Avrupa
AfD kongresi toplandı: ‘Völkisch’ ideolojisinin konsolidasyonu mu?

Almanya’da anketlerde hızlı bir yükselişle ikinci parti konumuna yükselen sağcı Almanya için Alternatif (AFD) yıllık kongresini ülkenin doğusundaki Magdeburg’da topladı. AfD, doğu Almanya’da anketlerde birinci parti olarak görünüyor.
6 Ağustos’a kadar sürece kongrede, AfD’nin 2024 yılında yapılacak Avrupa Parlamentosu (AP) seçimlerine katılacak listesi de onaylandı. Eski CDU’lu Saksonya Milletvekili Maximilian Krah, partinin 2024 listesinde birinci sırayı aldı. AfD’nin üst düzey yöneticileri ve partinin AP’de içinde yer aldığı Kimlik ve Demokrasi (ID) grubu arasında pek sevilmeyen fakat parti tabanı arasında popüler olan Krah, şu anda AB müfettişleri tarafından bir dolandırıcılık soruşturmasının konusu ve NATO’ya yönelik eleştirileri ve Rusya ve hatta Çin’e karşı uzlaşmacı tutumuyla tanınıyor. ID grubundaki üyeliği de askıya alınan Krah, Fransa Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ID üyesi Ulusal Birlik lideri Marine Le Pen yerine Éric Zemmour’a destek vermişti.
Krah defalarca masum olduğunu ve ‘savaş karşıtı’ görüşleri nedeniyle ‘organize bir karalama kampanyası’nın hedefi olduğunu savunsa da, bu yılın başlarında Çinli bir milletvekili yardımcısının ‘şüpheli faaliyetleri’ nedeniyle AfD’li arkadaşlarının eleştirilerine maruz kalmıştı.
Öte yandan Krah’ın parti içinde sevildiği anlaşılıyor. Maximilan Krah yüzde 65 oy oranıyla kongrede AP seçimlerinin birinci adayı olarak seçildi. Krah’ın etnomilliyetçi ‘völkisch’ düşüncesine sahip olmakla birlikte kendisini ‘weltläufig’ (küresel uyumluluk) olarak da nitelendirdiğine dikkat çekiliyor. AfD vekilinin, değeri 10 bin avrodan fazla bir Rolex takmaktan hoşlandığı da medyada dolaşan dedikodular arasında. Krah, Höcke’nin yanı sıra parti lideri Chrupalla’nın da desteğini alıyor.
Kongreden ID’ye üyelik kararı
Kongre, cuma günkü oylamada ID’ye katılma kararını da onayladı.
Eski Bundestag üyesi Roland Hartwig, “Avrupa Birliği demokratik olmayan bir yapıdır ve reform yapma kabiliyeti yoktur, AB projesi başarısız olmuştur,” dese de, ID’ye katılmakla Federal Yürütme Kurulu’nun artık diğer ülkelerden müttefiklerle birlikte ‘AB’nin varsayımları ve beceriksizliği’ ile içeriden mücadele etmek için yeni bir yaklaşım önerdiğini söyledi.
ID, Avusturyalı FPÖ ve Marine Le Pen liderliğindeki Fransız Ulusal Birlik ve İtalyan Lega gibi partileri içeriyor. Hartwig, katılımdan sonra bile AfD’nin tamamen özerk bir Alman partisi olarak kalacağını söyledi. ID programı AfD’nin pozisyonlarıyla örtüşüyor, ‘ulus devletlerin egemenliği’ vurgulanıyor.
Federal Yürütme Kurulu’nun büyük bir çoğunlukla kabul ettiği önergede şu ifadeler yer alıyor: “ID üyeleri, herkesin Avrupa’da benzersiz olan kendine özgü ekonomik, sosyal, kültürel ve bölgesel modellerini savunma hakkını tanır ve AfD’nin Avrupalı kardeş partileriyle daha ileri düzeyde ağ kurmak için çok uygun bir platformdur.”
ID ayrıca AB bütçesinden de fon alıyor.
Öte yandan parti içinden ID’ye üyeliğe itirazlar da geldi. Baden-Württemberg’deki AfD eyalet derneğinin eş başkanı Emil Sänze, ID’nin kötü bir fikir olduğunu söyledi ve “Güvenilirliğimizi kaybediyoruz,” uyarısında bulundu.
Parti içi kişisel fay hatları
Öte yandan Krah meselesinin buzdağının yalnızca görünen yüzü olduğu düşünülüyor. AB ve NATO’ya bakıştan AP seçimleri ile CDU ile koalisyona kadar bir dizi başlıkta, parti içindeki bölgesel ve ideolojik farklılaşmaların kongrede belirginleşeceği öne sürülüyor.
Kongrede AP listesi için, Thüringen AfD lideri ve partinin ‘şahin’ kanadından olduğu ileri sürülen Björn Höcke, kürsüden René Aust’u aday olarak gösterirken, Saksonya’nın bölgesel lideri ve aynı zamanda ‘völkisch’ akımının bir üyesi olan Jörg Urban mikrofonu aldı ve Baden-Württemberg’den Martina Böswald’ı rakip aday olarak önerdi. Bunun Höcke ile Urban arasında bir ‘savaş ilanı’ olduğu düşünülüyor.
Örneğin Krah’ın son yayınlanan ve Nazi hukukçusu Carl Schmitt’e olumlu atıfların yer aldığı kitabına yönelik bir eleştiri yayınlayan partidaşı Gegner Norbert Kleinwächter, ismi geçmeden Krah’ın ‘pislik’ sataşmalarına maruz kaldı.
Öte yandan, kongrede partinin daha ‘radikal’ sayılan ‘völkisch’ ekibinin kontrolüne girdiği de öne sürülüyor. Höcke de Urban da aynı kanada dahil ama şimdi bu ekip içindeki kişisel ayrılıklar da ön plana çıkıyor.
‘Avrupa Kalesi’, ‘Dexit’ (‘Deutschland exit’, Almanya’nın AB’den ayrılması), AB’nin feshi veya reforme edilmesi gibi çeşitli fikirler arasında kesin bir birlik ise sağlanamamış görünüyor. Üzerinde fikir birliğine varılan tek politika, şimdilik göçün engellenmesi.
Ayrıca delegelerin gelecek yılki Avrupa seçimlerine girecek NATO karşıtı adayları seçmesiyle parti içindeki Atlantik karşıtı grupların zaferinin de perçinlendiği düşünülüyor.
‘Ilımlılar’ ve ‘radikaller’? ‘Doğu’ versus ‘Batı’?
Krah’tan sonra ikinci sırada, eski Hür Demokrat (FDP) Petr Bystron yer aldı. 1987’de ailesiyle Çekoslovakya’dan Federal Almanya’ya göçen Bystron, 2018 yılında Güney Afrika’ya yaptığı bir ziyarette, paramiliter ‘Suidlanders’ grubunun atış talimlerine katılmıştı. Suidlanders, ırkçı apartheid rejiminde Güney Afrika Ulusal İstihbarat Servisinin (NIS) mensubu olan Gustav Zietsmann Müller tarafından 2006 yılında kurulan faşist bir örgüt.
Bununla birlikte, völkisch-milliyetçi ana akım içinde bile, özellikle AB’den ayrılma ve NATO ile ilişkiler konusunda Doğu ile Batı arasında uzlaşmaz farklılıklar olduğu vurgulanıyor.
Örneğin European Conservative’in kongre haberine göre, birçok kişi AfD’nin ideolojik olarak coğrafi hatlar boyunca bölünmüş olduğunu düşünüyor ve Batı’daki üyelerin, partinin seçim gücünün çoğunu aldığı eski Doğu Almanya’daki daha milliyetçi ve NATO karşıtı kollara göre ‘daha ılımlı olduğunu’ aktarıyor.
Aynı haberde, AfD’deki pek çok kişinin, Berlin’in Amerikan ve NATO savaş çıkarlarına fazla bağlı olduğunu ve bu durumun ülkenin geleceğini tehlikeye attığını savunduğunun altı çiziliyor. Fakat ‘ılımlılar’ ise sadece İtalya’daki Atlantik yanlısı Meloni hükümetinin seçim başarısını taklit etmeye çalıştıklarını söylüyorlar.
15 kişilik AP listesinde Maximilian Krah’ın yanı sıra partinin federal gençlik kolu Junge Alternative’in başkanı Tomasz Froelich, Petr Bystron, Irmhild Boßdorf, Arno Bausemer ve Siegbert Droese de dahil olmak üzere adayların yaklaşık yarısının Björn Höcke’nin etrafındaki aşırı sağcı ‘Der Flügel’ (Kanat) ekibinden olduğu görülüyor. Şu ana kadar Avrupa Parlamentosu’nda görev yapan AfD milletvekillerinden sadece üçü bu listede yer alıyor: Krah, Buchheit ve Andersson.
‘Ilımlı’ kanadın hamisi eş başkan Alice Wiedel için kongrenin ‘başarısızlık’ ile sonuçlandığı düşünülüyor. Lezbiyen kimliği ile bilinen Wiedel, ‘gökkuşağı teröründen’ bahseden Froelich’in konuşması sırasında salonu terk etti.
‘AB’nin feshedilmesi’ karardan çıkarılacak mı?
Öte yandan kongre öncesinde sızan karar metinleri arasında, AfD’nin ‘AB’nin feshedilmesi’ çağrısı yapacağı söyleniyordu.
Partinin gelecek yıl yapılacak AP seçimleri için hazırladığı program kongrenin önümüzdeki haftasonu yapılcaak ikinci bölümünde kabul edilecek. Taslakta hâlâ ‘AB’nin düzenli bir şekilde feshedilmesi’ talebi yer alsa da parti yönetimine göre bu, ‘editoryal bir dikkatsizlik’ nedeniyle metne girdi ve Magdeburg’daki toplantıda tekrar silinecek.
Öte yandan Björn Höcke, ifadenin metinde kalmasını istiyor ve bu konuda kürsüde kendisine söz verilmezse ‘isyan’ tehdidinde bulunuyor.
AP listesinde dördüncü sırada yer alan ve partinin ‘ılımlı’ kanadına mensup olduğu iddia edilen Christine Anderson da Almanya’nın AB’den derhal ayrılması çağrısında bulunmaya devam ediyor.
CDU’dan ‘AfD ile işbirliği’ çağrıları yükseliyor
AfD Eş Genel Başkanı Alice Weidel, Cumartesi sabahı yaptığı konuşmada, “Sadece bir güvenlik duvarını yıkmamız gerekiyor, o da CDU’nun Doğu’daki güvenlik duvarıdır,” diye konuştu. CDU’nun ilgili ‘duvarı’ kendi tarafından yıkma eğilimine girdiği de görülüyor. CDU’da sağa doğru bir kayış yaşanırken, giderek daha fazla sayıda üst düzey CDU’lu AfD ‘güvenlik duvarı’nın yıkılması çağrısında bulunuyor.
Berlin merkezli Apollo News dergisine verdikleri bir röportajda Thüringen’den CDU’lu siyasetçiler, parti lideri Friedrich Merz’i, AfD ile herhangi bir işbirliğini reddeden ‘güvenlik duvarı’ siyasetini bitirmeye çağırdılar.
CDU’nun Thüringen milletvekili olan ve uzun yıllar eyalet parlamentosu grubunun başkan yardımcılığını yapan Michael Heym, yirmi yılı aşkın bir süredir Thüringen’in güneyinde bölge yöneticiliği yapan Ralph Luther ve Schmalkalden-Meiningen CDU Başkanı Ralph Liebaug, partiyi yeni bir rota çizmeye çağıran siyasetçiler arasında yer alıyor.
Milletvekili Michael Heym, partisinin federal yönetiminin ‘güvenlik duvarı’ yanlısı tutumunu sert bir dille eleştirerek bu konuda en açık konuşan kişi oldu. CDU’nun AfD ile işbirliği yapması gerekip gerekmediği sorusuna ise açık bir ‘evet’ yanıtını verdi.
Thüringenli milletvekili, CDU’nun sağcı partiye karşı güvenlik duvarını ‘tam bir başarısızlık’ olarak nitelendirdi ve mevcut rotasında devam etmesi halinde ‘partinin parçalanacağını’ savundu.
‘Tamamen dışlama’ uygulamasının imkansız hale geleceğini savunan Heym, AfD’nin eyalet parlamentosundaki sandalyelerin üçte birini ele geçirdikten sonra ‘üçte iki çoğunluğun gerekli olduğu Thüringen’deki tüm önemli oylamaları engelleyebileceğini’ belirtti. Ardından da parlamentonun fiilen işlevini yitireceğini sözlerine ekledi.
Bölgedeki CDU’nun en etkili seslerinden biri olarak kabul edilen eski Bölge Yöneticisi Luther de benzer bir tonda konuşarak AfD’nin medya ve siyasetçiler tarafından ‘utanmazca önyargılı bir şekilde’ yansıtılmasının partinin hızlı yükselişine katkıda bulunduğunu öne sürdü.
“Özellikle Doğu’daki insanlar, siyasetçiler ya da medya tarafından kendilerine patronluk taslanmasına izin vermiyor. Bununla gurur duyuyorum,” diyen Luther, ‘AfD’nin seçmenler arasında hızla yükselişini açıklamanın’ tek yolunun bu olduğunu savundu.
“İki mahalleden oluşan, yaklaşık 700 nüfuslu küçük bir köyde yaşıyorum,” diye söze başlayan Luther şöyle devam etti: “Son eyalet ve federal seçimlerde AfD’nin oy oranı yüzde 33 ila 42 arasındaydı. Ben de spor, karnaval, tavukçuluk kulübü, cemaat ve kilise konseyinde aktif olduğum için bireylerin nasıl hareket ettiğini biliyorum. AfD seçmenlerinin ve sempatizanlarının hiçbiri Nazi değil ya da onların fikirlerini paylaşmıyor. Aksine, kulüplerde en aktif olanlar arasında yer alıyorlar.”
CDU lideri Merz de AfD ile belediyeler düzeyinde yapılacak işbirliklerini dışlamadığını söylemiş ama gelen tepkiler üzerine geri adım atmıştı.
Avrupa
Nazizm mağduru Polonyalılardan Alman hükümetine çağrı

Hâlâ hayatta olan Nazizm mağduru Polonyalıları temsil eden kuruluşlar, Federal Almanya Cumhuriyeti’nden yaşlı ve çoğu zaman yoksul üyelerine insani yardım sağlamasını bir kez daha talep ediyor.
German Foreign Policy’de yer alan habere göre Polonyalılar, federal hükümetin son derece yavaş hareket etmesi nedeniyle özel şahıslara bağış çağrısında bulunuyorlar.
Özellikle Nazi kurbanlarının bugün çoğu zaman sefalet içinde yaşadığı bildiriliyor; çünkü Almanlar tarafından kendilerine verilen ağır fiziksel ve psikolojik zararlar çalışma yeteneklerini kısıtladı ya da çocukken sürgün edildiklerinden eğitim alamadıkları için sadece düşük ücretli işlerde çalışabildiler.
Mağdur dernekleri, Alman çıkarlarını savunmak istediğinde her zaman “sorumluluk”tan bahseden federal hükümetin, hukuki selefinin işlediği suçlara ilişkin gerçek sorumluluğunu yerine getirmediğini savunuyor.
Nazilerin Polonyalı kurbanlarından 50.000’e yakın kişi hâlâ hayatta; her ay ortalama 800 kişi hayatını kaybediyor.
Federal Almanya Cumhuriyeti, satın almayı planladığı sekiz adet F127 sınıfı fırkateyninden sadece birini bile almaktan vazgeçse, 5,6 milyar avro kaynak yaratabilir.
Berlin bunun yerine, Nazi işbirlikçileri ve SS suçlusu olduğu iddia edilen kişilerin emekli maaşlarını finanse etmeye devam ediyor.
Alman hükümeti Nazilerin mağdur ettiği Polonyalıların zararını tazmin etmiyor
Alman hükümetinin bugüne kadar Nazilerin Polonyalı kurbanlarına sağladığı fonlar, Almanya’nın Polonya’yı işgalinden İkinci Dünya Savaşı’nın sonuna kadar geçen yıllarda Alman devlet kurumları ve Alman şirketleri tarafından Polonya’da işlenen suçlarla ciddi bir orantısı olmayan, önemsiz meblağlardan ibaret.
Toplamda, Almanlar o yıllarda altı milyon Polonyalıyı öldürdü (bunların üç milyonu Yahudiydi) ve bu sayı, savaş öncesi 35 milyonluk Polonya nüfusunun altıda birinden fazlasını oluşturuyordu.
Bunların birçoğu toplama ve imha kamplarında katledildi; çok sayıda kişi ise Almanya’nın Polonya’ya karşı yürüttüğü imha savaşı sırasında, esaret altında ya da zorla çalıştırılmak üzere İmparatorluk’a sürgün edildikten sonra hayatını kaybetti. Toplamda 2,5 milyon Polonyalı, zorla çalıştırılmak üzere Almanya’ya sürgün edildi.
Almanya Federal Cumhuriyeti, ancak 1991 yılında tek seferlik bir jestle, Nazilerin hayatta kalan 800.000 Polonyalı kurbanına 500 milyon Alman markı tahsis etti.
Bu, kişi başına ortalama 600 Alman markının biraz üzerinde bir miktardı; eski toplama kampı mahkumları biraz daha fazla, eski zorla çalıştırılanlar ise biraz daha az aldı.
2000 yılında, özellikle ABD’den gelen yoğun baskıların ardından, Nazi zorla çalıştırdıklarına ödenen fonlardan 15.000 Alman markı eski Polonyalı toplama kampı mahkumlarına, 4.400’ü sanayide çalışan Polonyalı zorla çalıştırılanlara ve 2.200’ü tarımda çalışan Polonyalı zorla çalıştırılanlara aktarıldı.
Nazizmin kurbanları sefalet içinde yaşıyor
Bugün hayatta olan Nazi kurbanlarının çoğu (Polonyalı kurban derneklerinin tahminlerine göre toplamda 50.000’in biraz altında yaşlı insan) sefalet içinde yaşıyor ve çoğu durumda bu durum, tam da Almanların elinde maruz kaldıkları suçlar yüzünden.
Örneğin, Frankfurter Allgemeine Zeitung’un Polonya muhabiri (ki kendisi Nazilerin Polonyalı kurbanlarına tazminat ödenmemesi konusunu düzenli olarak ele alan az sayıdaki Alman gazeteciden biri) Varşova’nın kuzeyindeki küçük bir kasabada yaşayan ve çocuksuz bir dul olarak ayda 660 avroyla kira, market alışverişi ve ilaç masraflarını karşılamak zorunda kalan 94 yaşındaki bir kadından bahsediyor.
Muhabir, kadının ciddi bir hastalık ve geçirdiği bir kaza nedeniyle bir bakıcının yardımına muhtaç olduğunu aktarıyor.
Hayatta kalan birçok Nazizm kurbanının sadece yetersiz emekli maaşı almasının nedeni, ağır fiziksel ve psikolojik yaralanmaların çalışma yeteneklerini kısıtlamış olması ya da (çocukken sürgün edilmişlerse) eğitim alamamış olmaları ve sadece düşük ücretli işlerde çalışabilmeleri.
Örneğin, 94 yaşındaki bu kadın, 1940 yılında sekiz yaşındayken ailesiyle birlikte Saarland’da (Fransa sınırındaki bir Alman eyaleti) zorla çalıştırılmak üzere sürgün edildi ve 1945 yılına kadar orada kalmaya zorlandı.
Onun gibi hayatta kalanlar şu anda Polonya-Almanya Uzlaşma Vakfı tarafından destekleniyor.
Bu vakıf, aylık 680 avrodan az gelir elde eden tüm Nazi kurbanlarına yaklaşık 340 avroluk tek seferlik bir ödeme yapmaya çalışıyor. Vakfın başka bir fonu bulunmuyor.
Alman devleti, Nazizmin Doğu Avrupa’daki suçlarına karşı sessiz
Polonya, Federal Almanya Cumhuriyeti’nin en azından hukuki selefinin hayatta kalan mağdurlarına yardım sağlaması gerektiği konusunda defalarca ısrar etti.
Bu talep, Polonya tarafında zaten bir taviz anlamına geliyor. Polonya devleti, pek çok başka ülke gibi, Almanların soykırım savaşı sırasında gerçekleştirdiği katliam niteliğindeki kundaklama saldırıları için aslında gerekli olan tazminatları hiçbir zaman almadı.
Bu tazminatlar, zaman zaman PiS (Hukuk ve Adalet) partisi tarafından talep edilmişti. Parti, şu anda iktidarda olan PO’dan (Sivil Platform) farklı olarak Almanya ile siyasi uyum konusuna daha az önem verdiği için bunu yapma lüksüne sahip.
PiS tarafından 1 Eylül 2022’de sunulan bir uzman raporunda, fiilen ödenmesi gereken tazminat tutarının 6,2 trilyon Polonya zlotisi olduğu tahmin ediliyor; bu tutar, o tarihte 1,3 trilyon avroya denk geliyordu.
Bu bağlamda, Başbakan Donald Tusk’un Temmuz 2024’ün başlarında Varşova’da Almanya Başbakanı Olaf Scholz’u kabul ettiğinde, Nazi rejiminin hayatta kalan mağdurlarına insani bir jest olarak 200 milyon avro aktarma teklifini öfkeyle reddetmesi anlaşılabilir bir durum olarak görülüyor. Bu teklif, kişi başına yalnızca 3.300 avroluk tek seferlik bir ödeme anlamına geliyordu.
Aralık 2025’te yapılan Alman-Polonya hükümet istişareleri sırasında Berlin, Nazilerin Polonyalı kurbanlarına yönelik “ek destek imkânlarını analiz etmeyi” kabul etti.
Bugüne kadar, Almanya’nın bu “analiz”inin sonuçları kamuoyuna açıklanmadı.
Almanya’nın “ahlaki sorumluluğu” siyasi manevralara kurban gidiyor
Mayıs ortasında, Almanya’nın harekete geçmemesi üzerine, Nazi rejiminin Polonyalı kurbanlarını temsil eden dernekler ilk ortak kamuoyu açıklamasını yayınlayarak Berlin’i en azından hayatta kalanlara “insani yardım” sağlamaya çağırmıştı.
Belgede, “Almanya’nın defalarca vurguladığı ahlaki sorumluluğun bürokrasiye veya siyasi manevralara kurban gitmesi” durumunda bunun “anlaşılması zor ve kabul edilmesi neredeyse imkansız” olacağı belirtildi.
Dernekler, her ay yaklaşık 800 Nazi rejimi mağdurunun hayatını kaybettiğine dikkat çekerek, federal hükümetin gerçekten harekete geçme niyetinde olması halinde zamanın çok önemli olduğunu vurguladı: “Artık zamanımız kalmadı!”
Berlin bu çağrıya yanıt vermedi. Geçen hafta, mağdur dernekleri bir çağrı daha yayınladı. Dernekler, Alman federal hükümetinin kararının “hâlâ beklemede” olduğunu belirtti.
Berlin’e çağrılarını sürdürürken, “daha fazla bekleyerek daha fazla zamanın kaybedilmesini” istemediler: “Bu nedenle bugün, her şeyden önce Almanya’daki sivil topluma sesleniyor ve maddi destek istiyoruz.”
Polonya-Almanya Uzlaşma Vakfı’nın başkanının bildirdiğine göre, son zamanlarda federal hükümetin harekete geçmemesine öfkelenen Almanya’dan bir dizi özel şahıs, Nazi mağdurlarına yardım etmek için bağışta bulundu; vakıf da bu çağrıyı destekliyor.
Bu çağrı, federal hükümetin silah alımına neredeyse hayal edilemeyecek miktarlarda para aktardığı bir dönemde geliyor.
Örneğin, hükümet sekiz adet F127 sınıfı fırkateyn satın almayı planlıyor. Son tahminlere göre, toplam maliyet 25 değil, 45 milyar avroya ulaşıyor.
Federal hükümet bu fırkateynlerden sadece birinden bile vazgeçse, hayatta kalan Polonyalı Nazi kurbanlarına 5,6 milyar avro ayırabilir. Fakat Berlin için bu söz konusu bile değil.
Nazi suçlularına emekli maaşı
Başka yerlerde de fonlar mevcut. Geçen yıl, Waffen-SS’ten Nazi işbirlikçilerine ve savaş suçlusu olduğu iddia edilen kişilere hâlâ Alman emekli maaşı ödendiği ortaya çıktı.
Bu durum, o dönemde Stern dergisi ve Frag den Staat adlı çevrimiçi portal tarafından yürütülen araştırmalarla doğrulanmıştı.
Bir habere göre, 1990’ların sonlarından farklı olarak, savaş yaralanmalarını gerekçe göstererek bu ödemeleri talep edebilen yaklaşık 50.000 şüpheli savaş suçlusuna artık mağdur emekli maaşı ödenmiyordu.
Bununla birlikte, resmi hükümet istatistiklerine göre, “yurtdışında yaklaşık 650 kişi” “savaş mağduru emekli maaşı” almaya devam ediyordu.
Uzmanlar, bu kişilerin yaklaşık yüzde beşinin “savaş suçlusu olduğu iddia edilenler” olarak sınıflandırılabileceğini tahmin ediyordu.
Emekli maaşlarının tutarı, alıcının yaralanma veya hastalık derecesine bağlı olarak aylık 164 ila 1.055 avro arasında değişiyordu ve vergiden muaftı.
Avrupa
Fransa’daki bomba alarmı Eurostar ve uluslararası seferleri aksattı

Fransa’nın kuzeyindeki Calais-Fréthun tren istasyonunda verilen bomba alarmı, Londra ile kıta Avrupası arasındaki Eurostar seferlerinde gecikmelere yol açtı. Son günlerde kıta genelinde yayılan asılsız ihbar dalgasında İtalya’da yaklaşık 6 bin okula tehdit e-postası gönderilirken, Avrupa’da en az 18 uçak acil iniş yapmak veya yön değiştirmek zorunda kaldı.
Fransa’nın kuzeyindeki Calais-Fréthun tren istasyonunda bu sabah verilen bomba alarmı, Londra ile Paris ve kıta Avrupası’nı birbirine bağlayan Eurostar trenleri dahil uluslararası demir yolu seferlerini aksattı.
Fransız makamlarının istasyondan tren geçişlerini durdurma talimatı vermesi üzerine, yetkililer olaya müdahale ederken trenlerin istasyondan geçişi geçici olarak engellendi ve zincirleme aksamalar Birleşik Krallık’ın başkentine gidiş-dönüş seferlerini etkiledi.
Eurostar’ın resmi açıklamasında, “Fransız makamlarının talebi üzerine trenler şu anda Calais-Fréthun istasyonundan geçemiyor. Bu, Londra’ya gidiş ve dönüşlerdeki bazı seferlerde gecikmelere yol açıyor” ifadeleri yer aldı.
Fransız devlet hizmetlerinin resmi hesabı da alarmı doğrulayarak halka “Lütfen dikkatli olun” uyarısı yaptı.
Ulusal demir yolu işletmecisi SNCF, jandarmanın seferlerin yeniden başlamasına izin vermesiyle tren seferlerinin sabahın ilerleyen saatlerinde normale döndüğünü açıkladı.
Aksamanın ne kadar süreceği ilk etapta netlik kazanmazken, perşembe günkü alarmın son haftalarda ve aylarda Fransa ile diğer Avrupa ülkelerinde uçuşları, havalimanlarını, ulaşım ağlarını, okulları ve bazı durumlarda medya kuruluşlarını hedef alarak tahliyelere, uçuş yönlendirmelerine ve kıta genelinde artırılan güvenlik önlemlerine yol açan artan bomba tehditleri ve asılsız ihbar dalgasıyla bağlantılı olup olmadığı da belirsizliğini korudu.
Yetkililer bugünkü alarm ile daha önceki olaylar arasında bir bağlantı kuramadı ve Calais-Fréthun’daki son alarmın aynı örüntünün parçası olup olmadığı belirsizliğini korurken, tekrarlanan tehditlerin seyahatleri aksatması ve acil müdahaleleri zorunlu kılması Avrupa’nın ulaşım ve güvenlik makamları üzerindeki baskıyı artırıyor.
Olaydan yalnızca bir gün önce, çarşamba günü İtalya, İskoçya, Kuzey İrlanda, İngiltere ve İrlanda’daki okullar tehdit e-postaları ve asılsız bomba ihbarlarıyla hedef alındı.
İtalya genelinde çarşamba sabahı ülke çapında bomba alarmı olarak nitelendirilen bir dizi asılsız bomba tehdidinin ardından okullar tahliye edildi, ancak İtalya Başbakanı Giorgia Meloni “somut tehlike” olmadığını söyledi.
Meloni tehditler üzerine çarşamba günü güvenlik ve istihbarat şefleriyle hükümet toplantısı çağrısı yaparken, İtalyan haber ajansı ANSA eğitim bakanlığına dayandırdığı haberinde tehditlerin yaklaşık 6 bin okula gönderildiğini duyurdu.
Tehditleri aldıktan sonra kaç okulun öğrencilerini tahliye ettiği netlik kazanmadı.
Ülkenin farklı kesimlerinde tahliye edilen öğrenci kalabalıkları okullarının önünde görülürken, bazıları hızla tahliye olmak zorunda kaldıklarını ve polis kontrollerinden önce geri alamadıkları eşyalarını içeride bıraktıklarını anlattı.
Roma’daki Virgilio lisesinde okuyan 19 yaşındaki öğrenci Sofia De Ponte, AFP’ye yaptığı açıklamada, “Müdür avluya çıktı ve bize bir e-posta, bir bomba tehdidi geldiğini söyledi ve hemen ardından bina tahliye edildi” dedi.
De Ponte, “tüm okullarla birlikte uzun bir bekleme listesi olduğu” için polisin hala gelmediğini belirtti.
De Ponte’nin 19 yaşındaki sınıf arkadaşı Elena Sicignano da “Hala burada bekliyoruz” diye konuştu.
Milano’daki Brera okulunda resim öğretmeni olan Violetta Uboldi ise öğrencilerin tahliye edilmekten mutlu göründüğünü söyleyerek, “Sanırım okul bittiği için bir sevinç çığlığı koptu. Tepki buydu” ifadelerini kullandı.
Öte yandan aynı okulda okuyan 16 yaşındaki öğrenci Angelica, bir öğretmenin kendisine bunun tatbikat olmadığını söylediğini ve “bu yüzden biraz paniklediklerini” anlattı.
İtalyan medyası, bomba tehdidinin sözde “Misoginistan Vilayeti lideri Mikhail Andropov” tarafından gönderilen bir e-postayla geldiğini bildirdi.
E-postada, “Binanıza, plastik bir poşetin içinde uzaktan patlatmalı güçlü bir patlayıcı bıraktım” ifadeleri yer aldı.
Aynı sözde yazar, bir önceki hafta İrlanda ve Bulgaristan’daki tehditlerin sorumluluğunu da üstlenmişti.
Olayın etkisini azaltmaya çalışan hükümet adına Facebook hesabından paylaşım yapan Meloni, “Şu anda yapılan kontrollere dayanarak somut bir tehlike olduğunu düşündürecek hiçbir unsur ortaya çıkmamıştır” değerlendirmesini yaptı.
Meloni paylaşımında, “İhbarlar daha ziyade alarm ve endişe yaratmayı amaçlayan bir stratejiyle bağlantılı görünüyor ki bu da şu anda gerekli tüm kapsamlı soruşturmaların konusudur” ifadelerine yer verdi.
İtalyan okul müdürleri derneği ANP’nin Başkanı Antonello Giannelli de açıklamasında tehditlerin “açıkça sahte” olduğunu belirtti.
Giannelli açıklamasında şunları kaydetti: “Bu olay, ne kadar büyük bir sorumsuzluğun bugün sahip olduğumuz araçların olağanüstü iletişim gücüyle birleştiğinde büyük ölçekte hasara ve aksamaya yol açabileceğini gösteriyor.”
Giannelli ayrıca, “Bu tehditlerin kaynağının hızla tam olarak aydınlatılmasını ve sorumluların tespit edilmesini umuyoruz” dedi.
Diğer taraftan çarşamba günü İngiltere ve İrlanda’daki polis teşkilatları yüzlerce okula gönderilen tehdit e-postalarını soruşturduklarını açıkladı, mesajları asılsız ihbar olarak değerlendirerek reddetti ve öğretmenlere tahliye yapmamaları çağrısında bulundu.
Bunun yanı sıra İskoçya ve Kuzey İrlanda’daki okullar tehdit e-postaları aldıktan sonra tahliye edildi; İskoçya Polisi mesajların asılsız ihbar olarak ele alındığını açıklarken, Edinburgh Şehir Konseyi öğrencilerin “önlem amacıyla kısa süreliğine tahliye edildiğini” doğruladı.
Glasgow gazetesi The Herald da birçok İskoç okulunun tahliye edildiğini ve öğrencilerin evlerine gönderildiğini yazdı.
Daha önce de Kuzey İrlanda’da 160’tan fazla okula binaların içinde “aktif düzenekler” bulunduğu uyarısı içeren endişe verici mesajlar gönderilmiş, Stormont Eğitim Bakanı Paul Givan e-postaların “Allahu Ekber” sözleriyle imzalandığını söylemişti.
Ulaşım ağları da tekrarlanan aksamalarla karşı karşıya kalırken, geçen hafta Avrupa genelinde yapılan bomba tehditleri üzerine Londra Stansted kalkışlı bir Ryanair uçuşu dahil en az 18 uçak acil iniş yapmak veya yön değiştirmek zorunda kaldı.
Şüpheli patlayıcı düzenekler içeren tehditlerin ardından Bulgaristan’a giden üç, İtalya’ya giden altı, Prag’a giden dört, Madrid’e giden üç ve Brüksel ile Viyana’ya giden birer uçuş yere indirildi veya başka yönlere yönlendirildi.
Aksama sırasında Fransız ve İtalyan savaş uçakları acil olarak havalanırken, bomba tehdidi alan Heathrow ve Birmingham havalimanlarının her ikisi de daha sonra olayların çözüme kavuşturulduğunu doğruladı.
Ulaşım Bakanı Heidi Alexander, tehditlerin kötü niyetli asılsız ihbarlar gibi göründüğünü kabul etmekle birlikte hükümetin uyarıları ciddiye aldığını belirtti.
Alexander, “Bu tehditleri ciddiye alıyoruz ancak bunların kötü niyetli asılsız tehditler olduğunu anlıyoruz” dedi.
Öte yandan son haftalarda İtalya dahil birçok Avrupa ülkesinde süpermarket soğutma sistemlerine yönelik siber saldırılar da düzenlendi.
İtalya Dışişleri Bakanı Antonio Tajani cumartesi günü yaptığı açıklamada, İtalya’nın Ukrayna’ya verdiği destek nedeniyle kişisel verilerini internette paylaşan “siber suçlular” tarafından hedef alındığını söyledi.
Avrupa
Tusk’tan Cumhurbaşkanı Nawrocki’ye anayasa krizinde evinde görüşme daveti

Polonya Başbakanı Donald Tusk, Anayasa Mahkemesinde başlayan idari krizin ardından Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki’yi ailesiyle birlikte Sopot’taki evine davet etti. Tusk, Noel öncesinde bir araya gelerek gerilimi doğrudan görüşmeyle aşmak istediğini kaydetti.
Polonya Başbakanı Donald Tusk, Anayasa Mahkemesi krizi devam ederken Cumhurbaşkanı Karol Nawrocki’yi evinde görüşmeye davet etti.
Tusk, bu daveti Bağımsızlık Günü dolayısıyla düzenlenen törende yaptığı konuşmada duyurdu.
Başbakanlığın sosyal medya hesabından yayınlanan konuşmasında Tusk, normal şartlarda cumhurbaşkanından bir davet beklediğini dile getirdi.
Tusk, buna rağmen inisiyatif alarak Nawrocki’yi eşi, ailesi ve çocuklarıyla birlikte Sopot’taki evine çağırdığını belirtti.
Polonya Başbakanı davetinde, “Noel arifesi öncesinde ekmeğimizi bölüşelim, konuşalım” ifadesini kullandı.
Evinin küçük olduğunu ancak masada herkese yer bulunacağını kaydeden Tusk, “Eskiden olduğu gibi, bir Polonyalının bir Polonyalıyla konuştuğu gibi konuşuruz” dedi.
Tusk daha önce, kasım ayı başında da anayasa krizinin çözümü için cumhurbaşkanıyla baş başa görüşme teklif etmişti.
Polonya Anayasa Mahkemesinde yargıç Anna Korwin-Piotrowska, 30 Ekim’de Mahkeme Başkanı Bogdan Swieczkowski ile Başkanvekili Bartlomiej Sochanski’nin geçici olarak görevden uzaklaştırıldığını açıklamıştı.
Bu gelişmenin ardından mahkeme binası önünde protestocular toplanmış, polis ise Anayasa Mahkemesi yerleşkesine girmişti.
Nawrocki ertesi gün yaptığı açıklamada, gece saatlerinde Varşova’da ülkenin en yüksek yargı organlarından Anayasa Mahkemesine yönelik bir güç kullanımı ve el koyma girişimi yaşandığını savunmuştu.
Anayasa Mahkemesi etrafında patlak veren krizin tüm sorumluluğunu Başbakan Tusk’a yükleyen Nawrocki’ye hükümet kanadından tepki gelmişti.
Başbakan Tusk, cumhurbaşkanının Ulusal Güvenlik Kurulu toplantısındaki hitabını “çatışmacı” ve “gerçeklikle hiçbir bağı olmayan” sözler olarak nitelemişti.
Avrupa Birliği Komisyonu ise Anayasa Mahkemesi çevresinde yaşanan krizde Tusk’ın benimsediği tutuma destek vermişti.
Amerika6 gün önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Asya1 hafta önceÇin Komünist Partisi’nden ‘demir şapkalı prenslere’ tasfiye uyarısı
Dünya Basını2 hafta önceTarihçi Emmanuel Todd: Fransa’da asıl tehdit Rusya değil Macron yönetimidir
Ortadoğu2 hafta önceBAE, Hürmüz’ü baypas eden yeni hattan petrol ihracatına başlayacak
Dünya Basını2 hafta önceABD’ye “gözünü Türk dünyasına dikme” çağrısı
Asya1 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin ücret isyanı
Asya2 hafta önce6,3 milyar dolarlık Binance vurgunundan “Kuzey Koreli hackerlar” sorumlu iddiası
Dünya Basını2 hafta önceDemokrasi namına: AB’nin iç düşmana karşı savaşı











