Bizi Takip Edin

Diplomasi

İran savaşı, Rusya-BAE ilişkilerini nasıl etkiledi?

Yayınlanma

Y. M. Primakov Dış Politika İşbirliği Merkezinin hazırladığı “Bölgesel Kriz Koşullarında Rusya ve BAE’nin Dış Politika Sinerjisi: Fırsatlar ve Riskler” başlıklı raporda, İran’daki savaş ile Basra Körfezi ülkelerine yönelik saldırıların Rusya ve BAE arasındaki stratejik ortaklığı sınadığı, ancak ekonomik temellerini sarsmadığı belirtiliyor.

Raporun yazarı, HSE Üniversitesi Afrika Araştırmaları Merkezi Uzmanı Andrey Şelkovnikov, mevcut koşullarda alternatif lojistik güzergahların geliştirilmesi ile İran’ın savaş sonrası yeniden inşasına ortak katılımın umut vadeden işbirliği alanları olabileceğini değerlendiriyor.

Moskova ile Abu Dabi ortaklığını ayakta tutan ve sarsan etkenler

Rapor yazarına göre Rusya-BAE ilişkileri, “elli yıllık diplomatik tarihinin en dinamik dönemlerinden birini” yaşıyor. BAE Devlet Başkanı Muhammed bin Zayid, altı ay içinde ikinci, 2022 başından bu yana ise beşinci kez olmak üzere Ocak 2026’da Moskova’yı ziyaret etti. İki ülke yalnızca son bir yılda hizmet ve yatırım ticareti, Avrasya Ekonomik Birliği (AEB) ile BAE arasındaki ekonomik ortaklık ve çifte vergilendirmenin önlenmesine dair anlaşmaları imzaladı.

Ekonomik Kalkınma Bakanı Maksim Reşetnikov’un verilerine göre 2024 yılında karşılıklı yatırımlar 40 milyar doları aştı; bunun 17 milyar dolarını Emirlikler’in Rusya’daki, 25 milyar dolardan fazlasını ise Rusya’nın BAE ekonomisindeki yatırımları oluşturdu. 2025 yılı ticaret hacmi 12 milyar doların üzerine çıkarak salgın öncesi 2019 seviyesinin (3,5 milyar dolar) yaklaşık dört katına ulaştı. Taraflar bu rakamı beş yıl içinde ikiye katlamayı hedefliyor. Rus tarım ürünleri, teknoloji ve hizmet ihracatının katkısıyla petrol dışı ticaret dört kattan fazla arttı. Emirlikler ayrıca yaptırım koşullarında Rus iş dünyası için önemli bir merkez haline geldi.

Yazar, iki ülke arasındaki siyasi yakınlığı çok kutuplu bir dünya düzenine yönelik ortak yönelime bağlıyor. BAE, Ocak 2024’te BRICS’e katıldı, Şanghay İşbirliği Örgütü’nün diyalog ortağı statüsünü aldı ve AEB ile işbirliğini genişletiyor. Batı’nın Rusya’ya uyguladığı yaptırımlara katılmayan Emirlikler, Ukrayna ihtilafında tarafsız bir tutum takındı. Özellikle esir değişimlerine defalarca aracılık eden BAE, 2026 başında Abu Dabi’de Rusya, ABD ve Ukrayna arasında güvenliğe odaklanan üçlü görüşmelere ev sahipliği yaptı.

Ancak İran çevresindeki çatışmaların başlamasıyla birlikte Moskova ile Abu Dabi ilişkilerinde belirgin bir asimetri ortaya çıktı. Raporda şu değerlendirmeye yer veriliyor: “BAE için İran ulusal güvenliğe yönelik temel bir tehdit niteliği taşırken, Rusya kendi tutumunu hem Tahran ile hem de Moskova’nın bölgedeki stratejik ortakları olan Arap ülkeleriyle ilişkilerini korumayı öngören daha geniş bir stratejik denge zaviyesinden şekillendiriyor.”

ABD ve İsrail, 28 Şubat 2026’da İran’a karşı savaş başlattı. Washington savaşın hedeflerini; İran’ın füze kapasitesini ve askeri altyapısını imha etmek, deniz kuvvetlerini zayıflatmak ve Tahran’ın nükleer silah edinmesini engellemek olarak açıkladı. İlk saldırılarda Dini Lider Ayetullah Ali Hamaney ile çok sayıda üst düzey yetkili ve asker hayatını kaybetti. Tahran bu saldırılara İsrail’e, Amerikan tesislerine ve Körfez ülkelerinin enerji altyapısına yönelik yoğun füze ve İHA saldırılarıyla karşılık verdi; Hürmüz Boğazı’ndaki deniz trafiğini ise fiilen durma noktasına getirdi. Taraflar nisan başında Pakistan’ın arabuluculuğunda geçici bir ateşkese vardı; haziran ayında ise 60 günlük bir mutabakat zaptı üzerinde uzlaştı. Resmi geçerliliği 18 Ağustos’ta sona eren bu metne rağmen çatışmalar temmuz ayı başlarında yeniden alevlendi.

Körfez bölgesinde saldırılardan en çok etkilenen ülkelerin başında gelen BAE, çatışmanın henüz ilk ayında 2 bini aşkın saldırının hedefi oldu. Abu Dabi, Dubai, Şarika ve Füceyre’deki turistik mahalleler, oteller, havalimanları ve petrol tesisleri zarar gördü. Bu gelişmelerin ortasında BAE, 1 Mayıs itibarıyla OPEC ve OPEC+ grubundan ayrıldı (Abu Dabi bu kararı resmi olarak uzun vadeli enerji stratejisiyle gerekçelendirdi). BAE, 18 Ağustos’ta İran’ı topraklarına balistik füze fırlatma girişiminde bulunmakla suçladı. İddiaları reddeden Tahran’ın bu tutumuna karşılık Abu Dabi, İslam Cumhuriyeti ile yürütülen tüm ticari ve mali işlemleri süresiz olarak durdurdu.

Çatışmaya dair görüş ayrılıkları Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyindeki oylamalara da yansıdı. Rusya ve Çin, İran’ın Basra Körfezi ülkelerine yönelik saldırılarını kınayan karar tasarısında çekimser oy kullanırken, nisan ayında Bahreyn’in Hürmüz Boğazı’nda uluslararası güçlerin seyrüsefer güvenliğini sağlamasına yetki tanıyan tasarısını veto etti (Emirlikler her iki belgenin hazırlanmasında da yer almıştı). Raporda, Arap ülkelerinin bu tutumu çelişkili duygularla karşıladığı belirtiliyor: Bölge başkentleri Rusya’nın İran ile ilişkilerindeki stratejik çıkarlarını anlasa da Moskova’dan Tahran üzerinde daha sert bir baskı kurmasını bekliyor. Şelkovnikov, Batılı ülkelerin Rusya’nın İran’a istihbarat desteği sağladığı yönündeki iddialarının (Rus tarafı bunları reddediyor) durumu daha da karmaşıklaştırdığını ifade ediyor.

Ukrayna ile BAE arasında insansız hava araçlarıyla mücadele tecrübesinin paylaşımı da dahil olmak üzere güvenlik ve savunma alanında varılan mutabakat, ikili ilişkilerde yeni bir pürüz yarattı. Uzman, “Bu yakınlaşma, Emirlikler’in tarafsızlığına gölge düşürebileceği için Abu Dabi’nin Rusya-Ukrayna arasındaki arabuluculuk rolü açısından riskler barındırıyor” değerlendirmesinde bulunuyor. Şelkovnikov ayrıca Rusya’nın da balistik füzelere ve İHA’lara karşı koyabilmeleri için Körfez ülkelerine hava savunma sistemleri tedarik edebileceğini vurguluyor.

Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy, Mart 2026’nın sonunda Basra Körfezi ülkelerini kapsayan bir tura çıkarak Suudi Arabistan, BAE ve Katar ile savunma alanında uzun vadeli işbirlikleri konusunda anlaştı. 27 Mart’ta Riyad ile bir mutabakat zaptı, ertesi gün ise Doha ile hükümetler arası bir anlaşma imzalandı. Aynı gün Emirlikler ile güvenlik konularında mutabakata vardıklarını bildiren Zelenskiy, ayrıntıların netleştirilmekte olduğunu belirtti. Nisan ayı sonunda Ukrayna Devlet Başkanı, her üç ülkeyle de “Drone Deal” adı verilen on yıllık anlaşmaların imzalandığını duyurdu. Zelenskiy’nin açıklamasına göre bu anlaşmalar; kritik altyapının yoğun saldırılara karşı korunması deneyiminin aktarılmasını, insansız hava araçlarının, hava savunma sistemlerinin ve elektronik harp teçhizatının ortaklaşa geliştirilip üretilmesini kapsıyor.

Rusya ve BAE’nin önünde hangi fırsatlar var?

İran etrafındaki kriz, Moskova’nın 1990’lardan bu yana savunduğu Basra Körfezi Bölgesinde Kolektif Güvenlik Konsepti’ne olan ihtiyacı artırdığı kadar bu girişimin hayata geçirilmesini de zorlaştırıyor. Muhtelif zamanlarda güncellenen belgenin son hali, Temmuz 2026’da Rusya Dışişleri Bakanlığının internet sitesinde yayımlandı. Tasarı; askerler arasında doğrudan iletişim hatlarının kurulmasını, silahsızlandırılmış bölgelerin tesisini de içeren silah kontrol anlaşmalarını ve Körfez ülkelerinin topraklarını komşularına saldırmak amacıyla üçüncü tarafların kullanımına açmamasını öngörüyor.

İran’ın Körfez İşbirliği Konseyi üyesi altı ülkeye ve Irak’a yönelttiği yoğun saldırılar, ABD ile yapılan ikili savunma anlaşmalarına dayalı güvenlik mimarisinin kırılganlığını gözler önüne serdi. Yazarın değerlendirmesine göre Arap monarşilerinin topraklarındaki Amerikan üsleri, bir koruma kalkanı olmaktan ziyade İran saldırılarının açık hedefine dönüştü. Bu tabloda Rusya, Ortadoğulu ortaklarına kendi güvenlik girişimini yeniden hatırlatsa da bu yaklaşım çeşitli engellerle karşılaşıyor. Umman dışındaki Arap ülkelerinin İran’a duyduğu güven sarsılmış durumda; dahası, Rusya’nın Tahran’a destek olarak yorumlanabilecek her adımı ihtiyatla karşılanıyor. Yine de BAE, İran’a yönelik sert söylemlerine rağmen diyalog kapısını tümüyle kapatmıyor ve bölgede kalıcı güvenliğin geçici önlemlerle değil, kapsamlı bir siyasi çözümle sağlanabileceğini vurguluyor.

Şelkovnikov’a göre Moskova’nın önünde çözülmesi gereken birkaç temel mesele bulunuyor: Tahran ile kurulan iletişim kanallarının askeri eylemleri desteklemeye değil, gerilimi düşürmeye hizmet ettiğini Arap ortaklara inandırıcı biçimde aktarmak, güvenlik konseptini değişen askeri gerçekliklere uyarlamak ve İran ile Körfez monarşileri arasındaki güven bunalımının on yıllar boyunca sürebileceğini hesaba katmak. Raporda, “Rusya’nın çatışmaya müdahil olmama çizgisini kararlılıkla sürdürmesi ve kendisini siyasi çözümü kolaylaştıran bir aktör olarak konumlandırmaya odaklanması yerinde bir adım olacaktır” ifadelerine yer veriliyor. Yazara göre Rusya bu arabuluculuk rolünü; insani koridorların açılmasına katkı sunmak, Hürmüz Boğazı’ndaki ablukanın kaldırılmasına yönelik diplomatik çabalarda yer almak ve tüm tarafların çıkarlarını gözeten müzakere zeminleri oluşturmak gibi somut adımlarla güçlendirebilir.

Raporun yazarı, ortaklığın büyüme gösterebileceği somut alanların başında ekonomiyi görüyor. Savaştan önce küresel petrol ihracatının yaklaşık yüzde 20’sinin geçtiği Hürmüz Boğazı’nda yaşanan kriz, Rusya ve BAE’nin petrol piyasasındaki eşgüdümünün önemini artırdı; nitekim yalnızca Mart 2026’da petrol fiyatları yüzde 50 oranında sıçrama kaydetti. Henüz tam potansiyeline ulaşmamış olsa da lojistik, umut vadeden bir alan olmayı sürdürüyor. Şelkovnikov, Rosatom ile BAE merkezli liman işletmecisi DP World arasında, Kuzey Deniz Yolu üzerinden transit taşımacılığın geliştirilmesini de içeren liman altyapısı yatırımlarına dair mutabakatı hatırlatıyor. Hürmüz Boğazı’ndaki krizin ve Kızıldeniz’deki gerginliğin sürdüğü bir ortamda uzmana göre Rusya ve BAE, Afrika’daki ulaştırma koridorlarını ortaklaşa geliştirebilir; bağlantılı liman ve depolama altyapılarına yatırım yapabilir. Uzman, “Ulaştırma ve lojistik boyutundaki işbirliği potansiyeli Orta Asya ve Kafkasya’da da mevcut; zira AEB’nin ulaştırma projeleri BAE’nin küresel lojistik ağıyla bütünleştirilebilir” tespitinde bulunuyor.

Bir diğer mühim istikamet ise dijitalleşme olarak öne çıkıyor. Yandex dahil olmak üzere Rus şirketleri BAE pazarında faaliyet gösteriyor; ancak Moskova’nın burada BAE’nin ABD ve Çin ile kurduğu teknolojik ortaklıklarla rekabet etmesi gerekecek. Şelkovnikov, “Genişleyen teknoloji işbirliği; büyük veri işleme, siber güvenlik, finansal teknolojiler ve akıllı şehirlerin dijital altyapısı alanlarındaki ortak projeleri kapsayabilir” diyor.

Daha uzun vadede, Ortadoğu’daki çatışmanın çözüme kavuşmasının ardından raporun yazarı, Rusya ve BAE’nin İran altyapısının yeniden inşasına birlikte katılmasını öneriyor. Bu adım yalnızca gerilimin düşürülmesini pekiştirmekle kalmayacak; aynı zamanda bölgede kalıcı bir güvenlik mimarisinin vazgeçilmez şartı sayılan Arap ülkeleri ile Tahran arasındaki güvenin kademeli olarak yeniden tesis edilmesine de yardımcı olacaktır. Rapor şu tespitle noktalanıyor: “Enerji, lojistik, teknoloji ve insani yardım alanlarındaki işbirlikleri, mevcut krizin yarattığı tüm güçlüklere rağmen ortaklığı ayakta tutabilecek ve geliştirebilecek temel doğrultulardır.”

Diplomasi

“İran’ın komşuları, ABD’nin baskı politikalarına katılmaya gönüllü değil”

Yayınlanma

ABD’nin İran’ı iktisadi olarak boğma kampanyasına Irak, Pakistan ve Türkiye gibi komşuları dahil olmakta isteksiz.

ABD’nin ablukasının ilk adımı, İran’ın limanlarına uygulanan ve deniz yoluyla ticareti kesintiye uğratan bir deniz ablukası oldu.

Ardından, ülkenin hava taşımacılığı ağının büyük bir kısmını durma noktasına getiren bir dizi yeni yaptırım geldi.

Şimdi ise ABD, İran’ın son ekonomik damarını, yani kara yollarını hedef alıyor ama bu noktada Washington bir sorunla karşı karşıya kaldı.

New York Times’a (NYT) konuşan üç Iraklı yetkili ve bir ABD’li yetkiliye göre, ABD’li yetkililer haftalarca İran’ın komşu ülkelerine diplomatik baskı uygulayarak sınır geçişlerini kapatmalarını sağlamaya çalıştılar ama başarısız oldular.

Başta Türkiye, Irak ve Pakistan olmak üzere bu komşu ülkeler, kendilerine de Tahran kadar zarar verebileceğini söyledikleri ABD politikalarına karşı giderek daha temkinli ve hoşnutsuz hale geliyorlar.

Bu nedenle geçen cumartesi günü ABD ordusu da bu çabaya katılarak, “İran’ın kara sınırları ve Hazar Denizi üzerinden gelişmiş silah sistemlerinin, çift kullanımlı teknolojilerin, yaptırım kapsamındaki malzemelerin ve yasadışı gelir akışlarının hareketini önlemek” amacıyla kurulduğunu belirttiği Iron Gate (Demir Kapı) Görev Gücü’nü duyurdu.

Görev gücünün pratikte nasıl işleyeceği belirsiz ve Orta Doğu’daki askeri operasyonları denetleyen CENTCOM’un böylesi bir iktisadi ve güvenlik kampanyasını yürütmesi alışılmadık bir durum.

Eski ABD askeri yetkilileri ve analistler, bu hamlenin muhtemelen savaş sırasında zaten İran’a odaklanmış olan CENTCOM’un istihbarat yeteneklerinden ve kaynaklarından yararlanmayı amaçladığını söylüyor.

CENTCOM’un, kara yollarını kesintiye uğratmak amacıyla diplomatlar, kara para aklamayla mücadele birimleri ve istihbarat teşkilatları arasında daha önce koordinasyonsuz yürütülen çabaların odaklanmasını ve organizasyonunu daha da keskinleştirebileceğini belirttiler.

İran’ın en büyük sınır ötesi ticaret ortaklarından biri olan Irak için, ABD’nin bu son girişimi özellikle tehlikeli olabilir.

Iraklılar, tam olarak kontrol edemedikleri 1600 kilometreye yakın engebeli sınır boyunca kaçakçılık şebekeleri ve militanlar arasında karışıklık çıkmasından korkuyor.

CENTCOM yaptığı açıklamada, görev gücünün Florida’da konuşlanmış 20 sivil ve askeri personelden oluşacağını belirtti.

Operasyonel konuları tartışmak üzere isminin açıklanmaması koşuluyla konuşan bir Amerikan askeri yetkili, askeri operasyonlar yürütmeyeceklerini, bunun yerine komşu ülkeleri kendi ordularını kullanarak yasadışı veya yaptırım kapsamındaki ticareti durdurmaya zorlayabileceklerini söyledi.

Demir Kapı Görev Gücü’nün ne kadar etkili olacağı henüz belli değil ama Biden yönetimi döneminde Pentagon’un eski Orta Doğu sorumlusu Dana Stroul, bunun “her şeyi içeren” bir strateji olduğunu söyledi.

Stroul, bu stratejinin amacının “İran rejiminin yaptırımları ve deniz ablukasını aşmak için kullandığı tüm basınç tahliye vanalarını sıkıştırmak” olduğunu belirtti.

Komşu ülkelerle yürütülen görüşmelere aşina olan ABD’li yetkili, sınırın her iki tarafındaki işletmeler ve halk için hayati önem taşıyan kaçakçılık ve ticaret yollarını kesmeleri halinde “iç ayaklanma” yaşanacağına dair endişelerini dile getirenlerin çok olduğunu belirtti.

Yetkili, ABD’nin son dönemdeki çabalarının bölgesel müttefikleri arasında hoşnutsuzluk yarattığını ifade etti.

Bu ülkelerin birçoğu, Şubat ayında İsrail ile İran arasında bir savaş başlatılmaması yönündeki taleplerini görmezden gelen Washington’a karşı zaten öfkeliydi; zira bu çatışmada iktisadi kayıplara uğramış ve maddi tahribata maruz kalmışlardı.

“Iron Gate” operasyonunun duyurulmasından bu yana, yönetim yetkilileri, bu iktisadi ablukanın yeni saldırıları gereksiz kıldığını savunuyorlar.

Dışişleri Bakanı Marco Rubio, salı günü Paris’te düzenlenen G7 toplantısının ardından gazetecilere yaptığı açıklamada, “Şu anda İran’a uygulanan iktisadi baskı olağanüstü boyutta. Aynı hedefe iktisadi yollarla ulaşıyorsak, askeri saldırılar düzenlememize gerek yok,” dedi.

Analistler ve diplomatlar, Irak, Türkiye ve Pakistan’ın şu ana kadar ABD’nin çabalarının odak noktası olduğunu belirtiyorlar.

Türkiye’nin sınır politikalarını değiştirmeyi büyük ölçüde reddettiğini, Irak’ın ise her iki tarafı da yatıştırmak için çaba gösterdiği belirtiliyor.

Üç Iraklı yetkiliden ikisine göre, Irak yönetimi, özel temsilci Thomas Barrack da dahil olmak üzere ABD’li diplomatlarla haftalık görüşmeler düzenliyor.

Yetkililer, Irak’tan İran ile olan sınır geçişlerinin ikisi hariç hepsini kapatmasının istendiğini belirtti.

Bağdat şu ana kadar bunu reddetti ama ABD’nin taleplerine bir jest olarak bir veya iki sınır geçişini geçici olarak kapattı.

Iraklı yetkililer kamuoyuna yaptıkları açıklamalarda, sınırdaki kara para aklama ve silah kaçakçılığını önlemeye yardımcı olacak izleme ve güvenlik önlemlerini güçlendirmek amacıyla bu kapatmaların yapıldığını belirttiler.

Analistlere göre, İran ile yıllık resmi ticaret hacmi 3 milyar dolar olan Pakistan, son haftalarda İran ile olan bazı sınır geçişlerini açıp kapatarak Irak’a benzer bir yaklaşım benimsemiş olabilir.

Pakistanlı yetkililer, son dönemde sınır geçişlerinin kapatılmasının güvenlik sorunları ya da yeni elektronik ithalat süreçlerinin uygulanmasından kaynaklandığını belirtmişlerdi.

Fakat İranlı yetkililer, bu adımın ülkelerine yönelik ABD yaptırımlarıyla bağlantılı olduğunu söylüyor.

Tahran Ticaret Odası Ulaştırma Komisyonu Başkanı Peyman Sanandaji, İran’ın Mehr Haber Ajansı’na verdiği demeçte, “İran’la ilgili bankacılık kısıtlamalarının” “İran’ın Pakistan’a yaptığı ihracatı fiilen durdurma” riski taşıdığını belirtti.

İran şu anda bu ülkelere kendi baskısını uygulamak için hızlı adımlar atıyor ve onlara ABD’nin taleplerine boyun eğmemelerini söylüyor.

İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, geçen ay yaptığı ve ABD’nin ülkeleri ticareti durdurmaya zorlama çabalarını eleştirdiği bir konuşmada, “Biz de komşu ülkelerle çabalarımızı sürdürüyor ve onlarla görüşmelerimizi devam ettiriyoruz. Başarılı olacağımızı umuyoruz,” demişti.

İran hükümetinin lehine olan bir faktör, Çin ve Rusya gibi güçlü bölgesel aktörlerin varlığı ve bu ülkeler de İran ile işbirliği yapmaya hâlâ istekli.

Salı günü İran Dışişleri Bakan Yardımcısı, “ABD’nin tek taraflı eylemlerine ve sözde Demir Kapı planına nasıl karşı koyulacağını” görüşmek üzere İran’daki Rus büyükelçisiyle bir toplantı yaptığını duyurdu.

Avrupa Dış İlişkiler Konseyi’nde (ECFR) İran uzmanı olan Ellie Geranmayeh, İran’ın komşuları üzerinde iktisadi baskı uygulayabileceğini belirtti. Örneğin Pakistan, İran’dan yaptığı yakıt ithalatına, özellikle de sıvı petrol gazına büyük ölçüde bağımlı.

Öte yandan Irak, elektrik şebekesini beslemek için kullandığı gazın üçte birinden fazlasını İran’dan temin ediyor.

Tahran’ın son yıllarda (genellikle Bağdat’ın ödeme yapmasını engelleyen ABD yaptırımları nedeniyle) bu tedarikleri kesmesi, büyük çaplı elektrik kesintilerine ve sokak protestolarına yol açmıştı.

Geranmayeh, ABD ara seçim sonuçlarının İran’a karşı yürütülen savaşa o kadar sert bir tepki olarak algılandığını, bu nedenle bölge ülkelerinin ABD’nin taleplerini görmezden gelmeyi tercih edebileceklerini belirtti.

Geranmayeh, “ABD şu anda öngörülemez ve bazı durumlarda güvenilmez bir müttefik. İran onların komşusu olacak; İran’la ömür boyu başa çıkmak zorunda olduklarını biliyorlar,” dedi.

Okumaya Devam Et

Diplomasi

IEA küresel petrol piyasasında yeniden arz fazlası öngörüyor

Yayınlanma

Uluslararası Enerji Ajansı (IEA), küresel petrol piyasasının 2026’nın son çeyreğinde yeniden arz fazlasına geçeceğini ve 2027’de bu fazlanın büyüyeceğini öngörüyor. Ekimde günlük 105,4 milyon varile çıkan arzın, yıl genelinde günlük 102,3 milyon varile gerilemesi beklenen talebi aştığı kaydedildi.

Uluslararası Enerji Ajansının (IEA) kasım ayı raporuna göre küresel petrol piyasası, 2026’nın dördüncü çeyreği sonunda yeniden arz fazlası verecek.

Basra Körfezi ülkelerinden yapılan sevkiyatlar talepten daha hızlı toparlanıyor.

İran’daki savaşın başlamasından bu yana ilk kez ekim ayında arz, tüketimin üzerine çıktı.

Ajans, 2027’de arz fazlasının daha da büyüyeceğini öngörüyor.

Küresel arz artarken talep geriliyor

Ekim ayında küresel petrol arzı eylüle kıyasla günlük 2,3 milyon varil artarak 105,4 milyon varile ulaştı.

Arzda ağustostan bu yana kaydedilen toplam artış ise günlük 5,3 milyon varil oldu.

Buna rağmen IEA, 2026 yılı genelinde küresel petrol talebinin 2025’e göre günlük 2,7 milyon varil azalarak 102,3 milyon varile gerilemesini bekliyor.

Basra Körfezi ülkelerinden petrol ürünleri ile sıvılaştırılmış hidrokarbon gazları (LPG) sevkiyatındaki aksaklıklar ve yüksek akaryakıt fiyatları tüketimi baskılıyor.

Ajansın tahminine göre 2027’de talep günlük 2 milyon varil yükselirken, arz günlük 6,6 milyon varil artışla 108,1 milyon varile çıkacak.

Tüketimdeki artışın yaklaşık yüzde 80’ini sıvılaştırılmış hidrokarbon gazları, etan ve nafta gibi petrokimya hammaddeleri karşılayacak.

Yüksek fiyatlar, elektrikli araçların yaygınlaşması ve araçların yakıt verimliliğinin artması nedeniyle otomobil yakıtı talebindeki toparlanma sınırlı kalacak.

Denizdeki stoklar artarken fiyatlar geriledi

IEA’nın takip ettiği küresel petrol stokları hazirandan bu yana ilk kez ekimde 52 milyon varil yükseldi.

Tankerlerdeki petrol miktarı 86 milyon varil artarken, kara depolarındaki stoklar düşüşünü sürdürerek en az 2016’dan bu yana en düşük seviyesinde kaldı.

Sevkiyatlardaki toparlanmayla birlikte Kuzey Denizi petrolü North Sea Dated’in varil fiyatı, ekim başındaki 136 dolarlık zirveden raporun hazırlandığı tarihte yüzde 32 düşüşle 93 dolara indi.

Diğer taraftan IEA, gemilere yönelik süren saldırıların taşımacılık güvenliğini tehdit ettiği ve sevkiyatların toparlanmasını sekteye uğratabileceği uyarısında bulundu.

Okumaya Devam Et

Diplomasi

Starshield kısıtlamaları cephede Ukrayna’nın belini büktü

Yayınlanma

Axios’un Ukraynalı bir askeri kaynağa dayandırdığı habere göre, Starlink’in askeri versiyonu Starshield’de üç gündür yaşanan kısıtlamalar nedeniyle cephedeki görevlerin tamamı başarısız oluyor. Saatte 160 kilometrenin üzerinde uçan insansız hava araçlarının bağlantısı kesiliyor.

Ukrayna’nın, Starlink uydu internet sisteminin askeri versiyonu Starshield’in çalışmasında üst üste üçüncü gündür kısıtlamalarla karşılaştığı bildirildi.

Axios’un Ukraynalı bir askeri kaynağa dayandırdığı haberine göre, kısıtlamalar cephedeki görevleri tamamen aksatıyor.

Durumu aktaran kaynak, “İlk gün yüzde 10, ikinci gün yüzde 50 kısıtlama vardı, bugün ise kısıtlamalar nedeniyle görevlerin yüzde 100’ü başarısız oluyor” dedi.

Ukrayna’nın Washington Geçici Maslahatgüzarı Denis Sennik de insansız hava araçlarının (İHA) saatte 160 kilometrenin üzerinde bir hızla uçtuğunda bağlantısının kesildiğini anlattı.

Sennik, “Şu anda SpaceX veya Pentagon’dan bir açıklamamız yok” diye konuştu.

SpaceX kısıtlama iddialarını reddetti

Starlink ve askeri versiyonunun sahibi olan SpaceX ise kısıtlama getirildiği yönündeki haberleri yalanladı.

Şirketin temsilcisi, “Bu doğru değil. Hiçbir değişiklik olmadı” ifadesini kullandı.

Uydu internetinin yavaşladığını ilk olarak bir gün önce Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenskiy duyurmuştu.

Zelenskiy, kısıtlamaların tüm cephe hattı boyunca ve Rusya ordusunun kontrolündeki topraklarda uygulandığını belirterek, kısıtlamaların ordunun Rus jet İHA’larını önleme kapasitesini etkilediğini vurgulamıştı.

Ukrayna lideri bu açıklamayı, ABD Başkanı’nın özel temsilcileri Steve Witkoff ve Jared Kushner’in Moskova’da Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile yapacağı görüşme öncesinde yaptı.

Ukraynalı Fire Point, Starshield kısıtlamalarını aşacak yöntem buldu

Ekim ayında da benzer hız kısıtlamaları yaşanmıştı

Ukrayna ordusu, ekim ortasında da Starlink’in askeri versiyonunun çalışmasında ilk kez sorunlar yaşadığını bildirmiş, uydu internetinin saatte 130 ila 160 kilometre hızdaki İHA’larda devre dışı kaldığını aktarmıştı.

O dönemde de Ukrayna İHA’larının kullanımı kısıtlanmış ve bir dizi operasyon aksamıştı.

Zelenskiy, o süreçte askerlerin yaklaşık 2 bin önleme İHA’sını fırlatamadığını kaydetmişti.

The Economist ise uydu internetini yavaşlatma talimatını SpaceX’in başındaki isim Elon Musk’ın, Ukrayna’nın Rus petrol rafinerilerine düzenlediği saldırılar nedeniyle verdiğini yazmıştı.

ABD Başkanı Donald Trump, kendisinin veya Musk’ın Ukrayna’nın Starlink’e erişimini kısıtladığını yalanlamıştı.

Musk daha sonra Kiev’i hizmeti saldırı amaçlı kullanmakla suçlamış ancak Starshield’in ABD hükümetinin kontrolünde olduğunu vurgulamıştı.

Trump, 22 Ekim’de SpaceX’in Kiev’in Starlink’e tam erişimini yeniden sağladığını bildirmişti.

O dönem Rus petrol rafinerilerine saldırı düzenlemeyen Ukrayna, ekim sonunda düzenli saldırılara geri dönerek son iki haftada en az 9 tesisi vurdu.

ABD’de Demokratlar Ukrayna’daki Starshield kesintisi için delil topluyor

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English