Avrupa
Avrupalı otomobil üreticileri Çinli rakiplerine yöneliyor

Zor günler geçiren ve birçok üretim bandında üretimi durduran Avrupa otomotiv sektörü, durumu toparlamak için Çinli firmalara yöneliyor.
Financial Times’ta (FT) yer alan haberde başta İtalya olmak üzere birçok ülkede yer alan fabrikaların zor durumu anlatılıyor.
Örneğin, bir zamanlar yerel ekonominin motoru olan ve Roma’nın sadece 130 km güneydoğusunda yer alan Fiat’ın geniş Cassino otomobil fabrikası, neredeyse terk edilmiş gibi ıssız bir havaya bürünmüş durumda.
Fabrikanın 2.200 çalışanı ayda sadece birkaç gün işe çağrılıyor. 2026 yılının ilk yarısında sadece 6.700 otomobil üretildi ki bu rakam, 300.000 adetlik yıllık kapasitenin çok küçük bir kısmı.
40 yaşında ve üç çocuk annesi olan Denise Tisci, mayıs ayından beri hiç vardiyaya çıkmadı ve fabrikadaki diğer işçiler gibi devletin geçici işten çıkarma programına bağımlı durumda.
2007 yılından beri fabrikada çalışan Tisci, “Birçok şeyden tasarruf ettik, çocukları pizza yemeye götürmek gibi temel ve basit bir şeyden bile. Çocuklarımızın yüzüne bakmak zorunda kalmak çok aşağılayıcı,” diyor.
Fiat çalışanları, otomobil üreticisinin sahibi Stellantis’in, İspanya ve Fransa’da Leapmotor ve Dongfeng ile yaptığı son anlaşmalara benzer şekilde, Cassino fabrikası için bir Çin çözümü aramasını bekliyor.
Bu durum sadece Fiat’a özgü değil; çünkü giderek daha fazla Avrupalı otomobil üreticisi, kısmen bu bölgeye yaptıkları hızlı girişten kaynaklanan sorunları çözmek için Çinli rakiplerine yöneliyor.
Stellantis’in Avrupa operasyonları başkanı Emanuele Cappellano, FT’ye verdiği demeçte, şirketin Çin’deki son ortaklıkları hakkında şunları söyledi:
“Bu sadece hayatta kalmak ve yeni rakiplerimize yetişmek için bir yol değil, aynı zamanda Avrupa’da satış hacmini artırmak ve büyüme sağlamak için bir fırsat.”
Grubun İtalya’daki fabrikaları için tam kapanma seçeneği gündemden çıkarıldı ve Cappellano, Cassino için yıl sonuna kadar bir çözüm bulunacağını belirtti.
Şirket, zor günler geçiren Maserati markasını yeniden canlandırmak için bir ortak ararken, olası senaryo, halihazırda birlikte çalıştığı bir Çinli grupla işbirliği yapmak.
Bu, ya elektrikli araç (EV) ortak girişim ortağı Leapmotor ya da devlet şirketi Dongfeng olabilir.
Cassino Belediye Başkanı Enzo Salera, “Üretimini bu fabrikalara taşıyan herhangi bir iş ortağı bizim için sorun değil. Otomotiv sektöründeki kriz tüm ekonomiyi etkiliyor,” derken, yerel perakendeciler ve restoranların da bu durumdan ciddi şekilde etkilendiğini belirtti.
Avrupa otomotiv üretimi, kıtanın GSYİH’sinin yaklaşık yüzde 7’sini oluşturuyor ve yaklaşık 14 milyon kişiye istihdam sağlıyor.
Bölgedeki otomobil satışlarının hâlâ salgın öncesi seviyelerin yaklaşık 3 milyon altında kalması ve Çinli rakiplerin pazar payını artırması nedeniyle, diğer şirketler de hayatta kalmak için yeni stratejileri benimsemeye başladı.
Nissan, Birleşik Krallık’ta Chery ile işbirliği yapıyor; Volkswagen, Xpeng ile görüşmelerini sürdürüyor; Ford ise İspanya’da Geely ile bir anlaşma imzaladı.
Ford’un Avrupa başkanı Jim Baumbick, geçen hafta Geely ile yapılan iş birliğini açıklarken, “Avrupa’daki ortam sonsuza dek değişti. Hedef, en düşük maliyete ulaşmak,” demişti.
AlixPartners’a göre, Avrupa otomotiv sektöründe tesis kullanım oranının yüzde 60’ın altında seyretmesi nedeniyle, toplamda yaklaşık 2,5 milyon araçlık üretim kapasitesi potansiyel olarak boşta kalmış durumda.
Stellantis, bazı sektör yöneticilerinin kısa vadeli bir çözüm olarak gördüğü fakat yerel tedarik zincirleri ve teknolojik bilgi birikimi güçlendirilmediği takdirde nihayetinde kendi kendini yok etmeye giden bir yol olarak değerlendirdiği bir stratejiye daha da ağırlık veriyor.
Stellantis, İspanya ve Fransa’daki fabrikalarında Leapmotor ve Dongfeng’i bu tesislerde model üretmeye davet etti.
Dongfeng anlaşması, Brittany bölgesindeki Rennes’te bulunan 1960’lardan kalma bir fabrikayı kurtarmaya yardımcı olabileceği için Fransa’daki işçiler tarafından da geniş çapta kabul gördü.
Ülkedeki diğer birçok Stellantis fabrikası gibi, bu fabrika da tek bir montaj hattına indirgenmiş ve çevresindeki araziler satılmıştı.
Stellantis’te Fransız CFE-CGE sendikasının temsilcisi Laurent Oechsel, “Şu anda Çin yapımı otomobiller limanlarımızda bulunuyor. Tekstil sektörünün bir dönem yaptığı gibi buna karşı mücadele etmeye devam etmek mi istiyoruz, yoksa Çinlilerle birlikte Fransa’da otomobil üretimine devam etmek mi istiyoruz?” diye soruyor.
Avrupalı politika yapıcılar, otomobil üreticileri ve sendikalar için önündeki zorluk, üretim ortaklıklarının istihdamı korurken, Çin teknolojisiyle bölgenin tedarik zincirlerini güçlendirmesini sağlamak.
Şu anda, Avrupa’da üretilmiş olarak tanıtılan birçok Çinli otomobil, çoğunlukla Çin’de üretilen parçalarla donatılıyor ve daha sonra son montaj için AB’ye sevk ediliyor.
İtalya Sanayi Bakanı Adolfo Urso, FT’ye verdiği demeçte şunları söyledi:
“Amaç, fabrikayı doldurup ayakta tutabilecek ve tedarik zincirini korumaya yardımcı olabilecek teknolojik bir endüstriyel ortaklık kurmaksa, bu memnuniyetle karşılanır. Tabii ki insanlar İtalya’ya üretim yapmak için geliyorsa; montaj yapmak için değil.”
Ortaklıklar otomobil üreticileri arasında olağan bir durum ama Avrupalı otomobil üreticileri, Çinli ortaklıklar sayesinde otomobil üretimini daha hızlı ve daha ucuza yapmayı öğrenmeyi umuyor.
Karşılığında ise Çinli markalar, kıtaya yönelik yatırım akışını artırmak, yeni istihdam olanakları yaratmak ve teknoloji ile beceri transferinin önünü açmak amacıyla Brüksel’in 2027 yılının ortalarında yürürlüğe koymayı planladığı katı yeni yerel içerik kuralları öncesinde Avrupa’daki üretimlerini artırmak istiyor.
Sanayi Hızlandırıcı Yasası kapsamında AB, otomobil parçalarının sübvansiyonlardan veya kamu ihalelerinden yararlanabilmesi için yüzde 70’lik bir yerel içerik eşiği getirilmesini öneriyor. Ayrıca ileride yerel batarya üretiminin de başlaması bekleniyor.
En büyük belirsizlikler arasında, Çinli şirketlerin teknolojik bilgi birikimini ve fikri mülkiyet haklarını ne ölçüde devredecekleri ve Avrupa menşeli bileşenleri ne kadar çabuk kullanmaya başlayacakları yer alıyor.
Hükümetin, pil üreticisi CATL, Chery ve MG’nin sahibi SAIC gibi Çinli şirketleri fabrika kurmaları için başarıyla ikna ettiği İspanya’da ise, teknoloji transferleri ile kullanılacak yerel işgücü ve bileşenlerin oranı konusunda henüz bir garanti alınamadı.
Stellantis, “talep azlığı” nedeniyle Torino’da Fiat 500’ün üretimini durduracak
Parça üreticilerinin istihdam ettiği işçi sayısı otomobil üreticilerinin istihdam ettiği işçi sayısının iki katı olduğu otomotiv tedarik zincirinde büyük bir endişe hakim.
Cassino fabrikası için metal çamurluk üreten bir şirkette çalışan 62 yaşındaki Marco Leone, “Tedarik zincirinde çalışan bizler risk altında olabiliriz,” dedi.
Benzer endişeler, Nissan’ın gelecek yıldan itibaren Sunderland fabrikasındaki üretimi Chery ile paylaşma anlaşmasını da çevreliyor.
Görüşmelerden haberdar olan kaynaklar, Jaecoo ve Omoda markalarının da sahibi olan Çinli grup için üç modelin üretileceğini belirtti.
AutoAnalysis danışmanlık şirketini yöneten otomotiv üretim uzmanı Ian Henry, “Diyelim ki ilk yıl, otomobiller esasen Çin’den gelen kitlerden üretiliyor. Bu, montaj hattındaki işçiler için harika bir durum fakat Nissan’ın pres atölyesi, karoseri atölyesi ve boyahane çalışanları ile yerel dış tedarikçiler için mutlaka o kadar da iyi olmayabilir,” diye uyarıyor.
Henry, Chery’nin AB’ye ihracat yapabilmesi için yerelleştirme oranını hızla artırması gerektiğini ama zaman çizelgesinin belirsiz olduğunu ve Birleşik Krallık’ta üretilen otomobillerin “Made in Europe” çerçevesine dahil edilip edilmeyeceği konusunda görüşmelerin sürdüğünü ekledi.
Görüşmelere yakın bir kaynak, Birleşik Krallık’taki tedarikçilerden yararlanmanın daha yüksek maliyetinin de bir sorun olduğunu belirtti.
Çinli otomobil yöneticileri, yerel tedarik zincirlerini kullanmaya kararlı olduklarını vurguluyorlar fakat bu geçişin bir gecede gerçekleşmeyeceğini kabul ediyorlar.
Chery International’ın icra başkan yardımcısı Charlie Zhang, FT’ye yaptığı açıklamada şöyle dedi:
“Yerelleştirme kademeli bir süreç; bu süreç takvime göre değil, tedarik zincirlerinin olgunluğuna, maliyet yapılarına ve yerel endüstriyel ekosistemin bir parçası olmaya hazır olup olmadığımıza göre ölçülür.”
Analistlere göre, Çin’deki durgun talep ve ihracatı artırma baskısı, Avrupa’daki yerelleşmeyi engelleyen başlıca faktörler.
Hükümetin üreticilere atıl kapasitelerini kullanmaları yönünde baskı yapmasıyla, Çin’in küresel ihracatı bu yıl yüzde 41 artarak 10 milyon adedin üzerine çıkacak.
Kepler Cheuvreux’un otomotiv araştırma başkanı Thomas Besson, “Çin’deki yerel talep beklentilerin çok altında kaldığı için Çinli otomobil üreticileri üzerinde ihracat yapma baskısı çok daha büyük. Çinli otomobil üreticileri, bu konuyu ve niyetlerini sıkça dile getirmelerine rağmen, Avrupa’da henüz ciddi miktarda otomobil üretmeye başlamadılar,” diyor.
“Made in Europe” önerileri, Avrupa’da otomobil üretiminin maliyetlerini daha da artıracak ve satış hacmi daha küçük olan bazı Çinli üreticileri, Avrupa’daki sübvansiyonlardan yararlanmaktan vazgeçip yakın vadede ihracata devam etmeye zorlayacaktır.
Bir Çinli otomobil üreticisinin üst düzey yöneticisi, “Eğer mali açıdan çok pahalı hale gelirse, gümrük vergisini öder ve [Çin’den] otomobil sevkiyatına devam ederiz,” dedi.
BYD gibi bazı Çinli otomobil üreticileri için işbirlikleri stratejik açıdan mantıklı gelmiyor.
BYD’nin uluslararası faaliyetlerden sorumlu en üst düzey yöneticisi Stella Li, bir ortak girişimi “imkansız” olarak nitelendirerek, “Bence kendi başımıza yönetmek daha iyi. İzin istemek çok zor. Biz kararlarımızı beş dakika gibi bir sürede alıyoruz,” diyor.
BYD, bu yılın sonuna kadar Macaristan’da araçlarının seri üretimine başlamayı planlıyor. Fakat “Made in Europe” önerisi, şirketi daha önce duyurulduğu gibi Türkiye’deki fabrikayı tamamlamadan önce İspanya veya Fransa’da ikinci bir tesis aramaya zorladı.
Tüm Avrupalı otomobil üreticileri Çinli ortaklıklar aramıyor. Bazı analistler, şirketlerin kendi başlarına piyasa değişikliklerine daha hızlı tepki verebileceğini ve Çinli ortaklarının Avrupa’da başarılı olacağının garantisi olmadığını söylüyor.
JPMorgan analisti José Asumendi, “Bağımsız kalan şirketlerin çok daha fazla kontrolü olduğunu düşünüyorum,” dedi.
Avrupa
Deutsche Bank sızıntıları: CEO Sewing bankadaki “karmaşaya” dair uyarı almış

Financial Times’ın incelediği 15 milyondan fazla sızdırılmış belge, Deutsche Bank CEO’su Christian Sewing’in Nisan 2018’de bankada “tam bir karmaşa yaşandığı” hakkında uyarı aldığını ortaya koydu. Belgelerde Jeffrey Epstein bağlantılı 582 milyon dolarlık şüpheli işlemler ve 28 bin sorunlu müşteri öne çıkarken, banka 2019-2025 döneminde kontrol sistemlerine 7 milyar euro yatırdığını açıkladı.
Almanya’nın en büyük bankası Deutsche Bank’ın CEO’su Christian Sewing, göreve başlamasından iki hafta sonra bankada “tam bir karmaşa” yaşandığına dair bir uyarı aldı.
Financial Times (FT) gazetesinin 15 milyondan fazla sızdırılmış belgeye dayandırdığı haberine göre, operasyon direktörü (COO) Frank Kuhnke bu uyarıyı Nisan 2018’de gönderdiği e-postayla iletti.
Sewing’in sözleşmesi ise geçen ilkbaharda 2029 yılına kadar uzatıldı.
Sewing, bir yandan daha fazla risk alınması çağrısı yaparken diğer yandan sorunların sorumluluğunu astlarına yıkmaya çalıştı.
Deutsche Bank, son yıllarda kara para aklama şüphelerini gecikmeli bildirdiği gerekçesiyle defalarca para cezasına çarptırıldı.
Almanya Federal Finansal Denetim Kurumu (BaFin), bu gecikmeler nedeniyle yürütülen soruşturmayı denetlemek üzere 2018’den 2024 sonuna kadar bankaya özel temsilci atadı.
Deutsche Bank sızıntısı: Epstein adına 3 binden fazla işlem yapılmış
Banka, Jeffrey Epstein bağlantılı 582 milyon dolarlık şüpheli ödemeyi işleme aldı
Sızdırılan belgelerde ortaya çıkan olaylar arasında, pedofil fuhuş şebekesi yöneticisi Jeffrey Epstein ile bağlantılı 582 milyon dolar tutarındaki şüpheli ödemelerin banka üzerinden geçirilmesi de yer alıyor.
Yatırım birimindeki 28 bin sorunlu müşteriyle ilişkisini kesemeyen banka, denetleyici kurumlara esasen “hukuk alanı dışında faaliyet gösterdiğini” itiraf etti.
Büyüme peşinde koşan Deutsche Bank, yeni müşteriler başvurduğunda neredeyse hiç fazladan soru sormuyordu.
Banka içinde “müşterini tanı” (KYC) ilkesi alay konusu oluyor ve “kendi kariyerini bitirmek” diye tanımlanıyordu.
Belgeler, Deutsche Bank’ın denetçisi KPMG’nin 2015’ten itibaren üç yıl boyunca bankadaki müşteri verilerinin “yetersiz” olduğu sonucuna vardığını gösteriyor.
ABD ve İngiltere’den müfettişler aynı yıl, “ayna işlemler” adı verilen yöntemle yürütülen geniş çaplı bir kara para aklama düzenini ortaya çıkardı.
Deutsche Bank daha sonra bu dosyada uzlaşmaya giderek 630 milyon dolar ödedi.
Müşteri sorununu 2017 sonuna kadar çözeceğine dair defalarca söz veren banka, takvime uyamadı ve yalnızca “delikleri yamamakla” yetindi; ardından da sıkı bir incelemeye alındı.
Deutsche Bank, müşteri inceleme prosedürlerindeki eksiklikleri 2024 yılında giderdiğini savunuyor.
Banka, 2019’daki iyileştirme programı sırasında kestirme yöntemlere başvurdu ve finansal raporlamadaki sorunlar hakkında hissedarları bilgilendirmedi.
Ayrıca milyarlarca euroluk işlemler yürütülürken ciddi hatalar yapıldı.
Sewing, Friedrich Merz ile yaptığı telefon görüşmesini anlattı
Peş peşe patlak veren krizlerin ardından bankaya çekidüzen verme sözü veren Sewing, tabloyu “felaket” diye nitelendirdi.
Sewing, CEO koltuğuna oturduktan sonra Almanya’nın müstakbel Başbakanı Friedrich Merz ile telefonda görüştü.
Merz o dönem, Deutsche Bank’ın en büyük hissedarlarından ABD’li yatırım şirketi BlackRock’ın Almanya biriminin denetim kurulu başkanıydı.
Sewing, 14 Nisan 2018 tarihli e-postasında Kuhnke’ye bu telefon görüşmesinin “çok iyi ve uzun” geçtiğini yazdı.
CEO mektubunda şu ifadeleri kullandı:
“Son derece kararlı bir tonla, Deutsche Bank’ın krizden çıkmasının ve bankamızın Almanya ile Avrupa’da öncü bir oyuncuya dönüşmesinin ulusal çıkarlara uygun olduğunu açıkça belirtti.”
Sewing mektubuna şöyle devam etti:
“Özellikle bu kelimeleri seçti ve isim vermemekle birlikte Berlin’de ve Alman iş dünyasında pek çok kişinin bu görüşü paylaştığını ekledi. Onların desteğinden emin olabiliriz.”
Sewing bu görüşmenin ardından bankanın “son bir kurşunu” kaldığı uyarısını yaptı.
Sewing iç denetim birimlerindeki personelin azaltılmasını önerdi
Mayıs 2018’deki ilk yıllık olağan genel kurul toplantısında köklü sorunların varlığını kabul eden Sewing, bankayı “toplum yararına” yöneteceğine ve “biraz daha sıkıcı” hale getireceğine söz verdi.
Genel kuruldan bir hafta sonra bir meslektaşına, “Kurduğumuz kontrol sisteminin de dengesinin biraz bozulduğu hissine kapılıyorum” diye yazan Sewing, bunda “benim de hatam var” ifadesini ekledi.
Sewing, 2013-2014 yıllarında denetim birimini yönetirken bankada “kontrol eksikliği” gözlemlediğini belirtti.
“Şimdi ise sarkaç aşırı derecede, yüzde 110 kontrol yönüne savruldu” diyen Sewing, “her türlü soruşturma ve benzeri işlerle uğraşan çalışanların ve komitelerin” sayısını azaltmayı önerdi.
Bunu yaparken de alınacak önlemlerin “gerekçeli” olmasını ve denetleyici kurumların itirazına yol açmamasını istedi.
Deutsche Bank’ın patronu ayrıca çalışma arkadaşlarını daha atılgan davranmaya ve “iş avına çıkmaya” çağırdı.
Avrupa Merkez Bankası bu çağrı üzerine itirazlarını ileterek Deutsche Bank’tan açıklama istedi.
Denetim kurumunun kişisel sorumluluk yüklemesi Sewing’i rahatsız etti
Denetleyici kurumların ilgisi Sewing’in hoşuna gitmiyordu.
Finansal denetim kurumu BaFin, 2019 yılına gelindiğinde eksikliklerin giderilmesinden yönetim kurulu üyelerinin şahsen sorumlu tutulmasında ısrar etmeye başladı.
Kurumun belgelerinde en ciddi sekiz sorunun altısında “asli sorumluluk” yüklenen kişi olarak adı geçmeye başlayınca Sewing açık bir rahatsızlıkla tepki gösterdi.
Sewing gönderdiği e-postada, “Bana neden bu kadar fazla ilgi gösterildiğini kesinlikle anlamıyorum” diye yazdı.
CEO ayrıca, “Beni mümkün olduğunca bu işe bulaştırmamaya çalışacağımız yönünde anlaştığımızı sanıyordum” ifadelerini kullandı.
Deutsche Bank ise Sewing’in yalnızca “diğer pek çok görevinin yanı sıra” bu sorunları çözmeye “kaynaklarının yetip yetmeyeceğini sorguladığını” öne sürüyor.
FT’ye göre, Deutsche Bank’ı yeniden kâra geçiren ve hisse değerini yükselten yeniden yapılanma nedeniyle övülen CEO, kurum içi yazışmalarda bambaşka bir profil çiziyor: Sewing kimi zaman bankayı daha fazla risk almaya çağırdı, denetim kurumlarıyla yaşanan sorunların sorumluluğunu ise astlarına yıkmaya çalıştı.
Deutsche Bank: Bugün artık farklı bir bankayız
Deutsche Bank resmi açıklamasında, “Bugün artık farklı bir bankayız. Deutsche Bank, Christian Sewing yönetiminde köklü bir dönüşümden geçti” ifadelerine yer verdi.
Banka, 2019’dan 2025’e kadar mevzuata uyum ve kara para aklamayla mücadele gibi kontrol sistemlerine 7 milyar euro yatırım yapıldığını, bu alanlarda çalışan personel sayısının da üç yılda yüzde 26 arttığını belirtti.
Açıklamada ayrıca şu ifadelere yer verildi:
“Kaydettiğimiz ilerleme piyasa, başlıca düzenleyici ve denetleyici kurumlar, müşteriler ve diğer paydaşlarca kabul görüyor. Kontrol sistemimizi sürekli geliştirmeye ve dürüstlük kültürünü korumaya kararlılıkla devam ediyoruz.”
Avrupa
İtalya, tartışmalı “antisemitizm” yasasını kabul etti

İtalya parlamentosu, “antisemitizmle mücadele”yi amaçlayan bir yasa tasarısını nihai olarak onayladı.
Bu tasarı, eleştirmenlerin ifade özgürlüğünü ve Filistinlilerin hakları için savunuculuk faaliyetlerini kısıtlayabileceğini öne sürdükleri tartışmalı bir tanımı da içeriyor.
Salı günü geç saatlerde alt meclis tarafından 147’ye karşı 93 oyla kabul edilen yasa tasarısı, Uluslararası Holokost Anma İttifakı’nın (IHRA) antisemitizm tanımını benimsiyor.
Bu tanımda, İsrail’e yönelik bazı eleştiriler de “antisemitik davranış örnekleri” olarak sınıflandırılıyor.
Yasaya karşı çıkanlar, bu önlemin Filistinlilerin hakları için yürütülen savunuculuk faaliyetleri üzerinde caydırıcı bir etki yaratabileceğini belirtirken, Başbakan Giorgia Meloni’nin liderliğindeki koalisyon ise bunun şiddet ve ayrımcılığın üstesinden gelmek için gerekli olduğunu savunuyor.
Yasa, ihlal edenlere yönelik herhangi bir para cezası veya cezai yaptırım içermiyor.
Yeşil-Sol İttifakı (AVS) grubunun eş lideri Angelo Bonelli, “Sağ, eleştirileri bastırmak için antisemitizm tasarısını istismar ediyor,” dedi.
İtalya’da, 7 Ekim 2023’te Hamas’ın İsrail’e düzenlediği Aksa Tufanı operasyonunun ardından başlayan Gazze savaşıyla birlikte Filistin yanlısı aktivizmde bir artış yaşandı.
Sol partiler bu hareketleri geniş çapta desteklerken, Meloni hükümeti bazı protestocuları kargaşayı kışkırtmakla suçladı.
İtalyan Yahudi Toplulukları Birliği (UCEI) Başkanı Livia Ottolenghi, yasanın kabul edilmesini memnuniyetle karşılayarak, bunun İtalyan sivil toplumunun “demokratik bağışıklık sistemini” güçlendireceğini belirtti.
Ottolenghi yaptığı açıklamada, “Antisemitizmle mücadele, partizan bir mücadele değil, toplumun tamamı için verilen bir mücadeledir ve siyasi duruşlara tabi tutulamaz,” dedi.
Sol tasarıyı büyük ölçüde reddettiği halde, ana muhalefet Demokratik Parti’den (PD) küçük bir milletvekili grubu, parti liderliğinin tasarıya karşı oy kullanma çağrısına karşı gelerek çekimser kaldı ve bu konudaki iç bölünmeleri ortaya koydu.
PD, Gazze’deki şiddeti kınadı ama müttefikleri Beş Yıldız Hareketi ve AVS kadar açık sözlü davranmadı.
Bu iki parti de İsrail’i soykırımla suçluyor.
Muhalefet partileri, hükümete antisemitizm tanımını değiştirmesi için defalarca çağrıda bulundu.
Bu çağrılar dikkate alınmadı ve koalisyon, önlemin İsrail hakkındaki tartışmayı kısıtlayacağına dair suçlamaları reddetti ve siyasi eleştiri hakkının tam olarak korunmaya devam edeceğini vurguladı.
Koalisyon ortağı Forza Italia partisinden Paolo Emilio Russo, “Demokrasimizin temel taşlarından biri olan ifade ve eleştiri özgürlüğünü kimse hiçbir zaman kısıtlamaya çalışmadı,” dedi.
Yasa tasarısının destekçileri, Gazze savaşının başlamasından bu yana antisemitik olaylarda görülen artışın ardından daha güçlü koruma önlemlerine ihtiyaç olduğunu belirtti.
Ülke çapında antisemitik olayları izleyen ve Milano’daki Yahudi Çağdaş Belgeleme Merkezi’nin (CDEC) bir araştırma birimi olan İtalya Antisemitizm Gözlemevi, 2025 yılında 963 vaka kaydetti. Bu rakam, 2022’de bildirilen sayının neredeyse dört katı.
CDEC direktörü Gadi Luzzatto Voghera, Reuters’a yaptığı açıklamada, “İnsanların itilmesi, tükürülmesi veya tokatlanması gibi olaylarda artış gördük. 2025 yılında 18 vaka kaydettik; bu yılın ilk altı ayında ise 10 vaka kaydettik,” dedi.
Avrupa
Alman uzmanlar Usmanov’un vergi soruşturmasının kapatılmasını istedi

Alman vergi ceza hukuku uzmanları, Rus milyarder Alişer Usmanov hakkındaki vergi kaçırma soruşturmasında ciddi usul ihlalleri olduğunu belirterek dosyanın kapatılmasını talep etti. Welt gazetesinin aktardığı raporda, soruşturmanın isimsiz bir ihbarla başladığı ve ödenmediği öne sürülen vergi tutarının milyonlar ile milyarlarca euro arasında değiştiği vurgulandı.
Alman vergi ceza hukuku alanında çalışan üç uzman, Rus milyarder Alişer Usmanov hakkında Almanya’da yürütülen vergi kaçırma soruşturmasının yasal dayanağını sorguladı ve dosyanın kapatılmasını istedi.
Welt gazetesinin aktardığına göre uzmanlar, inceledikleri raporda Alman soruşturma makamlarına yönelik çeşitli usul ihlali eleştirileri yöneltti.
Raporun yazarları, soruşturmanın yeterli kanıttan yoksun olduğunu ve sonlandırılması gerektiğini savundu.
Avrupa Birliği (AB), daha önce Alişer Usmanov’u yaptırım listesinden çıkarmıştı.
İş insanı 2022 yılından bu yana hesaplarının dondurulmasına, seyahat yasağına ve diğer kısıtlamalara itiraz ediyordu.
Sonuçta Almanya Federal Yüksek Mahkemesi, Usmanov’un tutumunu haklı buldu.
Almanya’da iş insanına yönelik paralel soruşturmaların büyük bölümü, 10 milyon euro ödenmesinin ardından kapatılanlar dahil, sonlandırıldı.
Ancak vergi kaçırma suçlamasıyla yürütülen soruşturma devam ediyor.
Soruşturma isimsiz bir ihbarla başladı
Uzmanların verilerine göre soruşturma, Almanya Federal Kriminal Polis Dairesine (BKA) yapılan isimsiz bir ihbar üzerine başlatıldı.
İhbarda vergi suçundan değil, olası bir yaptırım ihlalinden söz ediliyordu.
Belgede şüpheli konumundaki kişinin adı yer almıyordu.
İlk aşamada soruşturma hakimi, yeterli şüphe gerekçesi olmadığı için Usmanov’un mülklerinde arama yapılmasına izin vermedi.
Bunun üzerine müfettişler başka bir yerel mahkemeye başvurdu.
Vergi tutarı milyonlardan milyarlara uzanıyor
Raporun yazarları, ödenmediği öne sürülen vergi tutarına ilişkin değerlendirmelerdeki belirsizliğe dikkat çekti.
Dava dosyalarında bu tutar milyonlarca eurodan milyarlarca euroya kadar değişiklik gösteriyor.
Uzmanlara göre soruşturma makamları ikna edici kanıtlar ve anlaşılır açıklamalar sunamadı.
Dolaylı kanıtlar arasında otel konaklamaları, otomobiller, hizmet personeli ve kira sözleşmeleri yer alıyor.
Öte yandan Usmanov’un Moskova’daki adresi, Google Street View verilerine dayanılarak sanığın “yaşam çevresi” kapsamından çıkarıldı.
Uzmanlar, müfettişlerin iş insanının lehine olabilecek belgeleri dikkate almadığını da öne sürdü.
Bu belgeler arasında vize evrakları, tanık ifadeleri, Rusya’daki vergi belgeleri ve Alman vergi dairesinin ikametgahına ilişkin kayıtları yer alıyor.
Yurt dışındaki bir yargı kurumu, Alman makamlarının talebini somut şüphe gerekçesi olmayan “kabul edilemez, amaçsız bir kanıt arayışı” olarak niteleyerek reddetti.
Başka bir vakada ise henüz soruşturmayla doğrulanmamış iddialar, bir Avrupa ülkesinin makamlarına “tespit edilmiş olgular” gibi sunuldu.
Savunma makamı belgelere yıllarca ulaşamadı
Uzmanlar soruşturma işlemlerinin süresine de işaret etti.
Aramalarda yaklaşık bin klasör belge ve birkaç terabaytlık veri ele geçirildi.
Bu verilerin ön incelemesi dört yıl sürdü ve uzmanlar bu süreyi “orantılılık ilkesiyle bağdaşmaz” olarak değerlendirdi.
Savunma makamı dava dosyalarına ancak iki yıl sonra tam erişim sağlayabildi.
Raporda şu ifadelere yer verildi: “Bununla birlikte vergi soruşturmasına ilişkin belgelerin bir kısmı, bu sürenin ardından da savunma için erişilemez kaldı. Ele geçirilen verilerin bazılarına savunma ancak aramalardan üç yılı aşkın bir süre sonra ulaşabildi.”
Raporun yazarları, soruşturma makamlarının önceki iddiaları ikna edici kanıtlarla desteklemeden şüphe çemberini genişlettiğini vurguladı.
Uzmanlar, Usmanov’un ikametgahına dair varsayımlara dayanan ve müfettişlerin kendi aralarında bile uzlaşamadığı yeni bir davaya da dikkat çekti.
Raporda “Dört yılı aşkın sürenin ardından temel vergi hukuku sorunları hala sanık lehine çözülemediyse, bu, suç işlendiğine dair yeterli şüphe olmadığını gösterir” denildi.
Amerika2 hafta önceMavi dalga, Demokratik Sosyalizm veya laciverdin tonları
Görüş2 hafta önceMar-A-Lago’da ‘Mavi Dalga’ Korkusu: Ara Seçim ABD’ye Neler Getirecek?
Asya2 hafta önceRusya’nın ‘Doğu’ya yönelişi’ hız kazanıyor: Putin, Çin sınırında yeni demiryolu hattını onayladı
Asya2 hafta önceBangladeş’te konfeksiyon işçilerinin isyanı sürüyor
Asya2 hafta önceKazakistan, Drujba hattı üzerinden petrol sevkiyatını yeniden başlatmak istiyor
Dünya Basını1 hafta önceŞam’da bir okul: Modern Suriye tarihi silinirken
Dünya Basını2 hafta önceSırp Profesör Simić: Sandıktan çıkan irade Batı blokuna yöneliş değil
Görüş1 hafta önceEl koy, sil, inkâr et: İsrail’in kendi kayıtlarıyla savaşı, Mavi Marmara’dan Gazze’ye – 2










