Bizi Takip Edin

Avrupa

Trafik ışıklarından sonra Almanya: Güçlü ve kararlı hükümet arayışı

Yayınlanma

Herkes güçlü hükümet istiyor. Alman patronlar acele ediyor, AB’nin Alman liderliğine ihtiyaç duyan her türden yöneticisi güçlü ve istikrarlı Almanya istiyor. Cumhurbaşkanı Frank-Walter Steinmeier, “istikrarlı çoğunluklar” ve “hareket edebilen bir hükümet” çağrısı yapıyor, “akla ve sorumluluğa” davet ediyor, “taktik ve çatışmadan kaçınma” gerekliliğinin altını çiziyor.

Önce bütün gözler SPD ve CDU’ya çevriliyor. Dün, Şansölye Olaf Scholz ile bir sonraki Şansölye olması mukadder Friedrich Merz’in birlikte yiyeceği öğle yemeği bekleniyor büyük bir heyecanla. Yemekten Merz’in “Meclise getirdiğiniz yasalara bakarız,” cevabı çıkıyor. Ama o da bir koşulla: “Güven oylamasını ocağa ertelemeyin.”

Scholz koltuğuna yapışsa da SPD, iktidarı “muhafazakâr ve güçlü” CDU’ya sunuyor. Handelsblatt’ın iddiasına göre trafik lambasının dağılmasını değerlendiren bir CDU iç belgesi, SPD’nin FDP ve Christian Lindner’i hükümetten atmayı bir süredir planladığını yazıyor.

Almanya’da hükümet dağıldı: Buraya nasıl gelindi?

Bu da bizi tekrar Alman patronlarına ve Alman ekonomisine getiriyor.

CDU’lu Saksonya Eyaleti Başbakanı Michael Kretschmer, Berlin’deki trafik lambası koalisyonunun erken sona ermesini memnuniyetle karşılıyor. Kretschmer, “Eğer trafik lambası koalisyonu on ay daha sürseydi, eyaletteki ekonomik durum daha da kötüleşecekti,” diyor.

CDU’lu eyalet başbakanı, şirketlerin “göç ettiğini”, sadece belediyelerin 15 milyar avro açığının bulunduğunu söyleyerek yakınıyor ve ekliyor: “Bugün şunu söylemek gerekir: yeni bir hükümetin kurulduğu her gün Almanya için bir fırsat ve kazançtır.”

CDU, Alman sermayesinin isteklerini dile getiriyor. Ama patronların kendi dilleri de var. “İş dünyası” temsilcileri hükümetin çökmesinin ardından hızlı bir şekilde yeni bir seçim yapılması için bastırıyor.

Patronlar “jeopolitik” öğretiyor: ABD, Ukrayna, Orta Doğu… Duracak zaman değil

Örneğin Alman Dış Ticaret Birliği (BGA) Başkanı Dirk Jandura, “Bu federal hükümetle geçen her gün kayıp bir gündür,” diyor ve “Mümkün olan en kısa sürede yeni seçimlerin yapılması çağrısında bulunuyoruz,” diye ekliyor.

BVMW KOBİ Birliği Federal Genel Müdürü Christoph Ahlhaus, ocak ayında yapılacak bir güven oylamasının çok geç olacağını vurguluyor ve mevcut Şansölyenin “artık güven vermediğini” söylüyor.

Alman Otomotiv Endüstrisi Birliği (VDA), Alman Kimya Endüstrisi Birliği (VCI) ve Alman Elektrik ve Dijital Üreticileri Birliği (ZVEI) de hızlı bir şekilde yeniden seçime gidilmesi çağrısında bulunuyor.

VDA Başkanı Hildegard Müller muhtemelen ortak duyguyu ve beklentiyi aktarıyor: Ukrayna ve Orta Doğu’daki savaşlar, Donald Trump’ın seçim zaferi, yeni bir Avrupa Komisyonu, Çin ile çözülemeyen ticaret sorunları ve Almanya’nın bir yatırım merkezi olarak rekabetçi olmayan durumunun, mümkün olan en kısa sürede “maksimum eylem ve kararlılık kapasitesine sahip” bir federal hükümet gerektirdiğini belirtiyor.

Alman Sanayi ve Ticaret Odası (DIHK) Başkanı Peter Adrian’a göre, ekonominin şu anda yatırım ve büyüme koşullarını nihayet iyileştirecek bir ekonomi politikası rotasına güvenmekten başka bir şeye ihtiyacı yok. Bu nedenle kısa bir geçiş dönemi umut ediyor.

Alman İnşaat Endüstrisi Federasyonu (Hauptverband der Deutschen Bauindustrie) Genel Müdürü Tim-Oliver Müller ise krizden “tüm demokratik partilerin devlet politikasında sorumluluk alması” ile çıkılmasını umuyor.

Alman Ekonomi Araştırmaları Enstitüsü (DIW) Başkanı Marcel Fratzscher, “Ukrayna’daki savaş, önceliklerin değiştirilmesini ve ekonomik ve mali politikada radikal bir rota değişikliğini gerektiriyordu. Bu federal hükümet bunu ne yapabildi ne de yapmaya istekliydi,” iddiasında bulunuyor.

Şirket yöneticileri de topa giriyor. Kimya grubu Lanxess’in CEO’su Matthias Zachert Handelsblatt’a verdiği demeçte, “Şansölyenin neden mart ayından önce yeni seçim çağrısı yapmak istemediğini anlayamıyorum. Şansölye derhal yeni seçimlerin önünü açmalıdır. Her gün önemli. Mart ayına kadar oyalanmayı göze alamayız,” diyor.

Alman ekonomisi: Avrupa’nın iktisadi motoru dağılıyor mu?

Reform beklentileri: Daha az bürokrasi, daha az vergi, daha çok enerji dönüşümü

Alman ekonomisinin bel kemiği olarak görülen, “KOBİ gibi ama değil”, aile şirketleri ama bazı ürünlerde dünyada ihracat pazarlarının yüzde 100’e yakınını elinde bulunduran şirketlere verilen isimle Mittelstand da ses veriyor.

Almanya’nın en eski aile şirketi olan galvanizleme şirketi Coatinc’in başkanı Paul Niederstein da federal hükümetin daha hızlı bir şekilde yeniden düzenlenmesinden yana. “Mart ayında yapılacak yeni seçimlerin çok geç olduğunu düşünüyorum. Scholz’un mart ayına kadar ayak sürümesi tutarlı değil,” diyor.

Otto Group perakende şirketinin sahibi Michael Otto da “hıza” vurgu yapıyor ve Trump’ı hatırlatıyor; “Çok hızlı bir şekilde harekete geçebilecek bir hükümet kurmalıyız,” diyor ve Trump’ın yemin töreninden önce yeni bir hükümet seçmeleri gerektiğini savunuyor.

Tünel delme makineleri üreten Martin Herrenknecht şirketinin sahibi Martin Herrenknecht, beklentilerini sıralıyor: daha az bürokrasi, düşük ücret aralığındaki çalışanlar için rahatlama, büyüyen refah devletinin sona ermesi, düzenlenmiş göç, dijitalleşme, altyapı ve eğitim gibi geleceğe yönelik alanlara yatırım.

Almanya’da sanayisizleşme tartışmaları üzerine bir değerlendirme

Kuzey Avrupa, “güçlü Alman liderliği” istiyor

Fakat Herrenknecht, savunma alanında da yatırımlar yapılmasını istiyor. Ona göre şu anda ABD’de yaşananlar Avrupa için son bir uyanış çağrısı. Herrenknecht, “Demokrasilerimizi otokratlara ve despotlara karşı korumak için kendi savunmamızı sağlamalıyız,” diye vurguluyor. Almanya’da ekonominin ve toplumun askerileştirilmesi, yardıma koşuyor.

Daha az bürokrasi herkesin talebi. Özellikle KOBİ’ler için vergilerin düşürülmesi de peşinden geliyor. En başa “reform” yazılıyor ve bunun için “güçlü, kararlı bir liderlik” bekleniyor.

Bir de “şımarık işçiler” var. Trier Şirketler Birliği (VTU) Başkanı Frank Natus SWR’ye verdiği demeçte Scholz’u sorumsuzlukla suçladıktan sonra, gelecekte ekonomik olarak çok şeyin değişmesi gerektiğini söylüyor. Ona göre de Almanya dünyadaki en yüksek vergilerden bazılarına sahip. Aynı zamanda en yüksek enerji maliyetleri, yaygın bürokrasi ve kalifiye işgücü eksikliği var.

Natus, “Almanya’da çok tembel, uyuşuk ve bıkkın hale geldik ve bunun acilen değişmesi gerekiyor,” diyor.

Az önce bahsi geçen Coatinc’in başkanı Paul Niederstein de bu ayın başında, Alman işçilerinin yüksek hastalık izni oranının “çok şımarık ve kendine çok güvenen” bir işgücünün belirtisi olduğunu ileri sürüyordu.

Tablo AB liderleri ile tamamlanıyor. Macaristan’ın başkenti Budapeşte’de düzenlenen Avrupa Siyasi Topluluğu (EPC) zirve toplantısı öncesinde konuşan Finlandiya Başbakanı Petteri Orpo Almanya’da hızlı bir seçim yapılmasını umuyor. Orpo, Avrupa’da “güçlü bir Alman hükümetine” ihtiyaç olduğunu söylüyor. Belçikalı mevkidaşı Alexander De Croo, İsveçli mevkidaşı Ulf Kristersson ve Danimarkalı mevkidaşı Mette Frederiksen de bu görüşe katılıyor.

AfD ve Almanya: Avrupa İhracatçılar Federasyonu mu?

AfD’siz AfD politikaları mümkün mü?

Patronlar kısmen Almanya için Alternatif (AfD) politikasını çağırıyor gibi görünüyor. İlk bakışta ana akımın dışına itilmiş bu partinin “ruhunun” çağrılması ironik sayılabilir; ama iktisadi platformlar örtüşüyor.

Bugünlerde AfD’nin, 2013 yılında Avrupa entegrasyonunu temelden eleştiren ve AB’nin Yunanistan ve diğer ağır borçlu Avro bölgesi ülkelerini kurtarmasına kızan bir grup “serbest piyasa ekonomisti” tarafından kurulduğu unutuluyor.

Örneğin AfD Başkan Yardımcısı ve bütçe komisyonu sözcüsü Peter Böhringer’e(*) göre parti, büyük ölçüde Almanya’nın savaş sonrası yeniden inşasının temellerini atan Hıristiyan Demokrat politikacı Ludwig Erhard’ın 1948 modeline dayanan “sosyal perspektifli bir serbest piyasa ekonomisi” istiyor. Ordoliberalizm olarak da bilinen bu iktisat politikası ile nazizm ve savaş sonrası Federal Almanya ilişkisi çok daha uzun bir incelemeyi hak ediyor. Bununla birlikte, “Alman mucizesi”nin sınırlarının farkında: AfD, devletin rolünün sınırlandırılması konusunda kararlı ve “servetin yeniden bölüşüm aracı” olarak görülenler de dahil olmak üzere vergilerin azaltılmasından yana. Yeniden bölüşüm karşıtlığı, “göçmenlere giden refah payı” söylemiyle daha düşük gelirli Almanlar ve göçmen kökenli Almanlar arasında da yer buluyor.

“Devlet tarafından yönlendirilen her türlü ekonomi er ya da geç yanlış tahsis ve yolsuzlukla sonuçlanacaktır,” diyen partinin iktisadi programı, devlet sübvansiyonlarının azaltılmasını ve vergi tavanının yanı sıra servet ve miras vergilerinin kaldırılmasını savunuyor.

Şirketler kâr edecek, sonra da yoksulları desteklemek için yeterli para olacak: AfD’nin “sosyal refah serbest piyasa ekonomisinin” temel taşı bunlar.

Bununla birlikte, AfD’nin henüz bir “sanayi politikası” yok. Daha doğrusu, batıda artık yaygın biçimde tartışılmaya başlanan devlet-özel sektör ortaklığıyla yeniden sanayileşme tartışmalarına hâlâ burun kıvırıyor. “Enerji dönüşümü” ihtiyacının yüksek olduğu Doğu Almanya’da bu nedenle yüksek oylar alıyor.

Bununla birlikte, “iktidar” yürüyüşünde hem o hem bu, veya ne o ne bu olmayacağı açık. İhracatçılar Almanya’sı için güçlü, “az bürokratik” bir yönetim ama aynı zamanda borç freninden kurtulmuş ve “yeniden sanayileşmiş” bir Almanya lazım. CDU-SPD “büyük koalisyonu” tutmayacaksa, AfD’lileşmiş bir CDU, veya CDU’lulaşmış bir AfD biçilmiş kaftan. Her iki partinin önümüzdeki yıl içerisinde “rekalibrasyon” içerisine girmesini beklemek, fal bakmak anlamına gelmez.


(*) Peter Böhringer’in liberteryen Friedrich-August-von-Hayek-Stiftung’un üyesi olduğunu da hatırlatalım. Küresel “popülist” dalganın istisnasız her partisinde “gerçek kapitalizm bu değil” diyen liberter derneklerin ve düşüncelerin izlerini bulmanız mümkün.

Avrupa

AB, göç paktını tekrar değerlendirecek

Yayınlanma

Avrupa hükümetlerinden, gelecek yıl AB’nin göç ve iltica kurallarına ilişkin “kapsamlı bir gözden geçirme” yapmayı resmi olarak değerlendirmeleri isteniyor.

Bbu durum, yeni sistemin yürürlüğe girmesinden henüz altı ay sonra değişikliklerin önünü açabilir.

Rapporteur’ün eline geçen bir iç diplomatik nota göre, şu anda AB Konseyi’nin dönem başkanlığını yürüten ve müzakerelere başkanlık eden İrlanda, başkentlerin, resmi olarak ilk değerlendirmesi 2028’e kadar yapılmayacak olanlar da dahil olmak üzere, AB Göç Paktı’nın tüm yasal araçlarının gözden geçirilmesini destekleyip desteklemeyeceğini test ediyor.

Göç paktı, yıllarca süren uzun ve zorlu müzakerelerin ardından Mayıs 2024’te kabul edildi ve geçen Haziran ayında yürürlüğe girdi.

Yeniden değerlendirme, gelecek yıl Fransa, Yunanistan, İtalya ve Polonya’da yapılacak seçimlerin göç konusunu siyasi gündemin üst sıralarına taşıyacağı beklentisiyle gündeme gelebilir.

Bu gözden geçirme, dayanışma mekanizması, AB ülkeleri arasında göç sorumluluğunun paylaşılmasına yönelik sistem ve bir sığınma başvurusunun incelenmesinden hangi ülkenin sorumlu olacağını belirleyen kurallar da dahil olmak üzere, anlaşmanın siyasi açıdan en tartışmalı unsurlarından bazılarında değişikliklere yol açabilir.

Eylül ayında, geniş bir AB ülkeleri grubundan bakanlar, Göç ve İltica Paktı’nda yapılabilecek olası değişiklikler hakkında gayri resmi görüşmeler yapmak üzere Münih’te bir araya gelmişti.

Gündemin en üst sıralarında, Avrupa Komisyonu’ndan 2027 ortasına kadar bir “basitleştirme” yasama paketi hazırlaması yönünde çağrıda bulunma girişimleri yer alıyordu.

Notta, “Gözden geçirmenin amaçları, Pakt’ın uygulanması konusunda basitleştirme ve iyileştirmeler ile gerektiğinde yasal metinlerin netleştirilmesi olmalı,” denildi.

Fakat üst düzey bir yetkili, Rapporteur’e verdiği demeçte, “Bunun bir fırsat penceresi olduğunu herkes biliyor,” dedi.

Başkentlerin temsilcilerine, gözden geçirmenin Pakt’ın “dayanışma ve sorumluluk arasındaki hassas dengesini” koruması ve temel yapısını ve ilkelerini etkileyecek değişikliklerden kaçınması gerektiği konusunda hemfikir olup olmadıkları da sorulacak.

AB başkentleri, mevcut Komisyon’un görev süresi boyunca, AB dışı ülkelerde geri dönüş merkezlerinin kurulmasına olanak tanıyan yeni bir sınır dışı etme çerçevesi de dahil olmak üzere, daha sert bir göç gündemini şimdiden desteklemiş durumda.

Şu anda birkaç hükümet bu seçeneği değerlendiriyor ve önümüzdeki hafta bu tür tesisleri barındıracak bir üçüncü ülkeyle anlaşma duyurmaları bekleniyor.

Komisyon ayrıca, AB’nin sınır ajansı olan Frontex için yeni kurallar önerdi. Bu kurallarla ajansı, geri dönüşler konusunda bloğun “ana operasyon kolu” haline getirmeyi hedefliyor.

Önerilere göre, ajans sınır krizleri sırasında görevliler görevlendirecek, çevrimiçi tehditleri izleyecek ve sınır dışı etme işlemlerinin organize edilmesi ve yürütülmesinde daha büyük bir rol üstlenecek.

Okumaya Devam Et

Avrupa

Polonyalı sanayiciler Çin’e karşı AB’den koruma istiyor

Yayınlanma

Çin’in Avrupa’ya yönelik sanayi ürünleri ihracatındaki artış, Polonya’da beyaz eşya ve otomotiv başta olmak üzere üretim sektörlerini baskı altına alıyor. 2025 yılında AB’nin Çin’den ithalatı 559,4 milyar euroya ulaşırken, Çin Temmuz 2026’da Almanya’yı geçerek Polonya’nın en büyük mal tedarikçisi oldu.

Çin’in sanayi ürünleri ihracatındaki yükselişi ve tedarik zincirlerini devralması, Polonya’daki üretim sektörünü ve özellikle beyaz eşya ile otomotiv alanlarını baskı altına alıyor.

Avrupa pazarını Çin menşeli sanayi ürünlerinin doldurduğu, Avrupalı üreticilerin ise Çin pazarında güç kaybettiği bir dönemde Polonyalı sanayiciler bu rekabetle başa çıkmakta zorlanabilecekleri uyarısı yapıyor.

Polonya Beyaz Eşya İşverenleri Birliği (APPLiA Polska) Başkanı ve Ulusal Ekonomi Odası Başkan Yardımcısı Wojciech Konecki, Business Insider Polska’ya verdiği demeçte, “Polonya beyaz eşya sanayisi çok zor bir duruma düştü. Oldukça kısa bir sürede Polonya’da şimdiden beş fabrika kapatıldı. Başlıca neden tüketimdeki düşüş ve Çin’den gelen rekabet. Çinli cihazlar artık her zaman çok daha ucuz değil ancak birçok segmentte kaliteleri Avrupalı tüketiciler için kabul edilebilir düzeye ulaştı. Biz ise sektör olarak hızla büyük sıkıntıların içine düştük” dedi.

Konecki, “Çin tüm tedarik zincirlerini devralıyor. Bir fabrikanın kapanması yalnızca o tesisteki istihdam kaybı anlamına gelmiyor. Beyaz eşya sanayisinin arkasında çoğu küçük, aile işletmesi olan binlerce yan sanayi tedarikçisi, lojistik firmaları, araştırma-geliştirme merkezleri ve yerel hizmetler yer alıyor” değerlendirmesini yaptı.

Benzer bir baskı Polonya otomotiv yan sanayisi gibi diğer sektörlerde de görülüyor.

Çin sanayi ihracatında Avrupa’daki payını artırıyor

2025 yılında Çin’in Avrupa Birliği’ne (AB) yönelik ihracatının yüzde 97’sini sanayi ürünleri oluşturdu.

Geçen yıl Çin’den AB’ye bir önceki yıla göre yüzde 6,4 artışla 559,4 milyar euro değerinde mal ithal edilirken, AB şirketlerinin Çin’e ihracatı yüzde 6,5 düşüşle 199,6 milyar euroya geriledi ve birliğin ticaret açığı 359,8 milyar euroya yükseldi.

2015 yılıyla kıyaslandığında Çin’den yapılan ithalat yüzde 89 artarken, ihracattaki artış yüzde 37,1 ile daha sınırlı kaldı.

Sevkiyatların yüzde 54,4’ünü makine ve taşıtlar, yüzde 33’ünü diğer sanayi malları ve yaklaşık yüzde 10’unu kimyasallar oluştururken, Avrupa artık tekstil ve oyuncak yerine değer zincirinin daha gelişmiş halkalarındaki ürünleri ithal ediyor.

Eurostat verilerine göre 2026 yılının ikinci çeyreğinde Avrupa’nın Çin’den ithalatı bir önceki yılın aynı dönemine kıyasla yüzde 7,9 arttı.

Polonya Kalkınma Fonu (PFR) verilerine göre Çin bu yıl ilk kez Almanya’yı geride bırakarak Polonya’nın en büyük mal tedarikçisi konumuna yükseldi.

PFR’nin hesaplamalarına göre Temmuz 2026’da Çin’den ithalat 6,15 milyar euro olurken, Almanya’dan ithalat 6,06 milyar euroda kaldı. Bir yıl önce ise Çin’den 4,78 milyar euro, Almanya’dan 6,17 milyar euro değerinde mal ithal edilmişti.

Avrupa Merkez Bankası (ECB), Çin’in Avrupa pazarındaki payının özellikle elektronik, otomotiv ve diğer ileri sanayi sektörlerinde hızla arttığına, teslimat yapısının da nihai ürünlerden ara malı ve bileşenlere kaydığına dikkati çekiyor.

Konecki, “Sanayiyi yeniden inşa etmek, onu ayakta tutmaktan çok daha zor. Fabrikalar, yetkinlikler, tedarikçiler ve araştırma-geliştirme altyapısı yok olduğunda, bunları tek bir siyasi kararla yeniden oluşturmak mümkün değil” diye konuştu.

Otomotiv ve yan sanayide sipariş kaybı yaşanıyor

Almanya’da şirketlerin “Çin şoku 2.0” olarak adlandırdığı ve 2001’de Çin’in Dünya Ticaret Örgütüne katılımının ardından yaşanan ilk dalgadan farklı olarak orta ve yüksek teknolojili sektörleri etkileyen bu süreç, Polonya’daki tesisleri de vuruyor.

2026 yılının ilk beş ayında Almanya’nın Çin’den ithalatı yüzde 6,2 artarak 72,4 milyar euroya çıkarken, ihracatı yüzde 14,5 azalarak 29,6 milyar euroya düştü.

Polonya Otomotiv Grubu (PGM) Genel Müdürü Bartosz Mielecki, “Çinli markalar Avrupa pazarında giderek daha fazla yer kaplıyor ve Polonya sektörü de bunu hissediyor. Avrupalı otomobil üreticilerinin krizi, ülkemizde faaliyet gösteren fabrikalara yönlendirilen sipariş hacimlerinin azalması anlamına geldiği için Polonyalı tedarikçileri dolaylı olarak vuruyor” ifadelerini kullandı.

Automotivesuppliers.pl platformunun verilerine göre Polonya’nın gayrisafi yurt içi hasılasının yaklaşık yüzde 8’ini oluşturan otomotiv sektöründe parça ve aksesuar ihracatı 2026’nın ilk yarısında bir önceki yılın aynı dönemindeki 9,45 milyar eurodan 9,42 milyar euroya geriledi.

Mielecki, araç satışlarının artmasıyla yetkili bayi ve servis ağlarının da geliştiğini belirterek, “Çinli üreticilerin bir sonraki adımı parça ve bileşen üretimini Avrupa’ya taşımak olabilir. Şu anda bunu büyük ölçekte gözlemlemiyoruz ancak durum çok dinamik gelişiyor. Bu, Polonya otomotiv sanayisinin hazırlıklı olması gereken bir senaryo” dedi.

Polonya’daki fabrikaların sanılandan daha çeşitlendirilmiş ve dayanıklı olduğunu kaydeden Mielecki, yine de kıtadaki otomobil üretiminin düşmeye devam etmesi halinde Polonya’daki tesis ve tedarikçilerin bundan daha güçlü etkileneceğini belirtti.

Sektör temsilcileri koruma önlemleri talep ediyor

Ekonomi Politikası Araştırmaları Merkezi (CEPR) analizine göre Çin’in mal ticaretindeki küresel fazlası 2025 yılında 1,2 trilyon dolarla rekor kırdı.

Bu genişlemenin arkasında sübvansiyonlar ve teknolojik ilerlemenin yanı sıra Çinli şirketleri yurt dışında alıcı aramaya iten zayıf iç talep, sanayi deflasyonu ve ihracatçıların fiyat rekabetçiliğini artıran döviz kuru yer alıyor.

Otomotiv sektöründe elektrikli otomobillere uygulanan gümrük vergilerinin tek başına yeterli olmayabileceğini vurgulayan Mielecki, “Avrupa’da üretilen bileşenlerin oranının daha yüksek olduğu otomobilleri ödüllendirecek ‘yerel içerik’ (local content) kurallarından giderek daha fazla söz ediliyor. Böyle bir çözüm yalnızca araç satışlarını değil, Avrupa fabrikalarını ve tüm tedarik zincirini de destekleyecektir” diye konuştu.

Konecki ise beyaz eşya sektörü için gündeme getirilen Sınırda Karbon Düzenleme Mekanizması’nın (CBAM) beklentileri karşılamadığını savundu.

Konecki, “Avrupa koruyucu önlemleri büyük bir gecikmeyle alıyor ve bunu sık sık seçici bir biçimde yapıyor. CBAM mekanizmasının bazı nihai cihazları da kapsaması öngörülüyor ancak ilgili düzenlemeler ancak 2028 yılında yürürlüğe girecek. Bazı şirketler için üç yıl beklemek, artık korunacak bir şeyin kalmaması anlamına gelebilir. Üstelik düzenlemeler çamaşır makineleri, buzdolapları ve kurutucuları kapsarken bulaşık makineleri, fırınlar, ocaklar ve davlumbazlar kapsam dışında bırakıldı. Sonuç olarak bürokratik bir karar hangi fabrikanın ayakta kalacağını, hangisinin kapanacağını belirleyebilir” dedi.

Bazı Batılı şirketlerin Philips ve IBM örneklerinde olduğu gibi tüketici pazarından çekilerek daha yüksek kar marjına sahip kurumsal veya tıbbi cihaz alanlarına yöneldiğini aktaran Konecki, beyaz eşya sanayisinde mevcut durumdan kolay bir çıkış yolu göstermenin zor olduğunu sözlerine ekledi.

Okumaya Devam Et

Avrupa

Romanya, ABD askerlerinin masraflarını karşılamayı teklif etti

Yayınlanma

Romanya Cumhurbaşkanı Nicușor Dan, ABD’ye ülkesinde konuşlanmış birliklerini tutması için ödeme yapmayı teklif etti.

Karadeniz bölgesinde güvenlik endişeleri artar ve Trump yönetimi Avrupa’daki Amerikan asker sayısını azaltma yönünde adımlar atarken Rumen liderin teklifi dikkat çekti. 

Financial Times’a (FT) konuşan Dan, Polonya’nın daha önce yaptığı teklifi yineleyerek, “askerler ve maliyet paylaşımı konusunda bazı rakamlar . . . ” önerdiğini söyledi.

Varşova, Eylül ayında “Fort Trump” olarak adlandırılan planlanan askeri üssünde konuşlandırılan her ABD askeri için Washington’a yıllık 15.000 dolar ödemeyi teklif etmişti.

Rumen lider, “Daha fazla Amerikan askeri ve daha fazla ölümcül yetenek istiyoruz,” dedi.

Dan’ın ofisi, Romanya’daki ABD birliklerinin sayısının önceki 1.700 kişilik kontenjandan düşerek şu anda 1.172 askere indiğini belirtti. Ofis, Polonya’nın teklifine benzer bir rakam üzerinde düşündüklerini ima etti.

Dan’ın açıklamaları, bölgedeki güvenlik sorunlarını değerlendirmek üzere NATO’nun doğu kanadındaki en kalabalık iki ülke olan Polonya ve Romanya’yı ziyaret eden ABD Savunma Bakanlığı Müsteşarı Elbridge Colby’ye teklifini sunmasından sadece birkaç gün sonra geldi.

Colby daha önce Avrupa’da “daha sınırlı ve odaklanmış” bir ABD askeri varlığını savunmuştu. Pete Hegseth yönetimindeki Savunma Bakanlığı da kıtadaki varlığını önemli ölçüde azaltmak istediğini defalarca söylemişti.

Rumen medyasında yer alan habere göre Colby, ABD’nin Romanya’daki mevcut asker varlığını sürdürüp sürdürmeyeceği konusunda kesin bir yanıt vermedi.

Bunun yerine, G4media.ro’nun haberine göre, Hegseth’e birkaç olası senaryo sunacak ve Hegseth’in de bu seçenekleri nihai karar için Başkan Donald Trump’a iletecek. Colby, Trump’ın Aralık ayı başında bir karar vermesinin beklendiğini söyledi.

ABD’nin şu anda Polonya’da bir düzine üsse yayılmış yaklaşık 10.000 askeri bulunuyor. Varşova, Donald Trump’ın adını taşıyan kalıcı bir üssün inşası için baskı yapıyor.

Salı günü Hegseth ile görüşen Savunma Bakanı Władysław Kosiniak-Kamysz, ABD’li yetkilinin kendisine “her şeyin doğru yönde ilerlediğini” söylediğini aktardı ve bunu Pentagon’un “Polonya’da kalıcı bir ABD askeri üssü kurulmasına yeşil ışık yaktığı” şeklinde yorumladı.

Dan, ülkesinin Rusya’ya karşı sert bir tutum sergileyen Polonya’nın dış politikasına “çok, çok benzer” bir dış politikaya sahip olduğunu söyledi.

Romanya Cumhurbaşkanı, “Rusya’nın oluşturduğu tehdidi ve Ukrayna’daki savaşın güvenliğimizi nasıl [tehdit ettiğini] anlıyoruz,” dedi.

Komşu ülke Ukrayna’daki savaş, Karadeniz ülkesini de etkiledi; Rus insansız hava araçları, ülke topraklarında defalarca düştü ve ticari gemiler kıyı açıklarında vuruldu.

Dan şöyle devam etti:

“Ruslar… Ukrayna’yı destekleyen Avrupa ülkelerinin zihniyetini değiştirmeye çalışıyor. Topraklarımıza gelen hava insansız hava araçları konusunda olduğu gibi, [yardım] aldık ve artık çok daha iyi korunuyoruz. Karadeniz’de de aynısını yapmayı, ekipmanımızı güçlendirmeyi ve daha hazırlıklı olmayı planlıyoruz ama durumu tırmandırmayacağız.”

Dan, Romanya’nın savunma bütçesini kademeli olarak artırdığını belirtti. Fakat devasa kamu açığı, Bükreş’in halihazırda GSYİH’nın yüzde 5’ine yakın olan Polonya’nın askeri harcamalarına yetişmesini engelliyor.

Bu, NATO müttefiklerinin 2035 yılına kadar karşılamayı kabul ettikleri bir Trump hedefi.

Dan, Karadeniz kıyısı yakınlarındaki Mihail Kogălniceanu’daki Amerikan hava üssü ile Köstence limanının ABD için önemli stratejik öneme sahip olduğunu söyledi.

Romanya Cumhurbaşkanı, diğer AB başkentlerinin ABD’ye tesislerini kullanma izni vermediği bu yıl, Trump’ın İran’a karşı yürüttüğü savaşta Bükreş’in Amerikan kuvvetlerinin hava üssünü kullanmasına izin verdiğini kaydetti.

Eski Romanya donanma komutanı ve askeri uzman Sandu-Valentin Mateiu, ülkede konuşlanmış mevcut ABD askeri personelinin öncelikle Amerikan üslerinin “işlevselliğini sağlamak” amacıyla orada bulunduğunu vurguladı.

Hava üssünün yanı sıra ABD, Romanya’nın güneyinde Bulgaristan sınırına yakın Deveselu’daki ikinci bir üssünde de personel ve balistik füze savunma sistemleri konuşlandırmış durumda.

Mateiu, ABD’nin Romanya’ya muharebe birimleri göndermeye istekli olup olmadığının henüz belli olmadığını söyledi.

Dan, Rus müdahalesi iddiaları nedeniyle iptal edilen 2024 Romanya cumhurbaşkanlığı seçimlerinin hemen ardından Trump yönetimi ile ilişkilerin iyileştiğini belirtti.

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, 2025 yılında Romanya’yı, Avrupa’nın sağcı politikacılara yönelik sözde baskı uygulamasının bir örneği olarak göstermiş ve Rusya’nın müdahalesine dair kanıtları “zayıf” olarak nitelendirmişti. 

Fakat geçen yıl yapılan yeniden seçimde cumhurbaşkanı seçilen Dan, başlangıçtaki gerginlikleri önemsiz gösterdi:

“ABD’de, ikili işbirliğimizle ilgili tüm bilgilere sahip olmayan yeni bir yönetim vardı. Kısa süre sonra, sanırım durumu anladılar.”

Okumaya Devam Et

Çok Okunanlar

English