Avrupa
Almanya’da hükümet dağıldı: Buraya nasıl gelindi?

Almanya’da Sosyal Demokratlar (SPD), Yeşiller ve Hür Demokratlardan (FDP) oluşan “trafik lambası” koalisyonu çöktü.
Aylardır, özellikle bütçe meselesinde yaşanan gerilimler, bir süredir sürdürülemez hale gelmişti. FDP lideri ve Maliye Bakanı Christian Lindner’in başını çektiği koalisyon içi muhalefet, anayasal “borç freni” söz konusu olduğunda eli sıkı bir tavır takınılmasını istiyor ve “yeşil dönüşüm”de borçlanma taraftarı Yeşiller ve SPD ile ters düşüyordu.
Geçen hafta sonu tansiyonu düşürmek için Şansölye Olaf Scholz öncülüğünde atılan adım işe yaramadı ve 6 Kasım günü yapılan liderler buluşmasında Lindner’in kovulduğu ve FDP’nin koalisyondan çekildiği ilan edildi.
Scholz, kendisinden beklenmedik derecede sert açıklamasında Lindner ve FDP’yi sorumsuz davranmakla ve hükümeti “sırtından bıçaklamakla” suçladı.
Lindner’in “ülkenin yararına olacak önerileri hayata geçirme konusunda hiçbir isteklilik göstermediğini” öne süren Scholz, “Artık ülkemizi bu tür davranışlarla karşı karşıya bırakmak istemiyorum,” dedi.
15 Ocak’ta güven oylaması yapılacağını duyuran Scholz, hükümetin güvenoyu alamaması durumunda mart sonunda erken seçimlere gidileceğini söyledi.
Federal seçim anketlerinde yüzde 5’lik seçim barajının altında yer aldığı görülen FDP’de de dağılma emareleri baş gösterdi. FDP’li Ulaştırma Bakanı Volker Wissing, partisinin hükümetten ayrılması ile birlikte kabineden ayrılmak yerine FDP’den ayrılmayı tercih etti. Scholz, Maliye Bakanlığına da Federal Hükümet’te müsteşarlık görevini yürüten Jörg Kukies’i getirdi.
Wissing’in kabinede tutulması önemli, zira bakan, Çinli elektrikli araçlara getirilen gümrük vergilerine itiraz ediyor. Donald Trump’ın Beyaz Saray’a geri döndüğü bir ortamda, Alman hükümetinin Çin’e yönelik “yumuşak” çizgide ısrar etme sinyali vermesi dikkat çekiyor.
Alman Ulaştırma Bakanı Wissing: Çin otomobillerine yönelik gümrük vergileri yanlış yaklaşım
İktisat politikalarında çatallanma
İronik olan, SPD’li Scholz’un uzunca bir süre koalisyonda aracı rolünü sürdürürken aslında borç freni konusunda FDP’ye ve Lindner’e daha yakın bir pozisyonda yer almasıydı.
FDP her zaman mali yönden “eli sıkı” olmakla biliniyordu. 2010’lu yıllardaki Yunanistan krizi sırasında, Angela Merkel yönetiminin AB kurumları ile ortaklaşa Atina’yı “kurtarmasına” itiraz edenlerin bir kısmı FDP’de buluşmuştu. AB’nin borçlu ülkelerini Almanya’nın “kurtarmasına” itiraz ediyorlar, bu yükü Berlin’in çekmesini istemiyorlardı.
FDP ve Lindner, bu pozisyonunu Ukrayna savaşı ve sonrasında gelen Rusya karşıtı iktisadi yaptırımların yarattığı enflasyon şoku ve “yeşil dönüşüm” ile nasıl mücadele edileceği meselesinde de korudu. Örneğin sanayicilerin yakındığı yüksek enerji fiyatları söz konusu olduğunda, sübvansiyon politikasına karşı çıkıyor, elektrikli araçlara eyaletlerin verdiği teşviklerin kaldırılmasını savunuyordu.
Lindner’in geçen cuma “sızdırdığı” ve bir muhtıra kıvamındaki 18 sayfalık iktisadi politika önerileri ise bardağı taşıran son damla oldu. İklim hedeflerinin (yeni yeşil dönüşüm) ertelenmesi, sosyal harcamaların kısıtlanması gibi talepler özellikle Yeşiller ve Yeşil Ekonomi Bakanı Robert Habeck tarafından “provokasyon” olarak nitelendirildi.
Almanya’da kritik gün: SPD’den FDP’ye “sorumlu davranma” çağrısı
Lindner’in ilhamı tekerrür eden tarih: Lambsdorff belgesi
Lindner’in muhtırası üzerine Alman medyası, Helmut Schmidt yönetimindeki sosyal demokrat-liberal koalisyonun sona ermesine neden olan 1982 tarihli Lambsdorff belgesini hatırlattı.
O dönem de Maliye Bakanlığı FDP’ye aitti ve Otto Graf Lambsdorff “refah devleti” krizine karşı serbest piyasaya dönüşü savunuyordu.
Tıpkı şimdilerde olduğu gibi, 1970’lerin sonundaki çifte “petrol fiyatı krizi” sonrasında küresel ekonomide yaşanan köklü değişim, Lambsdorff’un tetiklediği krizin arka planını oluşturuyordu.
1950’li yıllarda “iktisadi mucize” olarak adlandırılan uzun süreli bir canlanmayla övülen Federal Almanya Cumhuriyeti, 1980’lere gelindiğinde tıpkı şimdi olduğu gibi endişe verici iktisadi göstergelerle karşı karşıya kaldı: İktisadi büyüme sıfıra yaklaşmış, birkaç yıl içinde işsizlik oranı iki katına çıkarak o zamana kadar bilinmeyen seviyelere ulaşmış ve aynı zamanda ulusal borç üçte bir oranında artmıştı.
Schmidt-Genscher hükümetinin koalisyon ortaklarının bu gelişmeye karşı öne sürdükleri önlemler çok farklıydı: Hür Demokratlar 1977’de Kiel’deki parti konferansından itibaren “Keynesyen” iktisat politikasından uzaklaşmaya ve piyasa ekonomisine dönmeye başlamışken, SPD’nin çoğunluğu devlete ve özellikle Nisan 1982’deki parti konferansında açıkça görüldüğü gibi giderek artan vergi artışlarına güvenmeye devam ediyordu.
İşin ilginç yanı, Lambsdorff belgesinin tetiklediği krizi bizzat kendi partisinin politikalarına şüpheyle yaklaşan Schmidt çağırmıştı: SPD’li Şansölye, FDP’li Lambsdorff’tan sosyal demokratlara yönelik eleştirilerini yazılı olarak özetlemesini istemişti!
Maliye Bakanı sıkı bir bütçe konsolidasyonu, kamu harcamalarının yeniden yapılandırılması, özel sektör için daha fazla manevra alanı ve “emek faktörünün göreceli olarak ucuzlatılması” çağrısında bulunuyordu.
Lambsdorff bu konseptin “gerçekte sosyal sistemimizin temellerinin iyileşmesine ve yenilenmesine hizmet edeceğini” vurgulasa da, yine de halk tarafından reddedildi ve dirençle karşılaştı; kendi partisi içinde bile böyle bir konseptin siyasi açıdan akıllıca ve uygulanabilir olup olmadığı konusunda şüphecilik vardı.
Şansölye Schmidt bu ruh halinden yararlanarak Lambsdorff’u ve ardından Hür Demokratları koalisyonun ve şansölyeliğinin sona ermesinin “suçluları” haline getirdi ve kendi partisinin, hükümetin önceki çizgisini reddettiğini gizledi.
Şimdi, Scholz’un da benzer bir kurnazlıkla hareket ederek, Alman ekonomisinin ve siyasetinin krize girmesinin sorumluluğunu FDP’ye atmak istediği görülüyor.
Nitekim Lindner, Şansölyeyi koalisyonu “hesaplı bir şekilde bozmakla” suçladı. Scholz nihayetinde anayasal borç frenini askıya almasını talep etmişti fakat bunu yaparak maliye bakanı olarak görev yeminini ihlal etmiş olacaktı.
Kara deliğin kapatılması mümkün mü?
Yolların ayrılmasına neden olan en önemli faktörlerden biri, Federal Anayasa Mahkemesinin, COVID-19 döneminde oluşturulan acil durum fonunun “yeşil dönüşüm” için kullanılamayacağına karar verip bütçeyi yaklaşık 60 milyar avroluk bir delikle karşı karşıya bırakmasının ardından gelmişti.
Zaten borç freni tartışmaları da bunun üzerine patlak verdi. Yeşiller borçlanmak istiyor, FDP buna itiraz ediyor, SPD de ortada bir yerde konumlanmaya çalışıyordu.
Geçen ekim ayında Şansölye Scholz’un elektrik sübvansiyonuna gidileceğini açıklamasının ardından sosyal demokratların da borçlanmadan yana ağırlık koyduğu anlaşıldı.
SPD parlamento grubu başkan yardımcısı Matthias Miersch o dönem verdiği demeçte, Federal Şansölye tarafından açıklanan önlemlerin kapsamlı bir “endüstriyel elektrik fiyat paketi” olduğunu söylemişti. Elektrik fiyat telafisinin özellikle kimya ve cam endüstrilerini kapsayacak şekilde genişletilmesi ve şebeke ücretlerinin düşürülmesine yönelik ek araçlar, “rekabetçi elektrik fiyatlarına” giden yolda atılmış önemli adımlar olarak görülüyordu.
Draghi raporu Alman hükümetini böldü, Hollanda’dan tepki aldı
Perşembenin gelişi: Alman patronlar Scholz’a bayrak açmıştı
Bütçe meselesinin, Alman sanayisinin zorlanması ile doğrudan ilgisi var. Bir süredir, sanayi lobisinin federal hükümete güvenini yitirdiği, anketlerde önde giden CDU ve lideri Friedrich Merz’in iktidarını beklediği gizli saklı değil.
Geçen ekim ayında Alman İşveren Sendikaları Konfederasyonu (BDA) toplantısında patronlar sözlerini hiç sakınmadan Scholz’u bombaladılar.
BDA toplantısında hem sahnede hem de dışarıda delegeler Sosyal Demokrat Şansölyeye sert eleştiriler yöneltmişti. Birçoğu, konuşmasının liberal FDP ve Yeşiller ile kurduğu koalisyon dışında her yerde iktisadi çöküş için bahaneler bulduğunu belirtiyordu.
Üç yılın ardından, daha önce denenmemiş ittifakın “ideolojik olarak uyumsuz” olduğu konusunda geniş bir yönetimsel fikir birliği oluştuğu görülüyordu.
BDA Başkanı Rainer Dulger, Berlin’deki koalisyon reformlarının çoğunun “müzelik başarısızlıklar” olduğunu savunuyor ve “Ekonomi küçülüyor, işsizlik artıyor, Almanya yatırımcılar için cazibesini yitirdi,” diyordu.
CDU iktidarını beklerken
Dolayısıyla patronlar epeyce bir süredir Scholz döneminin sona ermesini bekliyor ve merkez sağ muhalefet CDU lideri Friedrich Merz’e bakıyor. Lindner’in “kamikaze” dalışının bununla ilgili olduğu görülüyor.
Allensbach anket ajansı tarafından görüşlerine başvurulan 500 önde gelen yönetici ve girişimcinin yüzde 73’ü Merz’in Almanya’nın bir sonraki şansölyesi olmasını destekliyor. Bu, geçen yılın aynı dönemine kıyasla neredeyse 20 puanlık bir artış demek.
CDU lideri Merz, iktidara geldiğinde Alman ekonomisi ve iş dünyası için “yeni bir çerçeve oluşturacak” Gündem 2030 vaadinde bulundu. Vaatleri arasında bürokrasiyi azaltmak ve Avrupa’nın en yüksekleri arasında yer alan enerji maliyetlerini kıtanın en düşük seviyesine indirmek de var.
Trafik lambası koalisyonu özellikle anayasal borç freni konusunda çıkmaza girerken, Merz uzlaşmanın ilk işaretlerini de verdi.
CDU lideri borç freni konusunda “manevra alanı olduğunu, fakat bunun başka yerlerde tasarruf yapılması halinde mümkün olabileceğini” söylemişti.
Şimdi, Yeşiller-SPD azınlık hükümeti, CDU’nun desteğini arıyor. Yeşil Ekonomi Bakanı Habeck önemli kararların alınamayacağı uzun bir belirsizlik dönemine girileceği uyarısında bulundu. Örneğin, 2025 federal bütçesinin önümüzdeki yılın ortasına kadar kabul edilmemesi muhtemel. Bu nedenle SPD ve Yeşiller, CDU’nun “siyasi sorumluluğuna” başvurmaya karar verdi.
Berlin’de göçmen yardımları çatlağı: FDP’li Lindner bayrak açtı
Avrupa
Tusk’tan Cumhurbaşkanı Nawrocki’ye anayasa krizinde evinde görüşme daveti

Polonya Başbakanı Donald Tusk, Anayasa Mahkemesinde başlayan idari krizin ardından Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki’yi ailesiyle birlikte Sopot’taki evine davet etti. Tusk, Noel öncesinde bir araya gelerek gerilimi doğrudan görüşmeyle aşmak istediğini kaydetti.
Polonya Başbakanı Donald Tusk, Anayasa Mahkemesi krizi devam ederken Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki’yi evinde görüşmeye davet etti.
Tusk, bu daveti Bağımsızlık Günü dolayısıyla düzenlenen törende yaptığı konuşmada duyurdu.
Başbakanlığın sosyal medya hesabından yayınlanan konuşmasında Tusk, normal şartlarda cumhurbaşkanından bir davet beklediğini dile getirdi.
Tusk, buna rağmen inisiyatif alarak Nawrocki’yi eşi, ailesi ve çocuklarıyla birlikte Sopot’taki evine çağırdığını belirtti.
Polonya Başbakanı davetinde, “Noel arifesi öncesinde ekmeğimizi bölüşelim, konuşalım” ifadesini kullandı.
Evinin küçük olduğunu ancak masada herkese yer bulunacağını kaydeden Tusk, “Eskiden olduğu gibi, bir Polonyalının bir Polonyalıyla konuştuğu gibi konuşuruz” dedi.
Tusk daha önce, kasım ayı başında da anayasa krizinin çözümü için cumhurbaşkanıyla baş başa görüşme teklif etmişti.
Polonya Anayasa Mahkemesinde yargıç Anna Korwin-Piotrowska, 30 Ekim’de Mahkeme Başkanı Bogdan Swieczkowski ile Başkanvekili Bartlomiej Sochanski’nin geçici olarak görevden uzaklaştırıldığını açıklamıştı.
Bu gelişmenin ardından mahkeme binası önünde protestocular toplanmış, polis ise Anayasa Mahkemesi yerleşkesine girmişti.
Nawrocki ertesi gün yaptığı açıklamada, gece saatlerinde Varşova’da ülkenin en yüksek yargı organlarından Anayasa Mahkemesine yönelik bir güç kullanımı ve el koyma girişimi yaşandığını savunmuştu.
Anayasa Mahkemesi etrafında patlak veren krizin tüm sorumluluğunu Başbakan Tusk’a yükleyen Nawrocki’ye hükümet kanadından tepki gelmişti.
Başbakan Tusk, cumhurbaşkanının Ulusal Güvenlik Kurulu toplantısındaki hitabını “çatışmacı” ve “gerçeklikle hiçbir bağı olmayan” sözler olarak nitelemişti.
Avrupa Birliği Komisyonu ise Anayasa Mahkemesi çevresinde yaşanan krizde Tusk’ın benimsediği tutuma destek vermişti.
Avrupa
Polonya’da “Bağımsızlık Yürüyüşü”ne on binlerce kişi katıldı

Polonya’nın 107 yıl önceki bağımsızlığı için her sene yapılan yürüyüş, Polonya ve Avrupa sağının gövde gösterisine dönüştü.
Krakow’da meydana gelen toplu silahlı saldırı nedeniyle yaşanan siyasi gerginliğin gölgesinde, aralarında Avrupa’nın dört bir yanından gelenlerin de bulunduğu binlerce aşırı sağcı destekçinin çarşamba günü yıllık yürüyüş için başkent Varşova’da toplanması üzerine, bölgeye ek polis gücü sevk edildi
Bağımsızlık Günü yürüyüşü, uzun süredir sağ partiler ile şu anda iktidarda olan “merkezciler” arasında gerginliğe neden oluyor.
Merkezciler, bu yürüyüşün ırkçılık ve antisemitizmin bir platformu olduğunu savunuyor.
Katılımcılar ise bu iddiaları reddederek, “Polonya’da ev sahibi Polonyalıdır” sloganıyla düzenlenen bu toplanmanın ulusal gururun bir ifadesi olduğunu belirtiyor.
Yürüyüşün organizatörleri, insanlara Krakow’daki saldırıyı “siyasi amaçlarla istismar etmemeleri” çağrısında bulundu.
Yürüyüş organizatörlerinin sözcüsü Rafal Buca, “Bu trajediyle bağlantılı siyasi saldırıları –ister sağdan ister soldan gelsin– kınadık,” dedi.
Organizatörler, Vox ile bağlantılı bir gençlik hareketi olan İspanya’daki Revuelta ve Macaristan’ın aşırı sağcı Mi Hazánk partisinin üyeleri de dahil olmak üzere çok sayıda farklı ülkeden milliyetçinin katılımıyla rekor bir katılım olduğunu savundular.
Binlerce kişilik bir kalabalık, bulutlu bir havada şehir merkezindeki bir meydanda toplandı; birçoğu büyük Polonya bayrakları taşıyordu.
Buca, “Yabancı başkentlerden bağımsız, egemen bir Polonya istiyoruz… Ayrıca, mümkün olduğunca tek etnili bir Polonya hayal ediyoruz,” dedi.
Polis, Varşova’nın dışından daha fazla memur görevlendirdiğini belirtti fakat sayı hakkında bilgi vermedi. Şehir merkezindeki başlangıç noktasına bitişik caddelere beton bariyerler yerleştirilirken, memurlar da çevre bölgeleri aradı.
Yetkililer, geçmişte bazı katılımcılar ile siyasi muhalifleri veya polis arasında yaşanan çatışmaların ardından yürüyüşün yapılmasını engellemeye çalışmıştı.
Organizatörler, katılımı tetikleyen şikayetler arasında, kendi deyimleriyle “kontrolsüz göç” ve Polonya Anayasa Mahkemesi’ne ilişkin tırmanan anlaşmazlıkı gösteriyor.
Buca, muhalefetin Donald Tusk hükümetine yönelttiği suçlamaları yineleyerek, “Anayasal bir kurumun zorla ele geçirilmesine tanık olduk ve bu durum çok sayıda Polonyalı grubu harekete geçirdi,” dedi.
Anayasa krizi, Ekim ayı sonunda Yargıç Anna Korwin-Piotrowska’nın Anayasa Mahkemesi Başkanı Bogdan Święczkowski ile yardımcısını, parlamentonun seçtiği yargıçların görevini yerine getirmesini engelledikleri gerekçesiyle görevden uzaklaştırmasıyla tırmandı.
Polonya Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki, bu hamleyi yasadışı bir devralma olarak kınadı ve Başbakan Tusk’tan 11 Kasım Bağımsızlık Günü’nden önce bu kararı geri almasını talep ederek, anayasal düzeni savunmak için tüm cumhurbaşkanlığı yetkilerini kullanacağı tehdidinde bulundu.
Bağımsızlık Yürüyüşü Derneği Başkanı Bartosz Malewski, Mahkeme genel merkezinin dışındaki protesto kampını ziyaret ederek, potansiyel katılımcılara, yürüyüşe daha önce hiç katılmamış, hayal kırıklığına uğramış hükümet destekçileri de dahil olmak üzere dört kişi daha getirmeleri çağrısında bulundu.
Onet tarafından yaptırılan ve SW Research tarafından gerçekleştirilen son ankete göre, ankete katılanların %47,8’i hükümetin Mahkeme’de önerdiği değişiklikler için yasal dayanağı olmadığına inanırken, %33,1’i bu değişikliklerin haklı olduğunu düşünüyor. %19,1’i ise kararsız kaldı.
Muhalefet ve Nawrocki de bu tartışmayı fırsat olarak değerlendirdi. Nawrocki cuma günü yaptığı açıklamada, “11 Kasım’da, Polonya için bu özel günde, her yıl olduğu gibi Varşova’daki Bağımsızlık Yürüyüşü’ne katılacağım,” demişti.
Bu arada, Cumartesi günü Kraków’ta meydana gelen silahlı saldırı sonrasında güvenlik endişeleri arttı. 24 yaşındaki şüpheli saldırgan, daha sonra hastanede hayatını kaybetti.
Saldırı, yürüyüşün düzenlenip düzenlenmemesinin yeniden değerlendirilmesi yönünde çağrılara yol açtı.
Eski Cumhurbaşkanı Bronisław Komorowski, benzer saldırıların tekrarlanabileceği uyarısında bulunarak kitlesel toplantıların geçici olarak kısıtlanmasını istedi.
Fakat Tusk, bir yasaklama olasılığını reddetti. Başbakan, X’te şöyle yazdı: “Kimse Bağımsızlık Yürüyüşü’nü yasaklamayı düşünmüyor.”
Bunun yerine yetkililer güvenlik önlemlerini sıkılaştırdı ve çarşamba günü Varşova’da silah ve piroteknik malzemelerin kullanımını yasakladı. Polis ayrıca Krakow saldırısının ardından benzer saldırı tehditlerini de takip ediyor.
Avrupa
Fransa’dan Almanya’ya nükleer savaş riskine karşı füze doktrini talebi

Financial Times’a göre Fransa, Rusya ile olası çatışmada Avrupa’nın istemeden nükleer savaşa sürüklenmemesi için Almanya’dan uzun menzilli füzelerin kullanım planına açıklık getirmesini istiyor. Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın 2034’e kadar 2 bin kilometre menzilli füze geliştirmeyi hedeflediği 35 milyar euroluk gizli programı kendi nükleer stratejisiyle uyumlu kılmaya çalışıyor.
Financial Times (FT) gazetesinin altı kaynağa dayandırdığı haberine göre Fransa, belirsizliğin Avrupa’yı istemeden nükleer savaşa sürükleme riski yarattığını değerlendirerek Almanya’dan Rusya ile yaşanabilecek olası bir savaşta uzun menzilli füzeleri nasıl kullanmayı planladığına açıklık getirmesini talep ediyor.
Gazeteye göre Almanya’nın uzun menzilli silah edinme çabası, Fransa cephesinde bu silahların kullanımı ve Rusya’nın vereceği karşılık konusunda soru işaretleri doğuruyor.
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, daha önce yaptığı açıklamada bu tür silahların kullanılmasının Batı’nın Rusya ile savaştığı anlamına geleceğini belirtmişti.
Paris yönetimi, Almanya ve Birleşik Krallık’ın yaklaşık 35 milyar euro maliyetli gizli füze programı Deep Precision Strike’ı (DPS) kendi nükleer stratejisiyle uyumlu hale getirmeyi amaçlıyor.
Almanya ve Birleşik Krallık, söz konusu program kapsamında 2034 yılına kadar menzili 2 bin kilometreye ulaşan bir füze geliştirmeyi hedefliyor.
The Telegraph ve Die Welt gazetelerinin temmuz ayında yazdığına göre programda alçaktan uçan seyir füzesi ile ses hızının beş katına çıkabilen hipersonik füze olmak üzere iki seçenek değerlendiriliyor.
FT, mayıs ayında yayımladığı haberde Fransa’nın da uzun menzilli füze üretimine yönelik bu programa katılmak istediğini aktarmıştı.
Gazeteye konuşan Fransız bir yetkili, Rus hedeflerine konvansiyonel silahlarla yapılacak bir saldırının “nükleer karşılığı” tetikleyebileceği bir tablonun ortaya çıkabileceği uyarısını yaptı.
Yetkili, “Rusya sinyali yanlış yorumlarsa farkına bile varmadan nükleer çatışmanın eşiğine gelinebilir” dedi.
Gazetenin aktardığına göre Berlin yönetimi, derinlikteki hedefleri vurmak amacıyla menzili 500 kilometreden 2 bin kilometrenin üzerine kadar uzanan bir dizi karadan fırlatılan füze tedarik ediyor ve geliştiriyor.
Öte yandan uzun menzilli silah edinme arayışı, bu silahların ne zaman ve nasıl kullanılabileceği ile Rusya’nın buna nasıl karşılık verebileceği yönünde soruları beraberinde getiriyor.
Fransız tarafı, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un ortaya koyduğu caydırıcılık konseptinin, ortaklarının düzenlediği saldırıların sorumluluğunu Moskova’nın Paris’e yüklemesine yol açabileceğinden endişe duyuyor.
Avrupa’ya “nükleer şemsiye” sağlamak isteyen Macron, ilkbaharda “gelişmiş nükleer caydırıcılık” konseptini önermişti.
Bu çerçevede Paris ve Berlin; konvansiyonel silahlar, füze savunması ve Fransız nükleer kapasitesi üzerine istişareler yürütecekleri bir nükleer yönetim grubu kurdu.
Almanya, 2026 yılından itibaren Fransız nükleer tatbikatlarına katılacak ve Alman temsilciler ortaklarının stratejik tesislerini ziyaret edecek.
Yetkililerden biri, “Evinize birini davet ederseniz o kişinin evi ateşe vermesinden siz sorumlu olursunuz” diye konuştu.
FT’ye konuşan kaynaklardan birine göre nükleer silaha sahip olan Fransa, kendine özgü bir nükleer dil bilgisi ve kelime dağarcığı geliştirdi.
Kaynak, “Zamanla yerleşmiş alışkanlıklarımız var. Almanlarda ise bunlar yok” ifadelerini kullandı.
Aynı kaynak sözlerini şöyle sürdürdü: “Rusya’nın sinyali asla yanlış yorumlamaması ve ters anlamaması için açık bir kamusal doktrine sahip olmak çok daha iyi olurdu.”
Üst düzey bir Alman yetkili ise Almanya’nın, Avrupa ülkelerinin “ortak bir doktrine ve tırmanma basamaklarına dair ortak bir anlayışa” ihtiyaç duyduğu görüşüne katıldığını belirtti.
Alman yetkili, “Bu kesinlikle Fransızların talep ettiği, bizim ise direndiğimiz bir konu değil” değerlendirmesini yaptı.
Yetkili ayrıca şunları kaydetti: “DPS kabiliyetlerinin edinilmesine, bunların tam olarak nasıl kullanılacağına dair ortak bir anlayışın eşlik etmesi kaçınılmazdı. Bu en başından beri açıktı.”
Alman yetkilinin açıklamasına göre müzakereler, Fransa’da nükleer stratejinin geleceğine ilişkin yürütülen iç tartışmalar nedeniyle uzadı.
Olası seçeneklerden birinin Almanya, Fransa ve Birleşik Krallık’ın ortak yaklaşımlarını ortaya koyacakları ortak bir bildiri yayımlaması olabileceği kaydediliyor.
Üst düzey bir İngiliz yetkili, “Almanya’nın stratejik kültürü hızla değişiyor ve geçmişin kalıplarına tutunmak yerine bu değişimleri benimsememiz gerektiğine yürekten inanıyoruz” görüşünü paylaştı.
Birleşik Krallık, NATO üyesi Avrupa ülkeleri arasında Fransa dışında nükleer güce sahip tek ülke olarak Almanya ile benzer görüşmeler yürütüyor.
İngiliz yetkiliye göre her iki ülke de Fransa’nın füze programına katılma ihtimalini ele alıyor.
Aynı yetkili, DPS programının temel amacının komuta merkezleri, lojistik noktalar, mühimmat depoları veya silah fabrikaları gibi tesislere saldırılar düzenleyerek düşmanın “muharebe potansiyelini” zayıflatmak olduğunu, hükümet binaları ve nükleer tesislerin ise hedef alınmadığını anlattı.
İngiliz yetkili, “Hepimiz tırmanmanın nükleer düzeye ulaşmasını engelleme gerekliliğinin farkındayız” diye vurguladı.
Amerika6 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Dünya Basını2 hafta önceGünah keçisi olarak Netanyahu
Ortadoğu2 hafta önceABD ara seçim sonrası İran’a saldırı için Körfez’i uyardı
Asya1 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını1 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Ortadoğu2 hafta önceBAE, Hürmüz’ü baypas eden yeni hattan petrol ihracatına başlayacak
Asya1 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin ücret isyanı
Ortadoğu1 hafta önceEisenkot’tan koalisyon için üç şart












