Bizi Takip Edin

Amerika

ABD Dışişleri strateji belgesi: “Önce Amerika” kurumsallaşıyor

Yayınlanma

ABD Dışişleri Bakanlığının yayınladığı stratejik planda, Trump yönetiminin “Batı Yarımküre”ye odaklanacağını teyit ederken, “ulusal güvenlik” stratejisinin “Amerikan istisnacılığına” bağlanacağına işaret ediyor.

2026-2030 yılları arasındaki dış politika stratejisini ayrıntılandıran belge, küresel diplomasi ve ulusal güvenlik konusunda “Önce Amerika” yaklaşımını vurguluyor.

Plan, sıkı sınır denetimi ve uluslararası kuruluşlara olan saygının azaltılması yoluyla ulusal egemenliği önceliklendirirken, önemli bölgesel hedefler arasında “Donroe Doktrini” yoluyla “Batı Yarımküre”de hakimiyet kurmak ve Hint-Pasifik’te saldırganlığı caydırmak yer alıyor. 

İktisadi hedefler, ABD’nin yeniden sanayileştirilmesi, tedarik zincirlerinin güvence altına alınması ve Çin gibi rakiplere karşı teknolojik üstünlüğün korunmasına odaklanıyor. Ayrıca, strateji dış yardımı, geleneksel yardımdan ziyade ticareti önceliklendiren, hedef odaklı bir devlet yönetimi aracına dönüştürmeyi amaçlıyor.

Sonuç olarak, bu çerçeve, tüm diplomatik ve ticari ilişkileri ülkenin temel ulusal çıkarlarıyla uyumlu hale getirerek Amerikan istisnacılığını yeniden tesis etmeyi hedefliyor.

Planda özetlenen “Önce Amerika” politikası, küresel entegrasyonu reddederek sıkı sınır kontrolü ve bağımsızlığı savunarak ABD’nin ulusal egemenliğini yeniden tanımlarken, küresel katılımı pragmatik, işlem temelli ve somut ulusal çıkarların peşinde koşan bir yapıya dönüştürüyor.

Yeni ABD Ulusal Güvenlik Stratejisi: Küreselleşmenin sonu ve Monroe Doktrini

Bu yaklaşım, çok taraflılık ve küreselleşme konusunda daha önce varılan konsensüsü sadece kendi kendine zarar veren bir yaklaşım olarak değil, aynı zamanda “medeniyet ve jeopolitik intihar”a giden bir yol olarak nitelendiriyor. Benzer bir yaklaşım, Avrupa ve göç bağlamında, ABD Ulusal Güvenlik Stratejisinde (NSS) de yer alıyordu.

Ulusal egemenlik, dışişleri planlamasında özellikle vurgulanıyor. Politika, ABD hükümetinin birincil görevinin, ulusun “özerk bir cumhuriyet” olarak hayatta kalmasını sağlamak olduğunu belirliyor. Egemenliğin bu tanımı, üç temel sütun aracılığıyla sunuluyor:

  • Mutlak Sınır Kontrolü: Plan, kitlesel göç döneminin sona erdiğini savunarak, “kontrolsüz göç”ü egemenliğe bir hakaret ve önceki yönetimlerin ulusa zarar vermek için kullandığı bir araç olarak görüyor. Egemenlik, kalma hakkı olmayanların aktif “tersine göçü” ve ziyaretçilerin Amerikan ilkelerine düşmanca tutumlar sergilemediklerinden emin olmak için sıkı bir şekilde incelenmesini içerecek şekilde yeniden tanımlanıyor.
  • Küresel yönetişimin reddi: ABD, artık Amerikan çıkarlarına aykırı davranan “seçilmemiş uluslararası bürokratlar” veya uluslararası kuruluşlara boyun eğmeyeceğini ilan ediyor. Buna, ABD’nin egemenliğiyle bağdaşmayan bir “yumuşak küresel yönetişim” programı olarak görülen BM’nin Sürdürülebilir Kalkınma için 2030 Gündemi de dahil.
  • Yabancı müdahalelerden korunma: Plana göre egemenlik, Amerikalıların doğal haklarını, “nefret söylemi” veya “dezenformasyon” ile mücadele bahanesiyle ifade özgürlüğünü kısıtlamaya çalışan uluslararası kuruluşların çabaları da dahil olmak üzere, yabancı sansür ve etki operasyonlarından korumayı da gerektiriyor.

ABD Dışişleri Bakanlığı, bundan böyle küresel katılımın, dünyayı Batı demokrasilerinin görüntüsüne göre yeniden şekillendirme çabasının “kibirli paternalizminden” uzaklaşarak “pragmatik diplomasi” ve “gerçekçilik” yönüne kayacağını ilan ediyor. Bu yeni tutum, “güç yoluyla barış” ve kaynakların net bir şekilde önceliklendirilmesini ön plana çıkarıyor.

“Batı Yarımküre”de bu politika, ABD’nin “mutlak üstünlüğünü” savunan “Donroe Doktrini”ni oluşturuyor. Bu doktrin, geleneksel Monroe Doktrininin ötesine geçerek, sadece yabancı askeri varlığı değil, aynı zamanda yarımküre dışındaki güçlerin kontrolsüz iktisadi müdahalesini, göçü ve uyuşturucu kaçakçılığını da düşmanca eylemler olarak ele alıyor.

ABD, kolektif güvenliğe “adil paylarını” sunan ve “kendi kendine yeten müttefikleri” güçlendirmeyi amaçlıyor. Örneğin, Avrupa ile “Medeniyet İttifakı”, NATO müttefiklerinin GSYİH’lerinin yüzde beşini savunmaya harcamalarını ve geleneksel Avrupa savunmasının birincil sorumluluğunu üstlenmelerini talep ediyor.

Dış politikanın, ABD’yi “yeniden sanayileştirmek” ve yabancı tedarik zincirlerine bağımlılığı sona erdirmek amacıyla, giderek daha fazla ticari çıkarlar tarafından yönlendirildiği kabul ediliyor. Belge, iktisadi güvenliği ulusal egemenlikle açıkça ilişkilendirerek, ticaret açıklarını düzeltmek için gümrük vergilerini kullanmakta ve ticari diplomasiyi kullanarak Çin gibi rakiplerin kritik endüstrileri domine etmesini engeleyeceklerini ilan ediyor.

Stratejik plan, ABD’nin yeniden sanayileşme çabalarının odak noktası olarak yedi sektör sıralıyor:

  • Enerji ve Kaynaklar: Enerji üretimi ve kritik mineraller.
  • İleri İmalat ve Donanım: İleri imalat, robotik, takım tezgahları ve gemi inşa.
  • Yüksek Teknoloji ve Bilgi İşlem: Yarı iletkenler, bilgi işlem, yapay zeka (AI), veri depolama ve kuantum bilimi.
  • Sağlık: İlaç ve tıbbi cihazlar.
  • Havacılık ve Savunma: Uzay ve havacılık, insansız ve otonom sistemler ve malzeme bilimleri.
  • Altyapı: Kritik ve ileri altyapı, telekomünikasyon ve ulaşım lojistiği.
  • Geleceğin Bilimi: Biyoteknoloji.

Geniş listeye ek olarak, belgede iktisadi ve teknolojik hakimiyeti sağlamak için belirli alt sektörlere özel önem verildiği de görülüyor. Örneğin enerji hakimiyeti söz konusu olduğunda doğalgaz, nükleer teknoloji ve nükleer yakıt ihracatına özel önem veriliyor. Bu, Avrupa’nın Rusya’ya olan bağımlılığını sona erdirmek ve içeride iktisadi büyümeyi teşvik etmek için bir yol olarak görülüyor.

Plan, USAID’i ortadan kaldırarak, yardımın “hayırseverlik”ten ziyade “devlet yönetiminin bir aracı” olarak hizmet etmesini sağlamak için işlevlerini Dışişleri Bakanlığına devrediyor. Yeni odak noktası, “yardım değil ticaret” olacak ve belirli ABD diplomatik ve güvenlik hedeflerini ilerleten özel sektör işbirliği ve yatırımlarına öncelik verilecek.

Dışişleri Bakanlığı, 2026 yılından itibaren toplam yardım bütçesinin en az yüzde 40’ını Batı Yarımküre ve Doğu Asya bölgelerinde harcamayı hedefliyor. Bu hedef, stratejik önceliklere uygun olarak kaynakların önemli ölçüde yeniden düzenlenmesini temsil ediyor, zira planda 2024 yılında USAID’in yardım bütçesinin yalnızca yüzde 10 ila 15’ini Batı Yarımküre ve Asya-Pasifik bölgelerine harcadığı belirtiliyor.

Belge, önceki politikayı “kabul edilemez” olarak değerlendiriyor ve ABD’nin iktisadi, güvenlik ve diplomatik hedeflerini ilerletmek için yardımın bu öncelikli alanlara yeniden odaklanması gerektiğini savunuyor.

Stratejik plan, Çin’in yükselişine ABD’nin tepkisini “21. yüzyılın belirleyici hikayesi” olarak tanımlıyor. Belge, iktisadi ağırlığı ve stratejik deniz yolları nedeniyle Hint-Pasifik bölgesini ABD’nin çıkarları için kritik öneme sahip olarak nitelendiriyor ve saldırganlığı caydırmak ve Amerikan iktisadi bağımsızlığını yeniden tesis etmek için “güç yoluyla barış” temelli bir strateji özetliyor.

Hint-Pasifik bölgesindeki temel iktisadi hedef, ABD’nin yeniden sanayileşmesini desteklemek ve Çin’in tedarik zincirlerine olan bağımlılığı kırmak. Strateji, “Çin’in yarattığı bağımlılıkları” açıkça reddediyor ve Pekin’in iktisadi etkisine karşı koymak için çeşitli önlemler özetliyor. Örneğin, Çin’in “fikri mülkiyet hırsızlığına” ve “yırtıcı devlet yönlendirmeli ekonomik stratejilere” agresif bir şekilde karşı koyulacağı ilan ediliyor.

Planda Orta Doğu’dan kısaca bahsediliyor. ABD’nin Orta Doğu stratejisi, kendi kendine yeten müttefikleri güçlendirmek, iktisadi ve teknolojik entegrasyonu derinleştirmek ve düşmanca saldırılara karşı koymak üzerine odaklanıyor.

Strateji belgesi, bölgesel katılım için birincil model olarak İbrahim Anlaşmalarını öne çıkarıyor. ABD ile iktisadi ve teknolojik ortaklıklar kurarak bölgesel zorlukları bağımsız olarak ele alabilen “kendi kendine yeten müttefikler” yaratılması vurgulanıyor.

İsrail, önemli bir stratejik ve teknolojik ortak olarak tanımlanıyor. Dışişleri Bakanlığı, “Amerikan yapay zeka teknolojisi yığını”nı özellikle “İsrail gibi güvenilir ortaklara” ihraç etme çabalarına öncülük etmeyi planlıyor. Bu, rekabet avantajı sağlamak ve düşmanların en son teknolojilere erişimini engellemek için bir yol olarak görülüyor.

Strateji, ABD’nin uluslararası kuruluşların “İsrail gibi ortak ülkelerin vatandaşlarını” hedef almak için silah olarak kullanılmasını izin vermeyeceğini açıkça belirtiyor.

Belge, ABD’nin gücünü, özellikle İsrail ve Gazze örneğini vererek, çözümsüz çatışmalarda barışı kolaylaştırmak için kullandığını belirtiyor.

Strateji, İran’ı Çin ve Rusya ile birlikte jeopolitik bir rakip olarak tanımlıyor. ABD, İran’ın “saldırganlığını” caydırmak için “güç yoluyla barış” tutumunu sürdürerek, siyasi, güvenlik ve iktisadi çıkarlarını İran’ın ihlallerine karşı “titizlikle korumayı” taahhüt ediyor.

Plan, Orta Doğu’da Avrupa ile de bir “yük paylaşımı” öneriyor ve Avrupa müttefiklerinin küresel güvenlik konusunda daha fazla sorumluluk üstlenmeleri beklentisini ortaya koyuyor. Özellikle, Avrupa devletlerinin kendi konvansiyonel savunma kapasitelerini yeniden inşa ederken “Afrika ve Orta Doğu’nun güvenliğine net katkı sağlamaları” çağrısında bulunuyor.

Amerika

JD Vance, Maduro kaçırılmadan önce Venezuela’da “iş bağlamış”

Yayınlanma

ABD’nin Venezuela’yı işgal edip Nicolas Maduro’yu kaçırmasından bir hafta önce, ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, emtia devi Vitol için çalışan bir tacirle görüşmüş.

Konuya yakın bir kaynağın Reuters’a aktardığına göre, Vance orada eski bir arkadaşı ve siyasi kariyerinin ilk dönemlerinde kendisine finansal destek sağlayan, emtia devi Vitol’da benzin ticareti yapan John Addison ile bir araya geldi.

Reuters tarafından incelenen uçuş kayıtları, işgalden bir hafta önce, 27 Aralık’ta, Montana’daki son derece seçkin bir kayak ve golf tesisi Yellowstone Club’dan arabayla yaklaşık bir saat uzaklıktaki Bozeman Yellowstone Uluslararası Havalimanı’nın pistinde Addison’ın özel Embraer jeti ile Vance’in başkan yardımcısı uçağının bir arada bulunduğunu gösteriyor.

Addison’dan toplantıyla ilgili bilgi alan kişiye göre, Vance ve Addison Venezuela hakkında konuştular.

Bu kişi, Vance’in özellikle, “varsayımsal olarak” ABD’nin ülkenin petrol kaynakları üzerinde kontrolü ele geçirmesi durumunda Venezuela ham petrolünün ne kadar hızlı satılabileceğini öğrenmekle ilgilendiğini söyledi.

Addison, Vitol’un bu işi yapmak için eşsiz bir konumda olduğunu Vance’e garanti etti.

Bu haberle ilgili olarak, hem Addison hem de Vance’in ofisi 27 Aralık’ta Montana’da bir toplantı yapıldığını reddetti.

Addison, Reuters’a verdiği demeçte, “Bunu söyleyen herkes kesinlikle uyduruyor, çünkü ben bu konuyu tek bir kişiye bile anlatmadım,” dedi.
Fakat Addison, 5 Ocak’ta –yani Venezuela Devlet Başkanı Nicolas Maduro’yu deviren ve 100’e yakın kişinin hayatını kaybetmesine neden olan operasyondan iki gün sonra– ABD Enerji Bakanı Chris Wright’ın Houston’daki ofisini arayarak kendisine “reddedilemez bir teklifte” bulunduğunu doğruladı.

Donald Trump yönetimi, yaklaşan siyasi geçiş sürecini finanse etmek amacıyla bu OPEC ülkesinin ham petrolünü küresel alıcılara satmaya başlamayı planlıyordu ve Wright, Vitol’un bu işi isteyip istemediğini Addison’dan öğrenmek istiyordu.

Addison, Reuters’a verdiği son röportajda, “Sadece piyasa hakkında güncel bilgi almak için arayacağını sanmıştım fakat telefon görüşmesi bambaşka bir yöne saptı,” dedi.

Enerji Bakanlığı, Wright’ın 5 Ocak’ta Venezuela’yı görüşmek üzere Addison’ı aradığını doğruladı.

Birkaç gün içinde Vitol ve rakibi Trafigura, Venezuela’nın petrolünü satmak için özel lisanslar aldı ve o günden bu yana şirketler ham petrolün pazarlanmasından yüz milyonlarca dolar kazandı.

Vitol’un yönetimin en çok rağbet gören enerji lisanslarından birini nasıl elde ettiğine dair ayrıntılar daha önce kamuoyuna açıklanmamıştı.

48 yaşındaki Addison, Wright’tan böyle bir telefon alması için ilk akla gelen isim değildi. O, Vitol’da kıdemli bir tüccardı, şirketin bölge CEO’su değildi. Ayrıca uzmanlık alanı Latin Amerika ham petrolü değil, ABD benzininin alım satımıydı.

Fakat Addison, Reuters’a verdiği demeçte, Vance’in Wright’a Addison’ın güvenilir bir kişi olduğunu söyleyerek bu telefon görüşmesinin önünü açtığını belirtti.

Bir ABD’li yetkili, isminin açıklanmaması koşuluyla Reuters’a verdiği demeçte, Vance’in Wright ile yaptığı bir konuşmada Addison’ın enerji sektöründe güvenilir bir kişi olduğunu söylediğini doğruladı.

Yetkili, bu konuşmanın 5 Ocak’taki telefon görüşmesinden en az bir yıl önce gerçekleştiğini belirtti.

Enerji Bakanlığı Reuters’a yaptığı açıklamada, Vance ve Wright’ın Venezuela petrolünün satışı konusunda hiçbir zaman görüşmediklerini ve bakanlığın Vitol’u, dünyanın en büyük enerji ve emtia ticaret şirketi olması nedeniyle seçtiğini belirtti.

Montana’daki toplantı ve Addison’ın bu kazançlı sözleşmenin alınmasında oynadığı alışılmadık derecede önemli rol, Demokrat Kongre üyeleri arasında, Venezuela operasyonunun ardından kişisel bağlantıların devlet işlerine erişimi nasıl etkilemiş olabileceğine dair yeni sorular doğurdu.

Temsilciler Meclisi Denetim Komitesi’nin Demokrat üyesi ve yeni başkanı Robert Garcia, Ocak ayında hem Vitol hem de Trafigura’nın yöneticilerine bir mektup göndererek, lisansları hangi koşullar altında aldıklarına dair sorular sormuştu.

Garcia, o dönemde yaptığı açıklamada, kısmen Addison’ın Trump yanlısı siyasi bağış geçmişi nedeniyle Vitol’un bu işin içinde yer almasından endişe duyduğunu belirtmişti.

Garcia ayrıca, Vitol ve Trafigura’ya Venezuela’ya yönelik askeri harekat hakkında önceden bilgi verilmiş olabileceğine dair endişesini dile getirdi.

Garcia, Reuters’a yaptığı açıklamada şunları söyledi:

“Aylar boyunca Denetim Komitesi’ndeki Demokratlar, Trump yönetiminin devasa Venezuela petrol anlaşması ve petrol şirketi yetkililerinin Venezuela’ya yönelik askeri harekat hakkında önceden uyarı alıp almadıkları konusunda cevaplar talep ediyorlardı. Maduro’nun yakalanmasından önce JD Vance’in Vitol’da üst düzey bir tüccarla görüştüğüne dair yeni haberler, kimin neyi ne zaman bildiği konusunda daha da fazla soru işareti yaratıyor.”

Vitol ve Trafigura, Garcia’nın mektubuna yanıt verip vermedikleri konusunda yorum yapmaktan kaçındı.

Fakat her iki şirket de Reuters’a, ABD’nin Venezuela’daki askeri operasyonları hakkında önceden hiçbir bilgi verilmediğini söyledi.

Genellikle, ABD hükümetinin büyük ihaleleri, şeffaflığı sağlamak, kayırmacılığı önlemek ve vergi mükellefleri için mümkün olan en iyi mali getiriyi elde etmek amacıyla rekabetçi bir ihale süreciyle verilir.

Fakat Trump yönetimi, Maduro’nun kaçırılmasının ardından hızlı hareket etmenin, Venezuela’nın zor durumdaki ekonomisini istikrara kavuşturmak ve günlük hizmetlerin yanı sıra borç yeniden yapılandırma çabalarının acil olarak finanse edilmesini sağlamak açısından hayati önem taşıdığını öne sürerek, bu süreci atlama kararını savundu.

Trump, Ocak ayındaki işgalin ardından ABD’nin Venezuela’nın ham petrolünü ve gelirlerini süresiz olarak kontrol etmeyi amaçladığını ve ülkenin üretimini canlandırmak için ABD’li petrol şirketlerinden 100 milyar dolarlık yatırım çekmek istediğini söylemişti.

Trump, bunun “Batı Yarımküre”deki mevcut arz hacmini artırarak ABD’nin enerji güvenliğini güçlendireceğini savunuyor.

Şu ana kadar, ABD’nin Venezuela’daki operasyonunun ardından en büyük faydayı Vitol ve Trafigura elde etti.

Konuya yakın bir kaynağa göre, Trafigura’ya Vitol’dan birkaç gün sonra, Ocak ayının ikinci haftasında bir tarihte, ABD hükümeti tarafından Venezuela petrolünü satma lisansı verildi.

Enerji finansmanı uzmanı ve Texas Christian Üniversitesi’nde profesör olan Tom Seng, tüccarların satılan her varil Venezuela petrolünden 3 ile 3,50 dolar arasında kâr elde ettiklerini tahmin etti.

Seng, bu tahmini mevcut piyasa koşullarına ve nakliye ücretlerine dayandırdı ve getirilerin yaklaşık %3,5 ila %4’lük bir kâr marjına tekabül ettiğini belirtti.

ABD hükümeti verilerine göre, ülke bu yıl şimdiye kadar 200 milyon varilden fazla ham petrol ihraç ettiği için, bu getiriler Venezuela ham petrol sözleşmesinden elde edilen yüz milyonlarca dolarlık kâra denk geliyor.

Reuters’ın yıllık raporlarını incelediği sonuçlara göre, Vitol’un son üç yıldaki faaliyet kâr marjları %1 ile %3 arasında değişmiş.

Özel sermayeli ticaret şirketleri, tek tek işlemlerden elde ettikleri kârları açıklamıyor ve kâr marjları ile sattıkları petrol hacimlerine ilişkin tahminler bağımsız olarak doğrulanamıyor.

Trafigura ve Vitol, Reuters’a, Venezuela’nın devlet petrol şirketi PDVSA ile petrol satışı konusunda yaptıkları ticari anlaşmaların şartları hakkında, bunların gizli olması nedeniyle yorum yapamayacaklarını bildirdi.

Daha yakın zamanda Trump, ABD’nin Venezuela’nın en büyük özel petrol üreticilerinden biri olan Blue Energy Partners ile yaptığı ortaklık sayesinde Venezuela’nın ham petrol rezervlerinin yaklaşık beşte birine erişim sağladığını duyurdu. 

Şirket, yakın zamana kadar PDVSA’dan zimmete geçirilen fonlarla ilgili ABD’nin kara para aklama soruşturmalarının hedefi olan milyarder Alejandro Betancourt’a ait.

Şirketin Washington ile yaptığı anlaşma, ABD’ye ana şirketin %35 hissesini ve üretimin %20’sini üretim maliyetinden satın alma hakkını tanıyor.

Reuters, Vitol veya Trafigura’nın NABEP’in şu anda günlük yaklaşık 220.000 varil olan petrol üretiminin herhangi bir kısmını pazarlayıp pazarlamadığını tespit edemedi.

Vitol, NABEP ile ticari bir ilişkisi olduğunu ama uzun vadeli bir sözleşmesi bulunmadığını belirtti. Ticari ilişkinin ayrıntılarını paylaşmadı.

Reuters’a göre Addison ve Wright’ın konuşmalarının ardından işler hızla ilerledi. 9 Ocak’a gelindiğinde, hem Vitol hem de Trafigura lisanslarını almışlardı ve Addison, Venezuela’nın petrol endüstrisinin geleceği konusunda Trump ile yapılan ve televizyonda yayınlanan bir toplantıda ExxonMobil ve Chevron’un CEO’larıyla yan yana Beyaz Saray’a gitti.

Addison, televizyonda yayınlanan toplantı sırasında Trump’a şunları söyledi:

“Burada, tüm bu petrolü mümkün olan en iyi fiyata dünyanın dört bir yanına taşıyabilmenizi sağlamak için bulunuyoruz; böylece Venezuelalılar üzerindeki etkiniz sayesinde istediğinizi elde edebileceksiniz.”

Vitol’un bölge CEO’su Ben Marshall da toplantıda yer aldı ve Trump’a, Venezuela petrolünü pazarlama fırsatı verdiği için teşekkür etti.

Vitol, Reuters’a yaptığı açıklamada, Addison’ın benzin taciri olarak sahip olduğu uzmanlık göz önüne alındığında uluslararası bir ham petrol sözleşmesini müzakere edecek teknik bilgiye sahip olmadığını ve 5 Ocak’taki görüşmeden sonra Marshall ile ham petrol ekibini sürece dahil ettiğini belirtti.

Trafigura ise toplantıda CEO’su Richard Holtum tarafından temsil edildi.

Federal Seçim Komisyonu kayıtlarına göre, Addison, Vance’in erken dönem destekçilerinden biriydi ve 2022 yılında, Vance’in Ohio’daki ABD Senatosu koltuklarından birine başarılı bir şekilde aday olabilmesine yardımcı olmak amacıyla “Protect Ohio Values” Siyasi Eylem Komitesi’ne (PAC) 300.000 dolar bağışlamıştı.

FEC kayıtlarına göre, daha sonra Addison ve eşi Shannon, 2024 yılında siyasi eylem komitelerine 7 milyon dolar bağışladı.

Bu tutarın 5 milyon doları, Trump’ın Beyaz Saray’daki ikinci dönemini garantilemek amacıyla “Make America Great Again”e yapıldı.

İlişkiyi yakından bilen üç kişiye göre, Addison Vance’in muhafazakâr siyaset anlayışını takdir ediyordu.

Bu dönemde, ikili ortak siyasi görüşler üzerinden yakınlaşırken, Addison kariyerinde daha sorunlu bir dönemi geride bırakıyordu.

Vitol ve SK Energy, 2024 yılında on yıl süren bir hukuki mücadelenin ardından Kaliforniya eyaletiyle benzin fiyatı manipülasyonu davasını 50 milyon dolarlık bir uzlaşma ile sonuçlandırdı.

Addison, söz konusu iddianamede Vitol’un en üst düzey yöneticisi olarak gösterilmişti. Ne Vitol ne de Addison herhangi bir suçu kabul etmişti.

Federal Havacılık İdaresi kayıtlarına göre, ertesi yıl, yani 2025’te Addison yeni bir Embraer jeti satın aldı.

Yaklaşık 14 milyon dolar değer biçilen uçak, Addison’ın artık bir ev inşa ettiğini söylediği Montana’daki Yellowstone Club’a giderek daha sık yaptığı uçuşlarda kullanıldı; bu da onu milyarderler, teknoloji devleri ve Hollywood ünlüleri arasına soktu.

Montana Gelir İdaresi kayıtlarına göre, inşaat başlamadan önce Addison’ın imarsız 4 dönümlük arazisinin değerlendirilen değeri 16,4 milyon dolardı.

Kayıtlara göre Wright’ın da Yellowstone Club yakınlarında 36,2 milyon dolar değerinde bir konutu bulunuyor.

Addison, 5 Ocak’ta Wright’tan gelen telefonun Vitol’daki 17 yıllık kariyerinin en önemli anlarından biri olduğunu söyledi.

Addison, Reuters’a verdiği demeçte, “Bu anlaşmanın gerçekleştirilmesine yardımcı olmak üzere hükümetten, Chris Wright tarafından aranmış olmaktan büyük gurur ve vatanseverlik duygusu duyuyorum,” dedi.

Venezuela sözleşmesini imzalamak aynı zamanda onun veda performansı oldu. Siyaset ve enerji alanlarına odaklanmak amacıyla Mart ayı sonunda şirketten emekli olacağını duyurdu.

O zamandan beri, Temmuz ayında ilk toplantısını gerçekleştiren Wright’ın enerji politikası danışma kurulunun başkanı olarak atandı.

Reuters’ın gördüğü, emekliliğiyle ilgili bir Vitol iç notunda, Addison “şirket tarihinin en başarılı tüccarlarından biri” olarak tanımlandı.

Okumaya Devam Et

Amerika

İsrailli NewMed Energy de Venezuela petrolünün peşinde

Yayınlanma

İsrailli NewMed Energy, Venezuela’daki bir petrol şirketinin %60 hissesini satın almayı değerlendiriyor.

Bu hamle, son dönemde bölgede İsrail yanlısı iktidar değişikliklerinin ardından Güney Amerika’ya yönelik stratejik bir adım olarak değerlendiriliyor.

Tel Aviv Borsası’na sunulan resmi bir belgeye göre, NewMed International, Venezuela’da karasal petrol haklarına sahip bir şirketin hissedarları ile yapılacak müzakerelerin ilkelerini belirleyen karşılıklı münhasırlık mektubu ve şartnameyi imzaladı.

Hedef şirket, karada petrol kuyuları işletiyor ve hem karada hem de açık denizde ek petrol ve gaz varlıklarına sahip.

NewMed, aynı zamanda diğer bölgesel fırsatları da araştırdığını ve ek münhasırlık anlaşmaları konusunda ileri düzeyde görüşmeler yürüttüğünü belirtti.

Şu anda durum tespiti süreci devam ediyor ve karşılıklı münhasırlık süresi 1 Ocak 2027’ye kadar uzanıyor.

Venezuela, dünyanın en büyük kanıtlanmış petrol rezervlerine sahip. Bu rezervler, ağır ve ekstra ağır ham petrolden oluşuyor ve bu tür petrolün rafine edilmesi için kapsamlı işlemler gerekiyor.

Nicolas Maduro’nun ABD özel kuvvetleri tarafından kaçırılması ve ardından New York’ta yargılanmak üzere tutuklanmasının ardından, rejim sonrası geçiş süreci ülkenin enerji sektörünü yabancı katılımına açtı.

Piyasa analistleri, potansiyel satın almanın hem stratejik bir genişleme hem de önemli jeopolitik riskler barındırdığını belirtiyor.

Yatırım danışmanı ve “Profit Multiple” hizmetinin başkanı Lior Wider, üretim varlıklarının satın alınmasının NewMed için somut bir nakit akışı yaratabileceğini fakat yatırımcıların durum tespiti sürecini, finansal şartları ve risk azaltma mekanizmalarını yakından takip edeceğini belirtti.

NewMed Energy CEO’su Yossi Abu, mevcut ana varlıkların geliştirilmesinin yanı sıra, ortaklığın uzmanlığından yararlanmak için uluslararası genişleme fırsatlarını sürekli olarak değerlendirdiğini ifade etti.

Önerilen Venezuela girişimi, Güney Amerika’da varlık göstermeye yönelik önemli bir adım.

Okumaya Devam Et

Amerika

Anket: Amerikalıların üçte ikisi Trump’ın gücünü kaybettiğini düşünüyor

Yayınlanma

ABD’de ara seçimlerin ardından RF Global araştırma şirketinin yaptığı ankete katılanların üçte ikisi, Başkan Donald Trump’ın Cumhuriyetçi Parti üzerindeki gücünün zayıfladığını belirtti. Seçmenlerin yüzde 53’ü Kongre’deki hezimetten Trump’ı sorumlu tutarken yüzde 52’si İran savaşını başkanın en büyük başarısızlıkları arasında görüyor.

ABD Başkanı Donald Trump’ın Cumhuriyetçi Parti üzerindeki etkisinin seçmenler nezdinde zayıfladığı belirlendi.

The Politico Poll tarafından ara seçimlerin ardından PF Global şirketine yaptırılan kamuoyu yoklamasına göre, Amerikalıların üçte ikisi partinin uğradığı ağır ara seçim yenilgisinden bu yana Trump’ın parti içindeki gücünü kısmen de olsa kaybettiğini düşünüyor.

Bu görüşü paylaşanların oranının Demokrat ara seçim seçmenleri arasında yüzde 83, Cumhuriyetçi ara seçim seçmenleri arasında ise yüzde 57 olduğu kaydedildi.

Başkanın en sadık tabanını oluşturan MAGA (Amerika’yı Yeniden Harika Yap Hareketi) seçmenlerinin yalnızca yüzde 40’ı Trump’ın eskisi kadar güçlü olduğunu savundu.

On yılı aşkın süredir ülke siyasetine yön veren Trump’ın nüfuzunun, Beyaz Saray’daki son iki yılına yaklaşırken zayıflayabileceğine işaret eden anket, partinin tarihi seçim mağlubiyetinin ardından yeni bir yol arayışına girdiğini ortaya koydu.

Demokratların en az 255 Temsilciler Meclisi üyeliği, 54 Senato sandalyesi ve 28 valilik kazandığı seçim yenilgisinde Cumhuriyetçilerin çoğu kamuoyu önünde doğrudan Trump’ı işaret etmekten kaçınıyor.

Amerikalıların yüzde 53’lük çoğunluğu ise Cumhuriyetçilerin Kongre’nin her iki kanadını da kaybetmesini Trump’ın başkanlık dönemindeki icraatlarına bağlıyor.

MAGA destekçilerinin de yüzde 33’ü bu değerlendirmeye katılıyor.

Amerikan kamuoyuna göre Demokratların seçim zaferindeki en önemli etken Trump’ın İran ile başlattığı savaş oldu.

Amerikalıların yarısı, Trump bu savaşı başlatmasaydı Demokratların seçimi kaybedeceğini ya da daha düşük farkla kazanacağını belirtti.

Katılımcıların yüzde 52’si ise İran savaşını Trump’ın ikinci başkanlık döneminin en büyük başarısızlıkları arasında saydı.

Seçmenler, Demokratların zaferini açıklayan gerekçeler arasında en çok hayat pahalılığına (yüzde 42) işaret ederken bunu İran savaşı (yüzde 30) ve Trump’ın kişisel tutumu (yüzde 27) izledi.

Cumhuriyetçi Parti’deki seçim hezimeti, 2028 başkanlık yarışında Trump’ın yerini alacak yeni bir lider arayışını beraberinde getirdi.

Cumhuriyetçi liderler uzun yıllar boyunca Trump’a yakın durmayı tercih etmişti.

Trump’a yönelik kamuoyu desteğindeki düşüş ve ara seçim sonuçlarının yansıttığı seçmen hoşnutsuzluğu, parti içinde yükselmek isteyen Cumhuriyetçiler için Trump’a bağlı kalmanın artık bir siyasi yüke dönüşebileceğini gösteriyor.

Öte yandan Amerikalılar Trump’ın partide halen önemli bir figür olduğunu kabul ediyor.

Katılımcıların yüzde 43’lük kesimi, Trump’ın “gücünün bir kısmını kaybettiğini ancak halen hatırı sayılır bir güce sahip olduğunu” kaydetti.

Seçmenlerin yüzde 56’sı Cumhuriyetçi Parti’nin Trump ve gündeminden uzaklaşması gerektiğini savunurken MAGA tabanının büyük bölümü başkana bağlılığını koruyor.

Bu gruptakilerin yüzde 59’u, partinin Trump’a ve onun ajandasına daha fazla yaklaşması gerektiğini ifade ediyor.

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English