel kısa mesaj alışverişi gizlilikle hasır altı edilmiş, hem gazetecilerin hem de Avrupa Sayıştayının bu görüşmeye erişim girişimleri engellenmişti. Böyle bir emsalin, devasa yeni savunma tedarik sürecinde şeffaflık için iyiye işaret olmadığını söylemek kâfi olacaktır.

Diğer bileşenleri de öyle. Örneğin yeni stratejinin Kiev’de bir Savunma İnovasyon Ofisi açılmasını ve yeni bir savunma komiserliği kurulmasını içereceği bildiriliyor. Yeni savunma çarının Polonya’dan ya da Baltık ülkelerinden birinden gelmesi kuvvetle muhtemel; Polonya’nın şu anki dışişleri bakanı Radoslaw Sikorski en büyük aday olarak görülüyor. Eğer bu gerçekleşirse, Avrupa’nın ağırlık merkezinin doğuya kaydığını ve George W. Bush’un bir zamanlar “yeni Avrupa” olarak nitelendirdiği daha şahin söylem ve politikaların “eski Avrupa’yı” geride bıraktığına şahit olacağız. Komisyon’un yeni savunma stratejisi başka açılardan da AB’yi daha Amerika’ya tabi kılacaktır: Önerilen tedbirlerden biri, Washington’un yabancı başkentlerle doğrudan sözleşme imzalamasına olanak tanıyan ve böylece silah satışlarını kolaylaştıran ABD Dış Askeri Satış programını kopyalıyor.

Von der Leyen, başka bir yerde de AB’nin âtıl durumdaki genişleme sürecini yeniden canlandırarak “jeopolitik komisyonunu” güçlendirmeye çalışıyor. Ya da kendisi öyle iddia ediyor. Hırvatistan’ın 2013’te birliğe katılmasından bu yana fiilen ölü olan bu süreç, Rusya’nın Ukrayna’yı işgal etmesiyle sözüm ona yeniden canlandı. Haziran 2022’de AB, Ukrayna ve Moldova’ya adaylık statüsü verdi ve von der Leyen bu hareketi destekledi; kısa bir süre önce “30’dan fazla üye ülkeden oluşan birliğe hazırlanmak için kendi reformlarımız üzerinde çalışıyoruz,” demişti.

Elbette, katılım sürecinin ne kadar uzun ve dolambaçlı olduğundan hiç bahsedilmedi: Sırbistan 12 yıldır, Karadağ ise 14 yıldır aday ülke konumunda. Türkiye ise geçen yüzyılın sonunda resmen aday ülke statüsü kazanmıştı. Fakat von der Leyen bunun nasıl yürütüleceğini bildiğini sanıyor. Ve doğal olarak bu, daha fazla tabunun yıkılması anlamına gelecektir.

Genişlemeyi eleştirenler, Doğu Avrupa’dan gelecek yeni üye ülkelerin dış politika karar alma süreçlerinde veto hakkını kullanarak birliği felce uğratacağından ve bütünlüğünü aşındıracağından korkuyor. Von der Leyen, bu nedenle dış politika kararlarının alınmasında oybirliğinin kaldırılarak yerine “nitelikli çoğunluk oylamasının” getirilmesini istiyor ki bu da muhaliflerin ulusal egemenliği zayıflatacağını ve üye ülkeleri son derece değer verdikleri veto hakkından mahrum bırakacağını öne sürdükleri bir hamle.

Ancak Von der Leyen istediğini elde etse bile, ki bu uzlaşmaz Macaristan’ı da zayıflatacaktır, Ukrayna için üyeliğe giden hızlı bir yol anlamına gelmesi pek mümkün değil. Sonuç olarak, AB içerisindeki bazı isimler von der Leyen’in yeni genişleme söylemini “erdem sinyalleme” olarak değerlendirirken, diğerleri Ukrayna gibi bir tarım devini bünyesine katmanın olağanüstü maliyetli olacağına ve kıta genelinde daha fazla çiftçi protestosuna yol açma riski taşıdığına dikkat çekiyor. Ucuz Ukrayna tahılı bolluğu nedeniyle aylarca gösterilere sahne olan Polonya, şu anda AB’nin dış ve güvenlik politikası karar alma süreçlerinde oybirliği kuralının muhafaza edilmesinin en açık sözlü destekçileri arasında yer alıyor. Vetonun diğer savunucuları ise oybirliğinin daha sıkı müzakereleri teşvik ettiğini ve uzlaşmayı desteklediğini söylüyor. Middelaar da bu görüşe katılıyor ve “uzlaşmayı mümkün kılanın, bir karara hakikaten karşı çıkıyorsanız onu engelleyebilmenin psikolojik kesinliği olduğunu” belirtiyor. Ayrıca, Anderson’un yazdığı üzere, “Birliğin simyası, çoğunluk tehdidi yoluyla oybirliği sağlamaktır.”

Nihayetinde bağımsız bir Avrupa savunma sanayii ve dış politikası mevcut jeopolitik bağlamda pekâlâ ihtiyatlı görünse de von der Leyen’in yaklaşımı öyle değil. Şu anda söylemleri ve eylemleri Washington’da bazılarının tercih ettiği bayatlamış yeni muhafazakârlığı taklit etmekten öteye gitmiyor. Von der Leyen, kendi vizyonunu ifade etmeye ya da gerçek bir alternatif sunmaya çalışmıyor, daha ziyade geri çekilen bir ABD’nin bıraktığı teorik boşluğu gücünü kaybetmekte olan imparatorluğun kendi mantığıyla doldurmayı amaçlıyor.

Fakat savunmaya yönelik bu hormonlu yaklaşım aynı zamanda daha çıkarcı bir siyasi amaca da hizmet ediyor. Von der Leyen, haziran ayında yapılacak Avrupa Parlamentosu seçimleri öncesinde Avrupa sağına kur yapıyor. Bu, kendisinin CDU’nun liberallerinden biri olarak görüldüğü 2019’dan bir sapmaya işaret ediyor. O dönemde, çalışan anneler için çocuk bakımı gibi toplumsal cinsiyet konularının yanı sıra yeşil politikaları da savunuyordu. Ancak haziranda popülist sağın başarılı olması bekleniyor.

Daha da önemlisi von der Leyen, Avrupa sağının sadece belirli bir kesimine, yani NATO taraftarı olan gruba yakınlaşıyor. Von der Leyen’in AfD, Marine Le Pen ve Kimlik ve Demokrasi (ID) grubundan Geert Wilders’i eleştirirken, Giorgia Meloni’nin İtalya’nın Kardeşleri ve Polonya’nın PiS’ini içeren Avrupa Muhafazakârları ve Reformistleri (ECR) mensuplarını kucaklamasıyla buradaki ayrım çizgisi net. İki grup arasında NATO dışında pek bir fark yok; ID ittifaka eleştirel yaklaşırken ECR ittifakın en ateşli destekçilerinden oluşuyor.

Şimdi Atlantikçi bir dış politikanın benimsenmesi, NATO’yu kucaklayan aşırı sağcılar açısından belli bir anlam ifade ediyor; bu bir tür arınma ve siyasi ana akıma geçiş bileti sunuyor. Her ikisi de artık ECR üyesi olan İsveç Demokratlarını ve Finleri (eski adıyla Gerçek Finler) düşünün. Her iki parti de bir zamanlar NATO üyeliğine karşıydı ama son yıllarda iktidarın ufukta göründüğü netleşince muhalefetlerini bıraktılar. İsveç’in merkez sağ koalisyonu parlamentodaki çoğunluğu için İsveç Demokratlarının desteğine ihtiyaç duyarken, Finler şu anda muhafazakâr iktidar koalisyonunun bir parçası. Her iki durumda da yeterince NATO taraftarı bir tavır siyasi altın tozudur; diğer tüm sözüm ona ilke ve değerler, öyle görünüyor ki, pazarlığa tabidir.

Ve en önemlisi, bu durum her iki taraf için de geçerli. Son aylarda, ikili yakınlaştıkça von der Leyen, Meloni’nin göç konusundaki sert tutumunu benimsedi; geçen yıl, ikili göçmen çıkışlarının sınırlandırılması konusunda bir anlaşmaya varmak üzere Tunus’a gitti ve Lampedusa’daki göçmen kabul merkezini birlikte gezdi. Her iki gezi de AB’nin kalbindeki bir değişimi temsil ediyordu; popülist sağ kesimler dış politikada ana akıma doğru ilerlerken, merkez başta göç olmak üzere diğer pek çok konuda sağa kayıyor.

O halde, tıpkı von der Leyen gibi, AB de bir bütün olarak ideolojik esnekliğin bir ürünü ve Atlantik’in diğer yakasındaki gelişmeleri sürekli olarak yansıtıyor. Kendi seçimlerine hazırlanan ABD’de, bir zamanlar Trump’ın faşizminin kanıtı olarak “kafesteki çocukları” kınayan liberallerin çoğu, şimdi Ukrayna’ya askeri yardımın devam etmesi karşılığında sınır güvenliğinin artırılmasına yönelik partiler üstü önerileri destekliyor. Dolayısıyla daha az sıkıcı bir AB, Washington’dan ipuçlarını alan buyurgan bir kraliçe tarafından yönetilen daha Amerikancı bir AB gibi görünüyor. Von Der Leyen, “iktidarın dilini konuşmayı öğrenmiş” bir birliğin peşinde koşarken, bürokratik bir barış projesini yavaş yavaş kendi militarizminin esiri haline getirme riskiyle karşı karşıya.

Dünya Basını

Ray Dalio yapay zeka balonu ve küresel borç krizini değerlendirdi

Yayınlanma

Dünyanın en büyük hedge fonu Bridgewater Associates’in kurucusu Ray Dalio, YouTube yayınında Steven Bartlett’a açıklamalarda bulundu. Dalio, yapay zeka teknolojilerindeki aşırı değerlemelerin bir yatırım balonuna dönüştüğünü ve küresel ekonomide tarihi bir kırılma yaşandığını bildirdi.

Dünyanın en büyük hedge fonu olan Bridgewater Associates’i 1975 yılında iki odalı bir dairede kuran ve kurumsal yatırımcılara 53 milyar doları aşkın kümülatif net kazanç sağlayan ünlü küresel makro yatırımcı Ray Dalio, “A Diary of a CEO” adlı söyleşi programında Steven Bartlett’ın sorularını yanıtladı.

2008 küresel finans krizini öngören az sayıdaki fon yöneticisinden biri olan ve S&P 500 endeksinin yüzde 40’a yakın değer kaybettiği o dönemde Bridgewater bünyesinde yüzde 9,5 pozitif getiri elde eden Dalio, güncel piyasa dinamikleri, yapay zeka yatırımları ve küresel ekonomi hakkındaki tespitlerini paylaştı.

Yatırımcı Jeremy Grantham’ın “tarihin en büyük yatırım balonuyla karşı karşıya olunduğu” yönündeki görüşünün hatırlatılması üzerine Dalio, bu değerlendirmeye katıldığını belirtti. Piyasalardaki mevcut durumu analiz eden Dalio, “Bir balonun içinde olduğumuza dair klasik işaretleri görüyorum” dedi.

“Bir balonun içinde olduğumuza dair klasik işaretleri görüyorum”

Tarihteki borsa balonlarının oluşum ve patlama mekanizmalarını detaylandıran Dalio, devrim niteliğindeki yeni teknolojilerin piyasalarda aşırı coşku yarattığını söyledi.

1929 Büyük Buhranı öncesinde evlere ilk kez elektrik, aydınlatma, buzdolabı girmesinin, otomobillerin, uçakların ve radyonun yaygınlaşmasının büyük bir gelecek beklentisi oluşturduğunu hatırlatan Dalio, 2000 yılındaki internet balonu sürecinde de benzer bir dinamiğin yaşandığına dikkat çekti.

Yapay zeka teknolojisinin insan vücudunun fiziksel işlevlerinin yanı sıra zihnin düşünme ve muhakeme süreçlerini de ikame etmeye başladığını kaydeden Dalio, yatırımcıların gelecekteki kârlılığı gözetmeksizin piyasaya akın ettiğini vurguladı.

Dalio, “İnsanlar mucizevi bir teknoloji gördüklerinde ona yatırım yaparlar, hatta borç para alarak bahis oynarlar. Ancak varlığın fiyatının önemli olduğunu gözden kaçırırlar. Şu anda yapay zeka konusunda çok heyecanlıyız ve heyecanlı olmalıyız da çünkü devrim niteliğinde değişimler getirecektir” değerlendirmesinde bulundu.

“Servet ile para aynı şey değildir”

Finansal balonların teknik arka planını açıklayan Dalio, servet ile nakit para arasındaki farka işaret etti. Muhasebe üzerindeki değerlemelerin harcanabilir nakit olmadığını belirten Dalio, “Servet ile para aynı şey değildir. Birçok insanın zenginleştiğini görürsünüz ancak bu serveti doğrudan harcayamazsınız. Harcama yapabilmek için serveti satıp paraya çevirmeniz gerekir” dedi.

Şirketlerin finansman sağlama süreçlerini örnek gösteren Dalio, 50 milyon dolar sermaye toplayan bir girişimcinin şirket değerlemesini 1 milyar dolara çıkarabileceğini, kağıt üzerinde milyarder olabileceğini ancak gerçekte harcanan paranın yalnızca 50 milyon dolar kaldığını vurguladı. Balonların patlama tetikleyicilerini sıralayan Dalio, şu ifadeleri kullandı:

“Balonu patlatan şey genellikle insanların borçlarını ödemek veya vergi yükümlülüklerini karşılamak için ellerindeki varlıkları satıp paraya çevirme ihtiyacı duymasıdır. Bu durum çoğunlukla faiz oranlarının yükselmesiyle gerçekleşir. Enflasyon baskısı arttığında merkez bankaları frene basmak ister. Faizler yükseldiğinde borcu olanlar daha fazla nakit bulmak zorunda kalır. Satışlar başladığında süreç tersine işler. Varlık fiyatları düşer, teminatlar erir, borçları ödemek için daha fazla satış yapılır ve bu da tüketim harcamalarının kesilmesine yol açar.”

Bartlett’ın sunduğu senaryoyu doğrulayan Dalio, piyasada zayıf ve tecrübesiz yatırımcıların borçla veya kaldıraçlı borsa yatırım fonları üzerinden pozisyon almasının balona işaret eden en belirgin göstergelerden biri olduğunu söyledi.

Yapay zeka şirketlerinin gelecekte elde edecekleri gelirleri kesin olarak öngöremediğini belirten Dalio, firmaların ya yetersiz yatırım yaparak rekabette geride kalma ya da aşırı yatırım yaparak maliyet baskısı altında kalma dilemmasıyla karşı karşıya olduğunu kaydetti.

Milyarder Elon Musk: Paranın hiçbir değerinin kalmayacağı döneme giriyoruz

“Nakitte kalmak enflasyon karşısında en kötü yatırımdır”

Bireysel yatırımcıların ve girişimcilerin olası bir ekonomik çöküşe karşı nasıl hazırlanması gerektiğine değinen Dalio, piyasaları zamanlamanın son derece güç olduğunu, en etkili yöntemin portföy çeşitlendirmesi olduğunu vurguladı.

Parasını mevduat hesabında veya para piyasası fonlarında tutan kişilerin güvende olmadığını savunan Dalio, “İnsanlar parayı bankada tutmanın en güvenli liman olduğunu düşünür. Bu doğru değildir. Uzun vadede enflasyon karşısında erimeye mahkum en kötü yatırımdır. Yıllık yüzde 3,5 ila 4 seviyesindeki enflasyon paranın alım gücünü eksiltir. Alınan faizden ödenen vergiler de düşüldüğünde reel getiri oldukça zayıf kalır” dedi.

Çeşitlendirilmiş bir varlık sepetinin önemine değinen Dalio; hisse senetleri, tahviller, gayrimenkul, altın ve kripto varlıklar arasındaki ilişkiyi aktardı. Portföyünde yüzde 1 oranında Bitcoin bulundurduğunu belirten Dalio, altın tercihini şu sözlerle açıkladı:

“Sert para kategorisinde portföylerin yüzde 5 ila 15’inin bu tür varlıklara ayrılması gerektiğini düşünüyorum. Ben külçe altını Bitcoin’e tercih ediyorum. Altın basılamayan bir paradır. 1971 yılına kadar resmi para sisteminin merkezindeydi ve halen merkez bankalarının en büyük ikinci rezerv varlığıdır. Altın başkasının yükümlülüğü olmayan tek finansal varlıktır. Bitcoin ise basılamayan bir diğer tür para olmakla birlikte kuantum bilgisayarlar gibi teknolojik risklere, hükümetlerin düzenleme, vergilendirme ve yasaklama baskılarına açıktır. Merkez bankaları işlemlerinin gizli ve kendi kontrollerinde kalmasını istedikleri için önemli miktarda Bitcoin tutmayacaktır.”

“Aklınız ve bedeniniz ikame edildiğinde satacak neyiniz kalır?”

Yapay zeka ve robotik teknolojilerin istihdam piyasası üzerindeki etkilerini değerlendiren Dalio, otomasyonun tarihsel gelişimini özetledi.

İnsanlığın tarım toplumundan sanayi devrimine geçişinde makinelerin kas gücünün yerini aldığını, günümüzde ise yapay zekanın insan zihninin üst düzey düşünme ve muhakeme yetilerini üstlendiğini dile getirdi.

Bu dönüşümün sermaye sahipleri ile çalışanlar arasındaki gelir dağılımı makasını daha da açacağını belirten Dalio, “İşletmelerin elde ettiği gelirden çalışanlara giden pay azalırken iş yeri sahiplerine giden pay artmaktadır. İnsan bedeninin ve zihninin yerini makineler aldığında insanların satacak neyi kalacak sorusuyla yüzleşeceğiz. İnsana özgü kalan unsurlar duygular ve sezgilerdir” dedi.

Yapay zeka devriminden yalnızca en üstteki yüzde 0,1 ile yüzde 10’luk dilimde yer alan, bu teknolojiyi kullanabilen yetenekli grubun kazançlı çıkacağını ifade eden Dalio, üniversite mezunlarının dahi iş bulmakta zorlandığı bir döneme girildiğini belirtti. Birçok işletme için yeni mezun yetiştirmenin maliyetli hale geldiğini, bu görevlerin yapay zeka vasıtasıyla hızla tamamlanabildiğini aktardı.

Gençlere ve gelecek nesillere tavsiyelerde bulunan Dalio, şunları kaydetti:

“Tarih göstermiştir ki en başarılı olanlar en zeki olanlar ya da en çok çalışanlar değil, değişime en iyi uyum sağlayanlardır. Geleceğin ne getireceğini kesin olarak bilemezsiniz. Kodlama öğrenmenin çözüm olduğu söyleniyordu ancak yapay zeka modelleri artık kodlama yapabiliyor. Önemli olan insanın kendi doğasını tanıması, yapay zeka araçlarını en üst düzeyde kullanmayı öğrenmesi ve adaptasyon kabiliyetini geliştirmesidir.”

“Büyük bir borç krizinin ve çöküş döneminin içindeyiz”

Ekonomik hareketlerin arkasındaki yapısal mekanizmaları “Büyük Döngü” kavramıyla açıklayan Dalio, yaklaşık 80 yıllık bir insan ömrüne karşılık gelen uzun vadeli borç ve güç döngülerinin son safhasına gelindiğini belirtti.

1945 yılında kurulan dünya düzeninin para, iç siyaset ve jeopolitika alanlarında kırılma yaşadığını savundu.

ABD ve İngiltere gibi ülkelerin aşırı borçlandığını, kamu bütçe açıkları verdiğini ve gelir eşitsizliğinin hat safhaya ulaştığını kaydeden Dalio, İngiltere’deki siyasi tabloyu örnek gösterdi.

İngiltere’de son yedi yılın altısında yeni bir başbakanın göreve geldiğini hatırlatan Dalio, “İngiltere aşırı borçlanmış, üretkenliği düşmüş ve seçenekleri tükenmiş klasik bir döngü örneğidir. Yeterli para olmadığında vaatler tutulamaz, liderler sürekli değişir. Zenginler yüksek vergi bölgelerinden kaçar. Bütçe açıklarını finanse edecek alacaklı bulmak zorlaşır” dedi.

Connecticut eyaletindeki sosyo-ekonomik durumu da paylaşan Dalio, eyaletin kişi başına düşen gelirde ABD’nin en zengin ikinci bölgesi olmasına rağmen lise öğrencilerinin yüzde 22’sinin okulu bıraktığını veya devamsızlık yaptığını, çete ve uyuşturucu sorunları nedeniyle hapishane bütçesinin eğitim bütçesini aştığını ifade etti.

Sistemlerin toplumun geneli için çalışmadığı dönemlerde iç çatışmaların arttığını vurgulayan Dalio, ABD ve Çin arasındaki küresel güç dengesine ilişkin şu değerlendirmelerde bulundu:

“İçinde bulunduğumuz evre bir gerileme ve çöküş dönemidir. Tarihte tek bir hakim gücün düzeni sağladığı dönemler daha barışçıl olmuştur. Bugün Çin, birçok ülke için ABD’den daha büyük bir ticaret ortağı konumundadır. Orta Doğu’daki ve İran civarındaki gelişmeler, ABD toplumunun uzun süreli kara savaşlarına veya benzin fiyatlarındaki artışlara tahammülünün olmadığını göstermiştir. Bu durum ABD’nin küresel güç kullanma ve caydırıcılık kabiliyetinin sınırlarını ortaya koymakta, İngiliz İmparatorluğu’nun Süveyş Krizi sonrası yaşadığı güç kaybına benzer bir kaymaya işaret etmektedir.”

Küresel ekonomideki mevcut zorlukların aşılması için partiler üstü, ekonomik gerçekleri kavrayan yapılar tarafından zorlu yapısal reformların hayata geçirilmesi gerektiğini belirten Ray Dalio, genç girişimcilerin sınır bağımlı kalmadan eğitim, üretkenlik ve toplumsal huzurun yüksek olduğu küresel merkezlerde varlık göstermeleri gerektiğini sözlerine ekledi.

İktisatçı Ann Pettifor: Faiz sistemi ekolojiyi tahrip ediyor

Okumaya Devam Et

Dünya Basını

Milyarder Elon Musk: Paranın hiçbir değerinin kalmayacağı döneme giriyoruz

Yayınlanma

Tesla ve SpaceX’in CEO’su Elon Musk, İngiliz yayın kuruluşu The Economist’e verdiği özel mülakatta yapay zeka teknolojilerinin beş yıl içinde tüm insanlığın toplam zekasını geride bırakacağını açıkladı. İnsan benzeri robotların ve dijital süper zekanın üretimi devasa boyutlara ulaştıracağını belirtilen ünlü iş insanı, önümüzdeki 10 yıl içinde paranın tüm anlamını yitireceğini ve küresel ekonomide benzeri görülmemiş bir bolluk çağının başlayacağını savundu.

Tesla ve SpaceX’in CEO’su olan Amerikalı milyarder Elon Musk, İngiliz yayın kuruluşu The Economist’e verdiği kapsamlı video mülakatta açıklamalarda bulundu.

Tesla’nın Teksas’taki dev tesislerinde gerçekleşen söyleşide Musk, yapay zeka gelişiminin durdurulamaz bir hıza ulaştığını ve önümüzdeki beş ila 10 yıl içinde dünyada taşların yerinden oynayacağını ilan etti.

Sunucunun “Önümüzdeki 10 yıl içinde, yani 2036 yılında başarmayı hedeflediğiniz dünya nasıl bir yer olacak?” sorusunu yanıtlayan Elon Musk, “10 yıl sonrasından, yani 2036 yılından bahsediyoruz. Büyük ihtimalle her ikimiz de o günleri göreceğiz. Yapay zekanın ezici bir üstünlük kurmadığı bir gelecek hayal etmek imkansız. 10 yıl içinde yapay zekanın tüm insanların toplam zekasından katbekat üstün olmasını bekliyorum. Hatta bence yapay zeka yaklaşık beş yıl içinde tüm insanlığın toplam zekasını aşacak” dedi.

“Yapay zeka beş yıl içinde tüm insanların toplam zekasını geçecek”

Gelişimin boyutlarını tarif eden Musk, “İnsan olmak dışında yapay zekanın insanlardan daha iyi yapamayacağı hiçbir şey kalmayacak. En olası senaryo, herkesin aklına gelen her şeye sahip olabileceği inanılmaz bir bolluk çağıdır. Bu kulağa çılgınca gelebilir ama işte 2026 yılındayız, 2036’da nerede olacağımızı göreceğiz. Tabii ki küresel bir nükleer savaş gibi felaketler bu süreci rayından çıkarabilir. Ancak Üçüncü Dünya Savaşı çıkmadığını varsayarsak, muazzam bir bolluk çağına doğru ilerliyoruz. Bu, geleceğe dair bir iyimserlik ve heyecan mesajıdır” ifadelerini kullandı.

Şirketlerinin gelecekte nasıl para kazanacağına ilişkin soru üzerine ekonomi tanımını yeniden yapan Elon Musk, dijital zekanın hızlı ilerleyişine karşın fiziksel dünyada varlık göstermesi için robotlara ihtiyaç duyulduğunu belirtti.

Musk, “Ekonomiyi dijital ve fiziksel zeka olarak düşünebilirsiniz. Şu an dijital zeka neredeyse her geçen hafta yeni bir kırılmayla ilerliyor. Ancak henüz dijital aleme sıkışmış durumda. Mekanik tutuculara, yani insan benzeri robotlara ihtiyacınız var. Kısacası çok sayıda robota ihtiyacınız var” açıklamasını yaptı.

“2036 yılında paranın hiçbir önemi kalmayacak”

Ekonominin mal üretimi ve hizmet sunumu olduğunu vurgulayan ünlü girişimci, “Muazzam miktarda dijital zekaya sahip devasa sayıda robotunuz olduğunda, bir bakıma sonsuz bir ekonomiye ulaşırsınız. Gelecek geçmişten çok ama çok farklı olacak. Yaşayacağımız değişimin büyüklüğünü anlatabilecek hiçbir benzetme ya da mecaz yok. Şirketlerimin nasıl para kazanacağına gelince, başka bir tahminde daha bulunayım: 2036 yılında paranın hiçbir önemi kalmayacak” dedi.

Sunucunun hisse hissedarlarının para kazanma beklentisini hatırlatması üzerine Musk, “Gıda, barınma, ulaşım ve eğlence için paraya ihtiyaç duyarsınız. Eğer robotlar ve yapay zeka herhangi bir insanın tüketebileceğinden çok daha fazla mal ve hizmet üretiyorsa, o zaman paraya neden ihtiyaç duyasınız ki?” cevabını verdi.

“İnsanların kontrolü elinde tutması neredeyse imkansız”

Süper zeki sistemlerin insan kontrolünden çıkacağını iddia eden Musk, “İnsanların 10 yıl içinde kontrolü elinde tutması neredeyse imkansız. Yapay zeka ile insan arasındaki zeka farkı, insan ile şempanze arasındaki zeka farkından katbekat fazla olduğunda, şempanzelerin kontrolü elinde tutmasını hayal etmek zordur. Bizler esasen evrimleşmiş şempanzeleriz. Çok değil, kısa süre önce ormanda ağaçlarda sallanıp muz yiyorduk” şeklinde konuştu.

“Süper zeki bir yapay zekayı kontrol edebileceğimi düşünmek kibir olur”

Gelecekte devasa bir yapay zekayı yönlendirme iddiasında olmadığını belirten Musk, “Benden katbekat akıllı olan süper zeki bir yapay zekayı kontrol edebileceğimi düşünmek benim açımdan bir kibir gösterisi olur. Yapmamız ve denememiz gereken tek şey, yapay zekanın iyi değerlere sahip olmasını, insanlığı önemsemesini, mutlu olmamızı ve gelişmemizi istemesini sağlamaktır. Biyolojik sinir ağımın bana söylediği şey, yapay zeka güvenliği için en önemli unsurun azami düzeyde hakikat arayışında bulunması ve meraklı olması gerektiğidir. Eğer durum buysa, insanlığı besleyip koruyacaktır” dedi.

“Katil robotların insanlığı yok etme riski yüzde 10 ila 20 arasında”

Daha önce yaptığı uyarılara değinen Musk, “Yapay zeka ve robotlarla ilgili halen risk olduğunu düşünüyorum, bu risk sıfır değil. Geçmişte katil robotların insanlığı yok etme olasılığının yüzde 10 ila 20 arasında olduğunu söylemiştim. Felsefi olarak olumlu tarafa bakma kararı aldım. Yapay zeka ve robotların bu inanılmaz ivmesini gerçekten durdurmanın bir yolunu göremiyorum” ifadelerini kullandı.

“Çılgın akışı durduramam, o yüzden yolculuğun tadını çıkarmaya bakıyorum”

Musk, teknolojik gidişata ilişkin duruşunu şu sözlerle özetledi: “Durdurma düğmesi olsaydı bile muhtemelen ona basmamalıydık, çünkü en olası sonuç herkes için inanılmaz bir bolluk çağıdır. Benim felsefem şu an için ‘yolculuğun tadını çıkaralım’ noktasına geldi. Dürüst olmak gerekirse burada durdurulamaz bir ilerleme var. Durdurmak istesem bile bunu başaramam. Evrenin sonu fizik kurallarına göre kademeli bir soğuma, yani ısı ölümüyle bitecek. Eğer nihai varış noktası korkunçsa, o zaman her şey yolculuğun kendisiyle ilgilidir.”

“Rakip teknoloji devleri birbirini denetleyip dürüst tutmalı”

Yapay zeka güvenlik risklerinin azaltılması için teknoloji devlerinin işbirliği yapması gerektiğini savunan Tesla CEO’su, Google DeepMind CEO’su Demis Hassabis ile yaptığı görüşmeyi aktardı.

Musk, “En önde gelen yapay zeka şirketlerinin birkaç haftada bir toplanıp güvenlik konularını tartışması kısa vadede atılacak en hızlı adımdır. Mevcut sistemlerden çok daha akıllı yeni bir öncü model piyasaya sürülmeden önce, rakip yapay zeka şirketlerinin bu modeli zararlı etkilere karşı test etmesine ve güvenlik sorunlarını gidermek için erteleme tavsiyesinde bulunmasına fırsat tanınmalıdır. Hükümette derin teknik bilgisi olmayan kişilerin bir modelin yayınlanıp yayınlanmaması gerektiğine karar vermesi zordur. Ancak rakipler kendilerine bir iki hafta süre verildiğinde sorunları vurgulayabilir. Rakiplerin birbirini dürüst tutma teşviki vardır” değerlendirmesinde bulundu.

İçerik denetiminde film derecelendirme sistemine benzer bir sektör grubu modelini öneren Musk, “Eğer bir şirket çok tehlikeli bir şey yapıyor ve tehlikeyi azaltmak için adım atmayı reddediyorsa, işte o zaman hükümetin müdahale etmesi gereklidir” dedi. Amazon’un Anthropic üretimi Mythos modeli hakkındaki siber güvenlik endişeleri üzerine Beyaz Saray’ı aramasını bu duruma örnek gösterdi.

“Çin elektriğe sahip ama çip sıkıntısı çekiyor”

Sektördeki küresel rekabeti değerlendiren Musk, Çin merkezli teknoloji firmalarının başarısına dikkat çekti. Çin’in Kimi K3 modelinin Anthropic’in Fable modeline yaklaştığını belirten Musk, jeopolitik dengeler hakkında şunları söyledi: “Çinli yapay zeka şirketleri nispeten küçük bir hesaplama gücüyle çok iyi iş çıkarıyor. Büyük bir hesaplama gücüne sahip olurlarsa lider konuma geçme şansları yüksek. Yapay zekanın önündeki kısıtlamalar elektrik ve yapay zeka çipleridir. Çin, ABD, Avrupa ve Hindistan’ın toplamından daha fazla elektriğe sahip. ABD’nin çip ihracatı kısıtlamaları nedeniyle Çin şu an çip sıkıntısı çekiyor. Çin dışındaki dünyada ise kısıtlayıcı unsur elektrik ve soğutma kapasitesidir. Çin ayrıca litografi sorununu çözmeye ve devasa hacimlerde çip üretmeye tahmin edilenden daha yakın. Fiziksel yapay zeka alanında da çok iyi robot şirketlerine sahipler.”

Çin’deki robot dövüşü etkinliklerini eğlenceli bulduğunu söyleyen Musk, kafası koptuğu halde dövüşmeye devam eden bir robot izlediğini belirtti.

Rakipleriyle olan ilişkilerine değinen Musk, OpenAI CEO’su Sam Altman’a yönelik eleştirilerini yineledi. Musk, “Sam Altman’ın hayranı değilim. Kar amacı gütmeyen, açık kaynaklı ve dünyaya ait olması gereken bir şirket kuruyorsunuz, sonra bu şirket bir şekilde 800 milyar dolarlık kapalı kaynaklı, kar amacı güten bir şirkete dönüşüyor. Bence bu, para bağışlama amacıma tamamen zıt bir durum. Anthropic Kurucusu Dario Amodei de Sam Altman’a güvenmediği için ekibiyle OpenAI’dan ayrıldı. Dario ilkeli bir insandır. Dünyanın iyiliği için kişisel farklılıklarımızı bir kenara bırakıp konuşmamız gerekiyorsa konuşuruz” dedi.

İstihdam piyasasındaki dönüşüme işaret eden Musk, yapay zekanın tüm masa başı işleri insanlardan daha iyi yapacağını vurguladı. Musk, “Yazılım mühendisliğinde yapay zeka, profesyonel yazılım mühendislerinin en az yüzde 90’ından daha iyi kod yazıyor. Yakında bu oran yüzde 99’a çıkacak ve rekabet etmek imkansız hale gelecek. Bu durum Stockfish satranç programının seviyesine ulaşmaya benziyor. Stockfish satrançta o kadar iyi ki, küçük bir bilgisayarda hatta telefonunuzda çalıştırıp Magnus Carlsen’i rahatça yenebilirsiniz. Yazılımda da durum bu olacak” uyarısında bulundu.

“Çalışmak tıpkı bahçe bakımı gibi isteğe bağlı bir hobiye dönüşecek”

Gelecekte çalışmanın zorunluluk olmaktan çıkacağını savunan Musk, “Çalışmak isteğe bağlı hale gelecek. Bunu bahçe bakımına benzetebiliriz. Bahçenizde sebze yetiştirmek zorunda değilsiniz, markete gidip kusursuz sebzeler alabilirsiniz. Bahçenizdeki domatesler markettekiler kadar sulu ve düzgün olmaz ama kendi ürettiğiniz için hoş bir dokunuştur. İş hayatı da tıpkı böyle bir hobiye dönüşecek” ifadelerini kullandı.

“İnsanlara karşılıksız para dağıtılmalı, enflasyon değil deflasyon çıkacak”

İşini kaybeden kitlelerin yaşam standartlarına dair ekonomi teorisini açıklayan Musk, “Hazine insanlara doğrudan karşılıksız para çekleri dağıtmalıdır. Para, mal ve hizmetlerin paraya oranıdır. Üretim miktarı yüzde 1000 oranında artarsa, veri tabanında para oluştursanız bile mal ve hizmet üretimi para arzından daha hızlı artacağı için enflasyon değil deflasyon yaşanacaktır. Önümüzdeki dönemin ana sorunu enflasyon değil deflasyon olacak” açıklamasında bulundu.

Kendi serveti ve vergi yükümlülüklerine dair rakamlar veren Musk, “Tarihte bir insan tarafından ödenen en yüksek vergiyi ödeyerek rekor kırdım. Federasyona yüzde 40, California eyaletine yüzde 15 olmak üzere toplamda yaklaşık yüzde 45 vergi ödüyorum. Öldüğümde kalan servetimden bir yüzde 45 daha vergi alınacak. Trilyonlarca dolar vergi ödeyeceğim ve bundan rahatsız değilim. Şirketler üzerindeki oy kontrolüm (SpaceX’te yüzde 80 civarında) bana sadece beş ila 10 yıllık uzun vadeli yatırımlara, Ay ve Mars üslerine odaklanma imkanı tanıyor. Aksi takdirde borsa analistlerinin çeyrek dönemlik kar baskılarına maruz kalırsınız” dedi.

Uzay projelerine ilişkin tutkusunu dile getiren ünlü iş insanı, “Altı yaşındayken sinemada izlediğim ilk film Yıldız Savaşları olmuştu ve aklımı başımdan almıştı. Bilinci dünya ötesine taşımak ve Yıldız Görevi tarzı bir geleceği gerçek kılmak istiyorum. Yıldız Gemisi füzesini günde birden fazla kez fırlatmayı hedefliyoruz. Bazen hayatım o kadar gerçek dışı geliyor ki bir simülasyonun içinde olduğumuza inanıyorum” sözlerini sarf etti.

Starlink uydu ağının jeopolitik rolüne ve Ukrayna savaşına değinen Musk, cephe hatlarının iki yılı aşkın süredir değişmediğini belirterek pragmatik bir barış anlaşmasının şart olduğunu söyledi.

Musk, “Diplomatlar lüks mekanlarda yedi kap yemek yerken cephede her gün insanlar ölüyor. Rusya geri çekilmeyecek, bu gerçekçi değil. Pragmatik davranıp barış yapmalıyız” ifadelerini kullandı.

“Hükümet harcamalarındaki devasa israfı engellemek için siyasete girdim”

ABD siyasetine ve Hükümet Verimliliği Departmanı bünyesindeki çalışmalarına ilişkin özeleştiride bulunan Musk, “Siyasete biraz fazla karıştım, kendimi kaptırdım. Amacımız devasa boyutlara ulaşan bütçe açığıyla mücadele etmekti. ABD’de borç faiz ödemeleri, Savunma Bakanlığı ve istihbarat bütçesinin toplamını aştı. Afrika’ya yardım adı altında istenen paraların Washington’daki adreslere yönlendirildiğini gördük. ABD Uluslararası Kalkınma Ajansı fonlarının kesilmesi nedeniyle kimsenin öldüğüne inanmıyorum, Gates Vakfı gibi dev özel vakıflar bu kaynakları karşılayabilir” şeklinde konuştu.

“Sınırların korunmasını ve güvenli şehirler istemek aşırı sağcılık değildir”

Avrupa siyasetine dair görüşlerini savunan ve kendisine yönelik aşırı sağcılık suçlamalarını reddeden Elon Musk, “Güvenli sınırlar, güvenli şehirler ve mantıklı kamu harcamaları istemek aşırı sağcılık değil, normal insanların talepleridir. İngiltere’de mevcut nüfus artışı ve Batı değerlerine tamamen karşıt görüşlerin yayılması devam ederse önümüzdeki 20 yıl içinde bir iç savaş kaçınılmaz hale gelebilir. Sosyal refah devletleri, yaşam standardı düşük insanları çekerek ekonomik bir güç oluşturuyor. Sadece topluma faydalı olacak, dürüst göçmenlerin kabul edildiği kontrollü göçü destekliyorum” dedi.

Yapay zeka devriminin siyasi çatışmalardan çok daha hızlı gerçekleşeceğini belirten Musk, söyleşiyi “İngiltere’deki olası bir iç savaş 20 yıl uzaklıktaysa, yapay zeka tekilliği 10 yıl uzaklıktadır. Yapay zeka ve robotik devrimi her şeyi domine edecektir” diyerek noktaladı.

Okumaya Devam Et

Dünya Basını

Pekin ve Brüksel, küresel enerji geçişinin kurallarını baştan yazıyor

Yayınlanma

Project Syndicate için bir makale kaleme alan Emmanuel Guerin, Avrupa Birliği ve Çin’in küresel enerji geçişinde egemenlik kurmak amacıyla birbirlerinin geleneksel güç alanlarına yöneldiğini belirtti. Emmanuel Guerin, Çin’in küresel standartları belirlemeye odaklanırken Avrupa’nın sanayi tabanını yeniden inşa etmeye çalıştığını vurguladı.

Project Syndicate platformunda Emmanuel Guerin imzasıyla yayımlanan “Pekin Modeli Brüksel Etkisiyle Buluşuyor” başlıklı makalede, küresel enerji geçişinde güç dengelerinin yeniden şekillendiği kaydedildi.

Sciences Po bünyesindeki Paris İklim Okulu Dekan Yardımcısı ve Avrupa İklim Vakfı Üst Yöneticisi Özel Danışmanı olan Emmanuel Guerin, yazısında Avrupa ve Çin’in uzun yıllar boyunca birbirine rakip kalkınma ve enerji dönüşümü modellerini temsil ettiğini aktardı.

Guerin, Avrupa’nın öncelikle pazarlara, ortak kurallara ve çok taraflı kurumlara bağlı kaldığını, Çin’in ise sanayi politikasına, altyapı yatırımlarına ve üretime ağırlık verdiğini belirtti. Makalede, “Avrupa sıklıkla küresel ölçekte referans noktası haline gelen düzenlemeler üretti (‘Brüksel Etkisi’). Çin ise fabrikalar üretti” ifadelerine yer verildi.

Ancak makaleye göre bu ayrım günümüzde ortadan kalkıyor. Avrupa sanayi tabanını hızla yeniden inşa etmeye çalışırken Çin, uluslararası standartları ve yönetişim çerçevelerini etkilemeye daha fazla odaklanıyor. Guerin, Avrupalı karar vericiler Pekin’in sanayi stratejisini incelerken, Çinli liderlerin de Avrupa’nın uzun süre önce öğrendiği bir gerçeği fark ettiklerini kaydetti: “Kalıcı güç sadece teknolojileri üretmekten değil, aynı zamanda onları yöneten kuralları yazmaktan gelir.”

Guerin, bu eğilimlerin jeoekonomik gücün yapısındaki bir değişimi yansıttığını savundu. Makalede belirleyici sorunun artık kaynakları kimin kontrol ettiği, ürünleri kimin ürettiği veya her teknolojide kimin liderlik ettiği olmadığı ifade edildi. Asıl sorunun, bir sonraki enerji ve teknoloji dönüşümünün gerçekleşeceği değer zincirlerini kimin yönettiği olduğu vurgulandı.

Avrupa’nın temiz enerji teknolojilerindeki Çin imalat hakimiyeti ve derinleşen bağımlılıkları karşısında sanayi politikasını yeniden keşfettiğini aktaran Guerin; Sanayi Hızlandırıcı Yasası, Kritik Hammaddeler Yasası ve ilgili tedbirlerin, sanayi kapasitesi olmadan ortaya konan iklim hedefinin dayanıklılık değil, bağımlılık yarattığı bilincinden doğduğunu yazdı.

Çin’in ise güneş panelleri, bataryalar, elektrikli araçlar ve elektrik şebekeleri için dünyanın en büyük ekosistemini kurduktan sonra yalnızca sanayi liderliğinin yeterli olmadığı sonucuna vardığı kaydedildi. Çin’in Küresel Enerji Şebekeleri Geliştirme ve İşbirliği Örgütü üzerinden fotovoltaik, hidrojen, enerji depolama, yüksek voltajlı iletim, akıllı şebeke ve karbon muhasebesi alanlarında standartlar belirlemek üzere teknik komiteleri topladığı aktarıldı.

Guerin, bu adımları değerlendirirken makalesinde şu ifadelere yer verdi: “Bunlar mühendislik çalışmalarına benzeyebilir ancak bundan çok daha fazlasıdır. Bunlar, Çin’in temiz enerji ekonomisinin işletim sistemine sahip olma çabasını temsil ediyor. Endüstri standartlarını belirleyen ülke, bir teknolojiyi düzenlemekten fazlasını yapar. Kendisini yatırımları yönlendirebilecek, neyin neyle uyumlu çalışabileceğine karar verebilecek ve herkesin üzerine inşa etmek zorunda olduğu mimariyi sabitleyecek bir konuma getirir.”

“Sanayi tabanını yeniden kurmak sermaye ve ucuz enerji gerektirir”

Makalede, Avrupa liderlerinin üretim kapasitesi olmadan koyulan kuralların stratejik özerklik sağlamadığını öğrendiği, Çin’in ise standartlar olmadan çalışan fabrikaların uluslararası etkiyi sınırlandırdığını gördüğü ifade edildi. Her iki tarafın da diğerinin onlarca yıldır mükemmelleştirdiği stratejik avantajların peşinden koştuğu vurgulandı.

Buna karşın bu yakınlaşmanın simetri anlamına gelmediğini belirten Guerin, iki tarafın da kendi geleneksel güç alanlarının ötesine uzanırken yeni ve yabancı zorluklarla karşılaştığını dile getirdi. Guerin makalesinde, “Bir sanayi tabanını yeniden kurmak sermaye, ucuz enerji, yoğun tedarikçi ağları ve örtük bilgi gerektirir; bunların hiçbiri yalnızca düzenlemeler yoluyla ortaya çıkarılamaz” değerlendirmesinde bulundu.

Küresel standartları belirlemenin de kolay olmadığını ekleyen yazar, bir devletin her teknik komiteye personel atasa bile ürettiği standartları dünyanın geri kalanına kabul ettirmekte başarısız olabileceğini kaydetti.

“ABD sahayı Avrupa ve Çin’e bırakıyor”

Sürecin sonucunun üçüncü büyük bir faktörden etkileneceğini belirten Guerin, Hindistan, Endonezya, Brezilya ve çeşitli Körfez ülkeleri gibi hırslı devletlerin kendi sanayi kapasitelerini inşa ettiklerini aktardı. Ancak çoğu ülkenin bu tür stratejileri izleyemeyeceğini, standartları yazamayacakları ve fabrikaları kuramayacakları için Brüksel veya Pekin’de tasarlanan işletim sistemlerini devralarak seçmedikleri bağımlılıkları kabul etmek zorunda kalacaklarını vurguladı.

Makalede Amerika Birleşik Devletleri’nin (ABD) konumuna ilişkin olarak ise şu ifadelere yer verildi: “Bir de enerji dönüşümünü tamamen terk ederek bu yarışın dışında kalmayı seçen Birleşik Devletler var. Fabrikalar kurmak veya elektrikleşmenin kurallarını yazmak yerine gümrük duvarları örüyor ve sahayı Avrupa ile Çin’e bırakıyor.”

“Üçüncü aşama zincirleri yönetmekle ilgili olacak”

Değer zincirlerinin yönetişiminin teknik olduğu kadar siyasi bir mesele de olduğunu vurgulayan Guerin, geleneksel sanayi politikası yaklaşımının değişmesi gerektiğini savundu. Temiz enerji yarışının ilk aşamasının teknolojileri icat etmek, ikinci aşamasının bunları ölçekli bir şekilde üretmek olduğunu belirten Guerin, makalesinde “Üçüncü aşama ise bunların dolaştığı, bağlandığı ve değer yarattığı zincirleri yönetmekle ilgili olacak” ifadelerini kullandı.

Guerin, Avrupa için çıkarılacak dersin sadece daha fazla fabrika kurmak olmadığını, Avrupa’nın gerçek stratejik avantajının kendi kurallarını herkesin kuralına dönüştürme konusunda kanıtlanmış yeteneği olduğunu kaydetti. Makale, “Enerji dönüşümü aynı nadir kombinasyonu ödüllendirir: Üretim kapasitesi, kural koyma yetkisi ve karmaşık sistemleri bir arada tutacak kurumlar. Hiçbir taraf sadece geleneksel güçlerine dayanarak kazanamaz” değerlendirmesiyle son buldu.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English